هرکه را گم گشته دل پیدا کنش در زیر زلف
مختصر گویم مطول آمده تفسیر زلف
چهر وزلفت را هر آنکس دیدرفت از کف دلش
هم دل وهم جان فدای آنچه داری زیر زلف
سر بزن از زلف خود اما دگر دستش مزن
ز یور رخ را اگر خواهی کنی تعمیر زلف
هم قلم سر بشکند خود را وهم انگشت من
چون قلم گیرم به انگشت از پی تحریر زلف
با معبر گفتم اندرخواب دیدم زلف دوست
گفت روکآشفته گردی گر کنم تعبیر زلف
نه به رخ زلف امشب این دلبر پریشان کرده است
کاین پریشانی شد از روزازل تقدیر زلف
موبه مو شرح پریشانی ما را ثبت کرد
خواست نقاش ازل چون برکشد تصویر زلف
با بلنداقبال گفتم تا به کی دیوانگی
گفت تا دلبر نهد بر گردنم زنجیر زلف



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و زیبایی زلف معشوق اشاره میکند و تأثیر آن بر دل و جان عاشق را توصیف میکند. او میگوید هرکس که زیبایی زلف معشوق را ببیند، دل و جانش فدای آن میشود. شاعر از زلف به عنوان نماد عشق آشفته یاد میکند و تأکید دارد که تنها وجود این زلف میتواند دل را آرام کند. او از معبر خواب میخواهد تا تعبیر زشتی و پریشانیاش را بگوید، در حالی که خود میداند گمگشتگیاش تنها به خاطر زلف معشوق است. در نهایت، شاعر از حال دیوانگی خود میگوید و بر این نکته تأکید میکند که این دیوانگی تا زمانی ادامه دارد که معشوق زنجیری از زلفش بر گردن عاشق بیفکند.
هوش مصنوعی: هر کسی که دلش را گم کرده، میتواند آن را در زیر زلف کوتاه و پیچیدهای پیدا کند. به تأسیس این نکته اشاره میشود که در دنیای زلف، معنا و تفسیر عمیقی نهفته است.
هوش مصنوعی: هر کسی که چهره و موهای تو را ببیند، دل و جانش را برای آنچه زیر زلفهایت داری، فدای تو میکند.
هوش مصنوعی: برو نگاهی به زلف خود بینداز، اما دیگر به آن دست نزن. اگر میخواهی چهرهات را زیبا کنی، از زلف و حالت طبیعیات فاصله نگیر.
هوش مصنوعی: قلم خود را میشکند و انگشت من هم چون قلم میشود؛ من انگشت خود را به دست میگیرم تا موهایش را بنویسم.
هوش مصنوعی: با معبر صحبت کردم و گفتم در خواب زلف دوست را دیدم. او گفت اگر بخواهم تعبیرش کنم، تو باید به حالت پریشان بمانی.
هوش مصنوعی: امشب، دلبر با زلفهایش به زیبایی خود را نشان نمیدهد، بلکه این پریشانی و شگفتی از روز ازل و تقدیر زلفهای او نشأت گرفته است.
هوش مصنوعی: ما در دل خود درد و رنجی داریم که سالهاست بر آن فاش میگوییم. گویی هنرمند آفرینش، میخواهد با نگاهی به زلفهای ما، آن تصویر را به شکلی زیبا به نمایش بگذارد.
هوش مصنوعی: من با کسی که خوشبختی و خوش شانسی دارد صحبت کردم و از او پرسیدم تا کی باید دیوانهوار زندگی کنم. او پاسخ داد که تا زمانی که محبوبم زنجیری از موهایش بر گردن من بیندازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.