به وطن یار سفرکرده ما خوب آمد
یوسفی بودکه اندر بر یعقوب آمد
عاشقان درطرب آئید که معشوق رسید
طالبان در طلب آئید که مطلوب آمد
بس که دل بر سر دل ریخت همی در قدمش
در سرگشته ما سخت لگدکوب آمد
هجر تونوح صفت کرد به پا طوفانی
دل ما بود که درصبر چو ایوب آمد
سرو را با قد تو می نتوان نسبت داد
سیم ساقی چو تو و ساق وی از چوب آمد
می توان خواند ز شاهان بلند اقبالش
هر که درخیل گدایان تومحسوب آمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از آمدن یار سفر کردهاش به وطن خوشحال است و او را با یوسف و یعقوب مقایسه میکند. عاشقان را دعوت میکند که برای استقبال بیایند و دلتنگی خود را از هجر و سختی تعبیر میکند. تأکید میکند که محبوبی چون او را نمیتوان با دیگران مقایسه کرد و زیباییهایش را وصف میکند. در نهایت، اشاره به منزلت و محبوبیت یار among the گدایان میکند و او را در مقام بالایی قرار میدهد.
هوش مصنوعی: دوست سفر کرده ما به وطن برگشت و برای ما خوشایند است، او مانند یوسف بوده که به خانه یعقوب بازگشته است.
هوش مصنوعی: عاشقان شاد باشید که محبوب شما پیش شما آمده است. خواهان نیز به دنبال آن باشید که خواسته شما اکنون در دسترس است.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و توجهی که به دل ما دارد، ما نیز احساس گیجی و سردرگمی میکنیم و در برابر او به شدت تحت تأثیر قرار میگیریم.
هوش مصنوعی: فراق و جدایی شما دل ما را مانند طوفانی متلاطم کرده است؛ که صبری مانند ایوب داریم.
هوش مصنوعی: قد تو را نمیتوان به سرو نسبت داد، چرا که زیبایی و لطافت ساق پای تو مانند سیم است و ساقه درخت به قدری ساده و بینظیر است که نمیتوان آن را با تو مقایسه کرد.
هوش مصنوعی: هر کسی که در جمع گدایان تو قرار گیرد، میتواند داستانی از شاهان با اقبال و خوششانسی تو بگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.