گنجور

 


با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

روزبه نوشته:

مصرع اول دو رو دارد . رویی این انگار از کل داستان مصرع های دیگر جداست و رویی دیگر حکایت کل این ماجراست . مصرعی ساده اما ژرف

👆☹

میرزا نوشته:

در اینجا شاعر اشاره دارد به بوسی که در راه خدا باید داد و ثواب زیادی دارد

👆☹

آرام نوشته:

هوا آنقدر تاریک شده که وقت شکار گرگان در مصاف با میشها سر رسیده ( طعنه ازین است که: کسی ما رو نمی بیند اگر بخواهیم یواشکی کاری بکنیم)
گیسوانت را روی من بیانداز همچون طناب بافته شده (بوره)
… بگو راه خدا دادم به درویش

👆☹

محمود نوشته:

گرگ و میش هنگام سحرگاهان است. زمان فلق که خورشید قبل از طلوع زمین را روشن و بهره مند از نور خود می گرداند.
نقل است که این هنگام برای شب زنده داران عاشق بهترین هنگام برای استجابت دعاست.
اما به نظر بنده بوسه از لبان یار در این هنگام استعاره از درخواست خاشعانه ی لطفی و التفاطی از طرف خداوند برای شناخت بهتر حقیقت او به واسطه دعاها و عبادات سحرگاهیست.
در اشعار دیگر عرفا مانند حافظ و مولانا نیز اشاراتی به این هنگام از روز یافت می شود.

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید