لب تو عمر جاودان ارزد
نی غلط رفت بیش از آن ارزد
از نسیمی که خیزد از کویت
شمهای صدهزار جان ارزد
شکل نعل سمند میمونت
تاج زرین آسمان ارزد
ذرهای از غبار خاک درت
حاصل کان کن فکان ارزد
نزنم بیغم تو دم هرگز
که غمت عیش جاودان ارزد
ذوق دردی که عاشقان تو راست
همه آسایش جهان ارزد
ناصر از جان غلام عشق تو شد
مکنش رد که رایگان ارزد
گوش کن شعر او که هر حرفی
مایه گنج شایگان ارزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر با تکرار ردیف «ارزد» ارزش هر چیزی را که به معشوق مربوط است برمیشمارد: لب او، نسیم کویش، نعل اسبش و غبار درگاهش. سپس غم و درد عشق را نیز برتر از شادی جاودان و آسایش جهان میداند. در پایان، ناصر خود را بندهٔ رایگان عشق معرفی میکند، از معشوق میخواهد او را نراند و شعرش را همارز گنجی شاهانه میشمارد.
هوش مصنوعی: لب تو به اندازهٔ عمر جاودان ارزش دارد؛ نه، اشتباه گفتم، از آن هم بیشتر میارزد.
هوش مصنوعی: اندکی از نسیمی که از کوی تو برمیخیزد به اندازهٔ صدهزار جان ارزش دارد.
هوش مصنوعی: نقش نعل اسب خجستهٔ تو به اندازهٔ تاج زرین آسمان، یعنی خورشید، ارزش دارد.
هوش مصنوعی: ذرهای از گرد خاک درگاه تو با حاصل همهٔ آفرینش، که با فرمان «باش، پس شد» پدید آمده، برابری میکند.
هوش مصنوعی: هرگز بیغم عشق تو نفس نمیکشم، زیرا غم تو به اندازهٔ شادی و خوشی جاودان میارزد.
هوش مصنوعی: لذت دردی که عاشقان تو دارند با همهٔ آسایش جهان برابر است.
هوش مصنوعی: ناصر از ته دل بندهٔ عشق تو شده است؛ او را از خود مران، زیرا بندهای است که رایگان به دست میآید و ارزش نگهداشتن دارد.
هوش مصنوعی: به شعر او گوش بسپار، زیرا هر حرف آن به اندازهٔ گنجی شاهانه ارزش دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درد تو صدهزار جان ارزد
گرد تو نور دیدگان ارزد
نه غمت را بها به جان بکنم
که برآنم که بیش از آن ارزد
گرچه بر من یزید عشق غمت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.