چون بمرد آن مرد مفسد در گناه
گفت میبردند تابوتش به راه
چون بدید آن زاهدی، کرد احتراز
تا نباید کرد بر مفسد نماز
در شب آن زاهد مگر دیدش به خواب
در بهشت و روی همچون آفتاب
مرد زاهد گفتش آخر ای غلام
از کجا آوردی این عالی مقام
در گنه بودی تو تا بودی همه
پای تا فرقت بیالودی همه
گفت از بیرحمی تو کردگار
کرد رحمت بر من آشفتهکار
عشق بازی بین که حکمت میکند
میکند این کار و رحمت میکند
حکمت او در شبی چون پر زاغ
کودکی را میفرستد با چراغ
بعد از آن بادی فرستد تیزرو
کان چراغ او بکش، برخیز و رو
پس بگیرد طفل را در ره گذر
کز چه کشتی آن چراغ ای بیخبر
زان بگیرد طفل را تا در حساب
میکند با او به صد شفقت عتاب
گر همه کس جز نمازی نیستی
حکمتش را عشق بازی نیستی
کار حکمت جز چنین نبود تمام
لاجرم خوداین چنین آمد مدام
در ره او صد هزاران حکمتست
قطره را حصّه ی بحر رحمتست
روز و شب این هفت پرگار ای پسر
از برای تست در کار ای پسر
طاعت روحانیون از بهر تست
خلد و دوزخ عکس لطف و قهرتست
قدسیان جمله سجودت کردهاند
جزو و کل غرق وجودت کردهاند
از حقارت سوی خود منگر بسی
زانک ممکن نیست بیش از تو کسی
جسم تو جزوست و جانت کل کل
خویش را عاجز مکن در عین ذل
کل تو درتافت جزوت شد پدید
جان تو بشتافت عضوت شد پدید
نیست تن از جان جدا ، جزوی ازوست
نیست جان از کل جدا، عضوی ازوست
چون عدد نبود درین راه و احد
جزو و کل پیوسته باشد با ابد
صد هزاران ابر رحمت فوق تو
میببارد تافزاید شوق تو
چون درآید وقت رفعتهای کل
از برای تست خلعتهای کل
هرچ چندانی ملایک کردهاند
از پی تو بر فذلک کردهاند
جملهٔ طاعات ایشان، کردگار
بر تو خواهد کرد جاویدان نثار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، زاهدی خودپسند از مردهای که به گناه شناخته شده بود، دوری میکند و بر این باور است که نباید بر او نماز بخواند. اما بعد از خواب دیدن مرده در بهشت، زاهد متوجه میشود که خداوند به او رحمت کرده است و این رحمت نتیجه عشق و حکمت الهی است. مرده به زاهد توضیح میدهد که گناهش باعث شد تا در آخرت به مقام والایی برسد، و این نشاندهنده اوج رحمت خداوند است که میتواند از دل گناهکاران هم عبور کند. زاهد با نگرش جدیدی به حکمت الهی و رحمت او پی میبرد و میفهمد که تمامی موجودات در عالم وجود به یکدیگر مرتبطاند و انسان نباید خود را حقیر بداند. در نهایت، الهام از این داستان به زاهد میگوید که رحمت و نعمتهای پروردگار برای او بیپایان است.
هوش مصنوعی: وقتی که آن مرد گنهکار مرد، گفتند تابوتش را به راه میبرند.
هوش مصنوعی: زاهد وقتی دید که تابوت آن مرد فاسد را میبرند، از نماز خواندن بر او خودداری کرد تا بر مردی که در گناه زندگی کرده است، نماز نخواند.
هوش مصنوعی: آن زاهد در خوابش دید که در بهشت است و چهرهاش مانند خورشید میدرخشد.
هوش مصنوعی: زاهد به غلام میگوید که از کجا چنین مقام والایی را به دست آورده است، زیرا او خود را شایستهی آن نمیداند.
