بخش ۶۵ - در طلب دوست و اعیان کل و گنج حققی یافتن و اسرار امیرالمؤمنین علی کرّم اللّه وجهه در جاة گفتن فرماید
طلب کن گر بدیدی تو در اینجا
عیان دوست ای پیوسته شیدا
ز شیدائی نیابی عقل کل تو
بمانی دائما در عین ذل تو
ز شیدائی نیابی راز جانان
بمانی تا اَبَد در خویش پنهان
ز شیدائی نمیدانی سر از پای
روی چون سایهٔ از جای برجای
ز شیدائی بماندی در تف و سوز
از آن اندر گدازی در شب و روز
ز شیدائی دلت ناچیز داری
از آن مسکن تو در دهلیز داری
ز شیدائی شدی دیوانه و مست
اگر بر خود بگیری جای آن هست
ز شیدائی بمانی خوار و رسوا
نخواهی یافت اینجا سرّ یکتا
ز شیدائی بلای جان کشیدی
از ایرا درد بیدرمان کشیدی
ز شیدائی کجا یابی دل و جان
دل و جان خواهی ای اسرار پنهان
ز شیدائی ندیدی هیچ اینجا
بر دستی در ده دمی باش رسوا
دل و جانت بلای خویش دیدند
کسانی کان عیان از پیش دیدند
چنان آهسته بودند اندر این راه
همیشه با ادب در حضرت شاه
کنون از خود برون کردند یکبار
که تا آمد عیان کل پدیدار
نمیگنجد در اینجا دامن تر
کسی باید که باشد پیش دلبر
نهاده عاشق آسا جان و دل او
بکف تا مینگردد هم خجل او
کسی کو بر دل و بر جان بلرزد
بنزد عاشقان کاهی نیرزد
کسی کو وصل خواهد اصل جوید
درون را با برون کلّی بشوید
ز نقش بی نشانی در فنا باش
که تاگردد ترا اسرارها فاش
مگیر ای دوست بر جان تو زنهار
که جانت نیست جز بر دست دلدار
چرا خود دوست داری دائماً تو
که گنجی داری اینجا بی بها تو
نه از تست گنج تو از وی حذر کن
زمار و گنج اینجاگه حذر کن
نه آنِ تست گنج آخر چگوئی
ز بهر او تو اندر جستجوئی
یکی گنجی عجب داری درونت
ولی ماریست اندر بند خونت
یکی گنجی درون جان تو داری
نمود گنج را پنهان تو داری
یکی گنجی است ماری بر سر آن
فتاده دائما تو غمخور آن
یکی گنجی است مخفی زانِ یارست
ترا با گنج او اینجا چکار است
یکی گنجی است نزد آن طلسم است
مر آن را دائما مخفیش اسم است
در این گنجست جای اژدهائی
حذر کن تا نبینی زو بلائی
در این گنجست گوهرهای اسرار
نمیآید بهر کس آن پدیدار
تو گر این گنج میخواهی که بینی
چرا در بند خود دائم چنینی
تو گر این گنج میخواهی که یابی
چنین اینجایگه آسان نیابی
بآسان کی بدست آید چنین گنج
اگر این گنج میخواهی ببر رنج
اگر این گنج میخواهی بزودی
که یابی گنج حق اینجا تو بودی
در این گنج تو اسرار عیانست
کنون این گنج از دیده نهانست
در این گنجست گنج اریار جوئی
نهادتست و تو دیدار اوئی
ولی زن گنج دائم در حجیبی
که از مار طبیعت در نهیبی
ز مار نفس اگر یابی رهائی
بیابی گنج اینجا پادشاهی
تو داری گنج و اندر گنج خویشی
چرا پیوسته اندر رنج خویشی
طلسم آزاد کن اندر سوی گنج
نظر کن تا بیابی گنج بیرنج
زهی گنجی که اندر جمله پیداست
دل عشّاق اندر گنج شیداست
بسا کس از برای گنج مردند
بسوی گنج کل بوئی نبردند
کسی این گنج یابد از نهانی
هموفاش آورد اندر معانی
از این گنجست اینجا شور و غوغا
از این گنجست پنهانی و پیدا
از این گنجست اینجا پرده بسته
وجود پرده اندر پرده جسته
اگر خواهی که گنج آسان دهد دست
ترا باید طلسم اینجای بشکست
طلسم بود خود بشکن تو اینجا
مکن چون دیگران تو شور و غوغا
طلسم صورتِّ خود زود بشکن
مگو هرگز تو دیگر ما و یا من
طلسم چرخ اینجا صورت آمد
نمیدانی از آن معذورت آمد
همه مردان در اینجا گنج دیدند
ولی کلّی بلا و رنج دیدند
