از بس که غم دنیی مردار خوری
نه کار کنی و نه غم کار خوری
سرمایهٔ تو در همه عالم، عمری‌ست
بر باد مده! که غصّه بسیار خوری
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از بس که غم دنیی مردار خوری
نه کار کنی و نه غم کار خوری
سرمایهٔ تو در همه عالم، عمری‌ست
بر باد مده! که غصّه بسیار خوری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به انسان‌ها هشدار می‌دهد که دنیای پر از غم و اندوه نباید باعث شود که از کار و تلاش دست بکشند. او تأکید می‌کند که عمر سرمایه‌ای ارزشمند است و نباید با دغدغه‌های بیهوده و غصه‌ها هدر برود. در نهایت، او می‌خواهد که افراد به جای غم خوردن، به کار و کوشش بپردازند.
هوش مصنوعی: از آن‌قدر غم دنیا می‌خوری، نه به کار مشغول می‌شوی و نه به غم کار فکر می‌کنی.
هوش مصنوعی: عمرت را که گران‌بهاست، به هدر نده و در غم دنیا نمان، زیرا این دوران به سرعت می‌گذرد و غم‌های بسیاری خواهی خورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از بس که غم دنییِ مردار خوری
نه کار کنی و نه غم کار خوری
سرمایهٔ تو از همه عالم عمری است
بر باد مده که غصّه بسیار خوری
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.