کاشکی از همدمی روزی خبر بودی مرا
تا فلک با آن جلالت پی سپر بودی مرا
دوستی محرم مرا از ملک عالم آرزوست
کاشکی بودی که این ملک دگر بودی مرا
دوستان رفتند و در دیده خیال جمله ماند
گر نرفتندی چه باک از خشک و تر بودی مرا؟
گر نه دیدار عزیزان رفته بودی از نظر
هر زمان در کار شادی یک نظر بودی مرا
گر ز فُرقَتشان نه روز و شب دژم بودی دلم
عیش در روز و شب و شام و سحر بودی مرا
ور نه کم کردی نشاط از طبع من رنج فراق
میل سوی لهو و عشرت بیشتر بودی مرا
همچو آسان یافتم بر ملکت عالم ظفر
کاشک بر ملک طرب ز آنسان ظفر بودی مرا
گر نه دلتنگی نصیبم بودی از دوران چرخ
زندگانی خوشتر از شهد و شکر بودی مرا
مقبل عالم منم ور من نه مقبل بودمی
کی چنین فرمان روا در بحر و بر بودی مرا!
تاج شاهی داد ما را ایزد و دارم امید
کو دهد شادی که تا تاجی دگر بودی مرا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از حس تنهایی و دلتنگی خود به خاطر فقدان دوستانش شکایت می‌کند. او آرزو دارد که دوستانش در کنارش بودند تا زندگی‌اش رنگ و بویی دیگر می‌داشت و از شادی و خوشی پر می‌شد. تألم از جدایی و غم فراق، زندگی‌اش را تلخ کرده و او را به سوی یأس سوق داده است. او در این بی‌خبری و جدایی می‌طلبد تا ایزد دوباره شادی و خوشبختی را به او ارزان کند و زندگی‌اش را از این حالت فقدان بیرون آورد.
هوش مصنوعی: ای کاش که روزی از حال و احوال من باخبر بودی، تا اینکه آسمان با آن عظمتش، محافظ من می‌شد.
هوش مصنوعی: دوستی که به من نزدیک است، آرزوی من این است که در عالم وجود تغییراتی به وجود آید تا او در کنار من باشد. کاش این دنیا به گونه‌ای دیگر بود و او در کنارم بود.
هوش مصنوعی: دوستانم رفتند و در ذهنم تنها یادشان باقی مانده است. اگر نمی‌رفتند، چه اهمیتی داشت که در کنار من، حالتی بی‌تفاوت میان خوب و بد وجود داشته باشد؟
هوش مصنوعی: اگر دیدار عزیزان نبود، همیشه در کار شادی، یک نگاه به آنها برایم کافی بود.
هوش مصنوعی: اگر جدایی آنها باعث ناراحتی من می‌شد، دل من در روز و شب و شام و سحر، شاد و خوشحال بود.
هوش مصنوعی: اگر به من شادی و نشاط نمی‌بخشی، رنجی که از جدایی می‌برم، بیشتر از لذت و خوشی‌های دیگر خواهد بود.
هوش مصنوعی: در دنیای پهناور، به آسانی پیروزی را به دست آوردم، اما ای کاش این پیروزی مانند پیروزی بر زمین و زمان بود.
هوش مصنوعی: اگر دلتنگی و غم در زندگی‌ام نبود، خوش‌حالی و شیرینی زندگی برایم از عسل و شکر هم بهتر و دلپذیرتر بود.
هوش مصنوعی: من به علم و دانش پیشرو هستم و اگر من اینگونه نمی‌بودم، چه کسی می‌توانست چنین فرمانروایی در دریاها و خشکی‌ها داشته باشد؟
هوش مصنوعی: خداوند تاج سلطنتی به ما عطا کرد و من امیدوارم که او به من شادی بدهد تا باز هم تاجی دیگر به من بدهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.