طلسم و گنج پیوستست با هم
ولی پیدا شد اینجاگه بآدم
از آن دم گنج حق آمد پدیدار
که آدم بود اینجا دید دیدار
از آدم گنج کل پیدا نمود است
از او این فتنه و غوغا نموداست
از آدم گنج اینجاگه شده فاش
ولی اینجا نمییابند نقّاش
طلسم آدم شکست و گنج دریافت
ولی او خویشتن زیر و زبر یافت
طلسم آدم شکست و گنج بنمود
وگرنه گنج دراوّل نهان بود
طلسم آدم شکست و راز دریافت
به پنهان و به پیدا راز دریافت
طلسم آدم شکست و راز پیداست
کنون آن گنج بر اصل هویداست
طلسم آدم شکست و بود آدم
حقیقت گشت گنج او در این دم
عیان شد آدم از گنج نمودار
ز گنج ذات او آمد پدیدار
ز گنج ذات بُد آدم حقیقت
سپرده راه کل اندر طریقت
ز گنج ذات بود آدم نهانی
وزو پیدا شد اینجا هرمعانی
ز گنج ذات بود آدم هویدا
از او افتاده اینجا شور و غوغا
ز گنج ذات بود و راز او دید
درون جنّت اینجاناز او دید
ز گنج ذات او سرّ نهان داشت
درون خودزمین و اسمان داشت
ز گنج ذات بود اندر صُوَر او
ولی از مار و شیطان بیخبر او
ز گنج ذات گر بوئی بری باز
در این میدان کل گوئی مر این راز
ز گنج ذات اسراری ز آدم
نَفَخْتَ فیه تو داری دمادم
ز گنج ذات داری زندگانی
نشاید گر چنین حیران بمانی
ز گنج ذات اعیانی در آفاق
بمعنی اوفتادی در جهان طاق
ز گنج ذات اینجا بهره برگیر
گهرها را از اینجا ناخبر گیر
بوقتی گنج یابی کز نمودار
تو بشناسی یقین شیطان ابا مار
بوقتی گنج یابی رایگانی
که هم شیطان و تو هم مار دانی
بوقتی گنج یابی در صفا تو
که باشی در عیان مصطفی تو
همه گنج او زدید مصطفایست
درون گنج اویت رهنمایست
سوی آن گنج او راهت نماید
بنور شرع ناگاهت نماید
سوی آن گنج رو از وی بدانحال
که آسانت نماید گنج فی الحال
از او گنج حقیقت شد پدیدار
کسی کز شرع او باشد خبردار
نماید گنج اندر نور شرعش
نماید سرّ گنج از اصل و فرعش
نماید گنج او اندر دل و جان
که او آمد یقین اعیان دوجْهان
حقیقت گنج او بشناس مطلق
کزو دریافت منصور این اناالحق
حقیقت گنج ازو شد آشکاره
ولی کردندش اینجا پاره پاره
حقیقت گنج بنمود و فنا شد
ز راز خویشتن کلّی خدا شد
حقیقت گنج بنمود از نمودار
ز عشق خویشتن بر رفت بردار
حقیقت گنج بنمود او بعالم
که او را بود کل اعیان آدم
اناالحق حق عیان گفت و نمودش
درون جان او کلّی نمودش
یقین اسرار اینجا مصطفی گفت
همه سرّ عیان با مرتضی گفت
یقین اسرار او گفت از معانی
بحیدر گفت سرّ مَنْ رَآنی
بحیدر گفت گوید صاحبِ راز
علی نور خدا بُد بیشکی باز
بچاه صورت اینجاگه بیان گفت
درون چاه او راز نهان گفت
از آنجا چون برآمد نی کمر بست
در اسرار معانی راز پیوست
همه نالش از آن دارد درون او
که حیدر بودش اینجا رهنمون او
خروش و نالهٔ در تست بسیار
که میگوید عیان در عین گفتار
که میگوید چه میگوید نهان نی
که او در چاه تن خورده است از آن می
ازآن میخورد نِیْ اندر خروش است
گهی نالان شده گاهی خموش است
از آن میخورد نِیْ دریافت بوئی
همی گوید عیان در گفتگوئی
از آن میخورد نِیْ اندر بَنْ چاه
شدش ز اسرار حق اینجای آگاه
از آن میخورد نِیْ نالان و زارست
که اسرار خدائی بیشمار است
از آن میخورد نِیْ اسرار گوید
همه سرّ نهان یار گوید
از آن میخورد نِیْ تا مست آمد
درونش نیست شد تاهست آمد
از آن میخورد نِیْ کاندر نمودست
درونش نیستی اندر نمود است
از آن میخورد نِیْ تا زخم خوردست
در اینعالم بسی فریاد کردست
