بدو آنگه جنید پاک دین گفت
که ای ذات تو با عین الیقین جفت
دمی بگذار تا با هم بگوئیم
دوای درد خود از تو بجوییم
دمی بگذار مستی ز آنکه دلدار
تو میدانیم از این معنی خبردار
دمی هم گوش ما هاسوی ما کن
پس آنگه هرچه خواهی پیشوا کن
تو امروزی حقیقت رخ نموده
ابا دمبدم پاسخ نموده
گمان برداشتی عین الیقینی
میان جملگی تو پیش بینی
از آن در پیش بینی پادشاهی
که هم در عشق ذاتی تو الهی
توئی اصل و منت هم اصل ذاتم
حقیقت بود تو از وصل ذاتم
بدین معنی ترادیدم دل و جان
مرا در بود خوداکنون مرنجان
چو در بود توام معبود مائی
درین دنیا زبان و سود مائی
زیان و سود ما اندر بر تست
حقیقت ذات توهم درخور تست
کجا ما در خور ذات تو باشیم
بخاصه چونکه ذرات تو باشیم
تو در ذاتی و ما در عین افعال
که در افعال کی باشد یقین حال
حقیقت ذات تو در جمله پیداست
نمودت درهمه چیزی هویداست
یقین دانم که موجودی نه باطل
که ازتو میشود مقصود حاصل
حقت دانم که بر حقی تو بیچون
که کل میگوئی از کل بیچه و چون
حقت دانم که بیچونی و مطلق
دم کل میزنی اندر اناالحق
حقت دانم که دیدار الهی
حقیقت صاحب اسرار الهی
حقت دانم که گفتی راز سرباز
حقیقت با جنید خود سرافراز
تو حقی و یقین اینجا حقی تو
به معنی سر ذات مطلقی تو
کنون ای سرور و سلطان عالم
جوابی ده مرا ای جان عالم
کنون ای سرور و سلطان اسرار
جوابی ده مرا هان از سردار
بگویم هان جواب از روی معنی
کنون چون حاضری در کوی دنیا
بر تو جمله یکسانست دانم
مرا گوئی که تا راز است دانم
توئی در جمله پیدا و حقیقت
توئی بر جملگی دانا حقیقت
توئی در گفت وگوی جملگی دید
حقیقت در مکان عین توحید
تو هم جانی نمودی ساکن دل
درین آب و درین نار و در این گل
درین صورت نمودی روی ما را
حقیقت نیز از هر سوی ما را
یکی ذاتست با تو هرچه هستست
دل وجانم ز دیدار تو مست است
ندانم هیچ بیروی تو اینجا
فتاده جمله در کوی تو اینجا
تو خود آوردهٔ اینجا نمودت
تو خود دانی حقیقت بود بودت
تو اینجا دیدهٔ دیدار جانان
درین دیدار خود اسرار جانان
بدیدستی حقیقت کس نداند
بجز تودیده خود میبس نداند
تو بنهادی تو میدانی بصد راز
کجا یابد به جز تو سر تو باز
تو دانای زمین و آسمانی
تو مانی ذات و اینجاکس نمانی
ز دانائی خود بینا یقین است
که نور نور بودت پیش بین است
طلبکارت بدم تادیدمت من
مرا سر یقین از تست روشن
ز توراهست روشن همچو خورشید
بتو دارم حقیقت جمله امید
ره از تو روشن است و چون تو نوری
درون جملگی دایم حضوری
حضور از تست و آسایش حقیقت
کنی مان پاک از رنگ طبیعت
اگرچه رهنمون و آشنائی
ز عشق خویش درعین بلایی
یقین دانم که عشقت هست اینجا
نمودت نیز هم پاکست اینجا
ز بهر عاشقان اینجا توئی شاه
که تا ایشان کنی از راز آگاه
بقدر خویش ای دانای اکبر
ترا دانیم ای دانای سرور
جنید خویش را آزاد کن تو
از این معنی مرا دلشاد کن تو
بگو با من که اینجا چون یقین باز
همه یکیسیت در انجام و آغاز
همه از اصل تست اینجا پدیدار
یقین هم زشت و هم زیبا پدیدار
همه دیدار تست و غیر نبود
