بس سبک مردی گران جان میدوید
در بیابانی به درویشی رسید
گفت چون داری تو ای درویش کار
گفت آخر میبپرسی شرم دار
ماندهام در تنگنای این جهان
تنگ تنگ است این جهانم در زمان
مرد گفتش اینچ گفتی نیست راست
در بیابان فراخت تنگناست
گفت اگر اینجا نبودی تنگنا
تو کجا افتادیی هرگز به ما
گر ترا صد وعدهٔ خوش میدهند
آن نشان زان سوی آتش میدهند
آتش تو چیست دنیا درگذر
هم چو شیران کن ازین آتش حذر
چون گذر کردی دل خویش آیدت
پس سرای خوش شدن پیش آیدت
آتشی در پیش و راهی سخت دور
تن ضعیف و دل اسیر و جان نفور
تو ز جمله فارغ و پرداخته
در میان کاری چنین برساخته
گر بسی دیدی جهان، جان برفشان
کز جهان نه نام داری نه نشان
گر بسی بینی نه بینی هیچ تو
چند گویم بیش ازین کم پیچ تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، مردی ارزشمند در بیابان به درویشی برخورد میکند و از او میپرسد که در این تنگنای دنیا چه کاری دارد. درویش به او میگوید که در این دنیا در تنگنای زمان مانده و احساس کند مانع اوست. مرد به او پاسخ میدهد که این تنگناها واقعیت ندارند و در بیابان نیز فراخی وجود دارد. درویش سپس به مرد هشدار میدهد که اگرچه وعدههای خوش به او داده میشود، باید از آتش دنیا حذر کند و به دنبال قضاوت درونی و آرامش واقعی باشد. او به مرد توصیه میکند که باید از دلبستگی به دنیا رهایی یابد تا بتواند به سرای خوشی دست یابد.
هوش مصنوعی: مردی بسیار نیرومند و مهم در وسط بیابان به سرعت در حال حرکت بود و به درویشی که آنجا بود رسید.
هوش مصنوعی: مرد گرانجان به درویش میگوید: چون تو کار و مشکل داری، چرا در این شرایط دربارهٔ انجام کارهای دیگر میپرسی؟ این کار شرمآور است.
هوش مصنوعی: در این دنیا که همواره مملو از سختی و مشکل است، من به شدت در تنگنا و困ای (چالش) زندگی ماندهام و این احساس تنگی همه جا را در بر میگیرد.
هوش مصنوعی: مرد به درویش میگوید که آنچه گفتی درست نیست؛ زیرا در بیابان وسیع، تنگنا و محدودیت وجود ندارد.
هوش مصنوعی: گفت اگر در اینجا نبودید که در تنگنا قرار بگیرید، معلوم میشود که شما هرگز به ما نمیرسیدید.
هوش مصنوعی: اگر به تو وعدههای خوب و خوشی میدهند، باید بدانید که آن وعدهها در واقع نشانهای است که تو را به سمت آتش (عذاب یا خطر) هدایت میکند.
هوش مصنوعی: دنیا مانند آتش است که گذرا و فانی است؛ از این رو، باید مانند شیران به آن بیاعتنا بود و از آتش دنیا دوری کرد.
هوش مصنوعی: وقتی از دشواریها و گرفتاریها عبور کنی، دل آرامش مییابد و در نتیجه، خوشبختی و شادکامی به تو نزدیک میشود.
هوش مصنوعی: آتش و خطر در جلویمان و راه نامناسب و طولانی پیش رو داریم، در عین حال بدن ضعیف و دلی ناتوان و جان خسته داریم.
هوش مصنوعی: تو از همه چیز فارغ و صرف نظر کردهای و در میان کار دشواری چنین، چیزی را درست کردهای.
هوش مصنوعی: اگر در جهان چیزهای زیادی ببینی، در نهایت جانت در حال پراکنده شدن است، زیرا از دنیا نه نام و نشانی داری.
هوش مصنوعی: اگرچه بسیاری از چیزها را میبینی، اما در حقیقت هیچ چیز را نمیبینی. پس چه فایده دارد که بیشتر از این بگویم و تو را بیش از این درگیر افکار پیچیده کنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.