از آن فریاد می دارد نهانی
که بشنفتست اسرار نهانی
از آن فریاد میآید ز جانش
که بشنود از علی راز نهانش
از آن فریاد می دارد که خویشش
ز سوراخش نموده زخم ریشش
از آن فریاد می دارد که یارش
ز دَست اینجای ضرب بیشمارش
از آن فریاد می دارد که از خویش
نمود خویشتن برداشت از پیش
از آن فریاد می دارد نهانی
که بشنودست سرّ کل معانی
از آن فریاد می دارد نمودار
که اندر وی بُدی بیشک دم یار
دم یارست کآن فریاد دارد
کس کاین سرّ جانان یاد دارد
دم یارست یاری و خروشش
از آن اینجا نشاید شد خموشش
دم یارست اینجا شور و مستی
از این سرّ با خبر شو گر توهستی
دم یارست چون مردان دمادم
زند فریادها در عین عالم
بیان راز میگوید از آن دم
که اینجا چون فشاند اسرار آدم
همه دردست زیرا درد دارد
جراحت در درون مرد دارد
همه دردست او را عین درمان
بود پیوسته از اسرار جانان
همه دردش نهان اندر نهانست
همه گفتن زبان بیزبانست
همه درد وی از اسرار یارست
که زخم او عجائب بیشمارست
درون جان اودردست دائم
نَفَخْتُ فیه او دیدست قائم
دم رحمانست نالان نی دم نی
که هر دم میزند نفخات در وی
نفخت فیه مِنْ روحَست گفتش
کسی این راز او داند شنفتنش
که آدم باید اینجا اندر این دم
بداند تا چه بد مردرد آدم
نی از درد وی اینجا یافت دردی
که آدم همچو نی فریاد کردی
ز درد آدم اینجا نفخهٔ یافت
ازآن در رازها در عشق بشتافت
ز درد آدم اینجا اوست نالان
از آن در چرخ بین صاحب وصالان
کسی کو درد دارد در دم نی
نهانی بشنود اسرار از وی
همی گوید بزاری زار زاری
که گر مرد رهی پائی بداری
چوآدم باش تو کار اوفتاده
خر اندر گل شده بار اوفتاده
چو آدم باش با درد و ملامت
که صاحب درد را اندر قیامت
همی دیدار باشد اندر آن درد
میان انبیاء باشد بکل فرد
اگردردی درون جان تو داری
چو مردان اندر اینجا پایداری
چو نی باش اندر اینجا مرهم جان
بزن دمها تو در اسرار اعیان
چو نی باش اندر این عالم خروشان
که ذرّاتند اینجا حلقه گوشان
چو نی باش و کمر بر بند محکم
که تا یابی نهان اسرار آدم
چو نی باش و حقیقت دُر فشان تو
بگو با جملگی راز نهان تو
چو نی باش و درون جان همی نال
که بگشاید در او جان تو فی الحال
چو نی اندر سر خود معرفت باش
میان جزو و کل تو نی صفت باش
چو نی در سرّ خود می نال و می سوز
که ناگاهی ترا اینجا یکی روز
از آن دم این دم تو برگشاید
عیان دلدار خود رویت نماید
چو نی در شورش و در شوق آید
دل عشّاق اندر ذوق آید
یکی باید کز آن دم دم ببیند
نمود عالم و آدم ببیند
از آن دم دمدمه اندر وی افتد
همه ازنالش و راز نی افتد
از آن دم نی دمادم راز گفتهست
همه با واصلان او باز گفتهست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره جستوجو و طلب دوست حقیقی و اسرار وجود انسان است. شاعر با تأکید بر اینکه شیدایی و عشق واقعی عقل را از بین میبرد و انسان را در ذلت و گمراهی نگه میدارد، به خواننده هشدار میدهد که نباید در جستوجوی معشوق، به خود باختگی دچار شود. او بر اهمیت شناخت گنج درون و برون تأکید میکند و میگوید که گنجهای واقعی در درون انسان نهفتهاند، اما برای یافتن آنها باید از شیطان نفس رهایی یافت و تلاش کرد. در پایان، شاعر به کنکاش در درسهای حضرت علی (علیهالسلام) و حقیقت وجود آدمی اشاره میکند و پیوستگی بین گنجهای پنهان و نیاز به درک اسرار وجود را یادآور میشود.
