سنبل زلف تو چون از گل تر بردارند
برقع شام ز رخسار سحر بردارند
آفتاب رخ تو چون کند از جیب طلوع
عاشقان دیده ز دیدار قمر بردارند
با کله گوشه حسن تو روا باشد اگر
افسر خسرو سیاره ز سر بردارند
طاق ابروی تو چون در نظر آید پس از این
شاید ار اهل دل از قبله نظر بردارند
عاشقانرا هوس عارض و چشم و لب تست
تا مراد از گل و بادام و شکر بردارند
چشم دریا صفتم چون ز غمت موج زند
بس که از ساحل او عقد گهر بردارند
هر کجا پای نهی اهل نظر از سر شوق
بمژه خاک همه راهگذر بردارند
نکنند ابن یمین را زتو ایدوست جدا
دشمنان گر همه شمشیر و سپر بردارند
هرگز آنروز مبادا که غم عشق ترا
از دل زار من خسته جگر بردارند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است: زلف و چهرهاش را به شب و صبح، رویش را به خورشید و ابرویش را به قبله تشبیه میکند و او را برتر از ماه و خورشید میداند. سپس از اشکهای مرواریدگون عاشق و ارادت اهل نظر به خاک راه معشوق سخن میگوید. در پایان، ابن یمین اعلام میکند که هیچ دشمنی او را از معشوق جدا نمیکند و آرزو دارد غم عشق هرگز از دلش بیرون نرود.
هوش مصنوعی: هرگاه زلف سنبلمانندت را از چهرهٔ گلگونت کنار بزنند، گویی پردهٔ تاریکی شب را از چهرهٔ صبح برداشتهاند و روز روشن آشکار میشود.
هوش مصنوعی: وقتی خورشید چهرهات از گریبان سر برآورد، عاشقان از تماشای ماه چشم برمیدارند، چون روی تو از ماه زیباتر است.
هوش مصنوعی: در برابر گوشهٔ کلاه زیبایی تو سزاوار است که تاج را از سر شاه ستارگان، یعنی خورشید، بردارند؛ یعنی شکوه تو از خورشید برتر است.
هوش مصنوعی: از این پس که طاق ابروی تو دیده شود، رواست که اهل دل از قبله روی بگردانند و ابروی محرابمانند تو را قبلهٔ خود کنند.
هوش مصنوعی: عاشقان به هوای چهره و چشم و لب تو از گل و بادام و شکر بهره میگیرند؛ اینها را به یاد رخسار و چشم و لب تو دوست دارند.
هوش مصنوعی: چشم دریاوار من چون از غم تو موج بزند، آنقدر اشک میریزد که از کنارهٔ آن رشتههای مروارید جمع میکنند.
هوش مصنوعی: هر جا قدم بگذاری، صاحبنظران از شدت شوق خاک سراسر آن راه را با مژههای خود برمیدارند و گرامی میدارند.
هوش مصنوعی: ای دوست، حتی اگر همهٔ دشمنان شمشیر و سپر بردارند و به جنگ آیند، نمیتوانند ابن یمین را از تو جدا کنند.
هوش مصنوعی: هرگز مباد روزی که غم عشق تو را از دل زار و خستهٔ من بیرون کنند؛ شاعر غم عشق را عزیز میدارد و نمیخواهد از آن رها شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.