صعوه آمد، دل ضعیف و تن نزار
پای تا سر همچو آتش بیقرار
گفت: من حیران و فرتوت آمدم
بیدل و بیقوت و قوت آمدم
همچو موسی بازو و زوریم نیست
وز ضعیفی، قوَت موریم نیست
من نه پر دارم، نه پا، نه هیچ نیز
کی رسم در گَردِ سیمرغ عزیز؟
پیش او این مرغ عاجز کی رسد؟
صعوه در سیمرغ هرگز کی رسد؟
در جهان او را طلبکاران بسیست
وصل او کی لایق چون من کسیست؟
در وصال او چو نتوانم رسید
بر محالی راه نتوانم برید
گر نهم رویی به سوی درگهش
یا بمیرم یا بسوزم در رهش
چون نیَم من مرد او، این جایگاه
یوسف خود باز میجویم ز چاه
یوسفی گم کردهام در چاهسار
بازیابم آخرش در روزگار
گر بیابم یوسف خود را ز چاه
بر پرم با او من از ماهی به ماه
هدهدش گفت: ای ز شنگی و خوشی
کرده در افتادگی صد سرکشی!
جمله سالوسی تو، من این کی خَرم؟
نیست این سالوسیِ تو درخورم
پای در ره نه، مزن دم، لب بدوز
گر بسوزند این همه تو هم بسوز
گر تو یعقوبی به معنی فیالمثل
یوسفت ندهند کمتر کن حیل
میفروزد آتشِ غیرت مدام
عشق یوسف هست بر عالم حرام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، صعوه (پرندهای نمادین) با دل ناتوان و ضعیف از عشق به سیمرغ (نماد کمال و حقیقت) سخن میگوید. او احساس میکند که به دلیل ضعف و ناتوانیاش، نمیتواند به وصال سیمرغ برسد و خود را مورد سرزنش قرار میدهد. صعوه میگوید که حتی اگر تلاش کند، نمیتواند به سیمرغ نزدیک شود و به بیراهه میرود. او همچنین به درد و رنج عشق و حسرتی که در دل دارد اشاره میکند و به یوسف (نماد محبوب و آرزو) اشاره میکند که گم کرده و از چاه (نماد دوری) جستجو میکند. در نهایت، هدهد (مرغی خردمند) به او میگوید که این نوع عشق و خود را در درد قرار دادن نادرست است و او باید مراقب باشد. شاعر به این موضوع اشاره میکند که عشق واقعی، آتش روح را میسوزاند و این عشق ممکن است برای دیگران حرام باشد.
هوش مصنوعی: پرندهای به سراغ دل آسیبدیده و تن ضعیف آمد، که همچون آتش دچار بیقراری و آشفتگی بود.
هوش مصنوعی: شخصی میگوید که با حالتی گیج و ناتوان به اینجا آمده است، بدون اینکه احساس دلگرمی یا قدرتی داشته باشد.
هوش مصنوعی: ما نه مانند موسی قدرت و نیرویی داریم و نه از ضعف خود میتوانیم به مانند مورها قوی شویم.
هوش مصنوعی: من نه بال و پر دارم و نه پا، و نه هیچ چیزی که بتوانم به دور سیمرغ عزیز برسم.
هوش مصنوعی: در برابر او، این پرنده ناتوان هرگز نمیتواند به جایگاه بلند پرندهای چون سیمرغ برسد.
هوش مصنوعی: در دنیا افرادی زیادی هستند که به دنبال او میگردند، اما کسی مانند من لایق وصال او نیست.
هوش مصنوعی: اگر نتوانم به وصال او برسم، نمیتوانم از راهی که محال است عبور کنم.
هوش مصنوعی: اگر به درگاه او رو بیاورم، یا خواه در آنجا بمیرم و یا در عشق او بسوزم.
هوش مصنوعی: چون نیمهی من از آن مرد است، در این مکان به دنبال یوسف خود میگردم که از چاه بیرون بیاید.
هوش مصنوعی: من در اعماق زندگیام گمشدهای از یوسف را جستوجو میکنم و امیدوارم بتوانم در نهایت او را پیدا کنم.
هوش مصنوعی: اگر بتوانم یوسف خود را از چاه پیدا کنم، همراه او از ماه به ماه سفر میکنم.
هوش مصنوعی: هدهد به او گفت: ای زود از شادی و خوشحالی سر به کرداری دادهای و به تباهی افتادهای، باید با وقار و تدبیر رفتار کنی.
هوش مصنوعی: من این نیرنگ و تظاهر تو را نمیپسندم، زیرا به حال و روز من نمیخورد.
هوش مصنوعی: در راه حق قدم بگذار، بیآنکه صحبت کنی و حرفی بزنی. اگر دیگران در این راه دچار سختی و آسیب شوند، تو نیز باید آمادهی تحمل این دردها باشی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند یعقوب باشی و به مثابه یوسف به تو پاسخ ندهند، بهتر است کمی تدبیر و حوصله به خرج دهی.
هوش مصنوعی: آتش غیرت عشق هر لحظه سوختن و التهاب ایجاد میکند و عشق یوسف بر جهانیان حرام و ممنوع است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
reply flag link
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.