همه دیدار تو در سیر نبود
توئی جمله عیان و هم نهانی
توئی فی الجمله راز کل تو دانی
چرا هر یک نمودستی دگرسان
حقیقت اندرین دیدار ایشان
سخن ز انسانست نی حیوان درین راز
بگو با من که تادانم ز سرباز
یکی را انبیا ورده نمودی
مرایشان را دل آگه نمودی
اگر کافر وگر دیندار اینجا
مرا برگوی این اسرار اینجا
یکی را بت پرست خویش کردی
یکی را مؤمن و درویش کردی
دگر خونی و درزوداشت کردار
برآری همچو خویشش بر سردار
یکی را معتکف در کعبه داری
مراو را دمبدم پاسخ گذاری
یکی دیوانه داری دایماً تو
نه بیند درجنون او جز ترا تو
یکی را ره دهی در وصل اینجا
نمائی مرورادر اصل اینجا
چو جمله خود توئی بس نیک و بد چیست
چو تو عشقی حقیقت جز تو خود کیست
عجب ماندستم ای جان من درین سر
که از هرگونه کردستی تو ظاهر
عجب ماندستم اینجا در حقیقت
که در ظاهر بود این دید صورت
عجائب مختلف افتاد احوال
که میبینم همه در قیل و در قال
بسی کردم ز تو در تو دمادم
حقیقت سرّها با تو در این دم
به هر نقشی که آمد در برم باز
ترا دیدم حقیقت ای سرافراز
بگو تا سر این معنی چگونه است
که این یک ره روان این ره نکویست
که داند ذات تو از سر بگویم
نمود باطن و ظاهر بگویم
ز ظاهر گویم اینجا چون تو دانی
که بیشک معنی بیرون تو دانی
ز ظاهر گویم اینجا در حقیقت
که در ظاهر بود حکم شریعت
بسی خون خوردهام شاها تودانی
تو میگوئی مرا هان لن ترانی
بسی خون خوردهام اندر ره تو
اگر کلی شوم من آگه تو
بسی خون خوردهام در پاکبازی
سؤالت کردهام از سرفرازی
نداری از جنید پاکبازت
کرم کن می بگوی اینجای رازت
حقیقت سر ببازم در ره تو
اگر کلی شوم من آگه تو
چه باشدجان چو میدانی بگویم
بزن شاها تو اینچوگان چو گویم
جنیدت سر چو گوئی پیش دارد
که ازتو عقل پیش اندیش دارد
اگرچه عشق او دارد کمالی
زند عقل از وصال تو مقالی
در این قال تو اینجا عقل شاد است
که با گفتن ورا این سر فتاده است
از آن اینجا نمیبیند یکی او
که دارد جز تو اینجا گه شکی تو
نه شک دارد اگرچه در یقین است
ولی در کفر و دینت پیش بین است
ره شرع تو بسپرده است عقلم
ز نور عقل دائم نور فعلم
ز قرآن گوی تا گوئی زنم من
ز قرآن سیر این روشن کنم من
ز قرآنست اسرارم در اینجا
ز قرآن من خبردارم در اینجا
مراین معنی ز قرآنم بگو تو
دوای دردم از قرآن بجو تو
ز قرآن گوی تا تحقیق یابم
بنورش شاه کل توفیق یابم
ز قرآنم بگوی و جان ستانم
توباقی مان که من باقی نمانم
تو باقی باش هم ساقی مرا دوست
که قرآن در حقیقت مغز بر پوست
تو بی منصور آنستی و گوئی
که در چوگان زلفش همچو گوئی
تو بی منصور دانستی و دانی
مرا زین گفتن اینجا گه رهانی
مرا مقصود ازین گفتار آنست
بدانم مختلفها کز چه سانست
مرا مقصود ازین گفتار این بود
که تو گفتی منم در اصل معبود
تو معبودی یقین در آفرینش
تمامت دادهٔ در عین بینش
بگو اسرارم و برقع برانداز
جنید امروز با عشاق بنواز
بگو اسرارم اینجادوست اینجا
که تا بیرون شوم از پوست اینجا
بگو اسرارم ای پاکیزه گوهر
مرا گوهر نما ای بحر اکبر
بگو اسرارم ای سلطان حقیقت
