بخش ۶۸ - سؤال کردن امیرالمؤمنین و امام المتّقین اسداللّه الغالب علی ابن ابی طالب علیه السّلام و جواب دادن نی در اسرارها فرماید
ز من پرسید حیدر کیستی تو
بگو کاین جایگه بر چیستی تو
در اینجاآمدی بیرون ز ساعت
سعادت داری اینجا یا شقاوت
چه داری آنچه داری راست برگو
ز من این سرّ دل درخواست برگو
بدو گفتم که ای جان جهانم
یقین دانم که من راز نهانم
ز سرّ تو شدم پیدادر این دم
ز تو گویم حقیقت راز آن دم
ز سرّ تو در اینجا دید دیدم
به یک لحظه بکام دل رسیدم
ز راز تو شدم پیدا نهانی
بخواهم گفت اسرار معانی
بگفتی کیستی من خود که باشم
بنزد ذاتت ای حیدر که باشم
که باشم من نیم خود نیستم من
در این دنیای دون خود کیستم من
نیم من نیستیم دارم بباطن
ز ظاهر بازگویم کار باطن
نیم من اندرونم هیچ نبود
سراپایم به جز از هیچ نبود
سراپایم همه بر هیچ افتاد
بنای باطنم بر هیچ افتاد
ندارم هیچ و در پیچی فتادم
یقین دانم که در پیچی فتادم
ندارم هیچ و میدانی تو رازم
تو خواهی بود حیدر کار سازم
ندارم هیچ و پایم رفته درچاه
شدم پیدا در اینجاگاه ناگاه
چو پایم اندراین چاهِ بلا ماند
درونم اندر این عین فنا ماند
چو پایم در درون چاه ماندست
منم حیران بدید شاه ماندست
بجز درد جگر اینجا ندارم
بمانده دردرون چاه خوارم
جگر پرخون و دل سوخته من
ولیکن سرّ ز تو آموخته من
جگر پر خون و دل پر درد دارم
در این چه مانده سرگردان و خوارم
نیم حیدر کنون ما راتو دانی
که ما را دادهٔ راز نهانی
کمر در خدمت تو بستهام من
که با رازت کنون پیوستهام من
کمر بستم علی آسا به پیشم
که تا مرهم نهی بر جان ریشم
کمر بستم علی آسا برت من
که کردستی مرا اسرار روشن
کمر بستم علی آسا کنونم
که در اسرار هستی رهنمونم
کمر بستم زجانت بندهام من
سر اندر نزد تو افکندهام من
کمر بستم منش تا روز محشر
که بودی اوّلین راهم تو رهبر
کمر بستم ز اسرارت نگردم
یکی لحظه ز گفتارت نگردم
کمر بستم که میدانم ترا حق
ز تو دارم کنون من سرّ مطلق
کمر بستم که میدانم که جانی
که گفتهستی مرا راز نهانی
کمر بستم بنزدت تا قیامت
کشم در راه تو بیشک ملامت
کمر بستم کنون نزدیکت ای جان
بگویم بیزبان با عاشقان آن
کمر بستم بنزدت بی یقین باز
مرابنمای اینجا اوّلین راز
کمر بستم که جانی در تن و دل
کنی اسرار اینجا روشن دل
زِنِی چون حیدر این اسرار بشنید
نظر کرد و وجودش ناتوان دید
ز سر تا پای او پیوسته درهم
چو محکومان کمر بربسته محکم
در او اسرار جانان یافت اینجا
حقیقت راز پنهان یافت اینجا
وجودش ناتوان و اندرون پاک
بمانده پای او در آب و در خاک
درون چاه معنی بازمانده
ولیکن صاحب پر راز مانده
چون آن اسرار از او بشنید حیدر
که خوش آمد ورا آن لحظه خوشتر
جوابش داد کایمر تو ز هستی
ز عشق دوست تو سرّ الستی
الست عشق داری چون نهٔ تو
ز جام عشق کل مست مئی تو
زِ رازِ سرّ جانان مست گشتی
چونی گفتی کنون تو مست گشتی
تو هستی این زمان از هست اسرار
که خواهی بود بیشک مست اسرار
تو هستی راز دار هر دو عالم
بگوئی بیزبان سرّ دمادم
تو هستی راز دانِ خالقِ پاک
که پروازت بود از عین افلاک
تو هستی این زمان اسرار گفته
ابا حق گفتهٔ و ز حق شنفته
تو هستی این زمان مر سرّ بیچون
که برگوئی زِ هر رازی دگرگون
تو هستی این زمان اسرار ما را
بگوئی هر زمان گفتار ما را
تو هستی این زمان سرّ الهی
بگو اسرار چندانی که خواهی
تو داری و تو هستی راز جانان
بگو با عاشقان اسرار سبحان
ترا بخشیدم این دم سرّ آن دم
برو با عاشقان می گو دمادم
بگو با عاشقان سرّ نهانی
بزن دمهای شوق لامکانی
بگو با عاشقان آنچه شنفتی
که با من خوب اسرارت بگفتی
بگو با عاشقان هر لحظهٔ راز
حجاب از پیششان کلّی برانداز
بگو با عاشقان هر لحظه پنهان
نمود عشق سرّ دوست اعیان
بگو با عاشقان گفتار ما را
که تا دانند هان اسرار ما را
ترا دادیم اکنون داد ده تو
وجود خویشتن بر باد ده تو
سر و پایت بیفکن همچو عشّاق
که بیسر سرّها گوئی در آفاق
سر و پایت بیفکن بیسر و پای
رموز عشق را اینجا تو بگشای
سر و پایت بیفکن تا توانی
که بیسر بازدانی آنچه دانی
سر و پایت بیفکن راز برگوی
که با عشّاق گردانی تو چون گوی
که چون تو اندر آئی در سخن تو
بگوئی جملگی راز کُهن تو
همه عشّاق از رازت در آواز
ببیند جان جان اینجایگه باز
سماع عشق جانان گوش دارند
نمود جسم و جان بیهوش دارند
سماع جسم و جان عین فنا دان
فنا را جملگی رازِ بقا دان
بوقتی کاندر آید نی بگفتار
بنالد ناگهی از شوق دلدار
دلِ عشّاق در پرواز آید
در آندم در نمود راز آید
کند بیهوش جان عاشقان را
براندازد زمین را و زمان را
دل و جان محو گرداند بیکبار
نماید رخ ز ناگاهیت دلدار
در آندم وانماید عاشقانش
که ازنی بازداند عاشقانش
که او اینجا چه میگوید زنالش
ز درد عشق بنماید جمالش
چو دم در نی شود بیچون بماند
که داند تا که گفتن چون بداند
دل صادق از آن دم جان ببیند
رخِ معشوق خود پنهان ببیند
دل صادق در آندم یار جوید
عیان ذات در اسرار جوید
دل صادق بداند کان چه حالست
دم نی عاشقان اینجا وصال است
دل عشّاق آندم دم زند کل
نهاد خویش بر عالم زند کل
دم عشّاق آندم عین هستی
بیابد بی نمود بت پرستی
دل عشّاق در اسرار آید
عیان در دیدن دیدار آید
دل عشّاق آندم گر بجوید
همه اسرار با دلدار گوید
در آندم گر سماع بی سماعش
بر آید جان کنی اینجا وداعش
اگر مرد رهی آندم که بیند
سزد گر جسم و جان اینجا نبیند
در آندم رحم کن گر مرد راهی
بگوید بی عیان سرّ الهی
در آندم جهد کن تا راز اوّل
بیابی چون کنی جسمت مبدّل
در آندم جهد کن کز جان بر آئی
که چون بیجان شوی عین بقائی
در آندم جهد کن تا راز گوئی
نباشی تو ابا حق بازگوئی
در آندم جهد کن تا دل نباشد
حجاب نقش آب و گل نباشد
در آندم جهد کن تا باز دانی
ابی خود جمله اسرار معانی
در آندم جهد کن بیخویشتن تو
که پی بردی نمود جان و تن تو
عیان بینی جمال اندر جلالش
رسی بیجان و دل اندر وصالش
عیان بینی تو بی خود روی دلدار
شود اسرار مخفی بر تو اظهار
عیان بینی درون خود بقایش
در آندم باز جو کلّ لقایش
عیان بینی نمود جمله مردان
فلک همچون تو اندر رقص گردان
در آندم چون فلک در رقص آئی
ترا پیدا شود عین خدائی
فنا شو اندر آن دم در فنا تو
که تا یابی همه عین لقا تو
فنا شو در خدا تو از دم نی
تو همچون او بخور یک دم از آن می
از آن دم مست شو در حالت جان
که تا بینی رخ معشوق اعیان
از آن می مست شو در بیخودی تو
که بیرون آئی از نیک و بدی تو
از آن می مست شو اندر نمودار
حجاب مستیت از پیش بردار
از آن می مست شو پس مست حق باش
دمادم همچو نی تومست حق باش
از آن می مست شو مانند گوئی
بزن در عشق اینجا های و هوئی
از آن می مست شو مانند افلاک
برافشان نور قدس خویشتن پاک
از آن می مست شو جانان نظر کن
تمامت ذرّهها در خود خبر کن
از آن می مست شو مانند حلّاج
وجود خود چو نی کن همچو آماج
از آن می مست شو مانند منصور
چو نی در دم بجوش جان خود صور
از آن می مست شو اعیان مطلق
مزن از بیخودی از حق اناالحق
از آن می مست شو تو جان جانی
چرا در خویشتن اکنون نهانی
از آن می مست شو اسرار بشناس
نمود نقش خود کن دید نقاش
از آن می مست شو تا چند خود بین
توئی اکنون دمادم سرّ حق بین
از آن می مست شو بنمای مطلق
تو چون منصور کل سرّ اناالحق
چونی اندر میان جمع نالان
یقین دانند عیان صاحب وصالان
که بیچونست ازگفتار او راست
که اسرار معانی نیست پیداست
ز سرّ عشق دارد نی وصالی
که میدارد که مینالد ز حالی
ز سرّ عشق نی نالان درآمد
ز بهر عاشقان او رهبر آمد
ز سرّ عشق مردان راز گفتند
حقیقت هر یکی از راز گفتند
از او هر یک بیانی کرد اینجا
که از بهر چه دارد شور و غوغا
فغان نی ز اسرارست دردم
که میگوید ز عشق درد آندم
فغان نی علی دانست یکبار
که او دانستش و بخشید اسرار
فغاننی عیان میدان که حیدر
یقین دانسته همچون راز اکبر
فغان نی همه از درد باشد
کسی داند که مردِ مرد باشد
ز درد عشق مینالد ز اسرار
سماع جان کسی داند که از یار
که چون او جان و دل سوراخ دارد
همیشه سوز و درد و آخ دارد
اگر تو صاحب دردی فغان کن
وجود خویشتن اینجا نهان کن
اگر تو صاحب دردی در این راز
حجاب آندم ز پیش خود برانداز
اگر تو صاحب دردی در این بین
خدا را در نهادت خود یقین بین
اگر تو صاحب دردی بهرحال
بجز حق میمبین خود هیچ احوال
در آن ساعت که دل بیخویش گردد
نمود عشق جمله درنوردد
یکی باشد سماع عشق در جان
که بنماید حقیقت روی جانان
چونی باش ای ندیده جوهر راز
دم خود کرده در اسرار کل باز
همه زان تو و تو در سماعی
بکرده جان و جسمت را وداعی
همه مردان ره حق باز دیدند
سماع دوست در جان بازدیدند
سماع دوست در جانست نه در نی
تو خوردستی از آن جام ازل می
دم آدم چو در نی سالها کرد
بسی در هر صفت آوازها کرد
دم آدم همه اسرار برگفت
هر آنچه دید بُد از یار برگفت
دم آدم چو در نی شد نهانی
بگفت اسرار کلّی در معانی
دم آدم تو داری و توئی نی
بهر رازی تو مینالی تو از وی
دم رحمان توداری و مشودور
دمادم میدمد درجان تو صور
زند سوراخ در بود وجودت
عیان کردست مر اسرار بودت
ز چاه آمد برون ناله ز انوار
نمود این جایگه او بود دیدار
ز چاه آمد برون تا سرّ بگوید
نمود راز خود اینجا بجوید
همه اسرار جان دارد در اینجا
همه انوار جان دارد در اینجا
از آنجا آمد اندر جاه دنیا
که تا گردد ز راز آگاه دنیا
چو حق در جاه دنیا راز برگفت
یقین هم جاه دنیا راز بشنفت
علی بودست اگر این سر بدانی
ز من بشنو تو اسرار معانی
چو زین چاهت برآمد صورت بود
همی جوئی از آن اسرار معبود
سر و پایت بیفکن تا که این راز
بدانی در زمان انجام و آغاز
نهادت برگره افتاد در پیچ
درونت همچو نی خالیست در هیچ
نهادت برگره کردند از آغاز
نمییابی تو راز اوّلین باز
از آن جامی که جانها مست او شد
نبُد پیدا نمود هست او شد
از آن جامی که خوردست عین منصور
که نامش بود کل تا نفخهٔ صور
از آن جامی که اشیا یافت بوئی
بسرگردانست دائم همچو گوئی
از آن جامی که خورشید جهانتاب
چشیدست و بسرگردانست از تاب
از آن جامی که مه خوردست در ره
شود ازتاب او مر جوهر مه
از آن جامی که آتش یافت خانه
از آن مستی همی سوزد زمانه
از آن جامی که رطلی یافته باد
از او شد عالم ارواح آباد
از آن جامی که یکدم خاک دیدست
از آن اسرار صنع پاک دیدست
از آن جامی که در آب روانست
از آن از عشق او ازجان روانست
از آن جامی که در کهسار افتاد
یکی قطره ز هستی زار افتاد
وجودش پاره شد اندر غم یار
همی گردد شده ریزه ز تیمار
مئی کان بحر خورد و میزند جوش
کجاهرگز تواند بود خاموش
مئی کان جسم ناگه یافت بوئی
فتاد اندر درونش های و هوئی
مئی کین دل از او یک قطره خوردست
ز بوی عشق در اندوه و دردست
مئی کان جان بخورده درمعانی
همی گوید همی راز نهانی
مئی کان سالکان اینجای خوردند
فتاده درره و وز خود بمُردند
مئی کان عاشقان لاابالی
دمادم میخورند اینجا بحالی
مئی کان چون خورند عشّاق اینجا
نواها میزنند آفاق اینجا
مئی کان جسم جان یک قطره دریافت
سوی کون و مکان دزدیده بشتافت
