این سخن نقلست از سلطان دین
از امام متقیین ایمان دین
آن امامی کو حقیقت یاب بود
در میان بحر دین گرداب بود
اسم او خواهی که دانی ز اولیا
هست نام او علی موسی الرضا
آن امامی کو طریق دید حق
جمله اهل الله را داده سبق
آن امامی کو بغیر از حق ندید
عالمی انوار از او آمد پدید
گفت تو خواهی که ایمانت بود
انس و جنّ جمله بفرمانت بود
تو ز دین مصطفی جاهل مباش
در طریق مرتضی غافل مباش
در ره دین ذکر حق را کن نثار
تخم حبّ مرتضی در دل بکار
هست ذکر حق حصار و شرط آن
حبّ آل مصطفی باشد بدان
گفت پیغمبر حدیثی بر ملا
هست این معنی خود از پیش خدا
رو تو از عطّار پرس اسرار او
ز آنکه دارد مظهر انوار او
من بتو اسرارگویم پایدار
گر تو منصوری سخن را پاسدار
ای زانوارت جهان روشن شده
قرص خور، شمعی از آن روزن شده
چند گویم من بتو اسرار را
خود ز کل نشناختی انوار را
هست از نور خدا روشن دلم
حلّ شده از نور حیدر مشکلم
گشته روشن این ضمیر پاک من
شد زیارت گاه مردان خاک من
ز آنکه من عطّار ثانی آمدم
وز وجود خویش فانی آمدم
خود مرا مولد به نیشابور بود
لیک اصل من بکوه طور بود
طور چبود مظهر اسرار او
نور چبود واصل انوار او
نور طور خود در اودیدم عیان
گر تو می‌بینی بیا نزدیک مان
ز آنکه چون منصور واصل آمدیم
نی چو زرّاقان جاهل آمدیم
بیعت ما بیعتی باشد نخست
گشته این بیعت بدین ما درست
دین خود را می‌کنم من آشکار
گر برندم این زمان در پای دار
دین من دین امیرالمؤمنین
راه من راه امام المتقین
ما بدین حیدری داریم رو
یک جهت باشیم ما در دین او
تو زدین لفظی برآری برزبان
خودنمی‌دانی معانی را عیان
رو، ز قرآن مغز گیر و پوست مان
پوست را انداز پیش کرکسان
روغن این مغز جان اولیاست
این چنین معنی بیان اولیاست
رو، ز قرآن صورت و معنی ببین
تا شود روشن ترا دنیا و دین
خود نمی‌دانی که قرآن نطق راست
ناطق او را نمی‌دانی کجاست
ناطق او خود امیرمؤمنان
در کلام الله نطق او بیان
او بود قرآن ناطق در یقین
زانکه او گفته است نطقم را ببین
ناطق من خود محمّد بود شاه
رو تو واقف شو ز اسرار اله
جمله اسرار خدا آموختم
جامه از انّا عطینا دوختم
گر هزاران سال باشی در طلب
ور هزاران جام گیری تا به لب
ور بهر روزی گزاری صد نماز
ور شوی با روزه در عمری دراز
گر شوی غزّالی طوسی به دهر
ور برون آری بسی درها ز بحر
گر اویس خاص باشی مصطفا
ور حسن گردی به سیرت با صفا
ور چو مالک تو نهٔ دینار جو
چون محمد واسعی تو یار جو
گر تو باشی همچو ایشان درروش
ور بیابی در طریقت پرورش
ور حبیب اعجمی باشی بحال
ور چو بوخالد شوی در عمروسال
ور شوی تو همچو عتبه ذکر گوی
ور بیابی تو در آن سیر آبروی
ور تو همچون رابعه باشی خموش
ور فضیلی خود بعالم در خروش
گر چو ابراهیم ادهم در جهان
ور چو بشر حافی آیی راز دان
گر شوی ذوالنون مصری پرمحن
بایزیدی گر شوی بسطام فنّ
ور چو عبدالله مبارک آمدی
ور چو لقمان نور تارک آمدی
گر شوی داود طائی با وفا
ور چو حارث شد جنابت باصفا
ور سلیمانی و دارائی بدرد
ور محمد این سمّاکی تو فرد
گر محمد اسلم و اعلم شوی
احمد حرب اندرین عالم شوی
گر چو حاتم کو اصم بدعالمی
ور ابوسهلی و در دین مکرمی
گر شوی معروف کرخی در کرم
ور چو سرّی سقطی گردی تو هم
