جنیدا آفتاب جان عیان بین
در آن خورشید کل عین عیان بین
عیان بین یار در جانت حقیقت
دگر بشناس او را در طریقت
اگر سیر طریقت کرد خواهی
دگر میل شریعت کرد خواهی
همه سیرت یکی ذات است بنگر
عیان در عین ذرات است بنگر
درین ره جمله از یکی است پیدا
ز یکی بنگر اینجا شور و غوغا
ز یکی بین همه نقش عجایب
نموده در بحار دل غرائب
ز یکی بین همه دیدار کرده
خود اندر جملگی دیدار کرده
یکی جام است در خورشید اینجا
چو بشناسی شوی جاوید اینجا
یکی خورشید و چندین طینت آن است
نظر میکن که اینجا در شبان است
یکی شمع است و چندان نیک بنگر
درین آیینه مر آیینه بنگر
هزاران نقش گوناگون برانگیخت
دگر از یکدگر پیوند بگسیخت
ز هم بگسیخت چندین نقش موزون
دگر ز آن نقش عین آورد بیرون
نمود قدرت خود مینماید
عیان قوت خود میفزاید
ز حکمش یفعل الله است دیدی
دلت زین راز آگاه است دیدی
اگر نقدی تو داری اندرین راه
مر آن نقدت بده در حضرت شاه
اگر نقد تو اینجا قلب آید
عیان قوّت خود میفزاید
اگر نقد تو اینجا قلب آید
جراحتها ترا در قلب آید
جنیدا نقد را از نسیه بشناس
بگو اسرار و از هر دیو مهراس
چو نقدت حاصل است امروز اینجا
شدستی بیشکی پیروز اینجا
نمود عشق داری در حقیقت
حقیقت داری از عین شریعت
درون خویش نقد خود نظر کن
ازین نقدت وجود خود خبر کن
چه دانی تا چه نقدی داری ای دوست
نگر تا ضایعش نگذاری ای دوست
جمال جان جان در جان عیان است
ولی از چشم نامحرم نهان است
جمال جان جان اینجاست بنگر
درون دل ببین پیداست بنگر
جمال جان جان بسیار جویند
وی اندر جملگی با یار جویند
درون جملگی گم گشته دلدار
به هر قطره چو قلزم گشته بیدار
همه در بحر غرقابند بنگر
عجب از پای تا فرقند یکسر
همه جویای او در جمله پیکر
زبان جمله او را بین و بگذر
ز دیدارش در این آینه بنگر
ز جودش تو از این آیینه برخور
در این آیینه میبرخور در اینجا
که خور تابان شوی از خور در اینجا
در این آیینه شیخا یار بینی
ولی درلیس فی الدیار بینی
درین آیینه میبنگر فنایت
درین آئینه هم بنگر بقایت
در این آیینه پیدا گشت جانان
حقیقت بیصفت خورشید تابان
در آن آیینه این آیینه بنگر
درون دل ببین پیداست یکسر
هر آیینه در این آیینه بار است
نمود صورت او صدهزار است
ندارد مثل، همتایی مجویش
بجز توحید در اینجا مگویش
ندارد مثل و مانندی ندارد
حقیقت یار و پیوندی ندارد
ز خود بر خود شده عاشق در اینجا
گهی صادق گهی فاسق دراینجا
ندارد مثل خود معبود ذات است
نموداری ز ذاتش در صفات است
همه شرع است شیخ از دید توحید
نمیگنجد در این اسرار تقلید
نه تقلید است این اعیان ذات است
صفات او فزون از هر صفات است
بصورت لیک در معنی همه نور
دو اینجا یافت شیخ و گشت مشهور
یکی ذات است در جمله نمودار
ولی منصور بین اندر سر دار
همه مرد رهند و ره ندانند
ره خود را بسوی شه ندانند
همه در غفلتند و عین تقلید
دگر در وحشتند و دید نادید
دگر قومی که در توحید مانند
درین آیینه دید دید مانند
درین اسرار بشتابند با ما
به هر نوعی که بشناسند ما را
