عطار
»
منطقالطیر
»
سیمرغ در پیشگاه سیمرغ
»
گفتهٔ مجنون که دشنام لیلی را بر آفرین همهٔ عالم ترجیح میداد
گفت مجنون گر همه روی زمین
هر زمان بر من کنندی آفرین
من نخواهم آفرین هیچ کس
مدح من دشنام لیلی باد و بس
خوشتراز صد مدح یک دشنام او
بهتر از ملک دو عالم نام او
مذهب خود با توگفتم ای عزیز
گر بود خواری چه خواهد بود نیز
گفت برق عزت آید آشکار
پس برآرد از همه جانها دمار
چون بسوزد جان به صد زاری چه سود
آنگهی از عزت و خواری چه سود
بازگفتند آن گروه سوخته
جان ما و آتش افروخته
کی شود پروانه از آتش نفور
زانک او را هست در آتش حضور
گرچه ما را دست ندهد وصل یار
سوختن ما را دهد دست، اینت کار
گر رسیدن سوی آن دلخواه نیست
پاک پرسیدن جز اینجا راه نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مجنون در این شعر دشنامهای لیلی را بر تعریف و ستایش دیگران ترجیح میدهد و میگوید که حتی اگر همه بر او مدح و آفرین کنند، این آفرینها برایش ارزشی ندارد. او تنها مدح خود را در دشنام لیلی میبیند و به این باور است که اگرچه ممکن است با ذلت و خواری زندگی کند، اما عزت و شرافت او مهمتر از هر چیز دیگری است. گروهی که عشق لیلی را تجربه کردهاند، خود را در آتش عشق میسوزند و تأکید میکنند که این سوختن همانا موجب نزدیکی به معشوق خواهد بود، حتی اگر در نهایت به وصال دست نیابند.
هوش مصنوعی: مجنون میگوید اگر تمام مردم روی زمین هر زمانی برای من ستایش کنند، برایم اهمیتی ندارد.
هوش مصنوعی: مجنون میگوید که من هیچکس را نمیخواهم که برایم ستایش کند؛ تنها دشنام لیلی را میپذیرم و هیچ چیز دیگری برایم مهم نیست.
هوش مصنوعی: مجنون بر این باور است که یک دشنام از لیلی برای او ارزشمندتر از صد مدح دیگران است و حتی نام او از هر چیزی در دنیا، یعنی از تمام ملک و سلطنتها، برایش مهمتر است.
هوش مصنوعی: در این بیت، مجنون به لیلی خطاب میکند و بیان میکند که حتی اگر او (لیلی) در نظر دیگران حقیر و بیارزش باشد، از نظر او این بیارزشی هیچ تاثیری ندارد و همچنان محبت و ارزش او در دل مجنون باقیست.
هوش مصنوعی: مجنون میگوید وقتی که برق عزت ظاهر شود، همه جانها را درهم میریزد و نابود میکند.
هوش مصنوعی: وقتی که جان به خاطر درد و عذاب بسوزد و انسان به شدت زاری کند، آیا آن وقت عزت و افتخاراتی که دارد یا ذلت و خواریاش، دیگر چه ارزشی خواهند داشت؟
هوش مصنوعی: گروه سوخته جان (عاشقانی که دچار عشق و درد شدهاند) گفتند که ما همچنان در آتش عشق میسوزیم و این آتش را روشن نگهداشتهایم.
هوش مصنوعی: پروانه زمانی از آتش میگریزد و به آن نزدیک نمیشود که از عشق و محبت فاصله بگیرد، زیرا حضور در آتش برای او نشانهای از عشق و جذبه است.
هوش مصنوعی: با اینکه ممکن است به وصل یار نرسیم، اما سوختن در عشق او هم به ما ساز و کار میدهد و این همان کاری است که عشق انجام میدهد.
هوش مصنوعی: اگر نتوانیم به آن محبوب و دوست دلخواه برسیم، تنها راه درست و بیغش از همین جا، یعنی از طریق پرسش و جستوجو درباره اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.