هوش مصنوعی: ای کسی که همیشه شیدا و آشفتهای، اگر در این جهان جلوهٔ آشکار دوست را دیدهای، باز هم در طلب او بکوش.
هوش مصنوعی: با آشفتگی و شیدایی به عقل کل نمیرسی و همیشه در خواری میمانی.
هوش مصنوعی: با شیدایی به راز معشوق راه نمییابی و تا ابد در حجاب خودت پنهان میمانی.
هوش مصنوعی: از شدت شیدایی سر را از پا تشخیص نمیدهی و مانند سایه بیقرار از جایی به جای دیگر میروی.
هوش مصنوعی: به سبب شیدایی در گرما و سوز گرفتار ماندهای و از این رو شب و روز در حال گداختنی.
هوش مصنوعی: از شیدایی دلت را بیارزش میشماری و به همین سبب جایگاهت در دهلیز و بیرون درگاه است، نه در خانهٔ اصلی.
هوش مصنوعی: از شیدایی دیوانه و مست شدهای و اگر خودت را سرزنش کنی، جای سرزنش هست.
هوش مصنوعی: به سبب شیدایی خوار و رسوا میمانی و در این جهان به راز یگانگی دست نمییابی.
هوش مصنوعی: از شیدایی بلا و رنج جان را تحمل کردی و به همین سبب دردی بیدرمان کشیدی.
هوش مصنوعی: با شیدایی کجا به دل و جان حقیقی میرسی؟ ای که رازهای پنهانی، تو دل و جان را میجویی.
هوش مصنوعی: با شیدایی در اینجا هیچ ندیدی؛ پس لحظهای آماده باش که دستی به تو برسد یا رسوا و بیپروا شو.
هوش مصنوعی: کسانی که پیشتر آن جلوهٔ آشکار را دیدند، دل و جانشان را بلای خود دانستند و آن را مانع راه شمردند.
هوش مصنوعی: آنان در این راه چنان آرام و آهسته بودند و همیشه در پیشگاه شاه حقیقت با ادب رفتار میکردند.
هوش مصنوعی: اکنون یکباره از خود بیرون آمدند و خود را رها کردند تا حقیقت کل برایشان آشکار شود.
هوش مصنوعی: در این مقام جایی برای آلودهدامنان نیست؛ کسی لازم است که سزاوار حضور نزد معشوق باشد.
هوش مصنوعی: چنین کسی مانند عاشقان جان و دل خود را در کف دست نهاده و آمادهٔ فداکردن است تا شرمنده نشود.
هوش مصنوعی: کسی که برای دل و جان خود بترسد و بلرزد، نزد عاشقان به اندازهٔ کاهی ارزش ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که وصال میخواهد و در پی اصل است، باید درون و برون خود را یکسره پاک بشوید.
هوش مصنوعی: از هر نقش و نشانی بگذر و در بینشانی فانی شو تا رازها بر تو آشکار گردد.
هوش مصنوعی: ای دوست، زنهار به جان خود دل مبند و آن را از آن خود مدان، زیرا جانت جز در دست دلدار نیست.