که تا بشناسم این برهان حقیقت
جنید اسرار میجوید در امروز
توئی هم تو بتو میگوید امروز
چه فرقست از میان ما حقیقت
که ماندستم در او شیدا حقیقت
من این دانم بسی و می ندانم
ولیکن درس در پیش تو خوانم
تو استاد تمامت کاملانی
که درس عشق نیکوتر تو دانی
تو استادی و ما هستیم مزدور
یقین نزدیک نی از صحبت دور
تو استادی و تلقین ده بیادم
پس آنگه ده ز عشق خود ببادم
تو استادی کنونم نکتهٔ گوی
که سرگردانم ای استاد چون گوی
تو استادی و ما را رهنمونی
گرفته هم درون و هم برونی
درون آگاهی و بیرون حقیقت
یکی دید است در دیدار دیدت
بگو اکنون مرا این راز مطلق
اگر بر راستی گوئی اناالحق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از «هیلاج نامه»، جنید از منصور درباره حقیقت شرع و معرفت الهی سؤال میکند. این گفتگو به بررسی عین الیقین و وجود خداوند میپردازد و جنید از منصور میخواهد تا دردهای معنوی انسان را درمان کند. منصور حقایق عشق و حقیقت را بازگو میکند و تأکید میکند که همه موجودات به نوعی از ذات الهی نشأت میگیرند. جنید در تلاش است تا معنای عمیقتری از وجود را درک کند و به دنبال یافتن رازهای الهی است. در نهایت، او از منصور میخواهد تا اسرار را برملا کند و به او در فهم حقیقت کمک کند.
هوش مصنوعی: جنید، مردی نیکدین و پاک، به منصور میگوید که حقیقت تو به عینالیقین (یقین واقعی و محکم) مربوط میشود و به نوعی با آن در ارتباط است.
هوش مصنوعی: لحظهای توقف کن تا با هم صحبت کنیم و درمان مشکل خود را از تو بخواهیم.
هوش مصنوعی: لحظهای توقف کن تا از نشئگی (مستی) بگوییم، زیرا ما میدانیم که محبوب تو (دلدار) از این موضوع آگاه است.
هوش مصنوعی: لحظهای به ما گوش کن و سپس هر کاری که میخواهی انجام بده و رهبری کن.
هوش مصنوعی: حقیقت در زمانهٔ تو روشن و آشکار شده است و من بهطور مکرر به آن پاسخ دادهام.
هوش مصنوعی: تو فکر کردی که همه چیز را با یقین مطلق میدانی و به درستی درک کردهای.
هوش مصنوعی: منظور این است که در جریان پیشبینی و شهود، به پادشاهی میرسیم که عشق به او، ذاتاً الهی است و در واقع نشاندهندهٔ ارتباط عمیق و روحانی با وجودی والا خواهد بود.
هوش مصنوعی: تو هستی اصل و سرچشمه همه چیز، و حقیقت وجود من نیز به وصلی که با تو دارم، وابسته است.
هوش مصنوعی: به این معنا، من دلی و جانی دارم که در وجود توست و اکنون مرا نرنجان.
هوش مصنوعی: هرگاه که من در وجود خود تو را مییابم، تو ای معبود، در این دنیا زبان و راز نجات من هستی.
هوش مصنوعی: زیان و سود ما به تو بستگی دارد و حقیقت وجود تو نیز برای ما لازم و مناسب است.
هوش مصنوعی: ما چگونه میتوانیم شایستهٔ ذات تو باشیم، به ویژه وقتی که اجزای کوچکی از تو هستیم؟
هوش مصنوعی: خداوند در ذات خود حضور دارد و ما فقط در اعمال و حالات او شناخته میشویم؛ بنابراین، در افعال او باید به حقیقت وجود او پی برد.
هوش مصنوعی: حقیقت وجود خداوند در تمام موجودات نمایان است و وجود او در هر چیزی به وضوح دیده میشود.
