بس خوب و زیبا میروی ای شاه خوبان تا کجا
دلشاد و خندان میروی ای شادی جان تا کجا
با عارضی آراسته با طرهای پیراسته
مه را ز غیرت کاسته بر حسن از این سان تا کجا
از چرخ یکران کردهای وز مشک چوگان کردهای
وآهنگ میدان کردهای از طرف میدان تا کجا
بر مه کمند انداخته شمشیر کین را آخته
زابرو کمان برساخته با تیر مژگان تا کجا
ماهت کمین لالا مزد ترکش کشت جوزا سزد
قربانت جان ما سزد با کیش و قربان تا کجا
از رخ گلستان کردهای راح از دو مژگان کردهای
وز زلف ریحان کردهای با راح و ریحان تا کجا
از مشک ابرو خم زده وز لب چو عیسی دم زده
چون حال من بر هم زده زلف پریشان تا کجا
سروی و بیزرین سَلَب همچون گلی جمله طرب
چون غنچه پرخنده لب ای ترک خندان تا کجا
بربسته از عنبر کله بر فوق کژ کرده کله
در غلغل از یله یله مانند مستان تا کجا
از زیب قدری دلربا وز نوش لعلی جانفزا
تابان چو ماهی از سما ای ماه تابان تا کجا
آسایش جانی به لب با آب حیوانی به لب
تو کان احسانی به لب ای کان احسان تا کجا
مست و خرامان میروی فارغ ز یاران میروی
از ما تو پنهان میروی برگو که پنهان تا کجا
ناصر ز غم چون بیدلان اندر پیت نعرهزنان
تو سروقد دامنکشان خوش خوش خرامان تا کجا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر معشوق زیبارویی را خطاب میکند که شاد و خرامان و بیاعتنا به یاران از کنار او میگذرد. در هر بیت یکی از زیباییهای او را با تصویرهایی چون چوگانبازی، تیر و کمان، گلستان، شراب و ماه وصف میکند و هر بار با ردیف «تا کجا» از او میپرسد که تا کجا میرود. در پایان، ناصر خود را عاشقی مینماید که نالان در پی معشوق روان است و معشوق همچنان دامنکشان از او دور میشود.
هوش مصنوعی: ای پادشاه زیبارویان، چنین زیبا و خوشخرام به کجا میروی؟ ای مایهٔ شادی جان، شاد و خندان تا کجا میروی؟
هوش مصنوعی: با چهرهای آراسته و زلفی مرتب، از رشک تو ماه کاسته و کمنور شده است؛ تا کی و تا کجا با این زیبایی پیش میروی؟
هوش مصنوعی: آسمان گردان را اسب خود و زلف مشکین را چوگان کردهای و آهنگ میدان چوگان کردهای؛ از کنار میدان تا کجا میتازی؟
هوش مصنوعی: با زلف چون کمند ماه را به بند کشیدهای، شمشیر کینه را برکشیدهای و از ابرو کمان و از مژگان تیر ساختهای؛ با این سلاحها تا کجا پیش میروی؟
هوش مصنوعی: ماه کمینگاه و غلام توست و شایسته است که صورت فلکی جوزا ترکشکش تو باشد؛ جان ما سزاوار قربانی توست؛ با تیردان و کماندان تا کجا میروی؟
هوش مصنوعی: از چهره گلستانی ساختهای، از مژگان شراب مستیآور و از زلف ریحان؛ با این شراب و ریحان تا کجا میروی؟
هوش مصنوعی: ابرویت را از مشک خمیده ساختهای و لبت چون عیسی دم زندهکننده دارد؛ زلف پریشانت را که مانند حال من آشفته است تا کجا میبری؟
هوش مصنوعی: سروی هستی که به جامهٔ زرین نیازی نداری، مانند گلی سراسر شادی و چون غنچه خندانلب؛ ای ترک زیباروی خندان، تا کجا میروی؟
هوش مصنوعی: کلاهی از عنبر بر سر بسته و آن را کج نهادهای و مانند مستان با بانگ و آزادی در هیاهویی؛ تا کجا چنین میروی؟
هوش مصنوعی: با قامتی آراسته و دلربا و لبی سرخ و جانافزا، مانند ماهی در آسمان میدرخشی؛ ای ماه درخشان، تا کجا میروی؟
هوش مصنوعی: لبت آسایش جان و آب حیات دارد و تو با این لب معدن بخشش هستی؛ ای معدن احسان، تا کجا میروی؟
هوش مصنوعی: مست و خرامان و بیاعتنا به یاران میروی و از ما پنهان میشوی؛ بگو تا کی و تا کجا پنهان خواهی رفت؟
هوش مصنوعی: ناصر مانند دلباختگان از غم در پی تو فریاد میزند و تو سروقامت، دامنکشان و خوشخرام میروی؛ تا کجا؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجا
شمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
ز انصاف، خو واکردهای، ظلم آشکارا کردهای
خونریز، دلها کردهای، خون کرده پنهان تا کجا؟
غبغب چو طوق آویخته فرمان ز مشک انگیخته
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.