هوش مصنوعی: چرا همیشه خود را دوست داری، در حالی که در همین جا گنجی بیبها در وجودت داری؟
هوش مصنوعی: این گنج از تو نیست بلکه از اوست؛ از ادعای مالکیت آن بپرهیز و اینجا از مار و گنج برحذر باش.
هوش مصنوعی: گنج از آن تو نیست؛ پس چه ادعایی داری؟ تو باید برای او در جستجو باشی.
هوش مصنوعی: گنج شگفتی در درون خود داری، اما ماری نیز در بند خون و وجود تو هست که بر آن نگهبان است.
هوش مصنوعی: گنجی در درون جانت داری، اما جلوه و نمود آن گنج را پنهان نگه داشتهای.
هوش مصنوعی: این گنج ماری بر سر خود دارد و تو همیشه غمخوار و نگران آن ماندهای.
هوش مصنوعی: این گنجی پنهان است که از آن یار است؛ تو را در اینجا با گنج او چه کار است؟
هوش مصنوعی: این گنجی است که طلسمی بر آن نهاده شده و نام آن همیشه پنهان است.
هوش مصنوعی: در این گنج جایگاه اژدهایی است؛ برحذر باش تا از آن آسیب نبینی.
هوش مصنوعی: در این گنج گوهرهای اسرار الهی نهفته است و این گوهرها بر هر کسی آشکار نمیشود.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی این گنج را ببینی، چرا همیشه اینگونه گرفتار خودت هستی؟ دلبستگی به خود مانع دیدن گنج است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی این گنج را به دست آوری، بدان که در این جهان آن را آسان به دست نمیآوری.
هوش مصنوعی: چنین گنجی کی آسان به دست میآید؟ اگر آن را میخواهی باید رنج بکشی.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی این گنج را زود بیابی، بدان که گنج حق در همینجا خود تو بودهای.
هوش مصنوعی: در این گنجِ وجود تو اسرار آشکار است، اما اکنون این گنج از چشم تو پنهان مانده است.
هوش مصنوعی: اگر در جستوجوی یار هستی، گنج در همین گنج است؛ این گنج در نهاد و سرشت توست و تو خود جلوهگاه دیدار اویی.
هوش مصنوعی: اما این گنج همواره در حجاب است، زیرا تو از مار طبیعت و تن در ترس و هراسی.
هوش مصنوعی: اگر از مار نفس رهایی یابی، در همینجا گنج را مییابی و به پادشاهی میرسی.
هوش مصنوعی: تو خود گنج داری و در درون گنج خودت هستی؛ پس چرا همیشه در رنجِ خودت گرفتاری؟
هوش مصنوعی: طلسم را بگشای و به سوی گنج نظر کن تا گنج را بیرنج بیابی.
هوش مصنوعی: آفرین بر گنجی که در همه چیز آشکار است؛ دل عاشقان در عشق این گنج شیدا و دیوانه است.
هوش مصنوعی: بسیاری در راه این گنج جان دادند، اما بویی از گنج کل نبردند و به آن نرسیدند.
هوش مصنوعی: کسی که این گنج را در باطن و پنهانی بیابد، همو اسرار آن را در قالب معانی آشکار میکند.
هوش مصنوعی: همهٔ شور و غوغای این جهان از این گنج است و پنهان و آشکار هر دو از آن پدید آمدهاند.
هوش مصنوعی: به سبب این گنج است که در اینجا پرده کشیده شده و وجود پرده در پرده آن را جسته است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی گنج آسان به دستت بیاید، باید طلسم این جهان را بشکنی.
هوش مصنوعی: طلسم هستی خودت را در اینجا بشکن و مانند دیگران به شور و غوغای بیهوده مشغول نشو.
هوش مصنوعی: طلسم صورت و ظاهر خود را زود بشکن و دیگر هرگز «ما» و «من» نگو.
هوش مصنوعی: طلسم آسمان و جهان در اینجا همین صورت ظاهری است؛ تو این را نمیدانی و از این رو معذوری.
هوش مصنوعی: همهٔ مردان راه در این جهان گنج را دیدند، اما سراسر بلا و رنج کشیدند.