گر شوی تو همچو فتح موصلی
ور شوی چون احمد حواری ولی
گر چو سلطان احمد خضرویه راه
یابی و گردی بملک فقر شاه
یا بگردی بوتراب نخشبی
یا شوی تو همچو شیخ مغربی
یا چو یحیی معاذو شه شجاع
کین دوشه کردند عالم را وداع
گر چو یوسف بن حسین راز دان
باشی و عبدالله حیری روان
یا تو چون بوحفص حدادی شوی
از علوم دین دل آبادی شوی
یا تو چون حمدون قصاری شوی
یا تو چون منصور عمّاری شوی
گر شوی چو احمد عاصم به علم
ور شوی همچون جنید محترم
عمر و عبدالله مکّی گر شوی
بر همه مردان عالم سرشوی
گر تو چون خراز باشی سرّ پوش
چون حسین نوری آیی در خروش
یا ابوعثمان حیری در حرم
در طریق عشق باشی محترم
چون محمد گر بود اسمش رویم
بر سر ارباب عرفان بود غیم
گر شوی ابن عطا در کار حق
ور چو ابراهیم رقی یار حق
یوسف اسباط یا یعقوب پیر
نهر جوری آنکه بود او بی‌نظیر
چون محمد کو حکیم سرمدی است
آنکه او سرور بملک بیخودیست
بوالحسن آن شیخ بوشنجی شوی
یا تو چون ورّاق راه دین روی
گر چو بوحمزه خراسانی شوی
ور براه حق بآسانی شوی
ور شوی عبدالله ابن الجلا
ور تو باشی چون علیّ مرحبا
جملگی کردند کار راه حق
تو بری در معرفت ز آنها سبق
احمد مسروق اگر باشی بدهر
ور شوی سمنون مجنون نورشهر
ور شوی در رتبه چون شیخ کبیر
در میان اهل عرفان بی نظیر
ور چو بواسحق گردی کاردان
بو محمد مرتعش را همزبان
ور تو منصوری و حلاج اسم تست
جمله انوار خدا در جسم تست
همچو فضل ار صاحب سیری شوی
بوسعید بن ابوالخیری شوی
ور چو شیخ مغربی گردی عیان
چون ابوالقاسم شوی شیخ کلان
گر شوی تو همچو نجم الدین ما
از تو گیرد عالمی نور و صفا
ور چو سیف الدین و مجدالدین شوی
چون علی لالا توهم ره بین شوی
ور هزاران سال تو شیخی کنی
ور شوی در ملک عرفان تو غنی
گر کتبهای سماوی بشنوی
ور تو عمری در ره عرفان شوی
راه یک دان نه دو باشد راه حق
این سخن را گوش کن از شاه حق
این جماعت جمله از خورد و کلان
راه بین باشند و جمله راه دان
راه این جمله یقین میدان یکیست
کور باشد آنکه رادر این شکیست
بود اینها را مسلّم راه شرع
باخبر بودند جمله اصل و فرع
همچو ایشان باش در دین پایدار
تخم ایمان در زمین دل بکار
تخم ایمان را بعالم زرع دان
تا که گردد سیر ایمانت عیان
چونکه گردد سبز باز آرد ثمر
رو تو این بررا چو جان خود شمر
بعد از آن جان را بجانان وصل کن
دست و رو از جمله دینها غسل کن
گرچه مردم دین بسی دارند لیک
تو نمی‌دانی که این دین نیست نیک
راه دانانی که بر حقّ رفته‌اند
راه حقّ را راست مطلق رفته‌اند
جمله یک دینند پیش شاه خود
چون بدانستند ایشان راه خود
ای تو گم کرده ز ایمان راه را
روشناس آخر چو ایشان شاه را
جمله دانند این جماعت شاه را
گم نکردند از حقیقت راه را
هر که در راه ولایت انور است
او بشهر دین احمد چون دراست
هر که در راه علی ره دان شده
در میان جان ما ایمان شده
هر که در راه علی از جان گذشت
تیر او از هفتمین ایمان گذشت
هر که در راه علی دارد قدم
هست در دار بهشت او محترم
گر تو مردی سرّ شاه از من شنو
مظهر حقّ را بدان با او گرو
هست عطّار این زمان خود حیدری
یافته در دین حیدر سروری
هست عطار این زمان با شه درست
دامن او گیر ای طالب تو چست
