|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها بیان میکند که نه از هیچکس گله دارد و نه نیازی به گلهگذاری احساس میکند. او میگوید که درست نیست در جمع افراد دیگر شکایت کند. هرچند که سکوت کرده و از مشکلاتش حرف نمیزند، اما در دل جایی برای گلهگذاری دارد. به طور کلی، احساس نارضایتیاش را بیان میکند بدون اینکه بخواهد در جمع دیگران از آن سخن بگوید.
هوش مصنوعی: من نه از چیزی ناراحت هستم و نه از نظر دیگران راضی. بگذارید بیایند و از من شکایت کنند.
هوش مصنوعی: من دهانم را بستهام و از هر گروهی شکایت میکنم، اما چه کار میتوانم بکنم؟ در جایی هستم که دلتنگی و شکایت در آن وجود دارد و نمیتوانم از آن فرار کنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.