هوش مصنوعی: طلسم و گنج به هم پیوستهاند، اما این پیوستگی در وجود آدم آشکار شد.
هوش مصنوعی: از آن لحظه گنج حق آشکار شد که آدم در اینجا بود و دیدار حق را دید.
هوش مصنوعی: گنج کل از آدم آشکار شده و همهٔ این فتنه و غوغا نیز از او پدید آمده است.
هوش مصنوعی: گنج در اینجا از آدم فاش شده، اما مردم در اینجا نقاش و آفرینندهٔ این نقش را نمییابند.
هوش مصنوعی: آدم طلسم را شکست و گنج را یافت، اما خود را زیر و زبر و دگرگون یافت.
هوش مصنوعی: آدم طلسم را شکست و گنج را آشکار کرد، وگرنه گنج از آغاز پنهان بود.
هوش مصنوعی: آدم طلسم را شکست و به راز پی برد و راز را هم در پنهان و هم در آشکار دریافت.
هوش مصنوعی: طلسم وجود آدم شکسته شد و راز آشکار گشت؛ اکنون آن گنج در اصل خود پیداست.
هوش مصنوعی: با شکستن طلسم آدم، هستی آدم در همین لحظه به حقیقت پیوست و گنج او آشکار شد.
هوش مصنوعی: آدم از آن گنج نمایان شد و از گنج ذات حق پدید آمد.
هوش مصنوعی: آدم در حقیقت از گنج ذات بود و در طریقت راه کل را پیمود.
هوش مصنوعی: آدم در نهان از گنج ذات بود و همهٔ معانی در این جهان از او آشکار شد.
هوش مصنوعی: آدم از گنج ذات آشکار شد و از او این همه شور و غوغا در جهان افتاد.
هوش مصنوعی: آدم از گنج ذات بود و راز آن را دید و در بهشت ناز و لطف آن را تجربه کرد.
هوش مصنوعی: آدم از گنج ذات رازی پنهان داشت و زمین و آسمان را در درون خود داشت.
هوش مصنوعی: آدم در صورتها از گنج ذات بود، اما از فریب مار و شیطان خبر نداشت.
هوش مصنوعی: اگر تو بویی از گنج ذات ببری، در این میدان کل این راز را بازگو میکنی.
هوش مصنوعی: تو نیز از گنج ذات، اسراری را که از آدم رسیده و همان «در او دمیدم» است، پیوسته در خود داری.
هوش مصنوعی: زندگی تو از گنج ذات است؛ سزاوار نیست که این گونه سرگشته بمانی.
هوش مصنوعی: تو از گنج ذات، حقیقتی در جهان هستی و در معنا در این عالم یگانه و بیهمتا افتادهای.
هوش مصنوعی: در همین جهان از گنج ذات بهره بگیر و گوهرهای معنا را بیآنکه دیگران آگاه شوند به دست آور.
هوش مصنوعی: آن گاه گنج را مییابی که شیطان و مار را از روی نشانهها به یقین بشناسی.
هوش مصنوعی: آن گاه گنج را رایگان مییابی که هم شیطان و هم مار را بشناسی.
هوش مصنوعی: آن گاه گنج را در صفای دل مییابی که در مشاهدهٔ پیامبر اسلام حاضر باشی.
هوش مصنوعی: همهٔ آن گنج از دیدار پیامبر است و او راهنمای تو به درون آن گنج است.
هوش مصنوعی: پیامبر راه آن گنج را به تو نشان میدهد و به نور شریعت ناگهان آن را بر تو آشکار میکند.
هوش مصنوعی: با راهنمایی او چنان به سوی گنج برو که گنج همان دم بر تو آسان شود.
هوش مصنوعی: گنج حقیقت از پیامبر آشکار شد، برای کسی که از شریعت او آگاه باشد.
هوش مصنوعی: او گنج را در نور شریعتش نشان میدهد و راز گنج را از اصل و فروع آن آشکار میکند.
هوش مصنوعی: او گنج را در دل و جان نشان میدهد، زیرا او به یقین حقیقت هر دو جهان است.
هوش مصنوعی: گنج او را حقیقتی مطلق بدان؛ منصور حلاج از همین گنج «انا الحق» را دریافت.