هوش مصنوعی: من مطمئن هستم که وجودی واقعی وجود دارد و این وجود به هیچوجه بیمعنا نیست؛ زیرا آنچه از تو میخواهند، هدف نهایی است که در آن نهفته است.
هوش مصنوعی: من میدانم که حقیقت، موجودی است که تو آن را بدون هیچگونه شکی و به طور کامل در نظر میگیری، و تو از تمامی موجودات به کل اشاره میکنی و این مسأله به تو برمیگردد.
هوش مصنوعی: میدانم که تو وجودی نداری و در عین حال در هر کجا که بگویی، به مطلقیت خود اعتراف میکنی و میگویی «من حق هستم».
هوش مصنوعی: من میدانم حق همان دیدار الهی است که حقیقت، صاحب اسرار الهی را به خود اختصاص داده است.
هوش مصنوعی: من میدانم که تو به جنید گفتی، و راز عمیق حقیقت را با او در میان گذاشتی و در این کار با افتخار هستی.
هوش مصنوعی: تو حقیقت و درستی، و حقیقت تو به معنای ذات مطلق و بینهایت است.
هوش مصنوعی: حال ای سرور و رئیس عالم، به من پاسخ بده، ای جان عالم.
هوش مصنوعی: ای سرور و پیشوای اسرار، اکنون به من پاسخ بده، ای فرماندهٔ بزرگ.
هوش مصنوعی: میگویم که حالا که تو در دنیای مادی حاضر هستی، باید بر اساس حقیقت و معنای واقعی پاسخ بدهی.
هوش مصنوعی: برای تو همه چیز یکسان است و میدانی که من چه میگویم؛ چون رازهایی وجود دارد که من از آنها آگاه هستم.
هوش مصنوعی: تو در تمام موجودات نمایان هستی و تویی که بر همه حقایق آگاه هستی.
هوش مصنوعی: تو در گفتوگوهای همه، حقیقت را در جایی که توحید وجود دارد، میبینی.
هوش مصنوعی: تو هم همانند یک روح، در دل این آب، آتش و گل حضور داری.
هوش مصنوعی: در این حالت، تو چهرهٔ ما را نشان دادی و حقیقت نیز از هر سو به ما نمایان شده است.
هوش مصنوعی: همهٔ موجودات و حقایق، ذاتاً یکی هستند و دل و جان من به خاطر دیدن تو سرمست و شاداب است.
هوش مصنوعی: نمیدانم که چگونه و به چه دلیلی تو در این مکان آمدهای، اما مشخص است که تمام اینجا به خاطر توست.
هوش مصنوعی: تو خود به اینجا آمدهای و نشان میدهی، تو خود میدانی که حقیقت وجود تو چیست.
هوش مصنوعی: تو در اینجا با چشم خود جانان را میبینی و در این دیدار، رازهای او را نیز درک میکنی.
هوش مصنوعی: هیچکس به حقیقت واقعی دست پیدا نمیکند و نمیتواند آن را درک کند، جز تو که خود را میبینی و از باطن خود آگاهی داری.
هوش مصنوعی: تو (منصور) هر چیزی را که به عمق آن ربط دارد میدانی و آگاه هستی به رازهای بسیاری، اما هیچکس جز خودت نمیتواند به سر این رازها پی ببرد.
هوش مصنوعی: تو صاحب علم و دانشی در زمین و آسمانی و تنها تو هستی که در ذات خود باقی هستی و غیر از تو کسی در این مقام نیست.
هوش مصنوعی: از دانایی خود، بینش و یقین حاصل میشود که نور، نور است و تو باید از قبل به آن آگاه باشی.
هوش مصنوعی: من به خاطر تمایل و اشتیاقی که برای دیدن تو دارم، در جستجوی تو هستم و ایمان و یقین من از تو به روشنی میرسد.
هوش مصنوعی: از روشنی راه تو که مانند خورشید میدرخشد، تمام امیدهایم را به تو دارم.
هوش مصنوعی: راه و مسیر بهوضوح از تو مشخص است و مانند تو نوری هست که همیشه در درون حاضر است.
هوش مصنوعی: حضور تو سبب آرامش و راحتی است و با حقیقت خود، ما را از رنگ و ظاهر دنیوی پاک میکنی.