هوش مصنوعی: تو تا زمانی که در گناه بودی، در این دنیا زندگی میکردی و از آن لذت میبردی، اما اکنون که از آن دنیا جدا شدهای و به فرقت و تنهایی دچار شدهای، دیگر از آن ثمرهها برخوردار نیستی.
هوش مصنوعی: خداوند به خاطر بیرحمی تو، رحمتش را بر من که در حال آشفتهحالی زندگی میکنم، نازل کرده است.
هوش مصنوعی: عشق ورزیدن به چه کسی است که حکمت ورزی میکند؟ او رحمت را نیز از طریق همین کار انجام میدهد.
هوش مصنوعی: خداوند در شبی تاریک و شبیه به پر زاغ، کودکی را با چراغی میفرستد تا نور را به همراه داشته باشد.
هوش مصنوعی: سپس (زاهد) بادی تند و سریع میفرستد تا بگوید که چراغ او را خاموش کن و برخیز و برو.
هوش مصنوعی: چرا آن چراغی که از آن خبر نداری، اطفالی را که در راه است، به خطر میاندازد و در واقع به آنها آسیب میزند؟
هوش مصنوعی: زاهد از روی دلسوزی و به خاطر علاقهاش به بچه، او را میگیرد تا در حساب و کتابش با او صحبت کند و با محبت و دلسوزی به او نصیحت کند.
هوش مصنوعی: اگر همگی به جز تو نمازی نباشند، نشاندهنده این است که تو در درک حکمت عشق ناتوانی.
هوش مصنوعی: حکمت به جز این نیست که در هر حال، این وضعیت ناگزیر و همیشگی وجود دارد.
هوش مصنوعی: در مسیر او (خدا یا حقیقت) صدها هزار حکمت وجود دارد، و هر قطرهای از رحمت او همچون سهمی از دریا است.
هوش مصنوعی: این روز و شب، که همان زمان است، با هفت پرگار (چرخهای زندگی) به خاطر تو و برای تو میچرخد و در حال کار و تلاش است.
هوش مصنوعی: طاعت و عبادت روحانیون تنها به خاطر توست، بهشت و جهنم هم نتیجهای از رحمت و خشم تو هستند.
هوش مصنوعی: فرشتگان همگی برای تو سجود کردهاند و به کلی وجودت را پر کردهاند.
هوش مصنوعی: به خودت نگاه نکن و خود را حقیر نداشته باش، زیرا هیچکس نمیتواند بیشتر از تو باشد و ارزشی بالاتر از تو پیدا کند.
هوش مصنوعی: بدن تو جزئی از وجود توست و روح تو مجموع آن وجود است. خودت را در حالی که ضعیف و متواضع هستی، دست کم نگیر.
هوش مصنوعی: کل وجود تو در ذات نفست آشکار شد و جانت به سوی حقیقت میشتابد، و وجودت به عنوان بخشی از این حقیقت نمایان میشود.
هوش مصنوعی: تن انسان از جانش جدا نیست و هیچ جزئی از آن وجود ندارد که از جان مستقل باشد. همچنین جان نیز از کل که همان موجودیت اوست جدا نیست و هر عضوی بخشی از آن کل به شمار میآید.
هوش مصنوعی: در این جهان، عدد و شمارش معنا ندارد، زیرا در این مسیر، جز و کل همیشه با هم مرتبط هستند و همواره وجود خواهند داشت.
هوش مصنوعی: بارش نعمتهای الهی به اندازهی بسیار زیادی بر تو میبارد تا شوق و محبت تو نسبت به خداوند بیشتر شود.
هوش مصنوعی: زمانی که زمان اوج عزتها و مقامها فرا رسد، همه این مقامها و نعمتها برای توست.
هوش مصنوعی: هرچند که ملائکه برای تو زحمت کشیدهاند و عبادت کردهاند، اما به خاطر این کار، تو را سزاوار نمیکنند.
هوش مصنوعی: اعمال نیک و عبادات فرشتگان برای تو، ای خدای بزرگ، به خاطر تو همیشه باقی خواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.