هوش مصنوعی: گنج حقیقت از حلاج آشکار شد، ولی در این جهان او را پارهپاره کردند.
هوش مصنوعی: حلاج گنج حقیقت را نشان داد و فانی شد و از راز خویش یکسره به حق پیوست.
هوش مصنوعی: او گنج حقیقت را با نشانهها آشکار کرد و از عشق خویش بر دار رفت.
هوش مصنوعی: او گنج حقیقت را به جهان نشان داد، زیرا حقیقت کامل آدم در او بود.
هوش مصنوعی: «انا الحق» را در حقیقت خود حق آشکارا گفت و به او نمایاند و یکسره در درون جان او جلوه کرد.
هوش مصنوعی: به یقین، پیامبر اسلام این رازها را بیان کرد و همهٔ راز آشکار را با علی مرتضی در میان گذاشت.
هوش مصنوعی: پیامبر رازهای خود را از راه معانی گفت و راز حدیث «مَن رآنی فقد رأی الحق» (هر که مرا دید حق را دیده است) را به حیدر سپرد.
هوش مصنوعی: صاحب راز میگوید که پیامبر این را به حیدر گفت و علی بیشک نور خدا بود.
هوش مصنوعی: علی در این جهان آن راز را در چاه بیان کرد و راز پنهان را درون چاه گفت؛ اشاره به روایتی است که علی راز خود را در چاه میگفت.
هوش مصنوعی: از آن چاه نیای رویید و آماده شد و با رازهای معنوی پیوند یافت.
هوش مصنوعی: همهٔ نالهای که در درون نی است از آن است که حیدر در این راه رهنمای او بوده است.
هوش مصنوعی: در درون تو نیز خروش و نالهٔ بسیاری هست که در همان سخن گفتن، راز را آشکارا بیان میکند.
هوش مصنوعی: نی بهطور پنهان چه میگوید و چه کسی در او سخن میگوید؟ او در چاه تن از آن شراب راز نوشیده است.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشیده و به همین سبب در خروش است؛ گاهی مینالد و گاهی خاموش است.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشید و بویی از حقیقت یافت و اکنون آن را در گفتگوی خود آشکارا بیان میکند.
هوش مصنوعی: نی در ته چاه از آن شراب نوشید و در همین جا از رازهای حق آگاه شد.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشیده و اکنون نالان و زار است، چون رازهای خدایی بیشمار است.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشیده و اکنون رازها را بازمیگوید و همهٔ رازهای پنهان یار را بیان میکند.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشید تا مست شد؛ درونش از خود تهی و نیست شد و به هستی حقیقی رسید.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشیده و اکنون در جلوه است؛ نیستی درون او خود را آشکار نشان میدهد.
هوش مصنوعی: نی از آن شراب نوشید تا زخم خورد و در این جهان بسیار فریاد کرده است.
هوش مصنوعی: نی از آن رو در پنهان فریاد میکند که رازهای پنهان را شنیده است.
هوش مصنوعی: فریاد از جان نی برمیآید، چون راز پنهان را از علی شنیده است.
هوش مصنوعی: نی از آن فریاد میکند که هستیاش زخم و جراحت خود را از سوراخهایش نشان داده است.
هوش مصنوعی: نی از آن فریاد میکند که یار در اینجا با دست خود ضربههای بیشمار بر او زده است؛ یعنی نوازنده با انگشت بر سوراخهای او میزند.
هوش مصنوعی: نی از آن فریاد میکند که هستی و خودنمایی خویش را از میان برداشته است.
هوش مصنوعی: نی از آن در پنهان فریاد میکند که راز همهٔ معانی را شنیده است.
هوش مصنوعی: فریاد نی آشکار است، زیرا بیشک دم و نفَس یار در او دمیده شده است.
هوش مصنوعی: این فریاد در حقیقت دم یار است؛ کسی این را درمییابد که راز جانان را در یاد داشته باشد.
هوش مصنوعی: خروش نی از دم یار و یاری اوست؛ پس در این حال نمیتواند خاموش بماند.
هوش مصنوعی: این شور و مستی از دم یار است؛ اگر اهل این راهی، از این راز باخبر شو.