هوش مصنوعی: هرچند که عشق خود را به من نشان میدهد و من را راهنمایی میکند، اما این عشق به همراه خود درد و رنج نیز به ارمغان میآورد.
هوش مصنوعی: میدانم که عشق تو در اینجا وجود دارد و همچنین میدانم که جلوه و نمود تو نیز در اینجا خالص و پاک است.
هوش مصنوعی: برای عاشقانی که در اینجا حضور دارند، تو ای شاه، وجود داری تا آنها را از راز عشق باخبر سازی.
هوش مصنوعی: به اندازهٔ خودت، ای بزرگترین دانا، تو را میشناسیم و احترام میگذاریم، ای سرورِ همگان.
هوش مصنوعی: جنید، خود را از قید و بند مفاهیم و معانی آزاد کن و به من این خوشحالی را بده که به درک عمیقتری دست یابم.
هوش مصنوعی: این بیت میگوید که با من بگو که در اینجا، یقین به همان اندازه که در آغاز وجود دارد، در پایان نیز هست و همه چیز در اصل یکی است.
هوش مصنوعی: تمام موجودات در این جهان از حقیقت تو (خدا) ظهور کردهاند و یقیناً هم جلوههای زیبا و هم جلوههای زشت از آن حقیقت نمایان شده است.
هوش مصنوعی: همهٔ آنچه که میبینیم و تجربه میکنیم، حقیقتاً از توست و چیز دیگری نیست. این همهٔ مشاهدات ما در مسیر زندگی، در واقع به تماشای وجود تو مربوط میشود و خارج از آن نیست.
هوش مصنوعی: تو هم در ظاهر و هم در باطن آشکار هستی؛ تو خود تمامی رازها را میدانی و هیچ چیزی برای تو پنهان نیست.
هوش مصنوعی: چرا هر یک از آنها را به گونهای دیگر نشان دادی، در حالی که حقیقت در این ملاقات یکسان است؟
هوش مصنوعی: سخن دربارهٔ حقیقت انسانی است، نه دربارهٔ حیوانات. در این راز با من صحبت کن تا من نیز از آن آگاه شوم.
هوش مصنوعی: شما یکی از پیامبران را نشان دادی و دل او را به علم و آگاهی روشن کردی.
هوش مصنوعی: هر کس که کافر یا دیندار است، در اینجا به من بگوید این رازها چیست.
هوش مصنوعی: یکی را به بتپرستی نسبت دادی و دیگری را به ایمان و درویشی شناساندی؛ این به تفاوت در وضعیت و باور افراد اشاره دارد.
هوش مصنوعی: تو دیگر با تغییر رفتار و کردار، آرامش و ثبات خود را از دست دادهای و به مانند کسانی که در مشکلات و چالشها ناتوانند، واکنش نشان میدهی.
هوش مصنوعی: تو یکی را که در کعبه معتکف است، به خاطر داشته باش که همیشه تو به او پاسخ میدهی.
هوش مصنوعی: دیوانهای را داریم که دائماً در حال جنون است و نمیبیند غیر از تو، یعنی او فقط تو را میبیند و به دیگران توجهی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر به کسی راه وصلی بدهی، یعنی به او کمک کنی تا به حقیقتی برسد، در واقع آن حقیقت را در اصل خود او نشان میدهی.
هوش مصنوعی: هر آنچه که وجود دارد، چه خوب و چه بد، خود تو هستی. آیا جز تو، حقیقت عشق و واقعیتی دیگر وجود دارد؟
هوش مصنوعی: من در حیرتم که ای جان من، چرا در اینجا ماندهام، در حالی که تو در هر حالتی به طرز واضحی ظهور کردهای.
هوش مصنوعی: من شگفتزدهام که در اینجا، در حقیقت چه میگذرد، زیرا آنچه که در ظاهر به نظر میرسد، فقط یک دیدگاه سطحی است.
هوش مصنوعی: شرایط و وضعیتهای عجیب و غریبی برای من پیش آمده است، بهطوریکه هر چیزی را که میبینم، تنها در گفتگوها و حرفها مییابم و نه در واقعیت.
