بلای عشق قربت برکشیدم
که تادر عاقبت رویت بدیدم
بلای عشق قربت دارم و دل
بماندستم چو مرغ نیم بسمل
بلای عشق قربت در نهادم
نهادی و من اینجا داد دادم
بلای عشق و قربت میکشم من
درون آتشم با تو خوشم من
بلای عشق قربت دیدهام من
بلای تو زجان بگزیدهام من
بلای عشق و قربت یافتم من
در اینجا گاه دولت یافتم من
بلای عشق و قربت در وجودم
خود اینجا من عیان بود بودم
بلای عشق قربت گشت پیدا
مرا اینجا بکلّی کرد یکتا
بلای عشق قربت جمله مردان
کشیدند و بدیدند جان جانان
بلای عشق قربت یار باشد
پس انگه دیدن دلدار باشد
بلای عشق قربت یافت آدم
شد از جنّت برون تا عین آندم
بلای عشق قربت در دل او یافت
بسوی لامکان آنگاه بشتافت
بلای قرب خوش هم عشق خوشتر
یکایک نزد عاشق هست خوشتر
بلای دوست کش تادوست بینی
حقیقت مغز جانت پوست بینی
بلای قرب جانان خوش بلائیست
اگر پوشد کسی او را عطائی است
بلاکش تا لقا آید پدیدار
بده جان تا خدا آید پدیدار
بلاکش ای ندیده هیچ اینجا
بمانده چو مغاری پیچ اینجا
گره داری نهادت اینچنین است
ولکین جانت اینجا پیش بین است
تو جان را رهنما کن تا بدانی
عیانت را خدا کن تا بدانی
خدا از خود ببین و خود مبین تو
که تا گردی بکل عین الیقین تو
خدا امروز با تست وندیدی
عیان امروز اندر دید دیدی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این بخش با تکرار عبارت «بلای عشق و قربت» میگوید که تحمل رنجِ عشق و نزدیکی به معشوق، شرط رسیدن به دیدار اوست. او خودش، مردان راه حق و حضرت آدم را که به خاطر همین بلا از بهشت بیرون آمد، نمونه میآورد. در پایان روی سخن را به خواننده میکند و از او میخواهد بلا را بپذیرد، جان را فدا کند و خود را نبیند تا خدا را که همین امروز با اوست به یقین ببیند.
هوش مصنوعی: رنج و بلای عشق و نزدیکی به تو را تحمل کردم تا سرانجام روی تو را دیدم.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب تو را دارم و دلم مانند پرندهای نیمکشته، در حال جانکندن و تپیدن مانده است.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب را به جان پذیرفتم. تو آن را بر من نهادی و من در این جهان حق آن را ادا کردم.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب را تحمل میکنم. هرچند در میان آتشم، چون با تو هستم خوشحالم.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب را تجربه کردهام و بلای تو را از ته جان برگزیدهام.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب را یافتم و در همین جا به هنگام سعادت و اقبال رسیدم.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب در وجود من جای گرفته است و در اینجا خود عین هستی آشکار شدهام.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب آشکار شد و مرا در اینجا یکسره یگانه کرد و از دوگانگی رهانید.
هوش مصنوعی: همهٔ مردان راه حق بلای عشق و قرب را کشیدند و در نتیجه جانِ جانان، یعنی معشوق حقیقی، را دیدند.
هوش مصنوعی: بلای عشق و قرب همراه و یار عاشق است و پس از تحمل آن، دیدار معشوق دست میدهد.
هوش مصنوعی: آدم بلای عشق و قرب را یافت و برای همین از بهشت بیرون رانده شد تا به آن حقیقت برسد.
هوش مصنوعی: آدم بلای عشق و قرب را در دل خود یافت و آنگاه به سوی عالم بیمکان شتافت.
هوش مصنوعی: بلای قرب خوش است و عشق از آن هم خوشتر، و هر یک از این دو نزد عاشق شیرین و دلپذیر است.
هوش مصنوعی: بلای دوست را تحمل کن تا دوست را ببینی. آنگاه در حقیقت خواهی دید که مغز جانت در برابر او پوستی بیش نیست.
هوش مصنوعی: بلای قرب معشوق بلای خوشی است و اگر کسی آن را بپوشد و بپذیرد، برای او بخششی الهی است.
هوش مصنوعی: بلا را تحمل کن تا دیدار آشکار شود. جان را فدا کن تا خدا بر تو ظاهر گردد.
هوش مصنوعی: ای کسی که در این جهان هیچ ندیدهای و مانند غاری پیچدرپیچ و تاریک سرگردان ماندهای، بلا را تحمل کن.
هوش مصنوعی: وجود تو پر از گره و گرفتاری است و سرشتت چنین است، اما جان تو در همین جا آیندهنگر و بیناست.
هوش مصنوعی: جان را راهنمای خود کن تا حقیقت را دریابی، و آنچه آشکارا میبینی را خدا بدان تا بفهمی.
هوش مصنوعی: خدا را از درون خود ببین و خودت را نبین تا یکسره به مرتبهٔ عینالیقین برسی.
هوش مصنوعی: خدا امروز با توست و تو او را ندیدی. اگر بنگری، امروز او را آشکارا در دیدهٔ خود میبینی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.