غم ما میخورند اینجا حقیقت
سپرده جملگی راه شریعت
به امیدی که میدارند طاعت
بیا پیوسته از بهر سعادت
کشیده هجر اندر عشق اینجا
فتاده در میان شور و غوغا
بلاکش تا ز جانشان دوست داریم
در ایشان مغز جان در پوست داریم
بلاکش قرب جانان میبیابد
مر آن خورشید رخشان میبیابد
بلاکش قربت اسرار بیند
بلاکش دیدهٔ بیدار بیند
بلابینان عشق اندر غم و درد
بمانده اندر اینجا رویها زرد
بلا و قرب با منصور دادند
در اسرار بر وی برگشادند
اگر مرد رهی مگریز از دار
گرت خود میکشند اندر سردار
بهدست جان جان کشتن بسی به
حقیقت این ز دید ناکسی به
که بشناسد جمال یار اینجا
روا دارد وبال یار اینجا
مر اینها جمله نازاده درین راه
چو طفلانند نادان در بر شاه
چه فرق از آدمی تا عین حیوان
کسی باید که خورده آب حیوان
در این ظلمات، خضر رهروانم
بسوی آب حیوان راه دانم
در این ظلمات خضرم راه برده
ره خود را بسوی شاه برده
مرا چون آب حیوانست در جان
چه غم دارم درین زندان غولان
چو دنیا سجن مؤمن گفت احمد
حقیقت هست منصور و مؤید
از این زندان بیرون رفت خواهد
میان خاک در خون خفته خواهد
درون خاک منزلگاه یار است
ز من بشنو که این سر درچه کار است
درون خاک جان عاشقان است
در این جاگه لقای جاودان است
درون خاک آمد جوهر یار
درون خاک شد هم ناپدیدار
درون خاک جای انبیایست
حقیقت هم مکان اولیایست
درون خاک بسیار است اسرار
که میداند به جز دانای دادار؟
درون خاک در خود بنگر ای شیخ
ز دید دوست اینجا برخور ای شیخ
ترا رجعت به آخر در سوی خاک
بود زین شیب تا نُه تشت افلاک
درون خاک خلوتگاه عشق است
حقیقت مسکن و مأوای عشق است
تو تا با او رسی بسیار راه است
ولیکن در درون دیدار شاه است
تو تا با او رسی در محو فی الله
بباید کردنت در خود بسی راه
تو این دم در دم نقاش بینی
در آنگاهی که کل اوباش بینی
همه در سیر هستی بتپرستند
حقیقت بت پرست و خود پرستند
اگر مرد رهی ره کن درونت
که دل کرده در اینجا رهنمونت
ز دل پرس آنچه پرسی شیخ هشیار
که در دل حاضر است اینجای دلدار
دمی بیدل مباش و دل همی بین
ز دل مقصود خود حاصل همی بین
ز دل مقصود حاصل گردد اینجا
ز دل مر خویش واصل گردد اینجا
به دل واصل شو و دیدار او بین
حقیقت جملگی اسرار او بین
همه اسرارها در دل عیانست
ولی از غافل و منکر نهانست
گهی اسرار دل بیند در آنجا
که جز از عشق نگزیند در اینجا
بجز عشق اندر اینجا هیچ مگزین
ز سرّ عشق خود معشوق میبین
ز سرّ عشق او دانای او شو
ز نور ذات او بینای او شو
درت از عشق بگشاید حقیقت
نماید باز جان در دید دیدت
ز عشق اینجا تو برخور شیخ عالم
که عشق آمدت غمخور شیخ عالم
تو میخور غم دمادم از وصالش
امیدی دار و مگریز از وبالش
دمادم عاشقان را دل کند خون
دگرشان مینماید بیچه و چون
همه با یار در اندوه و ماتم
دگر شادی رسیده گشته خرم
همه با یار اینجا آشنایند
ولی مانند اسب بادپایند
کسی را نیست زَهره اندرین سر
که یابد نیز بهره اندر این سر
کسی را نیست تاب اصل اینجا
