هدهد رهبر چنین گفت آن زمان
کانک عاشق شد نه اندیشد ز جان
چون به ترک جان بگوید عاشقی
خواه زاهد باش خواهی فاسقی
چون دل تو دشمن جان آمده‌ست
جان برافشان ره به پایان آمده‌ست
سدِ ره جانست، جان ایثار کن
پس برافکن دیده و دیدار کن
گر ترا گویند از ایمان برآی
ور خطاب آید ترا کز جان برآی
تو که باشی، این و آن را برفشان
ترک ایمان گیر و جان را برفشان
منکری گوید که این بس منکرست
عشق گو از کفر و ایمان برترست
عشق را با کفر و با ایمان چه کار
عاشقان را لحظه‌ای با جان چه کار
عاشق آتش بر همه خرمن زند
اره بر فرقش نهند او تن زند
درد و خون دل بباید عشق را
قصهٔ مشکل بباید عشق را
ساقیا خون جگر در جام کن
گر نداری درد از ما وام کن
عشق را دردی بباید پرده‌سوز
گاه جان را پرده‌در گه پرده‌دوز
ذرهٔ عشق از همه آفاق به
ذرهٔ درد از همه عشاق به
عشق مغز کاینات آمد مدام
لیک نبود عشق بی‌دردی تمام
قدسیان را عشق هست و درد نیست
درد را جز آدمی در خَورد نیست
هرکه را در عشق محکم شد قدم
درگذشت از کفر و از اسلام هم
عشق سوی فقر در بگشایدت
فقر سوی کفر ره بنمایدت
چون ترا این کفر وین ایمان نماند
این تن تو گم شد و این جان نماند
بعد از آن مردی شوی این کار را
مرد باید اینچنین اسرار را
پای درنه همچو مردان و مترس
درگذار از کفر و ایمان و مترس
چند ترسی، دست از طفلی بدار
بازشو چون شیرمردان پیش کار
گر ترا صد عقبه ناگاه اوفتد
باک نبود چون درین راه اوفتد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، هدهد به سالکان عشق می‌گوید که عشق فرای همه چیزهاست و نباید به جان و ایمان و کفر توجه کرد. او به ضرورت ایثار جان و دل در راه عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق بدون دردی واقعی نیست. عشق باید انسان را از قید و بندهای دینی و دنیوی آزاد کند و در این مسیر، انسان باید با شجاعت پیش برود و از ترس‌های کودکانه خود رها شود. او تأکید می‌کند که هر که در عشق ثابت قدم باشد، از مرزهای کفر و ایمان عبور خواهد کرد و باید با شجاعت به درون این تجربه عمیق ورود کند.
هوش مصنوعی: هدهد، که رهبر است، در آن زمان گفت که وقتی کسی عاشق می‌شود، دیگر به جان (خود) نمی‌اندیشد و تمام توجه‌اش به عشق معطوف می‌شود.
هوش مصنوعی: هرگاه عشق دل به ترک جان بسپرد، فرقی نمی‌کند که آدمی زاهد باشد یا فاسق؛ عشق او را به این دو دسته تقسیم نمی‌کند.
هوش مصنوعی: چون دل تو به دشمنی با جان برخاسته، وقت آن رسیده که جان خود را فدای راه کنی، زیرا عمر به پایان نزدیک شده است.
هوش مصنوعی: راه رسیدن به جان، موانعی دارد؛ بنابراین جان خود را فدای این راه کن و پس از درک حقیقت، چشم‌پوشی کن و از دیدن ظاهر بگذرو.
هوش مصنوعی: اگر به تو بگویند که از ایمان خود دست بردار یا به تو بگویند که از جان خود بگذر، باید بدان توجه کنی.
هوش مصنوعی: ای تو که وجودت برای دیگران ارزش دارد و آنها را در می‌افکنند، ایمان و اعتقادات را رها کن و به دنبال حقیقت و روح خود باش.
هوش مصنوعی: منکر (کسی که باور ندارد) می‌گوید عشق چیز ناپسندی است و بر این نظر است که عشق از کفر (عدم ایمان) و ایمان (باور) پایین‌تر است؛ ولی در واقع عشق فراتر از این دو حالت است.
هوش مصنوعی: عشق برای عاشقان هیچ ارتباطی با کفر و ایمان ندارد؛ عاشقان فقط در لحظه‌های وجود خود غرق در عشق هستند و این احساس برای آنها مهم‌تر از هر چیزی است.
هوش مصنوعی: عاشق اگرچه به آتش دچار شود و همه چیزش را از دست بدهد، اما اگر بر سرش اره بگذارند و او را بکُشند، همچنان به عشق خود ادامه می‌دهد و تسلیم نمی‌شود.
هوش مصنوعی: عشق ضرورت‌هایی دارد؛ باید در آن درد و رنج وجود داشته باشد و قصه‌های سخت و دشوار را نیز باید در بر بگیرد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر خودت غم و درد ما را حس نمی‌کنی، پس حداقل خون دل ما را در جام بریز و به ما بده تا بنوشیم.
هوش مصنوعی: عشق باید همراه با دردی باشد که جان را به شدت می‌سوزاند و در مواقعی آن را از پرده بیرون می‌آورد، و گاهی نیز کسی باید به ترمیم و دوختن آن درد بپردازد.
هوش مصنوعی: ذره‌ای از عشق در تمام جهانیان، به ذره‌ای از درد میان تمام عاشقان می‌رسد.
هوش مصنوعی: عشق، جوهر و اصل هستی است که همیشه وجود دارد، اما عشق واقعی بدون درد و رنج ممکن نیست.
هوش مصنوعی: عاشقان الهی، که به مرتبهٔ قدس و پاکی رسیده‌اند، عشق را دارند اما دردی احساس نمی‌کنند؛ زیرا فقط انسان‌ها هستند که در عشق به درد و رنج دچار می‌شوند.
هوش مصنوعی: هر کس که در عشق به‌طور راسخ و استوار قدم نهد، از کفر و اسلام عبور می‌کند و به حقیقتی فراتر از این دو می‌رسد.
هوش مصنوعی: عشق تو را به فقر و نیاز و بی‌چیزی می‌کشاند، و این فقر هم به کفر و نادانی می‌انجامد و راه آن را برایت آشکار می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی که نه ایمان و نه کفر برای تو باقی نمانده، این بدن تو گم شده و دیگر این روح هم باقی نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: پس از آن، مردی باید شوی و انجام این کار را مردانه به عهده بگیری؛ زیرا این‌گونه مسائل و رازها نیاز به توان و استقامت دارد.
هوش مصنوعی: با پای خود محکم و استوار در این راه برو و از عبور از مرزهای کفر و ایمان نترس.
هوش مصنوعی: چقدر می‌ترسی؟ از نگرانی‌های کودکانه دست بردار و خود را آزاد کن، مانند شیرمردان که به کارهای مهم و بزرگ رو می‌آورند.
هوش مصنوعی: اگر در این راه با هزار مشکل و مانع روبرو شوی، نگران نباش، چون وقتی در این مسیر قدم گذاشته‌ای، دیگر تردیدی در پیروزی و ادامه‌ی مسیر نخواهی داشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.