ز آنکه همچون او نداری رهبری
رهبر عطّار آمد سروری
سرور مردان عالم شاه ماست
در حقیقت دید او همراه ماست
من بدیدم دید او در خویشتن
ز آن بنالم همچو بلبل در چمن
بلیل طبعم از او گویا شد
چشم دید من از او بینا شده
عالمی روشن شده از نور او
و آنکه هست انسان کامل پور او
هر که راه او رود فرزند اوست
رشتهٔ جانهای ما پیوند اوست
گمره است آنکس که غیر او بود
وز خدا دور است آنکو بشنود
بشنود هر کس بجان این را ز ما
در جهان جان شود انبازما
زو شنیدم نطق و نطقم او بداد
این همه اسرار در جانم گشاد
این چنین مظهر همه از غیب دان
بعد از این عطّار گشته غیب دان
در میان جان من او بوده است
خود همو گفته همو بشنو ده است
من چه گویم من چه دانم من که‌ام
در شنیدن در سخن گفتن که‌ام
هست او گویا چو نور اندر تنم
کز زبان او حکایت می‌کنم
این سخنها را روایت می‌کنم
خلق عالم را هدایت می‌کنم
من ازو گویم ازو دانم از او
می‌کنم دایم ز مظهر گفتگو
بعد از این گویم حقایق بیشمار
گر تو ره دانی بسویم گوشدار
من معانی با تو گویم بیشمار
شمّه‌ای را ز آن معانی گوشدار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، عطار به ستایش امام رضا (ع) و جایگاه مهم او در دین اسلام می‌پردازد. او به پیروان می‌آموزد که باید بر اساس محبت اهل بیت و به خصوص امام علی (ع) ایمان خود را تقویت کنند و در جستجوی حق باشند. عطار همچنین تأکید میکند که هر کسی که در مسیر ولایت امامان قرار گیرد، راه را یافته و به مقام‌های بلند معنوی خواهد رسید، و باید از تاریخ پیشینیان عبرت بگیرد. در نهایت، او از تجربه‌های خود در راه معرفت و معنویت سخن میگوید و اشاره میکند که چگونه به خاطر عشق به اهل بیت، به درک عمیق‌تری از دین و حقیقت رسیده است.
هوش مصنوعی: این جمله اشاره به این دارد که سخنی که گفته میشود، از امام علی (ع)، که به عنوان پیشوای پرهیزکاران و مروج ایمان شناخته میشود، نقل شده است.
هوش مصنوعی: آن امامی که به حقیقت دست یافته و در دریای دین مانند گرداب می‌باشد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی نام کس را که از اولیا و بزرگان دین است بگویی، نام او علی موسی الرضا است.
هوش مصنوعی: این امامی که راه حقیقت را می‌شناسد، به همه اهل الله (مؤمنان) پیشی داده و فضیلت و برتری خود را نشان داده است.
هوش مصنوعی: آن امام که جز حق را نمی‌بیند، به واسطه‌ی او نورهای بسیاری در عالم پدید آمده است.
هوش مصنوعی: اگر تو می‌خواهی که ایمانت به اندازه‌ای باشد که نه تنها انسان‌ها بلکه همه‌ی جنیان نیز در فرمان تو باشند و به تو گوش دهند، باید بر ایمان خود اصرار ورزی.
هوش مصنوعی: در دین پیامبر (مصطفی) نادان نباش و در مسیر امیرالمؤمنین (مرتضی) غافل و بی‌توجه نباش.
هوش مصنوعی: در مسیر دین، یاد خدا را فدای محبت کن و تخم عشق علی، یعنی محبت او را در دل بکار.
هوش مصنوعی: ذکر حق، محافظ است و شرط این محافظت، محبت اهل بیت پیامبر اکرم (مصطفی) است.
هوش مصنوعی: پیغمبر (محمد) حدیثی را بیان کرده که این موضوع از قبل توسط خداوند روشن و مشخص شده است.
هوش مصنوعی: از عطّار بپرس که رازهای او چیست؛ چون او کسی است که تجلی نور خداوند را دارد.
