|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گلی کو کزان رنج خاری نیابی؟
میی کو کزان می خماری نیابی؟
به دشت جهان هر نفس عاشقان را
غم آید ولی غمگساری نیابی
ازین رهروان گر کسی برشماری
وزان حاصل الا شماری نیابی
مگر کار اهل عدم دارد ار نه؟
ازین جمع نا اهل کاری نیابی
اگر سقف گردون فرود آید از پا
بجز بر سر سوگواری نیابی
نگر گر میان جهان به نگردد
ز دریای غم بر کناری نیابی
مجیر از تو کار جهان برنگردد
که از سبزه‌ای نو بهاری نیابی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان تلخی‌های زندگی و ناپایداری آن می‌پردازد. او می‌گوید که در دنیا، گل‌هایی که بدون خار باشند و می‌هایی که خوش‌رخسار و بدون خماری باشند، وجود ندارد. عاشقان هر لحظه با غم روبرو هستند و هیچ غمگساری هم نمی‌توانند پیدا کنند. حتی اگر به شمارش رهروان بپردازیم، تنها به اندک کسانی برمی‌خوریم که مایه‌ی امیدی باشند. شاعر در انتها به ناامیدی از تغییر وضعیت می‌پردازد و تأکید می‌کند که از این دنیای پر از غم و سختی، هیچ راه فراری وجود ندارد.
هوش مصنوعی: گلِی که حاصل زحمت و خاری نباشد، به دست نخواهد آمد. و شرابی که انسان را از غم و اندوه آزاد نکند، فایده‌ای ندارد.
هوش مصنوعی: در دشت بزرگ زندگی، هر لحظه بر دل عاشقان غم وارد می‌شود، اما هیچ کس نیست که بتواند غم آنها را تسکین دهد.
هوش مصنوعی: اگر از میان این راهروها کسی را بشماری، جز اینکه به عددی بی‌فایده برخواهی خورد، چیزی نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: آیا کار افرادی که در عدم به سر می‌برند ممکن است؟ به هر حال، از این جمع افرادی که لایق نیستند، هیچ کاری به دست نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: اگر آسمان و آتش از بالا بر سر تو بیفتد، جز خود مرگ و اندوه، چیزی دیگر نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: اگر در زندگی به دریای غم نگاه کنی و بخواهی از آن دور شوی، هرگز نمی‌توانی به ساحل راحتی برسی.
هوش مصنوعی: اگر از تو در کار دنیا استفاده نشود، بهتر است که مثل گیاهی تازه در بهار، فرصتی نو پیدا نکنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.