مئی کان خورد عطّار اندر اینجا
نماید لحظه لحظه سرّ یکتا
درون او سماع یار دارد
دل از جمله جهان بیزار دارد
نمیداند که خود آخر چه گفته است
که او دُرهای پر معنی بسفتست
نماندش عقل و هوش و عین ادراک
برافکند است کلّی جسم و جان پاک
ز زیر عشق در آفاق جانها
زند اوداستانها در بیانها
دمادم میزند این زیر عشّاق
که او دارد عیان تدبیر عشاق
دمادم میدمد ازنفخهٔ صور
اناالحق میزند مانند منصور
اناالحق میزند در کلّ آفاق
میان جمله عشّاق است اوطاق
نوای پردهٔ عشّاق دارد
عیان آیات فی الافاق دارد
نوار پردهٔ عشّاق سازد
همه ذرّات در جان مینوازد
ز زیر عشق دایم در خروش است
ز بحر لامکان اینجا بجوش است
ز زیر عشق این دستان که بنواخت
سر عشّاق در عالم برافراخت
ز زیر عشق عشّاق جهان او
همه در رقص کردستش جهان او
چو زیر عشق هر دم مینوازد
ز سوزش جملهٔ عشّاق سازد
چو زیر عشق او را دردم آید
از آن دم یادش اینجا زادم آید
که آدم چون برون آمد ز جنّت
درونش پر خروش و عین قربت
شب و روزش نبُد جز ناله و درد
بمانده در میان دهر او فرد
سماع درد و زیر شوق جانش
همی زد در درون جان نهانش
از آن دُردی که آدم یافت اینجا
کنون اندر درون افتاد ما را
از آندردم دمادم من خروشان
بدیگ عشق اینجاگاه جوشان
همه ذرّات من اندر سماعند
بکرده عقل جان اینجا وداعند
برافکندند کلّی دل از این خاک
که اینجا بازدیدند صانع پاک
برافکندند کلّی پرده از رخ
چو بشنیدند کل از یار پاسُخ
برافکندند اینجا کلّ هستی
رها کردند بیشک بت پرستی
برافکندند اینجا هستی خود
چو افتادند اندر مستی خود
برافکندند آنچه بود پیدا
شدند از لامکان دید پیدا
ز دیده دید حق را باز دیدند
نظر کردند و اندر حق رسیدند
ز دیده دید جانان راز بنمود
مر انسان را نمودش باز بنمود
همه ذرّات من درحق رسیدند
نمود جان جان از حق بدیدند
همه ذرّات من جویای یارند
ورا دید نهان گویای یارند
همه ذرّات من در ترجمانند
دمادم جمله در شرح و بیانند
همه ذرّات من اندر فنا اند
بکلّی در عیان عین بقا اند
همه ذرّات من نابود گشتند
سراسر جملگی معبود گشتند
همه ذرّات من اندر نمودار
عیان بنموده در اینجای دیدار
همه ذرّات من در شوق جانند
کنون افتاده اندر ذوق جانند
همه ذرّات من در آشکاره
چو منصورند کلّی پاره پاره
همه ذرّات من منصور گشتند
سراسر جملگی پر نور گشتند
همه ذرّات من اندر اناالحق
فرو گفتند راز یار مطلق
همه ذرّات من چون یاردیدند
زهر سوئی بسوی او رسیدند
همه ذرّات من اینجا نهانند
ز دید یار خود اندر عیانند
همه ذرّات من در اوّلین باز
بدیده جمله را از آخرین باز
مرا چون وقت کشتن آمده باز
همی گوید حقیقت گو ز سرباز
مرا چون وقت کشتن در رسیدست
که چشم جانم اینجا حق بدیداست
همه ذرّات من گردان عشقند
از آن اینجای سرگردان عشقند
که وصلم ناتمامی باشد اینجا
مرا ناپخته خامی باشد اینجا
چو وقت کشتن آمد در وصالم
نمانده ذرّهٔ عین وِبالم
چو وقت کشتن آمد جان جانان
شوم اینجا ز دید دوست پنهان
مرا چون وقت کشتن پیش آمد
نمود عشقم اینجا بیش آمد
مرا چون وقت کشتن زود دیدم
برافکندم همه معبود دیدم
مرا چون وقت کشتن آمدست هان
نخواهم دید جز که جمله جانان
مرا چون محو شد در دیدن دوست
یقینم شد که درگفتار کل اوست
مرا خود جان چه باشد خود قبولست
که او اندر اصول دل نزول است
دل و جان رفت جانانست تنها
که اینجا میکند او شور و غوغا
دل و جان رفت جانان رخ نمودست
درون جان و دل گفت و شنودست
دل و جان رفت تا بنمود دیدار
بجز جانان نمیبینم پدیدار
دل و جان رفت و او میبینم و بس
بجز اونیست در عالم مراکس
دل و جان رفت تا دیدار دیدم
نظر کردم بکلّی یار دیدم
دل و جان رفت و سلطان گشت عطّار
نمود جانش جانان گشت عطّار
دل و جان رفت جانان جان گرفتست
درون جسم و جان پنهان گرفتست
دل و جان رفت جانانست تحقیق
مرا در داده اینجاگاه توفیق
دل و جان رفت دید او را ز اوّل
ندارد زان بجان و دل معوّل
دل و جان رفت و حق اسرار گفتهست
خود او در وصال او بسفتست
دل و جان رفت شد جمله ابر باد
که تا شد عالم ارواح آباد
نمود جمله عشّاقم من از جان
که در من کرده است او راز پنهان
نمود جمله عشّاقم من از دل
که بگشودم در این جا راز مشکل
نمود جمله عشّاق جهانم
که من کل آشکارا و نهانم
نمود جمله عشّاقم در آفاق
که از من شور خواهند کرد عشّاق
نمود جمله عشّاقم بمعنی
که دارم شرح عشق ونور تقوی
نمود جمله عشّاقم نهانی
مرا شد منکشف جمله معانی
نمود جمله عشّاقمخبردار
که چون منصور هستم من ابردار
نمود جمله عشّاقم که دیدم
نمود یار آنگه سربریدم
نمود جمله عشّاقم بکشتن
بخواهم یک دم از سردرگذشتن
نمود جمله عشّاقم که در کل
کشیدستم چو آدم من بسی ذلّ
نمود جمله عشّاقم چو آدم
که دارم جنّت جانان در این دم
دم من دمدمه در عالم انداخت
وجود عاشقان چون شمع بگداخت
دم من دمدمه دارد نهانی
که او دیدست کل عین العیانی
دم من سالکان را کرد واصل
که دارد جملگی مقصود حاصل
دم من وصل دارد ازنمودار
که اینجا میندارد هیچ پندار
دم من عین ذاتِ لامکانست
حقیقت راست خواهی جان جانست
دم من هست سلطان شریعت
از آن دم زد بکلّی از حقیقت
دم من زان دم است اینجا بدیده
چو منصورم بکام دل رسیده
دم من زان دم است و آدم آمد
که ما را راز از جان دم دم آمد
دم من ذات دارد در صفاتست
یقین داند که او کلّی زذاتست
دم من میزند اینجا اناالحق
نظر هم بین تو در تقوای مطلق
دم من هو زند یا هو ندیده
نمود لابکل در هو بدیده
دم من هو زند از ذات اعظم
دمادم خواند او آیات اعظم
دم من هو زند کو دید هو است
ز عین ذات در اللّه هو است
دم من هو زند اند رسموات
که دارد اندر اینجا نفخهٔ ذات
دم من هو زند جز هو ندیدست
که اینجا گه زلا درهو رسیدست
دم من هو زند در عشق جانان
نمود صورت اینجا کرده پنهان
دم من هو زند کو واصل آمد
عیان ذات او را حاصل آمد
دم من هو زند چونعاشقان او
که کل دیدست اینجا جان جان او
منم واصل که کل دیدار دیدم
در اینجا من عیان یار دیدم
من و یاریم و کل پیوسته با هم
دل وجانست و جان و دل در این دم
بهشت روی جانان هست معنی
که معنی دارم اندر عین تقوی
بهشت روی جانان در رخ ماست
که او اسرار گفت و پاسخ ماست
در این دنیا مرا شادی از آنست
که ما را سرّ معنی جان جانست
در این دنیا که دیدست جان جانان
که من دریافتم در خویش اعیان
در این دنیا بسی زیندم زنندش
ولی مانند احمد کی بدندش
در این دنیا نباشد چو محمّد(ص)
چو او منصور دائم هم مؤیّد
در این دنیا جز او دیگر نباشد
چو او پیغامبر و رهبر نباشد
خدا بود او ولی بر قدر هر کس
نمود اسرار خود از این سخن بس
درون جان عطّارست تحقیق
که اودارد در اینجا راز توفیق
درون جان عطّارست احمد
بکرده فارغ از نیکی و از بد
درون جان عطّارست گویا
ولی عطّار را او هست جویا
درونم اوست هم بیرونم از اوست
که او دیدم حقیقت مغز هر پوست
از او میگویم و من او شدستم
عیان تحقیق ذات او بدستم
از او میگویم اینجاگه از اویم
ز بهر دید او در گفتگویم
مرا گفتهست اندر خواب دلدار
که خواهیمت بریدن سر بناچار
سر و جانم فدای روی او باد
همیشه روی من در سوی او باد
سر و جانم فدای خاک پایش
که اینجا من نمیبینم ورایش
کسی کو بهتر از وی باشد اینجا
که او جانست پنهانی و پیدا
چو صیت اوست در عالم گرفته
نمود ذات او همدم گرفته
دم مردم از او صوری روانست
از اوهر جان یقین نور عیانست
کسی کو میشناسد همچو عطّار
شود کل از وجود خویش بیزار
کسی کو میشناسد دید حق اوست
که اندر آفرینش مرسبق اوست
کس کو راست از جان خواستگارش
وِرا زینجا ببیند آشکارش
کسی کو راست او از دل ببیند
نه اندر عین آب و گل ببیند
کسی کو راست اینجاگه غلامش
درون جان کند اینجا پیامش
نماید حق درون جان عیان او
که دارد اوّلین و آخرین او
نماید حق که او تحقیق حق است
وجود پاک او با حق بپیوست
کنون حقست اندر جزو و کل جان
که او راهست این اسرار اعیان
محیط مرکز جانهاست احمد
که او را دردو عالم بُد مؤیّد
درون جان حقیقت جان جانست
چگویم آشکارا و نهانست
چو مر عطّار او را دید بشناخت
عیان جسم و جان پیشش برانداخت
در آخر کرد اینجا واصلم اوست
همه مقصود کلّی حاصلم اوست
بگفت احمد چو دیدم صاحب درد
که من بودم میان سالکان فرد
بگفت اسرارها در گوش جانم
نمود اینجایگه عین العیانم
عیان بنمود ما را در حقیقت
چو حق بسپردمش راه شریعت
ره شرعش سپار و دم ازین زن
وجود خویش بر چرخ برین زن
ره شرعش سپار و جان فنا ساز
نقاب از لعبت صورت برانداز
ره شرعش سپار اندر نهانی
که او بنمایدت کلّ معانی
ره شرعش سپار و حق یقین یاب
نمود او خدا عین الیقین یاب
از او واصل شو و زو گوی دائم
که بود اوست اندر ذات قائم
از او واصل شو وحاصل کن اعیان
ازو بشنو حقیقت نّص قرآن
از او واصل شو و دم دم همی زن
کز او گرددهمه اسرار روشن
از او واصل شو و زو گوی اسرار
در او شو ناگهی تو ناپدیدار
چُه گوئی می ندانی آن معانی
وگر دانی از او حیران بمانی
خدا و مصطفا هر دویکی است
بنزدیک محقق بیشکی است
خدا و مصطفا درجان نهانند
مرا این جایگه شرح و بیانند
خدا و مصطفا در جان بدیدم
چو مه در پیش اشیا ناپدیدم
منت بگداخته از بهر ایشان
بجان دارم از ایشان ذوق ایشان
یکی اندر حقیقت دیدهام یار
مرا برداشت اینجا عین پندار
یکی اندر حقیقت یافتستم
از او بیخود بکل بشتافتستم
یکی اندر حقیقت بین تو دلدار
که میگوید دمادم در سخن یار
منم در جان و پنهان بود بودم
همه معبود بودم تا که بودم
اگر مرد رهی کلّی فنائی
در آن دید فنا تو در بقائی
لقای یار بی صورت بود هان
چرا هستی بدیده دید برهان
دلا تاچند گوئی سرّ اسرار
چو جانت گشت کلّی عین دیدار
نمود جمله مردان دیدی از خویش
حجاب صورتت چون رفت از پیش
ز جنّت آمدی بیرون چو آدم
چرا اسرارها گوئی دمادم
تو اینجاگه غریبی ای دل آزار
ولیکن هستی اندر عین دیدار
تو اینجاگه در آخر راز دیدی
نمود یار خود را باز دیدی
نمود یار داری در فنا باز
ترا مکشوف شد انجام و آغاز
سرانجامت چنین افتاد دانی
که خواهی گشت در کُشتن تو فانی
سرانجامت چنین افتاد از حق
که بیخود میزنی اینجا اناالحق
اناالحق را ز الحق در دو حرفست
چنین معنی بشرع اینجا شگرفست
تو الحق گوی تا رازت شود فاش
اناالحق خود بگوید نیز نقاش
همو گفتهست در منصور اناالحق
تراگوید ابی سر کل اناالحق
همان کو گفت بر منصور بادار
بگوید در نهاد تو بیکبار
همان کو گفت در منصور انالحق
همان گوید حقیقت نی اناالحق
همان کو گفت هم او بازگوید
در اینجاگه همه کل راز گوید
همان کو گفت هم آنکس شنفتست
که او گفتهست اناالحق او شنفتهست
همان کو گفت خود را کرد بردار
تو گر مردی از این معنیت بردار
همان کو گفت اینجا سربرید او
جمال خویشتن بی سر بدید او
همان کو گفت در یک دیده باشد
کسی باید که صاحب دیده باشد
که تاداند یقین اینجا اناالحق
که جز حق مینگوید خود اناالحق
اناالحق از نمود حق عیانست
که این در ذات او راز نهانست
اناالحق آنکه برگوید ابی دید
نباید اندر اینجا روی او دید
کسی باید که او کل دیده باشد
درون جز و کل گردیده باشد
اناالحق گوید اندر عین هستی