هوش مصنوعی: من به تو اسرار را می‌گویم، اگر تو همچون منصور (منصور حلاج، عارف شهید) از این سخنها محافظت کنی و از آنها به خوبی نگهبانی کنی.
هوش مصنوعی: ای کسی که زانوهایت نورانی است و جهان را روشن کرده‌ای، تو همچون خورشید و شمعی هستی که از آن روزن (پنجره) تابیده‌ای.
هوش مصنوعی: چند بار باید به تو بگویم اسرار را؟ خودت هم نتوانستی جلوه‌های نور را بشناسی.
هوش مصنوعی: دل من از نور خدا روشن است و مشکل‌هایم با نور علی (حیدر) حل شده است.
هوش مصنوعی: این دل پاک من روشن شده و محل دیدار انسان‌های بزرگ و والا شده است.
هوش مصنوعی: من، عطّار ثانی، از آن جهت که به دنیا آمدم، از وجود خود بی‌نیاز و فناپذیر شدم.
هوش مصنوعی: من در نیشابور به دنیا آمدم، اما ریشه‌ام به کوه طور، جایی که موسی (ع) با خداوند سخن گفت، برمی‌گردد.
هوش مصنوعی: کوه طور محل تجلی و ظهور اسرار خداوند است و نور آن، منبع اصلی و سرچشمه انوار الهی به شمار می‌رود.
هوش مصنوعی: در کوه طور، که محل ملاقات موسی با خداوند بود، من نور الهی را به وضوح دیدم؛ اگر تو هم این نور را می‌بینی، نزد ما بیا و آن را تجربه کن.
هوش مصنوعی: ما مثل منصور حلاج که به حقیقت و وصال الهی رسیدیم، نیستیم که مانند زرّاقان (افراد نادان و بی‌خبر) فقط به ظواهر دنیا دل ببندیم.
هوش مصنوعی: بیعت ما باید اولین و واقعی باشد و این بیعت به خاطر ما به درستی برقرار شده است.
هوش مصنوعی: من دین خود را به طور علنی بیان می‌کنم، حتی اگر بخواهم در این راه جان خود را نیز فدای آن کنم.
هوش مصنوعی: مذهب من همان مذهب علی بن ابی‌طالب، پیشوای مؤمنان است و روش من نیز پیروی از راه مردان پرهیزگار و شایسته است.
هوش مصنوعی: ما به خاطر شخصیت حیدری (علی) با هم همسو هستیم و در راه دین او قرار داریم.
هوش مصنوعی: تو فقط سخنی را بر زبان می‌آوری، اما خودت نمی‌دانی که معانی آن چقدر آشکار و روشن است.
هوش مصنوعی: صورت ظاهری و الفاظ قرآن را رها کن و به معنای عمیق آن توجه کن؛ مثل اینکه پوسته را کنار بگذاری و به مغز و محتوای اصلی دست یابی.
هوش مصنوعی: معنی این بیت این است که روح و باطن انسان همانند روغنی است که از مغز به دست می‌آید و برای درک عمیق و صحیح معانی قرآن و زندگی، باید به این باطن توجه کرد. در واقع، این اشاره به اهمیت فهم عمیق و معنوی از آموزه‌های دینی دارد.
هوش مصنوعی: قرآن را از نظر ظاهر و باطن ببین، تا دنیا و دین تو برایت واضح و روشن شود.
هوش مصنوعی: خودت نمی‌دانی که قرآن به‌طور حقیقی چه سخنی میگوید و نمی‌دانی که ناطق واقعی آن (امیرمؤمنان علی) کجاست و چیست.
هوش مصنوعی: امیرمؤمنان (علی بن ابی‌طالب) خود به عنوان ناطق الهی شناخته میشود و کلام او در قرآن، بیان‌گر کلام خداست.
هوش مصنوعی: امیرمؤمنان، علی (ع)، به‌عنوان قرآن گویا و زنده شناخته میشود و این که او حقیقت نطق و گفتار خداوند را به وضوح بیان کرده است. پس، کسانی که در جستجوی حقیقت هستند، باید به سخنان او توجه کنند.
هوش مصنوعی: منظور این است که پیامبر اسلام، محمد، خود بیان‌کنندهٔ سخنان الهی و ناطق به وحی خداوند است، و از ویژگی‌های او این است که به اسرار الهی آگاهی دارد.
