|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، یک دیوانه از خدا کمک میخواهد و میگوید که بیبرگ و بینیاز است. مرد مجنون پاسخ میدهد که او خدا را در زمان قحطی آزموده و در آن زمان هیچ کمکی از جانب او دریافت نکرده است. به این ترتیب، ناامیدی و عدم کمک خداوند را در شرایط سخت زندگی نشان میدهد.
هوش مصنوعی: یک دیوانه که در یک گردباد گرفتار شده بود، گفت که من بدون حمایت و پشتیبانی هستم و این نتیجه اراده خداوند است.
هوش مصنوعی: مردی که دیوانه شده بود به دیگری گفت: ای کسی که حال مرا میدانی، من خدا را امتحان کردهام و در این سال گرانی و خشکسالی، سختیهای زیادی را تجربه کردهام.
هوش مصنوعی: در زمان غز، از همه سو افراد بیجان و مردهای وجود داشت، اما او به خاطر بینیازیاش هیچ کمکی نکرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.