خورد آن جام را کلّی ز مستی
چو منصوری شود تا سرّ بداند
بجز وی هیچ چیزی مینداند
چو منصوری شود اندر فنایش
ببیند عاقبت دید بقایش
چو منصوری شود جوید اناالحق
سزد کز دید گوید او اناالحق
چو منصوری شود در عین خواری
کند در پای دار او پایداری
چو منصوری شود هستی آن ذات
بگوید راز کل از جملهٔ ذرّات
چو منصوری شود اینجا عیانی
پذیرد او نشان بی نشانی
نشان بی نشان گردد در این راز
که او بنماید اینجا راز حق باز
ببازی نیست این گفت حقیقت
که تا نسپارد اینجاگه طریقت
طریقت بسپر و دریاب الحق
چو در کلّی رسی حق گوی الحق
کسانی کین طلب دارند اینجا
نیاید راست آن در عین غوغا
کسی مَردَست اندر دید عشاق
که چون منصور گردد کل عیان طاق
کسی مردست همچون او نمودار
که آوردند او را بر سر دار
کسی مردست همچون او عیانی
که گردد او نشان در بی نشانی
نشان اینجانگنجد بی نشان باش
حقیقت راز مردان جهان باش
نشان صورت اینجاگه بیفکن
که گردد مر ترا این راز روشن
نشان صورت اینجا محو گردان
که اوّل راز این باشد ز اعیان
نشان صورت و معنی بر افکن
اگر مردی تو بی دعوی بیفکن
نشان ذات کلّی بی نشان است
که عاشق در نهاد ذات فانی است
اگر تو مرد ذاتی بی نشان شو
پس آنگاهی چو مردان جهان شو
چو گردد بی نشان صورت در این راه
بباید اندر این جا دیدن شاه
چو گردد بی نشان با بود باشد
یقین در دید حق معبود باشد
چو گردد بی نشان دادار گردد
ز دید خویشتن بیزار گردد
چو گردد بی نشان هستی پذیرد
وجود او بمیرد حق نمیرد
بماند زندهٔ جاوید آنکس
که جز یکی نبیند در جهان کس
بماند زندهٔ جاوید عاشق
که اندر بیخودی حق یافت صادق
اگر زنده دلی هرگز نمیری
اگر هستی چنین حق بی نظیری
اگر زنده دلی مرده مشو تو
چو یخ اینجای افسرده مشو تو
چو عیسی زنده میر ای زنده دل تو
که تا اینجا نباشی آب و گل تو
چو عیسی زنده میر از خویشتن پاک
برافکن همچو عیسی جان و دل پاک
چو عیسی زنده میر و جان جان بین
تو روحاللّه شو عین العیان بین
چو عیسی زنده میر ای زندهٔ پاک
که تا چون خر نمانی در گَو خاک
چو عیسی زنده زنده میرو ذات حق بین
بجز حق خودمدان و خویش حق بین
چو عیسی زنده دل باش و فنا گرد
چو رفتی از میان دید خداگرد
چو عیسی زنده دل باش و یقین باش
نمود اوّلین و آخرین باش
چو عیسی گر شوی از جسم و جان پاک
ببینی ذاتحق اندر عیان پاک
چو عیسی گر شوی در حق مجرّد
شوی فارغ تو از هر نیک و هر بد
چو عیسی گر شوی تو روح اللّه
زنی دم همچو او در قل هواللّه
چو عیسی گر شوی نور علی نور
تو روح اللّه شوی تا نفخهٔ صور
تو روح اللّه باشی همچو عیسی
شوی مانند او در ذات یکتا
تو روح اللّه هستی و یقینی
ولیکن بود خود اینجا نبینی
چو روح اللّه باش و روح بردار
که تا اللّه کل آید پدیدار
چو روح اللّه باش اندر طریقت
حذر کن از پلیدیّ طبیعت
خدای اوّلین و آخرین بین
چو روح اللّه باش و سرّ یقین بین
چو روح اللّه دم زن از نمودار
که مرده زنده گردانی ز دلدار
چو روح اللّه دم زن تا دم آئی
ترا پیدا شود دید خدائی
چو روح اللّه شو جانبخش مرده
برافکن از نمود ذات پرده
چو روح اللّه مرده زنده گردان
فلک را با ملک کل زنده گردان
چو روح اللّه گر این راز دانی
حقیقت مرده جانبخشی که جانی
تو جانانی اگر این دید یابی
بیان من نه از تقلید یابی
تو جانانی ولی پنهان ذاتی
کنون افتاده در عین صفاتی
تو روح اللّه را اینجا ندیدی
چه گر عمری در این عالم دویدی
تو داری آنچه گم کردی بجو باز
که تا یابی یقین اینجا بجو باز
تو عیسی در درون داری حقیقت
ولیکن باز ماندی در طبیعت
طبیعت دور کن تا جان شوی تو
حقیقت در صفت جانان شوی تو
چو عیسی صورت و معنی برافکن
که تا گردی حقیقت جان روشن
چو عیسی صورت و جان را یکی کن
چو روح اللّه در اعیان یکی کن
نداری تاب آن کین سر بدانی
نیابی باز اسرار نهانی
توئی افتاده چون عیسی گرفتار
بدست ناکسان مردم آزار
توئی افتاده چون عیسی همه روح
نه سر تا پای تو یکتا همه روح
تو روحی جسم را کلّی رهاکن
عنایت را چو عیسی ابتدا کن
چو جان گردی اگر جانان شوی تو
بدین گفتار از جان بگروی تو
تو جان گردی چو عیسی روح اللّه
شوی گر جان جان بینی تو ناگاه
ولی اینجا بلا یابی ز اوّل
شوی اینجایگه ناگه مبدّل
بلابین و بلاکش اندر اینجای
که تا گردی چو عیسی عین آلای
بلاکش همچو او گر پایداری
که چون عیسی کنون در پای داری
که بُد کز جان بلا اینجا ندیدست
که بُد کاینجا لقا پنهان ندیدست
بلا را با لقا پیوسته میدار
کسی کامد بلای او خریدار
هر آنکو در بلا پائی ندارد
میان آن بلا شکری گذارد
بود او را همیشه عاقبت خیر
اگر در کعبه باشد او اگر دیر
بنزد جان جان هر دو یکی است
بلا را خیر در حق بیشکی است
بلا نفس است شیطان نفس بنگر
چو شیطانست نفس ای نیک منظر
چو از نفست بلایت میرسد بیش
از اوئی دائما مسکین و دلریش
ز نفست این همه اینجا بلایست
از اینجانت بماند ابتلایست
بلای نفس دیدن جمله مردان
اگرمردی ز نفست رخ بگردان
بلای نفس بیشک دید آدم
از آن مجروح شد بی عین مرهم
بلای نفس دید آنکس که ابلیس
بَرِ او ساخته یک لحظه تلبیس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، گفتگو بین امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب و نی به تصویر کشیده شده است. علی از نی میپرسد که چه حقیقتی دارد و نی از وضعیت خود و رازهای درونیاش میگوید. او به مباحثی درباره وجود، عدم و عشق اشاره میکند و در نهایت به این نتیجه میرسد که حقیقتی فراتر از هستی مادی وجود دارد. نی به علی میگوید که او در پی خداوند و رازهای الهی است و در عشق به حق مست میشود. این مباحث باعث درک عمیقتری از وجود و عبودیت در برابر حقیقت میشود و در نهایت نی به علی تأکید میکند که عشق حقیقی همه چیز را در بر میگیرد.
هوش مصنوعی: امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (حیدر) از من میپرسد که تو کیستی و به چه دلیلی در این مکان هستی.
هوش مصنوعی: در اینجا به حیدر (علی ابن ابی طالب) گفته میشود که آیا به این مکان آمدهای تا از خوشحالی و سعادت استفاده کنی یا برعکس، به خاطر شقاوت و بدبختیات به اینجا آمدهای؟
هوش مصنوعی: هر چیزی که در دل داری، آن را بیپرده بگو و از من هم بخواه که راز دل را برایت فاش کنم.
هوش مصنوعی: به او گفتم که ای جان و محبوب من، میدانم که من خود راز پنهانی هستم.
هوش مصنوعی: در این لحظه، از حقیقت درون تو آگاه شدم و به همین خاطر میخواهم راز آن لحظه را از تو بگویم.
هوش مصنوعی: از راز تو در اینجا آگاه شدم و در یک لحظه به آنچه که دل شادی میطلبید، دست یافتم.
هوش مصنوعی: از رازهای تو آگاه شدم، در حالی که پنهان بودم؛ میخواهم اسرار معانی را برای تو بگویم.
هوش مصنوعی: سؤال میکنی که من چه کسی هستم و به نزد تو، ای حیدر (علی علیهالسلام)، چه جایگاهی دارم؟
هوش مصنوعی: من در این دنیای پست و فانی، هیچکس نیستم و نسبت به خودم آگاهی ندارم.
هوش مصنوعی: من به ظاهر چیزی ندارم که نشان دهم، اما در باطن دارای حقیقتی هستم که میخواهم آن را بیان کنم.
هوش مصنوعی: در درون من چیزی وجود ندارد و هیچ نیست، تمام وجود من نیز جز از عدم و هیچ تشکیل نشده است.
هوش مصنوعی: تمام وجودم بر پایهٔ هیچ استوار شده و اساس درونم نیز بر هیچ بنا شده است.
هوش مصنوعی: چیزی ندارم و به دردسر بزرگی افتادهام، بهطور قطع میدانم که در مشکل عمیق یا پیچیدگی بزرگی گرفتار شدهام.
هوش مصنوعی: من هیچ چیز ندارم و تو میدانی که راز من چیست؛ تو حیدر (علی ابن ابیطالب) خواهی بود که به من کمک میکنی.
هوش مصنوعی: من چیزی ندارم و پایم در چاه افتاده است، ناگهان در این مکان به سرعت آشکار شدم.
هوش مصنوعی: چون پایم در این چاه مصیبت مانده، وجود من نیز در این حالت نابودی و فنا به سر میبرد.
هوش مصنوعی: من در این چاه بلا گرفتار شدهام و در نتیجه، حیران و گیج ماندهام؛ همچنان که کسی در برابر یک پادشاه حیران میشود.
هوش مصنوعی: جز درد جگر چیز دیگری را در این چاه ندارم و از شدت رنج و آزار به زندگی خوار و درمانده شدهام.
هوش مصنوعی: من از درد جگر و دل سوختهام، اما رازهایی را از تو یاد گرفتهام.
هوش مصنوعی: من قلبی پر از درد و جگرهایی پر از خون دارم و در این وضعیت، حس سرگردانی و ذلت مرا رنج میدهد.
هوش مصنوعی: نیمی از حیدر (امیرالمؤمنین علی علیهالسلام) اکنون راز ما را میدانی؛ زیرا ما دارای امانتی از رازهای پنهان هستیم که به ما دادهاند.
هوش مصنوعی: من خود را در خدمت تو آماده کردهام و هماکنون به راز تو متصل هستم.
هوش مصنوعی: من به آرامش و استحکام علی (علی ابن ابیطالب) کمر بستهام و با خلوص نیت به درگاه او آمدهام تا او زخمهای جانم را ترمیم کند.
هوش مصنوعی: من به خاطر تو با عزم و اراده تصمیم گرفتهام که از اسرار روشن و حقایق باخبر شوم، چرا که تو مرا به این درک و آگاهی رساندی.
هوش مصنوعی: من به خودم عزم جزم کردهام و آمادهام که در این راه فکری و معنوی، این اسرار هستی را از تو به خوبی بیاموزم.
هوش مصنوعی: من از سختیها و آزارهایی که به من میرسد، کمر بستهام و خود را به تو، ای قابل احترام، سپردهام، زیرا سر و جانم را به پای تو گذاشتهام.
هوش مصنوعی: من خودم را برای روز قیامت آماده کردهام و تو اولین کسی هستی که به پیروی از او میپردازم و راهنمای من هستی.
هوش مصنوعی: همواره بر خودم عهد کردهام که از رازها و اسرارت دور نشوم و حتی برای یک لحظه هم از سخنان تو غافل نگردم.
هوش مصنوعی: من به خاطر آگاهی از مقام تو و حقی که بر گردن من داری، عزم جزم کردهام و خود را آماده کردهام. اکنون میخواهم اسرار نهانی و مطلق را از تو بشنوم.
هوش مصنوعی: من تصمیم گرفتم مسیر سختی را انتخاب کنم، زیرا میدانم که تو (امام علی علیهالسلام) به من جان و زندگی بخشیدهای و رازهای پنهانی در این مسیر وجود دارد.
هوش مصنوعی: من در پی محبت و عشق تو به قدری خود را آماده کردهام که حتی تا پایان دنیا در این مسیر میروم و هیچگونه ملامتی را پذیرا هستم.
هوش مصنوعی: اکنون برای تو، ای جان، نزدیک آمدهام تا بدون گفتن کلمهای، از عشق و راز عاشقان با تو سخن بگویم.
هوش مصنوعی: به نزد تو آمدهام تا بیهیچ تردیدی، اولین راز را برایم آشکار کنی.
هوش مصنوعی: من خود را آماده کردهام تا از تو، ای ایثارگر، جاندلی را بگیرم و اسرار اینجا را برای دل روشن سازم.
هوش مصنوعی: چون حیدر، یعنی علی ابن ابیطالب، این اسرار را شنید، به درون خود نگاه کرد و متوجه شد که وجودش در برابر این اسرار ناتوان است.
هوش مصنوعی: از سر تا پای او بهگونهای درهم و در بند است که مانند محکومان کمرش را محکم بستهاند. این نشان میدهد که او تحت فشار و سختی است.
هوش مصنوعی: در وجود او، اسرار محبوب و رازهای پنهان آشکار شده است. این مکان، به مکان حقیقت و درک عمیق این راز تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: وجود او ضعیف و ناتوان است، اما درونش پاک و خالص باقی مانده و پای او در آب و خاک قرار دارد.