هوش مصنوعی: ما اسرار خداوند را یاد گرفتم و از آنها پوششی برای خود بافته‌ام.
هوش مصنوعی: هرچقدر هم سالها در جستجوی علم و حقیقت باشی و هرچقدر هم به دستاوردهای عظیم دست یابی، در نهایت، اگر به حقیقت نرسی، آن تلاش‌ها بی‌فایده خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر هر روز صد رکعت نماز بخوانی و در طول عمرت روزه بگیری، این عبادت‌ها نمی‌تواند تو را به هدف اصلی برساند.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا مانند غزالی طوسی مشهور و معروف باشی و توانایی‌های زیادی داشته باشی، همچنان می‌توانی در اثر تلاش و پشتکار، درها و فرصت‌های زیادی را از دریا بگشایی و به دست آوری.
هوش مصنوعی: اگر مانند اویس قرنی، دوست و یار پیامبر(ص) باشید، و یا اگر از نظر اخلاقی مشابه حسن مجتبی(ع)، نیکو و باصفا رفتار کنید، در دنیا جایگاه والایی خواهید داشت.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند مالک، که صاحب مال و ثروت است، فقط به دنیای مادی و دینارها بپردازی، باید مانند محمد (پیامبر اسلام) در دوستی و یاری دیگران باشی.
هوش مصنوعی: اگر تو هم مانند آنها در روش و کردار باشی و در سیر و سلوک معنوی پرورش پیدا کنی،
هوش مصنوعی: اگر تو در حالتی باشی که مانند یک معشوق اعجمی به نظر بیایی، یا اگر مثل بوخالد، معروف به سن و سالی طولانی و عمر زیاد، شوی،
هوش مصنوعی: اگر مانند عتبه (شخصیتی مشهور در بیان فضائل) ذکر و یاد خدا را بر زبان جاری کنی، یا اگر در این مسیر به مقام و منزلتی بلس که آبرو پیدا کنی، این حالت را تجربه خواهی کرد.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند رابعه (شاعره و زاهد معروف) ساکت و آرام باشی یا مانند فضیل (عالم بزرگ) در دنیا سر و صدا کنی و فعال باشی، هر دو در حقیقت به معنا و راه خود می‌رسید.
هوش مصنوعی: اگر در دنیا مانند ابراهیم ادهم (مرد زاهد و پارسا) باشی یا مانند بشر حافی (درویش مشهور) به دانشی پنهان و رمزآلود دست یابی،
هوش مصنوعی: اگر مانند ذوالنون مصری، عالم و صاحب درد شوی یا مانند بایزید بسطامی، عارف و مجذوب، به مقام‌های بالا خواهی رسید.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند عبدالله مبارک، انسان نیکو و با صفا باشی، یا اگر مانند لقمان، به دانایی و نور هدایت رسیده باشی، برتری و مقام والایی خواهی داشت.
هوش مصنوعی: اگر به وفا و درستکاری مانند داوود طایی باشی یا با پاکی و نیکوکاری مانند حارث شوی، مقام بلند و خوبی خواهی یافت.
هوش مصنوعی: اگر تو به مقام سلیمان و ثروت او برسی، و اگر مانند محمد (پیامبر اسلام) در علم و فضیلت باشی، در عین حال این گناه (یا سمّاکی، که به معنای روش یا شخصیت منفی است) تو را از مقام و ارزش‌های واقعی دور خواهد کرد.
هوش مصنوعی: اگر محمد (پیامبر اسلام) در علم و شرافت بر دیگران برتری یابد، تو نیز مانند او در این جهان به میدان جنگ با نادانی و جهل خواهی رفت.
هوش مصنوعی: اگر به اندازه حاتم طائی بخشنده و بی‌خبر از دنیا یا ابوسهل (راوی داستان‌ها و احادیث) در دین با کرامت و محترم باشی، باز هم در این عالم به حساب نمی‌آیی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند معروف کرخی در بخشندگی مشهور شوی، یا اگر مانند سرّی سقطی که شخصیتی بزرگ و مهم بود، بشوی، در هر حال به ذات خودت و فضیلت‌هایت دست یافته‌ای.
