زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختی
جان بخش ما را کز دو لب صد کیسه جان پرداختی
از غمره جانها بسته ای وز غم جگرها خسته ای
با ما کنون پیوسته ای کز ما جهان پرداختی
گفتم نپردازی بدان کاری ز غم کارم به جان
ای فتنه آخر زمان آخر بدان پرداختی
راندی به زلف سرنگون دوش از دل مه جوی خون
در خون مه رفتی کنون کز عاشقان پرداختی
رو بر مجیر از روی کین کم کن ز بهر دل کمین
اکنون که از دل هم زمین هم آسمان پرداختی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دردی عاطفی و جدایی از معشوق میپردازد. او از دزدیده شدن دلش سخن میگوید و بیان میکند که معشوقش با زیبایی و زبانش جان او را گرفته و او را در غم و اندوه فرو برده است. شاعر از معشوق درخواست میکند که دیگر دلش را نرباید و به یاد او، از کین و کدورتها کاسته و پیوندی عمیقتر با او برقرار کند. او در نهایت به نوعی از ناامیدی و تألم از زیان عشق اشاره میکند و به یادآوری گذشته میپردازد.
هوش مصنوعی: دل را بیشتر از این در حسرت نبر، زیرا تو برای دنیای خودت تلاش کردی. جان ما را با محبتت احیا کردی و از دو لب خودت برای ما جان تازهای بخشیدی.
هوش مصنوعی: تو در دلهای غمگین و دردآلود ما جا گرفتهای و به ما وابسته شدهای، بهگونهای که دیگر به دنیا و مشکلات آن توجهی نکردهای.
هوش مصنوعی: به یکدیگر گفتم که نباید به کارهای غمانگیز توجه کرد، اما تو به این کارها پرداختی و در نهایت دلم را آزردی.
هوش مصنوعی: به دلیل زیبایی و جذابیت زلف شب، دل عاشق بیتاب شده و با چشمان اشکآلود خود، غم و اندوهی عمیق را تجربه میکند. اکنون که محبوب او از میان عاشقان رفته، درد و حسرتی در دل او باقی مانده است.
هوش مصنوعی: از روی خشم و کینه، خود را از کسی که دلت را به او سپردهای، دور کن؛ حالا که از دل تو این زمین و آسمان را پر کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.