هوش مصنوعی: درت چاه معنا، چیزی باقیمانده است، اما آن کسی که صاحب اسرار است (امیرالمؤمنین علی علیهالسّلام) هنوز در موضوعات پنهان و عمیق باقیمانده و کشف نکرده است.
هوش مصنوعی: امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب وقتی اسرار را از نی شنید، بسیار خوشحال شد و آن لحظه را برای او دلپذیرتر کرد.
هوش مصنوعی: امام علی (علی ابن ابیطالب) در پاسخ به سوالی میگوید که تو از وجود خود و عشق به دوست (خدارا) خبر داری و این راز وجودی توست.
هوش مصنوعی: چرا عاشق نیستی، در حالی که تو از شراب عشق کاملاً مست شدهای؟
هوش مصنوعی: تو از راز و اسرار محبوب به نشئهای در آمدهای و حالا در حالت مستی و شگفتی قرار داری. حالا میپرسی که آیا واقعاً در این حالت هستی یا نه؟
هوش مصنوعی: تو در حال حاضر دارای رموز و اسرار هستی، و واضح است که به زودی در این اسرار به شدت غرق خواهی شد و مست آنها خواهی گردید.
هوش مصنوعی: تو صاحب رازهای دو جهان هستی و میتوانی بدون گفتن، رازها را به صورت مداوم بیان کنی.
هوش مصنوعی: تو از رازهای خالق پاک آگاه هستی و پرواز روح تو به دور از عالم ماده و از سطح آسمانهاست.
هوش مصنوعی: تو در حال حاضر، رازهایی را بیان میکنی که از سوی خداوند آمده و تو آنها را شنیدهای.
هوش مصنوعی: تو در این زمان راز بیچون ما هستی، که میتوانی از هر رازی سخن بگویی و آن را تغییر دهی.
هوش مصنوعی: تو اکنون هستی که میتوانی اسرار ما را بیان کنی و هر زمانی که بخواهی، آنچه را که میگوییم، به دیگران منتقل کنی.
هوش مصنوعی: تو در این زمان رازهای الهی را میدانی، بگو هر مقدار که میخواهی از این اسرار را بیان کن.
هوش مصنوعی: تو راز محبوب و معشوق را در دل داری و خود تو آن راز هستی، پس با عاشقان صحبت کن و از اسرار الهی و بزرگ بگو.
هوش مصنوعی: این دم، یعنی هر بار که نغمهای میزند، راز و حقیقتی را به تو دادهام. حالا تو هم برو و با عاشقان داستان عشق و راز الهی را بازگو کن.
هوش مصنوعی: با عاشقان سرّ پنهان را مطرح کن و از شوقی که در آن عالم بیزمان وجود دارد، سخن بگو.
هوش مصنوعی: به عاشقان بگو هر چیزی که از اسرار من شنیدهای، چرا که تو از طریق من چیزهای خوبی دربارهام گفتهای.
هوش مصنوعی: به عاشقان بگو که در هر لحظه، حجاب و پردهای که بین آنها و راز عشق وجود دارد، کاملاً کنار زده شود.
هوش مصنوعی: با عاشقان هر لحظه عشق پنهان موجب میشود که بهوضوح ویژگیهای دوست نمایان شود.
هوش مصنوعی: بگو به عاشقان که در مورد صحبتهای ما اطلاعاتی بدهید تا آنها هم از رازهای ما باخبر شوند.
هوش مصنوعی: تو اکنون به ما چیزی را عطا کردی، حالا تو وجود خود را هم بیدلیل و بیدریغ به باد بده و قربانی کن.
هوش مصنوعی: عاشقان واقعی برای رسیدن به رازهای عشق، باید همه چیز خود را (از جمله قدرت و حیثیتشان) در بیخیالی رها کنند، تا بتوانند به عمق معارف عشق و رمز و رازهای آن پی ببرند.
هوش مصنوعی: خود را از قید و بندها آزاد کن و به صورت عمیق و بدون هیچ مانعی، اسرار عشق را در اینجا بیان کن.
هوش مصنوعی: برای درک واقعی عشق و معانی عمیق آن، باید از هویت و تعلقات دنیوی خود بگذری و به فراسوی آنها بروی. تنها در این صورت است که میتوانی به اسرار و دانستههای عمیقتری دست پیدا کنی.
هوش مصنوعی: برای گفتن رازهای درونیات، خود را به دور بیفکن و بیپروائی کن؛ زیرا تو میتوانی با عشق و شور، همانند یک گوی در میان عاشقان بچرخانی.
هوش مصنوعی: وقتی تو در سخن حاضر میشوی، تمام رازهای کهن خود را برای دیگران بازگو میکنی.
هوش مصنوعی: همهٔ عاشقان از راز عشق تو در آواز تو جان خود را میبینند که اینجا حاضر است و پدیدار میشود.
هوش مصنوعی: عاشقان معشوق از صدای عشق او بهرهمندند، و در حالتی که هم جسم و هم جانشان بیهوش و غرق در عشق هستند، به این حالت گوش فرا میدهند.
هوش مصنوعی: آوای عشق، هم برای جسم و هم برای روح، به معنی فنا و نابودی است، و این فنا در واقع راز ماندگاری و بقا را در خود نهفته دارد.
هوش مصنوعی: وقتی نی شروع به سخن گفتن میکند، ناگهان از شوق معشوقش به ناله درمیآید.
هوش مصنوعی: دل عاشقان در آن لحظه به پرواز درمیآید و رازهای نهفته را آشکار میکند.
هوش مصنوعی: عشق باعث میشود که جان عاشقان بیخود و غافل شود و تمام هستی، یعنی زمین و زمان، برای آنها بیاهمیت و بیمعنا به نظر برسد.
هوش مصنوعی: دل و جان را یکباره در خود ذوب میکند و ناگهان چهرهٔ معشوق را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: در آن لحظه، او مینماید عاشقانش را، به گونهای که نی (ساز نی) عاشقانی را که از آن جدا شدهاند، به خود بازمیگرداند.
هوش مصنوعی: او (نی) در اینجا از درد عشق صحبت میکند و زیبایی را نشان میدهد که به واسطهٔ آن عشق به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: زمانی که نفس در نی می وزد، به حالت بیصدا و بدون شکل درمیآید، زیرا فقط آنکه حقیقت را میداند، میداند چطور باید دربارهاش صحبت کرد.
هوش مصنوعی: دل صادق، در آن لحظهای که به حقیقت میرسد، جانش معشوقش را میبیند، ولی این دیدن به گونهای است که معشوقش از او پنهان باقی میماند.
هوش مصنوعی: دل حقیقتجو و راستین در آن لحظه، معشوق را بهصورت آشکار میطلبد و در عین حال، به دنبال درک باطن و اسرار وجود میباشد.
هوش مصنوعی: دل پاک و صادق از این موضوع آگاه است که در اینجا احوال، لحظهای است که عاشقان به وصال و نزدیکی میرسند.
هوش مصنوعی: دل عاشقان در آن لحظهای که دم میزند، تمام وجود خود را به عالم عرضه میکند و همهی وجودشان در آن لحظه آشکار میشود.
هوش مصنوعی: در آن زمان که جان عشاق حیات مییابد، واقعیت و وجود آنها به طور خالص و بدون هیچ گونه نمایشی نمایان میشود و از بتپرستی (عشق به غیر خدا) رهایی مییابند.
هوش مصنوعی: دل عاشقان در زمان وصال و ملاقات معشوق، به وضوح به اسرار عشق و رازهای درون خود پی میبرد.
هوش مصنوعی: دل عاشقان در آن لحظهای که به معشوق فکر میکند، تمام رازها و ناگفتهها را با محبوب خود در میان میگذارد.
هوش مصنوعی: در آن زمان اگر بیهیچ صدایی به شنیدن موسیقی بخوانند، جان از تن جدا میشود و باید از اینجا وداع گفت.
هوش مصنوعی: اگر مردی در این مسیر ببیند که لازم است جسم و جانش را در اینجا نبیند، در آن لحظه، به او رحم کنید.
هوش مصنوعی: در آن زمان که اگر مردی راه حق را ببیند و از او پرسش کند، به او رحم کن و اجازه بده تا بیآنکه سرّ الهی را آشکار کند، راه را بیاموزد.
هوش مصنوعی: در آن زمان که در تلاش هستی، کوشش کن تا به راز اولیه و اصلی دست پیدا کنی، چرا که وقتی جسمت دگرگون شود، به سوی حقیقت اصلی راه پیدا میکنی.
هوش مصنوعی: در آن زمان کوشش کن که از جان خود بیرون بیایی، زیرا وقتی بیجان شوی، وجودت محقق نمیشود و نمیتوانی ادامه حیات بدهی.
هوش مصنوعی: در آن زمان که تلاش کن تا رازها را بگویی، بهتر است که تو با حق مخالفت نکنی و حقیقت را بگویی.
هوش مصنوعی: در آن زمان، تلاش کن که دلت مانع تو نشود و درونت پر از زنگاری از دنیای مادی (آب و گل) نباشد.
هوش مصنوعی: در آن زمان که برای خودت زحمت میکشی، میتوانی دوباره به اسرار و معانی عمیق خود پی ببری.
هوش مصنوعی: در آن زمان که برای درک اسرار معانی تلاش میکنی، تمام کوشش خود را بهکار ببر که خود را فراموش کنی، زیرا تو به حقیقت وجود جان و جسمت پی بردهای.
هوش مصنوعی: اگر به زیبایی و درخشش او (خدا یا حقیقت) توجه کنی، به مقام والایش دست مییابی؛ اما در این مسیر، جان و دل تو باید از خود بیخود شوند و به او وصل گردند.
هوش مصنوعی: وقتی تو در حال رؤیت جمال و زیبایی دلدار هستی، حالت بیخود و مستی به تو دست میدهد و اسرار پنهان درونت آشکار میشود.
هوش مصنوعی: زمانی که تو درون خود را بهروشنی میبینی، وجود خودت به بقای خود ادامه میدهد؛ بنابراین در آن حالت باید همهچیز را از وجود خود جستجو کنی.
هوش مصنوعی: در آن زمان، مردان آسمانی را واضح و آشکار میبینی که مانند تو در حال رقص و جنب و جوش هستند.
هوش مصنوعی: زمانی که تو همانند فلک در حال رقص و حرکت باشی، ماهیت واقعی و اصلیات که همان خدایی بودن است، آشکار خواهد شد.
هوش مصنوعی: در آن لحظه که در فنا غرق شوی، به حقیقت و کمال وصال و دیدار خداوند (لقا) خواهی رسید.
هوش مصنوعی: در لحظهای که به حالت فنا در خداوند میرسی، مانند نی که صدا میدهد، از آن می (شراب معرفت) بنوش.
هوش مصنوعی: در حالتی که به یاد معشوق هستی مست شو، تا بتوانی چهره واقعی او را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: در حال مستی و سرخوشی، به حالت بیخودی برو که در این حالت از تمایز میان خوبی و بدی خود خارج میشوی و به حقیقت نزدیکتر میگردی.
هوش مصنوعی: از آن شُرب خُمِ ناز، مست شو و حجاب مستی را کنار بزن تا حقیقت را بهتر ببینی.
هوش مصنوعی: از آن میرا بنوش و به مستی واقعی برس. همیشه و در هر لحظه مانند نی (که به صدای درونی خود گوش میدهد) به مستی و حالت معنوی خود پایبند باش.
هوش مصنوعی: نوشیدنی را بنوش و از عشق در آن حالت سرمستی به وجود آور، گویی که با صدای نی در حال نواختن عشق هستی و غوغا و شلوغی عشق را تجربه میکنی.
هوش مصنوعی: از آن شراب مست شو، مانند آسمان که نور پاکی را از خود میتاباند.
هوش مصنوعی: از شراب مست شو و به محبوب (جانان) نگاه کن، زیرا همهٔ جزییات وجودت را در خودت بشناس و به آن آگاه شو.
هوش مصنوعی: از آن شرابی مست شو که مانند حلّاج (حلاج) وجود خود را به نمایش بگذاری، مانند نی که در آماج و هدف خود ناله میکند.
هوش مصنوعی: از آن می، مست شو مانند منصور (منصور حلاج) که مانند نی در دمیدن، جان خود را بیان میکند.
هوش مصنوعی: از آن شراب مستی بیا نوش کن و در عین حال از ظاهر و واقع مطلق خود بپرهیز. در حالت بیخودی، از حقیقتی که میگوید «من حق هستم» (در اشاره به گفتهی منصور حلاج) غافل مشو.
هوش مصنوعی: از این شراب مست شو، زیرا تو جانی که وجودش را فراموش کردهای؛ چرا اکنون در خود پنهان ماندهای و از حقیقت خود غافلی؟
هوش مصنوعی: از آن می مست شو و اسرار را بشناس. نقش خود را نشان بده، یعنی وجود و هویت واقعیات را درک کن و به نمایش بگذار. نقاش به معنای خداوند است که این نقشها را خلق کرده است.
هوش مصنوعی: از می (شراب) بنوش تا چند به خودت توجه میکنی؟ اکنون بار دیگر به رازهای حقیقت توجه کن.
هوش مصنوعی: از شراب نوشیدن بپرواز و به مرتبهی بالای بینهایت خود نزدیک شو، مانند منصور حلاج که راز بزرگ «من هستم حق» را آشکار کرده است.
هوش مصنوعی: در میان جمع افرادی که ناله و گریه میکنند، تو را میبینند و به راستی میدانند که تو صاحب وصال و ارتباط با حق هستی.
هوش مصنوعی: گفتار علی ابن ابیطالب (علیهالسلام) بدون شک درست و حقیقت دارد، زیرا اسرار معنایی که پشت این سخنان نهفته است، بهراحتی نمایان نیست و بر کسانی که به عمق آن آگاهی ندارند، آشکار نمیشود.
هوش مصنوعی: نی از عشق از یک طرف به وصال و اتصال میگوید، و از طرف دیگر، به خاطر حالتی که دارد، ناله میکند. این بیان نشاندهندهٔ عواطف و احساسات عمیق ناشی از عشق است.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و عشق، نی از دل نالشی سر میدهد و به همین دلیل است که برای عاشقان، راهنما و هدایتگر آمده است.