هوش مصنوعی: اگر تو هم مثل فتح موصلی بشوی یا مانند احمد حواری،
هوش مصنوعی: اگر مانند سلطان احمد خضرویه به مقام و موقعیتی دست یابی، و در دنیای فقر برتری یابی، باید به تنهایی ارزش و اهمیت آن را بشناسی.
هوش مصنوعی: یا مانند بوتراب نخشبی به سیر و سفر بپردازی و یا همچون شیخ مغربی به مقام و عظمت برگردی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند یحیی فرزند معاذ، که شجاعت و دلیری دارد، باشی، به زودی این دنیا را وداع خواهی کرد، زیرا مردم به خاطر شهادت او از دنیا کاسته شده‌اند.
هوش مصنوعی: اگر مانند یوسف بن حسین، آگاه و دانا باشی و چون عبدالله حیری، دارای روحی پاک و والا باشی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند بوحفص حدادی شوی، از دانش‌های دینی بهره‌مند و دل را آباد خواهی ساخت.
هوش مصنوعی: یا تو مانند حمدون قصاری، که یکی از بزرگترین عارفان و زاهدان است، خواهی شد یا مانند منصور عمّاری، که در عشق و معرفت مشهور است.
هوش مصنوعی: اگر مانند احمد عاصم عالم و دانشمند شوی، یا مانند جنید که مورد احترام است، خواهی بود.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند عمر و عبدالله مکی، دو شخصیت بزرگ و عالم در دین، باشی، بر تمام مردان عالم برتری خواهی داشت.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند خراز (کسی که به‌خیاطی می‌پردازد) باشی و آن راز را پنهان کنی، در این صورت مانند حسین (ابا عبدالله الحسین، شخصیت مقدس در اسلام) با نور و روشنایی و شور و هیجان به میدان می‌آیی.
هوش مصنوعی: اگر تو، ابوعثمان حیری (عارف بزرگ و مشهور) در حرم خدا (سراسر عشق و محبت) در مسیر عشق قرار داشته باشی، مورد احترام و ارزشمندی هستی.
هوش مصنوعی: اگر کسی به مانند محمد (پیامبر اسلام) باشد، او را بر سر درویشان (عرفا) قرار می‌دهیم و به او احترام می‌گذاریم.
هوش مصنوعی: اگر تو همچون ابن عطا در کار حق استقامت کنی یا مانند ابراهیم، سرسپرده و دوستدار حق باشی، به مقام والایی خواهی رسید.
هوش مصنوعی: یوسف، فرزند یعقوب، به عنوان کسی که در نظر مردم بی‌نظیر و کم‌نظیر است، اشاره دارد و او در کنار نهر جوری قرار دارد، جایی که او از آنجا معروف شده است.
هوش مصنوعی: محمد، کسی است که حکمت او جاودانه و بی‌پایان است و او برتری دارد بر دیگران که در عالم بی‌خودگی (فنا و نابودی خود) قرار دارند.
هوش مصنوعی: شاید تو هم مانند بوالحسن، شیخ بوشنجی (عالم و شخصیت مذهبی) شوی، یا مانند ورّاق (کسی که کتاب‌ها و نوشته‌ها را می‌نویسد و می‌خواند)، در مسیر دین گام برداری.
هوش مصنوعی: اگر مانند بوحمزه خراسانی (یک عالم و زاهد) شوی و در راه حق به سهولت قدم بگذاری، باید انتظار بهشت و خوبی‌ها را داشته باشی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند عبدالله بن جلا (شخصی نیکوکار و عالمی بزرگ) شوی و یا همچون علی (علی بن ابی‌طالب) با فضائل و خوبی‌ها آراسته باشی، خوش آمدی و مورد استقبال هستی.
هوش مصنوعی: همه آنها تصمیم گرفتند که در مسیر حقیقت، تو در آگاهی و درک، از آنها پیشی بگیری.
هوش مصنوعی: اگر تو در زمانه‌ای مانند احمد مسروق (یک صوفی و عارف بزرگ) باشی و به مقام و حالتی مانند مجنون (شاعر معروف که به عشق دیوانه‌وار شهرت دارد) برسی، در این صورت نور و روشنایی را در شهری به نام «نورشهر» خواهی یافت.