هوش مصنوعی: همواره از تو در دل و جانم حرفها و رازهای ناگفته دارم و این حقیقتها را در هر لحظه و دم با تو در میان میگذارم.
هوش مصنوعی: هر شکلی که به خود گرفتم و هر نقشی که در زندگی داشتم، همچنان تو را دیدم که در پس همه اینها هستی، ای بزرگوار و سرافراز.
هوش مصنوعی: به من بگو که این حقیقت چگونه است که این یک راه روان است، اما این راه، خوب و پسندیده به نظر نمیرسد.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیداند که من چه چیزی دربارهی وجود تو بگویم، زیرا باطن تو را فقط خودت میدانی و من فقط میتوانم ظاهر تو را توصیف کنم.
هوش مصنوعی: من در اینجا از ظاهر مسائل سخن میگویم، چرا که تو به خوبی میدانی که در واقع، معنا را فراتر از ظاهر میتوان فهمید.
هوش مصنوعی: من در اینجا دربارهٔ مسائل ظاهری صحبت میکنم، ولی حقیقت و معنا چیزی فراتر از ظواهر و احکام شریعت است که باید در درون جستجو کرد.
هوش مصنوعی: من بارها در مسیر عشق تو رنج و سختی کشیدهام، اما تو میگویی مرا نمیبینی و در حقیقت، نمیتوانی به من نظر کنی.
هوش مصنوعی: من برای تو، ای شاه، به خاطر راهی که در پیش گرفتهام، به اندازهٔ زیادی رنج کشیدهام و در این مسیر خون دل خوردهام. اما اگر تو بخواهی، میتوانم به کلی از آنچه هستم تغییر یابم و به تو نزدیکتر شوم.
هوش مصنوعی: من بسیار در راه تو زحمت کشیدهام و به خاطر پاکی و صداقت خود، از تو سوالاتی دربارهی شرافت و بزرگمنشی کردهام.
هوش مصنوعی: شیخ جنید نمیتواند از پاکبازی و رزمندگی تو، منصور، چیزی بگوید؛ زیرا تو خود را در جلوههای راز و معرفت نمیخواهی نشان دهی.
هوش مصنوعی: اگر در مسیر تو حقیقت را بیان کنم و اسرار را فاش کنم، باید بهطور کامل آگاه شوم و خودم را به تو بسپارم.
هوش مصنوعی: اگر تو حقیقت را میدانی، چرا جانم را به خطر بیندازم و اینجا سخن بگویم، ای شاه! اینگونه حرف زدن، به چه درد میخورد؟
هوش مصنوعی: جنید، به عنوان یک عارف بزرگ، وقتی با تو سخن میگوید، میداند که عقل تو به اندیشههای او وابسته است و میتواند درک عمیقتری از حقیقت داشته باشد.
هوش مصنوعی: هرچند عشق او به تو کامل و برجسته است، اما عقل انسان در کنار وصال تو، نتواسته به تفسیر و بیان درست بپردازد.
هوش مصنوعی: عقل در اینجا شاد و خوشحال است، زیرا سخن گفتن در این باره (عشق و وصال) باعث شده است که به این حقیقت (عشق) واقف شود.
هوش مصنوعی: فردی که در این مکان حضور دارد، نمیتواند شک داشته باشد که غیر از تو، کسی در اینجا نیست.
هوش مصنوعی: منظور این بیت این است که کسی که در ایمان خود شک دارد، حتی اگر به یقین برسد، در موضوع کفر و دین همیشه گمان میکند و پیشبینیهایی درباره آن دارد.
هوش مصنوعی: عقل من در روشنی علم دائمی، راه شرع تو را به من سپرده است.
هوش مصنوعی: من از قرآن بگو، تا صحبت کنم؛ چرا که من از قرآن سیراب شدهام و هدفم این است که این مفاهیم را روشنگری کنم.
هوش مصنوعی: اسرار و نکات لطیف من دربارهٔ مسائل وجودی و حقیقت، از قرآن گرفته شده است و در این موضوع، به خوبی از آیات قرآن آگاه هستم.