هوش مصنوعی: مردان عاشق از راز عشق سخن گفتند و هر کدام به بیان حقیقتی از آن راز پرداختند.
هوش مصنوعی: هر یک از آنها در اینجا بیانی بیان کردند که این شور و هیجان ناشی از چیست.
هوش مصنوعی: درد نی از اسرار عشق است و او در لحظهی عشق، فریاد میزند و از آن حکایت میکند.
هوش مصنوعی: نی به رازهایی اشاره دارد که علی ابن ابیطالب (ع) یک بار آنها را درک کرد و پس از آن، آن رازها را بخشید و به دیگران منتقل کرد.
هوش مصنوعی: نی بهروشنی میگوید که حیدر (امیرالمؤمنین علی علیهالسلام) به یقین به حقیقتهایی آگاه است که همانند بزرگترین رازهاست.
هوش مصنوعی: نوای نی همه از درد و رنج است و تنها کسی میتواند این درد را درک کند که انسان واقعی و شجاعی باشد.
هوش مصنوعی: نی به خاطر درد عشق ناله میکند و از رازهای گوش دادن به موسیقی میگوید؛ فقط کسی میتواند این درد و راز را درک کند که حقیقتاً عاشق باشد و از معشوق آگاه باشد.
هوش مصنوعی: کسی که در عشق آسیبدیده و دلش پارهپاره است، همیشه احساس سوز و درد دارد و مرتب آه و ناله میکند.
هوش مصنوعی: اگر تو درد و رنجی داری، باید با صدای بلند فریاد بزنی و وجودت را پنهان کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو دردی داری و به آن راز آگاه هستی، در آن لحظه باید حجابهای موجود را کنار بگذاری و خود را از آنها رها کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو دردی داری و به دنبال حقیقت هستی، باید در درون خود به خداوند باور داشته باشی و او را در قلبت به وضوح ببینی.
هوش مصنوعی: اگر در زندگی مشکل یا دردی داری، در هر حال فقط به خداوند توجه کن و در غیر او هیچ چیز را نبین.
هوش مصنوعی: در زمانی که دل از خود بیخود و فارغ میشود، عشق همهچیز را در بر میگیرد و همهجا را پر میکند.
هوش مصنوعی: حالت عشق در وجود انسان به قدری قوی و بینظیر است که میتواند حقیقت و زیبایی چهره معشوق را نشان دهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که جوهر و حقیقت راز را هنوز ندیدهای، چگونه میتوانی در اسرار کل و نهانهای آنها دم بزنید و صحبت کنید؟
هوش مصنوعی: همهی افراد روح و جسم خود را در اثر عشق و شوق به تو به وداع گفته و از وجود خود جدا شدهاند.
هوش مصنوعی: همه مردان راستین که در جستجوی حقیقت هستند، تجربهی وصال و حال دوست (خدا) را در وجود خود احساس کردهاند و این حال را در جانشان بازمییابند.
هوش مصنوعی: سماع دوست، یعنی شنیدن نغمههای محبت و عشق الهی، در درون جان آدمی است و نه در نی، یا ساز. تو نیز از جام ازلی که نشانگر عشق و حقیقت الهی است، نوشیدی.
هوش مصنوعی: آدم از طریق نی، که نماد حکمت و تفکر است، سالها سخن گفت و آوازها را با ویژگیهای مختلف بیان کرد. این بیان به نوعی یادآور تلاش او برای فهم و انتقال مفاهیم عمیق است.
هوش مصنوعی: نفس آدم (انسان) تمام اسرار را بیان کرد و هر آنچه را که از دوست (خداوند) دیده بود، فاش ساخت.
هوش مصنوعی: وقتی که صدای انسان مانند صدای نی خاموش و مخفی شد، اسرار بزرگ و عمیق از معانی را بیان کرد.
هوش مصنوعی: وجود تو مانند نی است که دم آدمی را دارد و هر رازی را به وضوح بیان میکند. تو نیز با توجه به این راز، خود را به آن مرتبط میکنی و از آن بهره میگیری.
هوش مصنوعی: نفَس و روح خدایی در تو وجود دارد و همینطور به صورت مداوم در جان تو زندگی جاری است.
هوش مصنوعی: وجود تو همچون سوراخی است که رازهای درونیات را به وضوح نشان میدهد.
هوش مصنوعی: از چاه (نشانهای از خرد یا وجود پنهان) نالهای بیرون آمد که نشانهای از نور و روشنایی بود. اینجا مکان دیدار او (امام علی) است که اسرار و معارف را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: از چاه بیرون آمد تا راز خود را بگوید و اسرار درونیاش را در اینجا بجوید.
هوش مصنوعی: تمام رازهای وجود و حقیقت جان در این مکان نهفته است و همه نورهای مرتبط با جان نیز در همینجا وجود دارد.
هوش مصنوعی: از سوی دیگر، در این دنیا آمده است که انسان از اسرار و رازهای آن آگاه شود.
هوش مصنوعی: وقتی که حق در مقام دنیا رازهایش را بیان کرد، به طور مسلم مقام دنیا نیز آن رازها را شنید و دریافت.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی این راز را درک کنی، باید بدانی که علی (علی ابن ابی طالب) کارساز این اسرار است. پس از من این معانی پنهان را بشنو.
هوش مصنوعی: وقتی از عمق این چاه، صورت و شکل تو بیرون آمد، تو همواره در پی کشف راز و اسرار معبود هستی.
هوش مصنوعی: برای فهمیدن این راز، باید از خودخواهی و جسمپرستی دست بکشی و خود را تسلیم کنی تا به حقیقت وجود پی ببری، چه در پایان و چه در آغاز زندگی.
هوش مصنوعی: درونت به نقطهای پیچیده و در هم ریخته دچار شده است که مانند نی، خالی و بیمحتواست.
هوش مصنوعی: از ابتدا، طبیعت تو را به گونهای پیچیدهاند که تو نمیتوانی رازهای اولیه و نخستین خود را درک کنی.
هوش مصنوعی: از آن جامی که جانها به خاطر او شاداب و سرمست شدند، وجود او پنهان نماند و آشکار شد.
هوش مصنوعی: از آن جامی که امام علی (علی ابن ابیطالب) نوشید، عین منصور که نامش «کل» بود، تا روز قیامت (نفخهٔ صور) زندگی ادامه مییابد.
هوش مصنوعی: از آن جامی که سبب بوی خوش در اشیاء شده، این دنیا همواره در حال چرخش و تغییر است، انگار که همه چیز از این بوی خوش ناشی میشود.
هوش مصنوعی: این جام، که خورشید آن را مینوشد و از تابش آن سرگردان میشود، نمادی است از نور و روشنایی که همگان را تحت تأثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: از آن جامی که ماه از آن نوشیده، در مسیرش، جوهرهٔ ماه از تابش آن به وجود میآید.
هوش مصنوعی: از آن جامی که به سبب آتش، خانهای را سوزانده است، این مستی سبب میشود که کل زمانه دچار آتش و سوختگی شود.
هوش مصنوعی: از آن جامی که گرد و غبار (رطلی) بر آن نشسته، باعث شده است که عالم ارواح برپا و آباد گردد.
هوش مصنوعی: از آن جامی که یک لحظه با خاک ارتباط داشته، از آن رازهای خلقت پاک را مشاهده کرده است.
هوش مصنوعی: از آن جامی که در آب زنده و جاری است، عشق او به اندازهای عمیق و خالص است که جان را به حرکت درمیآورد و جان را از عشقش سرشار میکند.
هوش مصنوعی: از آن جامی که در کوهستان افتاد، یکی قطره از وجود (ماجرای عشق) به شدت به زمین افتاد و زار و نزار شد.
هوش مصنوعی: وجود او به خاطر غم یار تکهتکه شده و به شدت از درد و رنج عشق رنج میبرد و به حالتی خرد و ریز درآمده است.
هوش مصنوعی: اگر دریا به تلاطم بیفتد و شروع به جوش و خروش کند، هرگز نمیتواند سکوت کند.
هوش مصنوعی: آب بحر ناگهان بوی خاصی را حس کرد و این بوی عشق، سبب شد که در دلش هیاهو و شور و شوقی پدید آید.
هوش مصنوعی: دل چون تنها یک قطره از عسل عشق را چشیده، اکنون در عذاب و رنج به سر میبرد. این عشق باعث شده که الحال او دچار غم و اندوه شود.
هوش مصنوعی: عشق و محبت آنچنان جان انسان را سیراب میکند که او به بیان رازهای پنهانی و معانی عمیق زندگی میپردازد.
هوش مصنوعی: سالکان در اینجا برای رسیدن به حقایق معنوی نوشیدنی مستکنندهای مینوشند، اما برخی از آنها در این راه گم شده و به بیراهه رفتهاند و از خود بیخبر شدهاند.
هوش مصنوعی: عاشقان بیخیال و بیپروا در اینجا همیشه مشغول خوردن هستند و هیچگونه توجهی به حال خود ندارند.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حال عاشقانی میپردازد که در این مکان، بیپروا شراب مینوشند و در عین حال، آهنگهای شاد و سرور را در جهان پخش میکنند.
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است که جان همچون مایعی در این مکان باشد و به سرعت به سوی عالم وجود و مخلوقات برود؟
هوش مصنوعی: در اینجا عطار میگوید که در این لحظههای مختلف، در حقیقت، سرّ یکتایی نمایان میشود که او (عطار) در حال نوشیدن آن است. مفهوم این سرّ، عمیق و پیچیده است و به شناخت یکتایی خداوند اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در دل او عشق یار وجود دارد و به خاطر این عشق، دلش از تمام دنیا بیزار و بینیاز است.
هوش مصنوعی: او نمیداند که در نهایت چه چیزهایی گفته شده، زیرا کلامش مانند دُرهای با معنی است که به خوبی معنای عمیقش را نمیفهمد.
هوش مصنوعی: عقل و فهم او در پی عشق از دست رفته و تمام وجودش، یعنی جسم و روحش، از عشق پاک و خالص کنار گذاشته شده است.
هوش مصنوعی: او (نی) جانها را از زیر عشق به حرکت درمیآورد و داستانها را در کلامها بیان میکند.
هوش مصنوعی: مدام از دل عاشقان نغمه و آواز میزند که او (عشق) تدبیر و راز عاشقان را به روشنی دارد.
هوش مصنوعی: همواره میوزد نفخهٔ صور (آوای الهی) و در این نوا، حقیقت «منصور» وجود دارد که به معنای «حق» و وجود خود را به همگان اعلام میکند.
هوش مصنوعی: صدای «من حق هستم» در تمام عالم طنینانداز میشود و این صدا در میان عاشقان، جایی خاص و مقدس دارد.
هوش مصنوعی: نوا و صدای پردهٔ عاشقان همهجا نمایان است و نشانهها و نشانههایی از واقعیتهای جهان را به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: صدای نواهای عاشقانه، بر اساس پردهٔ عشق، در تمام ذرات وجود انسان تأثیر میگذارد و روح او را نوازش میکند.
هوش مصنوعی: عشق دائماً در حال حرکت و جنب و جوش است و مانند آبی که از دریا بینهایت برمیخیزد، در اینجا نیز به جوشش درآمده است.
هوش مصنوعی: عشق، این احساس عمیق و بینظیر، دستانی را به حرکت درمیآورد که با نواختن خود موجب برافراشتن سر عاشقان در عالم میشود. به عبارت دیگر، عشق قدرتی دارد که میتواند عاشقان را به اوج شوق و هیجان برساند.
هوش مصنوعی: عشق به خداوند و محبتهای معنوی باعث شده که تمامی عاشقان در جهان به رقص و شادی پرداخته و از عشق لذت ببرند و این عشق، زندگی و حرکت را در همهجا حاکم کرده است.
هوش مصنوعی: هر زمان که زیر عشق او کسی را میزند، به خاطر سوز و درد عشق، تمامی عاشقان را به نغمه و ساز درمیآورد.
هوش مصنوعی: هرگاه درد عشق او به سراغش بیاید، به یاد آن لحظهای میافتد که در این دنیا به دنیا آمده است.
هوش مصنوعی: زمانی که آدم از بهشت خارج شد، در درونش احساس اضطراب و نزدیکی به خدا به شدت افزایش یافت.
هوش مصنوعی: در زندگی شب و روزش فقط ناله و درد باقی مانده و او در میان زمان تنها و جداست.
هوش مصنوعی: او در حالتی نزدیکی به درد و شوق است که در عمق جانش احساس میکند. این احساسات بهطور پنهانی در وجودش میتپد و او را میسُراید.
هوش مصنوعی: از آن شادی و سرور عمیقی که آدم (علیهالسلام) به آن دست یافت، اکنون ما نیز در درون خود آن را تجربه میکنیم.
هوش مصنوعی: از زمانی که این درد (عشق) به من رسید، به طور مداوم در حال جوشش و هیجان بودم و دلمشغولیام از آن اثر عشق، به شدت روح مرا تحت تأثیر قرار داده است.
هوش مصنوعی: همهٔ اجزای وجود من در حال شنیدن و درک عشق هستند و عقل و جان من در این مکان با هم وداع کردهاند.
هوش مصنوعی: دلها از تعلقات دنیوی جدا شدند و مردم به دیدار خداوند پاک و بینقص شتافتند.
هوش مصنوعی: همهٔ پردهها را از چهره کنار زدند، زیرا وقتی پاسخ یار را شنیدند، درک کردند.
هوش مصنوعی: آنان در اینجا تمام وجود و هستی خود را کنار گذاشتند و به یقین به پرستش بتها پایان دادند.
هوش مصنوعی: در اینجا به وضعیتی اشاره شده که انسانها به خاطر غفلت و مستی خود، هستی و وجود خود را رها کردند و درنتیجه، از حقیقت وجودشان فاصله گرفتند.
هوش مصنوعی: آنچه موجود و عیان بود را در هم ریختند و از حالت عدم و کثرت به وحدت و حقیقتی بینهایت دست یافتند.
هوش مصنوعی: آنها از طریق دید خود، حق را دوباره مشاهده کردند و به آن توجه کردند و در نهایت به حقیقت حق دست یافتند.
هوش مصنوعی: از دیدهاش جانان (خدا) رازهایی را به نمایش گذاشت و آن رازها را به انسان نشان داد و دوباره آشکار کرد.