هوش مصنوعی: اگر به مقام و رتبه‌ای مانند شیخ کبیر (که یکی از بزرگترین عارفان است) برسی و در میان عارفان بی‌نظیر باشی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند بواسحاق، که شخصی کاردان و با مهارت است، در کارها توانا شوی، در این صورت محمد مرتعش (که به معنای شخصی پرهیجان و مشتاق است) نیز با تو همزبان میشود.
هوش مصنوعی: اگر تو منصور باشی (منصور حلاج) یا حلاج (شخصیتی روشنفکر و عارف)، اسم تو به تنهایی نشان‌دهندهٔ تمام انوار الهی در جسم توست.
هوش مصنوعی: اگر مانند فضل کسی اهل سیر و سفر شوی، به مقام بوسعید بن ابوالخیری (عارف بزرگ) نائل خواهی شد.
هوش مصنوعی: اگر همچون شیخ مغربی (از عالمان دین و صوفی) روشن و آشکار شوی، مانند ابوالقاسم، می‌شوی پیشوای بزرگ و قابل اعتنا.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند نجم‌الدین قوی و برجسته شوی، ما از نور و پاکی تو بهره‌مند خواهیم شد.
هوش مصنوعی: اگر مانند سیف‌الدین و مجدالدین (دو شخصیت برجسته عرفانی) بشوی، مانند علی لالا (شخصیت بیدل و عجیب) نیز می‌توانی درک عمیقی از راه و مسیر را داشته باشی.
هوش مصنوعی: اگر هزاران سال هم شیخ (عالِم دینی) باشی و در مسیر عرفان (شناخت حقایق الهی) غنی و پرتوان شوی، این موضوع تضمینی برای رسیدن به درک و حقیقت نیست.
هوش مصنوعی: اگر کتابهای آسمانی را بشنوی و یا عمری در مسیر عرفان سپری کنی، باز هم کمال و مقام واقعی را نخواهی یافت مگر اینکه حقیقت را درک کنی.
هوش مصنوعی: راه حق تنها یکی است و نه دو راه، پس این سخن را از شاه حق (خدا) بشنو و به آن گوش کن.
هوش مصنوعی: این گروه از بزرگ و کوچک همه در فهم و درک راه حق مشترک‌اند و هر یک آگاه به این مسیر هستند.
هوش مصنوعی: راه تمام این افراد یقیناً یکی است، و کسی که در این مورد شک کند، کور است و بینایی ندارد.
هوش مصنوعی: این افراد به خوبی می‌دانستند که راه دینی که باید در پیش بگیرند، مسلّم و واضح است و همه به اصول و فروع آن آگاه بودند.
هوش مصنوعی: در دین باید مانند آنها ثابت قدم و پایداری داشته باشی و باید دانهٔ ایمان را در زمین دل خود بکاری تا رشد کند.
هوش مصنوعی: ایمان را مانند بذر کشاورزی برای آبیاری و رشد در دل خود بکار و با تلاش برای افزایش و باروری آن، موجب آشکار شدن و ثمر دادن ایمان خود شو.
هوش مصنوعی: وقتی که ایمان در دل تو بارور شود و نتیجه‌اش نمایان گردد، آن را باید گران‌بها بدان، مثل جان خودت.
هوش مصنوعی: بعد از آن، روح خود را به روح‌های جاودانی متصل کن و برای پاکی خود، از تمام دینها و باورهای دنیوی شستشو بده.
هوش مصنوعی: هرچند مردم ادیان زیادی دارند و به آنها معتقدند، اما تو نمی‌دانی که این اعتقاد واقعی و نیکو نیست.
هوش مصنوعی: دانشمندان حقیقی که به راه درست رفته‌اند، راه حق را به‌طور مستقیم و بدون انحراف پیموده‌اند.
هوش مصنوعی: همه‌ٔ آنها که دانا و با ایمان هستند، به یک دین و آیین مشترک پیش شاه خود آمده‌اند، زیرا وقتی متوجه شدند که کدام راه را باید در پیش بگیرند، به یکدیگر پیوستند و هویت مشترک پیدا کردند.
هوش مصنوعی: ای کسی که از ایمان خود راه را گم کرده‌ای، آیا تو هم مثل آنها (این جماعت) نمی‌دانی که در حقیقت، شاه را (خدا را) باید بشناسی؟
هوش مصنوعی: این گروه از مردم، حقیقت شاه (یعنی حقیقت الهی یا پیامبر) را می‌شناسند و گم نکرده‌اند.