هوش مصنوعی: دم یار است که مانند مردان حق، پیوسته در میان عالم فریادها سر میدهد.
هوش مصنوعی: نی از آن دم یار راز را بیان میکند و نشان میدهد که رازهای آدم در اینجا چگونه افشانده میشود.
هوش مصنوعی: نی سراسر درد است، زیرا دردمند است و همچون مرد راه، زخمی در درون خود دارد.
هوش مصنوعی: همهٔ درد او برایش عین درمان است و این درد همیشه از اسرار معشوق سرچشمه میگیرد.
هوش مصنوعی: درد او پنهان در پنهان است و هرچه میگوید با زبانی بیزبان است، یعنی با ناله و نه با واژه.
هوش مصنوعی: همهٔ درد او از رازهای یار است و زخمی که خورده شگفتیهای بیشمار دارد.
هوش مصنوعی: در جان او دردی همیشگی هست و او معنای «در او دمیدم» را پایدار و برپا دیده است.
هوش مصنوعی: آنچه در نی مینالد دم خداوند رحمان است نه دم خود نی، زیرا هر لحظه دمی الهی در او دمیده میشود.
هوش مصنوعی: خداوند دربارهٔ آدم فرمود «از روح خود در او دمیدم» و این راز را تنها کسی درمییابد که شنیدن آن را بداند.
هوش مصنوعی: در این دم باید آدموار بود تا دانست درد آدم چه بوده است.
هوش مصنوعی: نی از درد آدم دردی یافت و از همین رو مانند آدم فریاد و ناله سر داد.
هوش مصنوعی: نی از درد آدم دمی الهی یافت و به سبب آن در رازها شتابان به سوی عشق رفت.
هوش مصنوعی: نی از درد آدم نالان است؛ از این راه، واصلان را در گردش آسمان ببین.
هوش مصنوعی: هر کس دردی داشته باشد، در دم نی پنهانی رازها را از آن میشنود.
هوش مصنوعی: نی با زاری بسیار میگوید: اگر مرد راه هستی، پایداری کن و استوار بمان.
هوش مصنوعی: مانند آدم باش که کارش به گرفتاری افتاد؛ مثل خری که در گل مانده و بارش بر زمین افتاده است.
هوش مصنوعی: مانند آدم دردمند و ملامتکش باش، زیرا صاحب درد در قیامت...
هوش مصنوعی: ...در همان درد به دیدار حق میرسد و در میان پیامبران یگانه و ممتاز است.
هوش مصنوعی: اگر در جانت دردی داری، باید مانند مردان راه در این جهان پایدار بمانی.
هوش مصنوعی: مانند نی، مرهم جانها باش و دم خود را در رازهای حقیقتهای هستی بدم.
هوش مصنوعی: مانند نی در این جهان خروشان باش، زیرا همهٔ ذرههای عالم گوش به فرمان و شنوندهٔ آناند.
هوش مصنوعی: مانند نی کمر همت را محکم ببند تا رازهای پنهان آدم را دریابی.
هوش مصنوعی: مانند نی باش و مرواریدهای حقیقت را بپراکن و راز پنهان را با همه در میان بگذار.
هوش مصنوعی: مانند نی در درون جان پیوسته بنال تا در جان تو بیدرنگ گشوده شود.
هوش مصنوعی: مانند نی در باطن خود سراسر معرفت باش و میان جزء و کل صفت نی داشته باش، یعنی تهی از خود و پر از دم دوست.
هوش مصنوعی: مانند نی در باطن خود بنال و بسوز، تا ناگهان روزی در همین جهان...
هوش مصنوعی: ...از آن دم الهی، دم تو گشوده شود و دلدار آشکارا چهرهاش را به تو نشان دهد.
هوش مصنوعی: هنگامی که نی به شور و شوق میآید، دل عاشقان نیز به ذوق و حال میافتد.
هوش مصنوعی: کسی باید باشد که از آن دم الهی، دم نی را ببیند و جلوهٔ عالم و آدم را مشاهده کند.
هوش مصنوعی: از آن دم، غوغا و آوازه در نی میافتد و همه از ناله و راز نی به جوش میآیند.
هوش مصنوعی: نی از آن دم پیوسته راز گفته و همهٔ آن را با واصلان حق باز گفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.