هوش مصنوعی: تمامی موجودات کوچک و بزرگ من (ذرّات من) به حقیقت و شناخت نیکو دست یافتهاند و جان من (که به حق اشاره دارد) هم از حقیقت وجودی خود را شناخته است.
هوش مصنوعی: تمام وجود من در جستجوی معشوق است و اگرچه او پنهان است، تمام ذرات وجودم به بیان عشق او مشغولاند.
هوش مصنوعی: تمامی ذرات وجود من در حال بیان و توضیح عشق و یاری هستند و مدام درباره آن صحبت میکنند.
هوش مصنوعی: همه اجزای وجود من در حال ناپدید شدن و از بین رفتن هستند، اما در عین حال، در واقعیت، نشان از بقا و جاودانگی دارند.
هوش مصنوعی: تمام ذرات وجود من به کلی از بین رفتهاند و همه آنها به طور کامل در عشق و پرستش به معبود غرق شدهاند.
هوش مصنوعی: همه جزئیات وجود من در این ملاقات به وضوح و روشنی ظاهر شدهاند.
هوش مصنوعی: تمام وجود من به شوق جان (روح) نیکو و خوشحال است و اکنون در حالتی از سرمستی و شوق قرار دارد.
هوش مصنوعی: تمام ذرات وجود من در ظاهر مانند منصور (منصور حلاج، صوفی و عارف مشهور) هستند و تجزیه شدهاند.
هوش مصنوعی: تمام عناصر وجود من به مانند منصور (حلاج) معنا و حقیقت یافته و به نور و روشنایی دست یافتهاند.
هوش مصنوعی: تمام وجود من در حالت «من هستم حق» به شناخت و بیان راز یار مطلق پرداختهاند.
هوش مصنوعی: همه ذرات وجود من، وقتی محبوب را دیدند، از هر طرف به سوی او روانه شدند.
هوش مصنوعی: تمامی اجزای وجود من در اینجا پنهان هستند، اما در حضور محبوب خود، به وضوح دیده میشوند و نمایان میشوند.
هوش مصنوعی: تمام وجود من از آغاز تا انتها در وجود او گنجانده شده است و همهی اجزای وجودم به یکدیگر متصل هستند.
هوش مصنوعی: در زمان مرگ من، به من میگوید حقیقت را بگو و از خودت پردهبرداری کن.
هوش مصنوعی: چون زمان مرگ من فرا رسیده، چشم جانم در اینجا حقیقت را دیده و درک کرده است.
هوش مصنوعی: تمام وجود من از ذرات عشق تشکیل شده است و به همین دلیل در اینجا، سرگردان عشق هستم.
هوش مصنوعی: به اینجا نمیتوانم به وصالی کامل دست یابم، بلکه تنها حالتی ناتمام و نارس از عشق و ارتباط را تجربه میکنم.
هوش مصنوعی: وقتی وقت مرگ فرا برسد، در وصال و نزدیکیام به محبوب، حتی ذرهای از وجودم باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: هنگامی که زمان جدایی و مرگ فرا میرسد، من هم به مانند جانانم (عشق) پنهان میشوم و از دیدار دوست دور میگردم.
هوش مصنوعی: وقتی زمان مرگ من نزدیک شد، عشق و محبت من نسبت به معشوق بیشتر شد و در اینجا به وضوح نمایان گشت.
هوش مصنوعی: وقتی زمان مرگم نزدیک شد، خیلی زود متوجه شدم که همه چیزهایی را که میپرستم و دوست دارم، رها کردم و فقط معشوق واقعی را دیدم.
هوش مصنوعی: زمانی که وقت مرگ فرا رسیده، دیگر نمیخواهم چیزی ببینم جز معشوق و محبوب حقیقی.
هوش مصنوعی: وقتی که در مشاهدهٔ محبوب غرق شدم و او را بهطور کامل دیدم، یقین پیدا کردم که آنچه گفتار آن محبوب است، حقیقتاً اوست و هیچ چیزی جز او وجود ندارد.
هوش مصنوعی: جواد (خود جان) من چه اهمیتی دارد وقتی که وجودش را پذیرفتهام، زیرا او به عمق دلها نازل میشود و در آنجا قرار میگیرد.
هوش مصنوعی: دل و جان رفتهاند و تنها جانان است که در اینجا شور و هیجان بهپا کرده است.
هوش مصنوعی: دل و جان من از بین رفته و در حال حاضر، محبوب من (جانان) با چهرهاش در درون جان و دل من نمایان شده و با من سخن میگوید و من او را میشنوم.
هوش مصنوعی: دل و جان من از عشق جانان رفته و چهرهاش را به وضوح میبینم، و غیر از او هیچچیز دیگری را نمیبینم.
هوش مصنوعی: دل و جان من رفته و فقط او را میبینم و غیر از او در دنیا چیزی دیگری برای من وجود ندارد.
هوش مصنوعی: دل و جانم از من رفت تا اینکه یار را دیدم. وقتی به او نگاه کردم، تمام وجودم به او معطوف شد.
هوش مصنوعی: عطار به حالتی اشاره میکند که دل و جان او از عشق معشوق جدا شده و به نوعی در تصرف و سلطه عشق قرار گرفتهاند. در واقع، او به ارتباط عمیق و دگرگونی روحی ناشی از عشق اشاره میکند که به موجب آن، وجودش به سمت محبوب و جانان الهام شده است.
هوش مصنوعی: عطار میگوید که دل و جان او از دست رفته است، اما حقیقت جان، یعنی جانان، در درون جسم ظاهر شده و در حقیقت پنهان است.
هوش مصنوعی: دل و جان من از من رفته است، چون جانان (علی ابن ابی طالب) حقیقت وجود من را درک کرده است. در اینجا، من به لطف او به مقام و توفیقی رسیدهام.
هوش مصنوعی: نفس و روح من از دیدن او بیخبر رفته و از ابتدا به این حالت دچار شدهاند، بنابراین دیگر چارهای برای دل و جان نیست که به غیر او متکی باشند.
هوش مصنوعی: دل و جان از عشق او رفته است و حقایق درون وجود او را بیان کرده، چرا که خود او در وصل و نزدیکی به محبوب، همه چیز را در اختیار دارد.
هوش مصنوعی: دل و جان از دست رفت و همهچیز مانند ابر و باد ناپدید شد، تا اینکه عالم ارواح پر از زندگی و رونق گردید.
هوش مصنوعی: عشاق به عشق من اشاره میکنند و این عشق، راز پنهانی در وجود من ایجاد کرده است که فقط او میداند.
هوش مصنوعی: عشاقی که در وجود من هستند، از دل من نمایان میشوند، زیرا من در این مکان، رازی پیچیده را برملا کردهام.
هوش مصنوعی: عشقهای عالم، هم ظاهر و هم باطن من را نشان میدهند و من در هر دو صورت، نمایان هستم.
هوش مصنوعی: همهٔ عاشقان در جهان به عشق من در جستوجو هستند و از من شور و حال میخواهند.
هوش مصنوعی: تمامی محبین و عاشقانی که در دنیا هستند، عشق و نور تقوا را از من میخواهند و این نشاندهندهٔ عمق و گستردگی عشق و ارتباط آنها با من است.
هوش مصنوعی: همهٔ عاشقان را به نوعی از عشق و نور تقوا آگاه کردم، اما حالا راز وجودم آشکار شده است و معانی پنهان خود را نشان دادم.
هوش مصنوعی: من به عشقهای پنهان خود آگاه شدم و به یاد میآورم که چون منصور (منصور حلاج) به حقیقت خود آگاه هستم، باید جان خود را در این راه فدای عشق کنم.
هوش مصنوعی: عاشقان را خبر دادم که وقتی یارم را دیدم، خود را قربانی کردم و جانم را فدای عشق او نمودم.
هوش مصنوعی: همه عشاقی که دیدم، دلم میخواهد در یک لحظه بهخاطر عشق، جانم را فدای آنها کنم و حتی به سرنوشت خود هم اهمیت ندهم.
هوش مصنوعی: من همهٔ عاشقان را به کشاندن به سوی خود واداشتم، اما مانند آدم (علیه السلام) در برابر معشوقم بسیار خوار و ذلیل هستم.
هوش مصنوعی: همهٔ عاشقان را به تصویر میکشم، مانند آدم که در بهشت به سر میبرد، و در این لحظه، بهشت جانان را در اختیار دارم.
هوش مصنوعی: وجود من در عالم، چون شمعی است که در حال ذوب شدن است و این حالت به خاطر دمی است که در وجود عاشقان ایجاد شده و آنها را به هیجان و شور آورده است.
هوش مصنوعی: نفسم بهطور پنهانی منتشر شده که او (خدا) دیده است تمام حقیقتها را به روشنی.
هوش مصنوعی: دم من (نفس من) سالکان (کسانی که در مسیر سیر و سلوک روحانی قرار دارند) را به مقصد و راه حقیقی میرساند، زیرا که این دم، حاوی کلیه مقاصد و اهداف روحانی است.
هوش مصنوعی: نفس یا دم من به اتصال اشاره دارد و از حقیقتی میگوید که در اینجا هیچ توهم و خیال در آن وجود ندارد. این دم، خود حالتی است واقعی و بیپرده که با نمودهای ظاهری در ارتباط نیست.
هوش مصنوعی: این دم (زبان) من، نمادی از ذات بیمکانی و حقیقت واقعی است؛ اگر به دنبال حقیقت هستی، این نفس من جان واقعی هر جان است.
هوش مصنوعی: نفس من، آوای شریعت و دین است و از آن نفس بهطور کامل از اصل حقیقت و معنا پدید آمده است.
هوش مصنوعی: منظور این است که نفس و وجود من از آن نفس الهی سرچشمه میگیرد و مثل منصور حلاج (که در برابر خداوند مقام والایی داشت و به حقیقت رسید) به آرزوی دل خود دست یافتهام.
هوش مصنوعی: منظور از «دم من» همان نفس یا روح است که به ما حیات میبخشد و به ما این امکان را میدهد تا رازهایی از وجود خود و دیگران را درک کنیم. اشاره به این که انسان (آدم) به واسطهی این نفس، به پیوند با جان و رازهای آن دست مییابد.
هوش مصنوعی: روح و وجود من دارای ماهیت و خصوصیات ویژهای است. او به خوبی میداند که این وجود در اصل و حقیقت به ذات واحدی تعلق دارد.
هوش مصنوعی: دم من در اینجا حقیقت اصلی را میزند و به معنای «انا الحق» میرسد. از تو میخواهم که در تقوای مطلق، یعنی در پرهیزگاری کامل، دقت کنی و به این حقیقت توجه داشته باشی.
هوش مصنوعی: منظور از این بیت این است که نفس من که از وجود حقیقی سرچشمه میگیرد، به کسی که به آن توجه کند، در کارهای خود به گونهای نشان داده نمیشود که به سادگی درک شود. به عبارتی، حقیقت وجود من برای کسانی که نمیتوانند ببینند، مخفی است.
هوش مصنوعی: نفس من که زنده است، از ذات بزرگ خداوند، همیشه آیات بزرگ او را میخواند و به آنها توجه دارد.
هوش مصنوعی: هر کسی که از وجود او دم میزند، به واقع از ذات بزرگ خدا دم میزند و این نشانگر تجلی وجودی او در ماهیت الهی است.
هوش مصنوعی: نفخهٔ الهی که در وجود من دمیده شده، در این دنیا نشانی از خود دارد و این نشانهها به طور واضحی در وجود من دیده میشود.
هوش مصنوعی: هیچکس جز "هو" (خدا) در اینجا، که موجودات را زنده میکند، دیده نمیشود؛ زیرا اینجا، مکانی است که زوال و عدم در آن رسیده است.
هوش مصنوعی: عشق به جانان (خدا) در زندگی من به قدری واضح و آشکار است که صورت او اینجا آمده، اما در واقع او را پنهان کرده است.
هوش مصنوعی: تنها کسی که در عشق معشوق به مقام وصال رسیده، ذاتش به وضوح نمایان شده است.
هوش مصنوعی: نفس من مثل نفس عاشقانی است که در عشق خود، محبوب را در هر جا دیدهاند، زیرا من نیز در اینجا جان جان او را مشاهده کردهام.
هوش مصنوعی: من به مقام وصال رسیدهام و در اینجا تمام زیباییها را دیدهام؛ بهوضوح و عیان، یار را مشاهده کردم.
هوش مصنوعی: من و یارم همیشه با هم هستیم، دل و جانمان به هم پیوسته و در این لحظه، وجودمان یکپارچه است.
هوش مصنوعی: بهشت زیبایی معشوق در چهرهام است، چرا که معنای وجودم در پرتو تقوا و خداترسی شکل گرفته است.
هوش مصنوعی: بهشت و زیباییهای حقیقی در چهرهٔ معشوق نهفته است، که او رازها را بیان کرده و به سوالات ما پاسخ میدهد.
هوش مصنوعی: در این دنیا، تنها شادی من به خاطر این است که ما با حقیقت و معنای جان و رهیافتهای آن آشنا هستیم.
هوش مصنوعی: در این دنیا، جان جانان (علی ابن ابیطالب علیهالسلام) را دیدهام و حالا در بررسی خودم، وجود او را در وجود خویش درک کردهام.
هوش مصنوعی: در این دنیا افراد زیادی زندگی میکنند و به سختیها و مشکلات دچار میشوند، اما مانند محمد (ص) که ویژگیهای خاص و بالایی دارد، کسی پیدا نمیشود که به او برسد.
هوش مصنوعی: در این دنیا کسی مانند محمد (ص) وجود ندارد و او همیشه پیروز و تحت حمایت الهی است.
هوش مصنوعی: در این دنیا هیچکس جز پیامبر محمد(ص) وجود ندارد و مانند او، پیامبری و رهبری دیگری نخواهد بود.
هوش مصنوعی: خداوند فقط خودش را باید شناخت و او بر اساس لیاقت هر فرد، اسرار وجود و معارفش را برای او نمایان میکند.
هوش مصنوعی: عطار در وجود خود عمق و ژرفای تحقیق و جستوجو را دارد و او در اینجا راز موفقیت و کامیابی را در درون خود مییابد.
هوش مصنوعی: عطّار به درون خودش اشاره میکند و میگوید که احمد (پیامبر اسلام) در وجودش به گونهای با اهمیت و عظیم قرار دارد که او از نیکیها و بدیها بینیاز است.