هوش مصنوعی: هرکسی که در مسیر رهبری و ولایت الهی قرار دارد، در شهر دین پیامبر احمد (محمد) مانند درختی استوار و محکم است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در مسیر علی قدم گذاشته و راه او را شناخته، در دل ما تبدیل به ایمان و باور شده است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در مسیر علی جانش را فدای او کند، به درجه‌ای از ایمان می‌رسد که فراتر از تصور است.
هوش مصنوعی: هر کس که در راه علی، حضرت علی بن ابی‌طالب، گام بردارد، در بهشت مورد احترام و ارادت قرار می‌گیرد.
هوش مصنوعی: اگر تو مرد و شجاع هستی، راز و سرّ پادشاه (علی) را از من بشنود. باید بدانی که حقیقت را باید با او (علی) در پیوند و ارتباط باشی.
هوش مصنوعی: عطار در این زمان شخصیتی شایسته و سرور مانند حضرت علی (حیدر) را در دین خود یافته است.
هوش مصنوعی: عطار در این زمان شخصیتی مانند پیامبر یا ولی را یافته و به او پیوسته است. ای طالب معرفت، برای رسیدن به حقیقت باید به این بزرگوار بچسبی و مراقب باشی.
هوش مصنوعی: از آنجایی که کسی مانند عطار را در مقام رهبری نداری، پس بایستی که عطار را به عنوان پیشوای خود بشناسی و او را سرور خود قرار دهی.
هوش مصنوعی: سرور و پیشوای مردان دانشمند، حقیقی و واقعی، همان شاه ماست و در واقع، دید او همیشه با ماست.
هوش مصنوعی: من در وجود خودم، نگاه او را دیدم و از این بابت مانند بلبل در باغ، دچار ناله و غم می‌شوم.
هوش مصنوعی: وجود خداوند باعث شده تا روح و طبیعت من به روشنی و توانایی ببیند، و دید من اکنون با مدد او روشن و بیناست.
هوش مصنوعی: جهانی پر از روشنی و علم به خاطر نور او (خدا یا مظهر الهی) به وجود آمده و انسانی که به کمال رسیده، فرزند اوست.
هوش مصنوعی: هر کسی که به راه خدا و او (انسان کامل) برود، در واقع فرزند اوست و ارتباط جانهای ما به او وابسته است.
هوش مصنوعی: آن کس که به جز خدا را بپرستد یا به غیر او توجه کند، گمراه است و کسی که به خدا نزدیک نیست، از او دور شده است.
هوش مصنوعی: هر کسی که این راز را از ما بشنود، در این جهان به ما نزدیک‌تر میشود و همانند ما روحش با ما هم‌صدا و هم‌نوا خواهد شد.
هوش مصنوعی: من از او (خدا یا یک حقیقت عمیق) سخنانی را شنیدم که به زبانم داد و این سخنان تمامی اسرار را در وجودم گشود و روشن کرد.
هوش مصنوعی: عطار اکنون به عنوان مظهر تمام دانش‌های پنهان و غیبی در نظر گرفته میشود و این مقام را پس از این به دست آورده است.
هوش مصنوعی: در درون وجود من، او (خدا یا حقیقتی الهی) همیشه بوده است و این خود اوست که گفته و میگوید، پس به سخن او گوش بده.
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم چه باید بگویم و چه چیزهایی را می‌فهمم؛ من چه کسی هستم که در شنیدن و گفتن در برابر او قرار دارم.
هوش مصنوعی: او (خدا) به اندازه‌ی نور در وجود من آشکار است و من از زبان او داستان‌ها را روایت می‌کنم.
هوش مصنوعی: من این سخنان را برای مردم نقل می‌کنم تا آنان را در زندگی راهنمایی کنم.
هوش مصنوعی: من از او سخن می‌گویم و از او آگاه هستم، و همیشه از مقام او سخن می‌زنم.
هوش مصنوعی: پس از این، حقایق فراوانی را برای تو بیان می‌کنم، اگر تو راه آنها را بدانیش، گوش فرا بده.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم معانی فراوانی را با تو در میان بگذارم، فقط به یک بخش کوچک از این معانی توجه کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.