هوش مصنوعی: این بیت بیان میکند که شاعر از شنیدن یک معنای خاص که در قرآن نهفته است، درخواست میکند. او میگوید که این معنی برایش مانند داروی دردش است و از دیگران میخواهد که آن را از قرآن جستوجو کنند.
هوش مصنوعی: از قرآن بگو تا حقیقت را دریابم، زیرا به نور آن، کلید موفقیت را به دست میآورم.
هوش مصنوعی: از قرآن بگو و مرا روح و جان بده، زیرا تو باقی و جاودانهای و من موقتی و ناپایدارم.
هوش مصنوعی: ای ساقی، تو باقی بمان و من را دوست بدار، چراکه قرآن در واقعیت معنای عمیق و باطنی دارد که به ظاهر آن محدود نمیشود.
هوش مصنوعی: تو بی توجه به منصور، خودت را چنین معرفی میکنی که در بازی چوگان، زلف او همانند برایت به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: تو بدون منصور، به مقام و حقیقت رسیدهای و میدانی که از این سخنان من، مرا در اینجا رهایی میدهی.
هوش مصنوعی: منظور من از این سخنان این است که میخواهم بدانم اختلافها و تفاوتها از چه چیزی نشئت میگیرد.
هوش مصنوعی: من منظورم از این صحبتها این است که وقتی تو گفتی من معبود هستم، میخواهم درک کنم این سخن به چه معناست.
هوش مصنوعی: تو در واقع معبودی هستی که در آفرینش، همه چیز را به اوج درک و شناخت رساندهای.
هوش مصنوعی: این بیت از جنید، عارف مشهور اسلامی، خواسته است تا اسرار درونی خود را بیان کند و در کنار عاشقان، خود را از موانع و ظواهر بیرونی رها سازد. او از کنایه «برقع» برای اشاره به پردهها و حجابهایی که شناخت و ارتباط با حق را محدود میکنند، استفاده کرده است.
هوش مصنوعی: بگو اسرار من اینجا است، در حالی که تا زمانی که از این بدن مادی خود بیرون نروم، نمیتوانم به آنها دست یابم.
هوش مصنوعی: ای پاک و بااصالت، به من بگو رازهایم را و مرا در درک آنچه به آن میانجامد یاری کن، ای دریا و امواج عظیم دانش و حقیقت.
هوش مصنوعی: از تو ای سلطان حقیقت خواهش میکنم که اسرار خود را به من بگویی تا من بتوانم این دلایل حق را بشناسم.
هوش مصنوعی: جنید در اینجا به دنبال درک اسرار حقیقت است و میگوید که این حقیقت امروز فقط از آن توست و تو هم به خودت میگویی که امروز حقیقت چیست.
هوش مصنوعی: فرق میان ما و حقیقت چیست که من در آن حقیقت، مجذوب و شیدا ماندهام؟
هوش مصنوعی: من میدانم چیزهای زیادی و در عین حال نمیدانم چیزهایی را، اما در حضور تو همچنان در حال آموزش و فراگیری هستم.
هوش مصنوعی: ای تو استاد که در علم و عشق، بهترین و کاملترین هستی، فقط تو میدانی که درس عشق چگونه باید آموخته شود.
هوش مصنوعی: تو استاد ما هستی و ما خدمتگزاران یقین هستیم که به واقعیات نزدیکیم و از صحبت و گفتوگو دور نیستیم.
هوش مصنوعی: تو استادی و مرا نکتههایی بیاموز، سپس بهواسطهٔ عشق خود فدای من بشو.
هوش مصنوعی: من میگویم که تو استادی و اکنون به من نکتهای را بگو، زیرا من در این مسأله سرگردان هستم، ای استاد، شبیه به گویی که در دستان توست.
هوش مصنوعی: تو، ای استاد، همواره ما را هدایت میکنی و این هدایت هم شامل درون ما میشود و هم برون ما.
هوش مصنوعی: آگاهی درونی انسان و حقیقت بیرونی در واقع یکی هستند و این درک تنها در نتیجهٔ مشاهده و دیدار از طریق بینش درونی به دست میآید.
هوش مصنوعی: از من بپرس که این راز بزرگ چیست، اگر حقیقت را میگویی، باید بگویی "من الحق" به معنای من هستم حقیقت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.