هوش مصنوعی: درون جان عطار، ظاهراً ولی و سرپرست او (امام) وجود دارد، و عطار را بهدنبال او میبیند.
هوش مصنوعی: درون وجود من، او (خدا یا حقیقت) است و همانطور که او درون من است، بیرون از من هم وجود دارد. من حقیقت را در عمق و هستهٔ هر چیز، یعنی مغز هر پوست، میبینم.
هوش مصنوعی: من دربارهٔ او صحبت میکنم و در واقع خودم او هستم؛ حقیقت وجود او را به وضوح یافتهام.
هوش مصنوعی: من از آن شخص (معنای او) سخن میگویم و در این مکان (در این جا) از او هستم؛ برای دیدهبان او در حال صحبت و گفتگو هستم.
هوش مصنوعی: دلدارم در خواب به من گفته است که اگر بخواهی، ناچار باید سرم را بریده و از دنیا بروم.
هوش مصنوعی: سر و جانم فدای روی او باشد و همیشه آرزویم این است که چهرهاش به سمت من بباشد.
هوش مصنوعی: من جان و سر خود را فدای خاک پای او میکنم، زیرا در اینجا من چهرهاش را نمیبینم.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که هیچکس در این دنیا وجود ندارد که از علی بهتر باشد، زیرا او هم در باطن و هم در ظاهر، بهترین و والاترین است.
هوش مصنوعی: نام او در عالم پرآوازه و مشهور است، در حالی که ماهیت و حقیقت او به گونهای است که دوستی و همدمی را جلب کرده است.
هوش مصنوعی: نور زندگی و روح آدمیان از او (خداوند) جاری است و هر جان انسانی بهطور یقین، از نور او تأثیر میپذیرد و روشنایی مییابد.
هوش مصنوعی: کسی که مانند عطار، خویشتن را بشناسد، از وجود خود بیزاری میجوید و به حقیقت وجود میرسد.
هوش مصنوعی: کسی که حقیقت را درک میکند، میفهمد که وجود او در آفرینش مقدم بر همه چیز است و به نوعی با حقیقت اعلی ارتباط دارد.
هوش مصنوعی: کسی که با قلب و جان خود خواهان اوست، میتواند او را در این دنیا بهطور آشکار ببیند.
هوش مصنوعی: کسی که بخواهد واقعاً با دلش دیگری را ببیند، نباید فقط به ظاهر و جسم او (آب و گل) نگاه کند.
هوش مصنوعی: کسی که در اینجا حقیقت را بهدرستی درک کند، باید در عمق جان خود آن را بیابد و پیامی که منتقل میشود را در درون خویش حس کند.
هوش مصنوعی: حقیقت در درون وجود او به وضوح نمایان میشود، و او کسی است که اولین و آخرین چیزها را دارد، یعنی او در اصل وجود، سرشت و ذات برتر است.
هوش مصنوعی: وجود حقیقی و خالص امام علی (علیهالسلام) نشاندهندهٔ حقیقت الهی است، زیرا او به طور کامل با حق ارتباط دارد و وجودش حقیقتی از حق را نمایان میکند.
هوش مصنوعی: حقیقت در تمام وجود و حیات انسان موجود است و اوست که راهنمایی میکند و اسرار موجودات را نمایان میسازد.
هوش مصنوعی: احمد (پیامبر اسلام) مرکز وجود انسانهاست و در دو جهان (عالم ماده و عالم معنا) پشتیبانی شده است.
هوش مصنوعی: در درون جان، حقیقت جان قرار دارد و این حقیقت هم آشکار و هم پنهان است. توضیح دادن آنچه که هست، دشوار است.
هوش مصنوعی: عطار وقتی او را دید، بهوضوح جسم و جانش را شناخت و چیزی را که در درون او پنهان بود، آشکار کرد.
هوش مصنوعی: در نهایت، نتیجه و هدف اصلی من همین وجود واصل است، که تمامی مقصود و خواسته من نیز اوست.
هوش مصنوعی: احمد (پیامبر اسلام) به من گفت که وقتی صاحب درد (مشکلات و رنجها) را دیدم، متوجه شدم که من هم در میان سالکان (پیمانبران راه حق و سیر و سلوک) به تنهایی هستم.
هوش مصنوعی: امام علی (ع) به من گفت که اسرار را در گوش جانم فاش کرد و به این ترتیب، حقیقت برای من به وضوح آشکار شد.
هوش مصنوعی: حقایق را به ما نمایان کرد، بهطوری که حقیقت را به او سپردیم و او ما را به راه شریعت هدایت کرد.
هوش مصنوعی: راه دین او را بگذار و وجود خود را در زمین رها کن و به آسمان بیندیش.
هوش مصنوعی: راه و روش او را به شرع بسپار و جانت را فدای او کن تا پرده از روی این مجسمهٔ بازیگوش کنار برود.
هوش مصنوعی: در مسیر دین و شریعت، خود را به او بسپار و از حقایق پنهانی آگاه شو که او تمام معانی و مفاهیم را به تو نشان میدهد.
هوش مصنوعی: مسیر دین را به او بسپار و بدانی که حقیقت، خود خداوند است و او عین یقین را میشناسد.
هوش مصنوعی: به او وصل شو و همیشه از او صحبت کن، زیرا او در وجود خود ثابت و پایدار است.
هوش مصنوعی: به او (خدا) وصل شو و از او بهرهمند شو، زیرا از او حقیقت و معانی واقعی را بشناس و درک کن که قرآن چه میگوید.
هوش مصنوعی: به او نزدیک شو و به یاد او دائما مشغول ذکر و یاد او باش، زیرا از این طریق همه رازها و حقیقتها برای تو روشن میشود.
هوش مصنوعی: به او نزدیک شو و از او رازی بکشوف کن، ناگهان خود را نادیدنی خواهی یافت.
هوش مصنوعی: هر چه بگویی، اگر معانی آن را نمیدانی، بیفایده است؛ و اگر هم بدانی، از حیرت و شگفتی نمیتوانی خارج شوی.
هوش مصنوعی: خدا و پیامبر (مصطفی) یک حقیقت واحد هستند و این مفهوم به وضوح و یقین برای آگاهان و دانشمندان در دسترس است.
هوش مصنوعی: خدا و پیامبر اسلام، حضرت محمد، در درون من پنهان هستند و این حقیقتی است که تنها در درون من قابل درک و توضیح است.
هوش مصنوعی: خدا و پیامبر (مصطفی) را در جان خود مشاهده کردم، مانند ماهی که در میان اشیا پنهان است و دیده نمیشود.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و گرمای عشق به خدا و پیامبر، آتشسوزی در دل دارم و این احساس را بابت وجود آنها به جان خریدهام.
هوش مصنوعی: در حقیقت، من یکبار یاری را دیدم که باعث شد تصوری از او در ذهنم شکل گیرد، یعنی آنچه دیدهام در واقع فقط خیال است و واقعیت ندارد.
هوش مصنوعی: در حقیقت، از سوی او به معرفتی رسیدم که به طور کامل از خود بیخود شدم و از تمام احوال دنیوی دور شدم.
هوش مصنوعی: کسی در حقیقت به دلدار تو اشاره میکند که مدام در سخن یار تو را یاد میکند و در مورد او سخن میگوید.
هوش مصنوعی: من در عمق وجود و باطن خود، همیشه حضور داشتم و همان چیزی بودم که پرستیده میشود، تا زمانی که وجود داشتم.
هوش مصنوعی: اگر کسی در مسیر حقیقت، همهچیز خود را از دست بدهد و تنها در فانی شدن به خداوند توجه کند، در واقع در جاودانگی و زندگی حقیقی قرار دارد.
هوش مصنوعی: لقای یار (دیدار معشوق) بیصورت است، بنابراین چرا خود را در ظاهر میبینی و به آن وابستهای؟ منظور این است که حقیقت دیدار در باطن و معنا نهفته است نه در ظواهر.
هوش مصنوعی: ای دل، تا کی دربارهٔ رازهای عمیق و پنهان سخن میگویی، در حالی که جانت کاملاً به مشاهده و درک حقیقت رسیده است؟
هوش مصنوعی: وقتی که به حقیقت و واقعیت وجود خود پی بردی، متوجه شدی که همهٔ مردان و انسانها جلوههایی از تو هستند و حالا باید بدانید که حجاب ظاهری (جسم) تو باید کنار برود تا این شناخت کامل شود.
هوش مصنوعی: چرا هر لحظه از اسرار و رازهای خود سخن میگویی، در حالی که همانطور که آدم از بهشت خارج شد، تو نیز از آن مقام عالی بیرون آمدهای؟
هوش مصنوعی: ای دل، تو در این مکان غریب هستی و آزار میبینی، اما باید بدانی که در عین حال در حال دیدار (با حقیقت) هستی.
هوش مصنوعی: تو در این مکان، در نهایت اسرار، نشان یار خود را مشاهده کردی و دوباره او را دیدی.
هوش مصنوعی: حضور دوست و یار را در مقام فنا (ناپیدایی و زوال) تجربه کردی و اکنون به تو حقایق آغاز و پایان زندگی روشن شده است.
هوش مصنوعی: نهایت کار تو به اینجا رسیده که باید بدانی سرنوشتت به مرگ و فنا ختم میشود.
هوش مصنوعی: سرنوشتت به این صورت رقم خورده که از حقیقت به بیخودیت میزنی و به اصطلاح خود را حق میدانی.
هوش مصنوعی: عبارت «اناالحق» در واقع از دو واژه «حق» و «انا» تشکیل شده است که در شرع به معنای عمیق و مهمی اشاره دارد. در اینجا تاکید میشود که درک معنای حقیقی آن در این زمینه، موضوعی بسیار شگرف و با اهمیت است.
هوش مصنوعی: اگر تو حقیقت را بگویی، رازی که در درونت نهفته است فاش میشود، و خود حقیقت نیز از طریق نقاش (آفریننده یا هنرمند) بیان میشود.
هوش مصنوعی: امام علی علیهالسلام گفته که منصور، یعنی منصور دوانیqi، میتواند بگوید «من حق هستم»؛ این سخن به معنای آن است که او در اصل، سرآمد حق و حقیقت است.
هوش مصنوعی: همان کسی که در مورد منصور (مانند منصور دوانیقی، خلیفه عباسی) گفت «من حقیقت هستم»، اکنون میگوید در درون تو (فردی که با او سخن میگوید) حقیقت وجود دارد.
هوش مصنوعی: کسی که گفت «منصور را بگوید من همان حق هستم»، همان شخص میگوید که حقیقت نی هیچگاه نمیتواند بگوید «من همان حق هستم».
هوش مصنوعی: کسی که در مقام بالای معنوی و حقیقت، سخن حق را بیان کرده است، همان شخص میتواند در اینجا نیز تمام اسرار را بیان کند.
هوش مصنوعی: کسی که قبلاً گفت «من حقیقت هستم» (این عبارت به ابنملجم, قاتل امام علی اشاره دارد) همان کس که از او شنیده شده است، در واقع، او هم آن را شنیده و درک کرده است.
هوش مصنوعی: هر کسی که گفت «من حقیقت هستم»، او خود را در کمال معرفت از دست داده است. اگر تو مردی و حقیقت را درک میکنی، باید خود را از این وهم و خیال برهانی.
هوش مصنوعی: کسی که گفت اینجا سربریده است، یعنی آن شخص در اینجا جان خود را از دست داده است، اما او با دیدن جمال و زیبایی واقعی خود، بیسر بودنش را احساس کرد.
هوش مصنوعی: آن کسی که گفت در یک چشم (یا دیده) میتوان دید، باید کسی باشد که دیدی عمیق و حقیقی داشته باشد.
هوش مصنوعی: برای درک درست مفهوم «انا الحق» و رازهای آن، باید آگاه بود که حقیقت در ذات حق نهفته است و فقط اوست که این حقیقت را بیان میکند و هیچکس جز او نمیتواند به سادگی از حقیقت سخن بگوید.
هوش مصنوعی: اناالحق» از ظاهر حق مشخص است، اما در ذات او رازی نهفته وجود دارد که آشکار نیست.
هوش مصنوعی: آنکه میگوید «من حق هستم» (یا «انا الحق») باید بداند که در این بلوغ (آگاهی) نمیتواند به ظواهر و شکلهای عینی تکیه کند، بنابراین در این مقام نباید به ظاهر او نگاه کرد.
هوش مصنوعی: کسی باید وجود داشته باشد که همه چیز را به طور کامل ببیند و در تمام جزئیات و کلیات وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: در حقیقت، وجود خود را در عین حال به عنوان حقیقت میبیند و از شدت شادمانی و مستی، آن جام را مینوشد که کلّ وجودش را پر کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی که منصور (منصور حلاّج) به مقام و حالتی خاص برسد و حقیقت را درک کند، جز خود او هیچ چیزی را نمیداند.
هوش مصنوعی: وقتی که منصوری (منصور، اشاره به مقام عالی در درک حقیقت) به فنای خود برسد، در نهایت به بقای واقعی و پایدار میرسد.
هوش مصنوعی: وقتی که منصوری (یعنی کسی که به مقام حقیقت رسیده و به خودشناسی نائل آمده) میشود، او به دنبال حقیقت حقیقی میرود و میبیند که شایسته است از دید خود، بگوید «من همان حق هستم» (انا الحق).
هوش مصنوعی: وقتی که انسان به مقام و مرتبهٔ بلندی برسد، حتی در حالتی که به نظر میرسد در مصیبت و ذلت است، باز هم در برابر حقیقت و واقعیت پابرجا میماند.
هوش مصنوعی: وقتی منصوری (به معنای فردی که از مقام معنوی بالایی برخوردار است) به حقیقت وجود دست یابد، آن ذات (خدا یا حقیقت) به او میآموزد که راز تمام مخلوقات و ذرات عالم چیست.
هوش مصنوعی: زمانی که وجود (هستی) مانند منصور (منصور حلاج، صوفی و عارف بزرگ) آشکار شود، در این حالت او صفاتی را میپذیرد که به گونهای نشاندهندهٔ بینشان بودن حقیقت است.
