گنجور



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

علیرضا افتخاری » آوای عشق » مناجات

الیاد وخشوری » خسرو مه رویان » دوبیتی

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

کمال نوشته:

باسلام
جمع این دوبیتی : ۶۸۲۲
بدرود

👆☹

محسن نوشته:

منظور از هشت و چار چیه؟

👆☹

سید محمد نوشته:

محسن جان
شاید منظورش هشت به اضافه ی چهار مساوی دوازده امامش باشد
زنده باشی

👆☹

امیرحسین نوشته:

لطفا معنی شعر رو برام مینویسید
با تشکر

👆☹

رامین نوشته:

دقیقاً منظورش دوازده امام معصوم هست

👆☹

سادات نوشته:

منظور از هشت و چهار در شعر،هشت امامی که نامشان علی نیست و چهار امامی که نامشان علی هست
علی بن ابیطالب
علی بن حسین
علی بن موسی
علی بن محمد

👆☹

رحمان نوشته:

۱هشت دروازه بهشت و چار خلیفه راشدین
دوازده امام
هشت ماه حلال و چهار حرام منها اربعه حرم
اصحاب کهف

👆☹

علیرضا نوشته:

با سلام
عدد ۱۲ شامل موارد متعددی می‌شود که ترکیب ۸ و ۴ هم از منظرهای مختلف قابل تعبیر است. لذا در شرایطی که امکان سوال کردن از خود شاعر وجود ندارد، تنها راه عملیاتی این است که هر کس خداوند را به هشت و چار مدنظر خودش قسم بدهد و امید به اجابت داشته باشد.
ما هم مانند شبهای قدر ۱۲ امام از اهل بیت پیامبر (ص) را واسطه فیض و غفران. گناهانمان قرار میدهیم.

👆☹

Arash نوشته:

من فکر میکنم منظورش از هشت و چارت دوازده برج فلکیه

👆☹

وحید سبزیان پور نوشته:

هشت و چهار به معنای دوازده امام است. دربارة کنایة «شتر دیدی ندیدی» داستان زیر را نقل کرده اند: مردی شترش را گم کرده بود. از رهگذری پرسید: شتر مرا را ندیده‎ای؟ گفت همان شتری که یک پایش لنگ، یک چشمش کور، یک دندانش شکسته بود؟ همان شتری که بار مویز داشت و کنیزی حامله بر آن سوار بود؟ گفت: آری. رهگذر گفت: من ندیده‎ام. صاحب شتر، رهگذر را به جرم دزدیدن شتر نزد قاضی برد. قاضی او را زندانی کرد. پس از یک هفته شتر و دزدش پیدا شدند و معلوم شد که مرد بی‎گناه بوده است. قاضی از او پرسید: تو که شتر را ندیدی، چطور خصوصیات او را می‎دانستی؟ مرد گفت: از جای پا، لنگی؛ از خوردن علف‎ها، شکستگی دندان؛ از خوردن علف‎های یک طرف، کوری یک‌چشم؛ از وجود پشه‎های بسیار، مویز را تشخیص دادم. قاضی پرسید: چگونه فهمیدی که کسی سوار شتر بوده؟ گفت: از بول و غائطی که در راه ریخته بود. چگونه تشخیص دادی که زنی سوار شتر بوده؟ گفت: از اینکه بول و غائط او به هم نزدیک بود فهمیدم که زن بوده، چگونه فهمیدی که کنیز بوده نه زن آزاد؟ از اینکه وسط راه بول و غائط کرده بود فهمیدم کنیز است زیرا زنان عادی این کار را وسط راه نمی‎کنند. چگونه فهمیدی حامله بوده است؟ از جای دست‌هایش که بر زمین مانده بود فهمیدم حامله بوده است. قاضی دستور آزادی او را صادر کرد. آن مرد با خود عهد کرد که اگر پس از آن حادثه، شتر را هم دید بگوید ندیدم. برای اطلاع از منابع و داستان دیگری با همین مضمون و منسوب به ابوعلی سینا نک: عنبرستان از وحید سبزیان پور

👆☹

سیدمسعود نوشته:

خداوندا به حق هشت و چارت
۱۲ شخصیت مقدس که ارزش قسم دادن خدا دارند و شاعر به ” حق ” آنها اشاره می کند یعنی آنها ارزش و رتبه ای در درگاه خداوند دارند که از آن تعبیر به حق می شود و این نیست جز دوازده امام معصوم که اول آنها امام علی بن ابیطالب (ع) و آخرین آنها امام مهدی قائم (عج) می باشند

👆☹

دریای سخن