هوش مصنوعی: در این راز معنوی، نشانهای که خود را نشان نمیدهد، به وضوح ظاهر میشود و حقیقت را آشکار میسازد.
هوش مصنوعی: این گفتار حقیقتی نیست که آن را بدون تعلیم و راهبری، به راحتی بفهمی؛ برای درک آن باید از طریق طریقت و راههای خاص به آن دسترسی پیدا کنی.
هوش مصنوعی: طریقت (راه و روش عرفانی) را به دست بیاور و حقیقت را درک کن، چون هنگامی که به درک کلی (و جامع) از حقیقت رسیدی، حق را به وضوح بیان کن.
هوش مصنوعی: کسانی که در پی حقیقت و جستجوی آن هستند، نباید در این مکان که پر از سر و صدا و شلوغی است، حضور داشته باشند.
هوش مصنوعی: مردی وجود دارد که در چشم عاشقان تابناک و بزرگ است، مانند منصور (مؤمن و دلیر) که وقتی بر دار رفته، همه چیز او و حقیقتش آشکار میشود.
هوش مصنوعی: کسی مانند او وجود ندارد که وقتی او را بر سر دار (دار مجازات) آوردند، آشکار و مشهود شد.
هوش مصنوعی: مردی مانند او وجود ندارد که با وجود نداشتن نشانی، خود را به وضوح نشان دهد و بر دیگران برتری یابد.
هوش مصنوعی: نشان و علامت وجود در این دنیا نمیتواند جایگاه واقعی و باطنی را در بر گیرد؛ حقیقت و راز وجود مردان بزرگ و واقعی جهان، در جنبههای ناپیدا و غیرمادی آنها نهفته است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به حقیقت و راز مردان بزرگ پی ببری، باید نشانههای ظاهری و صورتهای دنیوی را از ذهن خود دور کنی؛ در این صورت، راز برای تو روشن خواهد شد.
هوش مصنوعی: برای روشن شدن رازهای نهفته، باید اولین چیزی که در اینجا وجود دارد (یعنی صورت) را از بین ببری و محو کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو مردی با صداقت و راستین هستی، باید نشانههایی از زیبایی و مفهوم را در جهان منتشر کنی و به زبان بیاوری، بدون اینکه ادعایی داشته باشی.
هوش مصنوعی: نشان واقعی و اصلی ذات (یا حقیقت) در دنیا قابل مشاهده نیست و فقط به عشق و محبت درونی انسانها مربوط میشود؛ بنابراین، عاشقان در ماهیت خود، به حقیقتی نیازمندند که از خود فانی شده باشند.
هوش مصنوعی: اگر تو به دل و جان به ذات بدون نشانه توجه کنی و به آن دست یابی، آنگاه میتوانی به درستی چون مردان بزرگ و واقعی دنیا باشی.
هوش مصنوعی: زمانی که در این مسیر، صورتها و نشانهها از بین بروند، ضروری است که در این مکان، مقام شاه را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: زمانی که انسان به بینشان تبدیل شود، در حقیقت، یقین و ایمان در وجود او تجلی پیدا میکند و در این حالت، تنها حق، یعنی خدا، را به عنوان معبود خود میبیند.
هوش مصنوعی: زمانی که موجودی به جنبهٔ بینشان خود برسد، خداوند به او نمود میدهد و از دیدن خود و تمام وجودش متنفر میشود.
هوش مصنوعی: وقتی که وجود انسان بینشان و بیمصرف است، هستی او به وجودی بیمعنا تبدیل میشود و به همین خاطر وجودش از بین میرود، اما حقیقت و حقایق جاودانه و ازلی هستند و هرگز نمیمیرند.
هوش مصنوعی: کسی که در دنیا فقط یک حقیقت را ببیند و به جز آن چیزی را نبیند، به حیات جاویدان نائل میشود.
هوش مصنوعی: عاشقی که در حالت بیخودی و غرق در محبت به حقیقت، به شناخت حق نائل شده و صداقت را در این مسیر یافته، باید همیشه زنده و پاینده بماند.
هوش مصنوعی: اگر دل زنده و شاداب داشته باشی، هرگز نمی میری، زیرا چنین وجودی از حقیقتی بیهمتا برخوردار است.
هوش مصنوعی: اگر دل زندگانی و نشاط دارد، هرگز نباید مولود آن را از دست بدهی. مانند یخ که در اینجا سرد و بیحالت است، تو نیز نباید به چنین وضعیتی دچار شوی.
هوش مصنوعی: اگر تو دل زندهای داری و حیات معنوی در وجودت جاری است، باید مانند عیسی (ع) که زنده و با روح بود، زندگی کنی و توجه کن که زندگیات فقط به آب و گل (ماده) محدود نیست.
هوش مصنوعی: مانند عیسی، ای زنده دل، از خودت رهایی یاب و دلی پاک و آزاد داشته باش، همانطور که عیسی جان و دلش پاک بود.
هوش مصنوعی: همچون عیسی، زنده باش و از خودت پاک شو. بهطوری که جان و روح تو مانند روح الله، روشنی و حقیقت را واضح ببیند.
هوش مصنوعی: ای زندهٔ پاک، همچون عیسی زنده از دنیا برو که مبادا مانند خر در گِل و خاک بمانی و به خاک سپرده شوی.
هوش مصنوعی: چون عیسی زنده باش و از خود نرو، به ذات حق توجه کن و غیر از او را ندان، خود را هم فقط در پرتو حق ببین.
هوش مصنوعی: با دل زنده و پاک زندگی کن و خود را فانی کن، چون زمانی که از این دنیا رفتی، به حق و ذات خداوند برس خواهی یافت.
هوش مصنوعی: مثل عیسی، با دل زنده و پر از حیات باش و به حقیقت ایمان داشته باش؛ چرا که او هم نخستین و هم آخرین هستی را به تصویر کشیده است.
هوش مصنوعی: اگر مانند عیسی، از قید جسم و جان رهایی یابی، قادر خواهی بود که حقیقت الهی را به وضوح و بدون هیچ پردهای ببینی.
هوش مصنوعی: اگر مانند عیسی (علیهالسلام) شوئی و از عالم مادی آزاد شوی، آنگاه از تمامی خوبیها و بدیها بینیاز خواهی بود.
هوش مصنوعی: اگر مانند عیسی (ع) شوی و به مرتبهای از پاکی و روحانیت برسی، میتوانی همانطور که او، نفسی الهی به روح خدا بدمی و به حقیقت وجودی خود نزدیک شوی.
هوش مصنوعی: اگر چون عیسی (علیهالسلام) نور بر نور شوی، به روحاللّه تبدیل میشوی و در روز قیامت (هنگام دمیدن به شیپور) به زندگی ابدی میرسی.
هوش مصنوعی: اگر تو نیز مانند عیسی، روح خدا باشی، در حقیقت همانند او در وجود یکتا و واحد خواهی شد.
هوش مصنوعی: تو به طرز روحالقدس یا نفس الهی هستی و این حقیقت را میدانی، اما خودت را در این دنیا نمیبینی و درک نمیکنی.
هوش مصنوعی: به مانند روحالله باش و روحی بزرگو جذب کن، تا اینکه خداوند به طور کامل خود را به ظهور برساند.
هوش مصنوعی: در راه و سیر معنوی مانند روح خدا باش و از آلودگیهای نفس و طبیعت خود دوری کن.
هوش مصنوعی: به خداوندی که نخستین و آخرین است، بنگر و مانند روحالله (ای عیسی) باش و راز یقین را درک کن.
هوش مصنوعی: چنان که روح خدا دم میزند و به زندگی میآورد، تو نیز با دمیدن در روح معنوی، میتوانی مردهها را زنده کنی و آنها را به دلبستگیهای واقعی راهنمایی کنی.
هوش مصنوعی: همچنان که روحالله (عیسی) در زندگی نفخ میکند، تو نیز با دم زدن، روح زندگی را به انسانها ببخش تا در نتیجه، روشنایی و زیبایی خداوندی در وجود تو نمایان شود.
هوش مصنوعی: اگر مانند روحالله به جانبخشی بپردازی، پرده را از همهٔ حقیقتها بردار و جلوهٔ ذات الهی را بنما.
هوش مصنوعی: مثل روح خدا، مردگان را زنده کن و آسمان را با تمام موجوداتش احیا کن.
هوش مصنوعی: اگر این راز را بفهمی که مانند روح الله، زندهکننده و بخشنده حقیقت است، در این صورت میتوانی جانها را احیا کنی.
هوش مصنوعی: اگر به حقیقت و جوهر وجودی خود پی ببری، از این بیان من که تکراری نیست و به تقلید از کسی نمیباشد، آگاه خواهی شد که تو همان روح و جان هستی.
هوش مصنوعی: تو وجودی اساسی و اصلی هستی، اما ذات حقیقیات اکنون در قالب ویژگیها و صفات ظاهر شده و پنهان مانده است.
هوش مصنوعی: تو در این دنیا روحالله (عزت و روح حقیقت) را ندیدهای، چه فایده که سالها در این عالم به دنبال چیزهای ظاهری دویدهای.
هوش مصنوعی: تو آنچه را که گم کردی، در خودت داری. با تلاش و جستجو در درون خود، دوباره به دنبال آن برو تا یقین را در اینجا پیدا کنی.
هوش مصنوعی: تو در depth وجود خود، حقیقتی مثل عیسی (علیهالسلام) داری که نمایانگر معجزه و روحانیات است، اما هنوز در مادیت و طبیعت دنیا گیر کردهای و از این حقیقت دور ماندهای.
هوش مصنوعی: برای اینکه به حقیقت واقعی برسید، باید از مظاهر طبیعی خود فاصله بگیرید و به روح و ذات خود بپردازید، تا به صفات الهی نزدیکتر شوید.
هوش مصنوعی: اگر مانند عیسی، ظاهر و باطن خود را یکی کنی و جدا نخواهی، آنگاه به حقیقت جان و وجود خود روشنایی خواهی داد.
هوش مصنوعی: چنانکه عیسی (علیهالسلام) صورت و جان را یکی ساخته و روح خداوند در وجودها یکی میشود، تو نیز باید صورت و حقیقت را به هم پیوند بدهی.
هوش مصنوعی: تو قدرت و ظرفیت این را نداری که رازها و اسرار عمیق را بشناسی و بفهمی، و قادر به بازگشت به آن حقایق نامشهود نیستی.
هوش مصنوعی: تو همچون عیسی در حالتی ناتوان افتادهای و در دست افرادی قرار گرفتهای که به تو آسیب میزنند.
هوش مصنوعی: تو به حالتی افتادهای مانند عیسی که در برابر بدعتگذاران و آزار دهندگان قرار گرفت. تو فقط یک جسم نیستی و حقیقت وجود تو تماماً روح است که در تو تجلی یافته.
هوش مصنوعی: تو روحی که جسم را بهکلی رها کردی؛ از نیروی عنایت الهی مانند عیسی باید آغاز کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو به مرتبهای از آگاهی و عشق دست یابی که مانند جانان (خدا یا محبوب) بشوی، میتوانی با این کلام از خود و هویت ظاهریات جدا شوی.
هوش مصنوعی: اگر تو مانند عیسی روحالله، جان شادابی پیدا کنی و به مقام روحانی نائل شوی، در آن صورت ناگهان به حقیقت جان واقعی پی خواهی برد.
هوش مصنوعی: در اینجا، به زبان ساده به ما میگوید که اگر با درد و مشکل مواجه شوی، ناگهان از آن حالت رنج به حالتی جدید و متفاوت تبدیل خواهی شد. این تحول میتواند به معنای تجربهای عمیق و روحانی باشد که باعث تغییر در وجود انسان میشود.
هوش مصنوعی: مواظب باش و زنهار که در اینجا، تا به مقام عیسی برسی، باید در چنگال بلاهای سخت باقی بمانی.
هوش مصنوعی: اگر تو هم مانند او (عیسی) استقامت و پایداری داشته باشی، میتوانی او را در حال حاضر در پای خود داشته باشی، یعنی به حقیقت او دسترسی پیدا کنی.
هوش مصنوعی: کسی که از جان بلا را در اینجا ندیده، نمیتواند بداند که در اینجا ملاقات با حقیقت پنهان است.
هوش مصنوعی: بلا (مشکلات و سختیها) را با دیدار و ملاقات خداوند (لقا) همراه بدان، زیرا کسی که در مشکلات قرار گرفته، همواره در پی آن است که از این سختی بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: کسی که در مشکلات و بلاها استقامت و پایمردی ندارد، نمیتواند در میان آن بلاها شکرگزاری کند.
هوش مصنوعی: انسان در هر شرایطی که باشد، اگر به طور واقعی و با نیت نیک عمل کند، در نهایت به خیر و نیکی خواهد رسید، حتی اگر در مکانهای خاصی مثل کعبه یا در محیطی دیرتر به این خیر برسد.
هوش مصنوعی: در نزد جان، جان هر دو یعنی نفس و روح یکی است و بلا در واقع برای او خیر است؛ زیرا این امر به نوعی برای او سودمند و مفید به حساب میآید.
هوش مصنوعی: بلا همان نفس انسان است و باید به آن توجه کرد، زیرا نفس آدمی همانند شیطان است و اگر به آن خوب نگاه کنی، میبینی که همچون شیطان میتواند انسان را گمراه کند.
هوش مصنوعی: وقتی بلا و مصیبت از نفس خودت به تو میرسد، تو دائماً در حال ناله و زاری و درماندگی هستی، بیشتر از دیگران.
هوش مصنوعی: از نفس تو همین بلایایی که در اینجا مشاهده میشود، به خاطر حضورت در اینجا است و این بلایا از وجود تو نشأت میگیرد.
هوش مصنوعی: اگر همه مردان بلای نفس را تجربه کنند، پس اگر انسانی واقعاً مرد باشد، باید از نفس خود دوری کند و روی برگرداند.
هوش مصنوعی: آدم (انسان) به وضوح متوجه درد و رنج ناشی از نفس (خواستههای نفسانی) خود شد، و از این رو زخم خورد، ولی برای healing (درمان) این درد، هیچ درمانی وجود ندارد که او را به شکل ظاهری شفا دهد.
هوش مصنوعی: انسانی که تحت تأثیر وسوسههای نفس قرار میگیرد، مانند کسی است که ابلیس به او فریبی زده و او را به خطا میکشاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.