که بنمایدش ناگاه اصل اینجا
کسی را نیست تاب هجر محنت
کز آن محنت بیابد عشق حرمت
کسی را نیست تاب وصل بیشک
که تا یابد نمود خویش بیشک
کسی را نیست تاب وصل دلدار
بماندستند دلمجروح و افگار
حقیقت شیخ بازاری چنین است
تماشاگاه مرد راه بین است
عجب شوری گرفته گرد عالم
نماید راز در شورم دمادم
ز حیرت خون دلها سوخت اینجا
که باید دیدهها بر دوخت اینجا
دل عاشق در اینجا کرده بریان
نباشد هیچکس را زهرهٔ آن
که تا آهی زند از درد دلدار
کسی باشد که باشد مرد دلدار
اگر دردی ترا اینجاست بنگر
از آن درمان تو پیداست بنگر
اگر داری تو درد دل در اینجا
به درمانی رسی ای واصل اینجا
چو شیخ از عشق جانان شیخ کامل
شوی ناگاهی اندر درد واصل
اگر میبگذری از عشق خامی
به نزدیک امینان پس تمامی
اگر میبگذری از عشق اینجا
درون دل کجا بینی مصفا
اگر میبگذری از عشق بیچون
تو مانی دایماً در خاک و در خون
به بوی عشق دایم باش زنده
حقیقت باش هم سلطان و بنده
بسی وصف است اندر عشق عشاق
کسی باید که باشد در جهان طاق
رموز عشق از من باز داند
ز سر عشق آنگه راز داند
رموز عشق اینجا نیست بازی
بسوزی اندرو گر شاهبازی
رموز عشق بشناس و یکی شو
حقیقت عین جان بیشکی شو
رموز عشق اینجا دان و بشتاب
بسوی جزو و کل دلدار دریاب
رموز عشق بشناس و یکی بین
درون خویش را تو پیشبین بین
درون تست تیر و چرخ و انجم
حقیقت چرخ و انجم اندرو گم
حقیقت قوّت روح و روان است
درون تست پیر رهروان است
درون تست تیر چرخ دریاب
حقیقت اصل او در وصل دریاب
ز پیر خویش شو ای پیر آگاه
که پیر تست بیشک صاحب راه
اگر داری تو درد دل در اینجا
بیابی صاحب دردی در اینجا
ز پیر خود حقیقت شرع بسپر
ز نور شرع در دنیا تو برخور
ترا با پیرت اینجا آشناییست
که پیرت بیشکی عین خداییست
به شرع است این بیان از دید منصور
که پیر عشق شد توحید منصور
یقین منصور از پیر است بر دار
ز دید پیر خود اینجا خبردار
چه بازی میکند این پیر عاشق
گهی فاسق گهی در کعبه صادق
نداند سرّ پیر عشق جز من
ازو شد بر من این اسرار روشن
ازو شد روشن اینجا جان منصور
یکی شد ظاهر و پنهان منصور
همه پیر است اینجا پیر ما بین
دمادم شیخ این تدبیر ما بین
که العبد یدبّر مرتضا گفت
درون مرتضی بیشک خدا گفت
که العبد یدبّر نیست تدبیر
حقیقت مر خدا را هست تقدیر
چگونه این نباشد آنچه خواهد
کند تقدیر و آن هرگز نشاید
قلم راند و نوشت و مینماید
دمادم عشق اینجا میفزاید
هر آن تقدیر کاو سازد بباشد
اگر خواهد کشد خواهد نوازد
کسی را نیست زهره آنچه او کرد
که گوید چونکه او جمله نکو کرد
نکو کرده نکو خواهد حقیقت
یقین ای شیخ دین بهر شریعت
ز من بشنو که این شرع است بیچون
یکی باش و مشو اینجا دگرگون
صفات خود منزه دار اینجا
که تا باشی تو برخوردار اینجا
صفات خود ز آلایش بپرهیز
به نور عشق ذات خود برآمیز
درونت با برون جز ذات منگر
خدا را بین و تو در ذات منگر
درونت با برون منگر به جز دوست
یقین میدان که سر تا پای تو اوست
درونت با برون دیدار ذات است
از آن مر نحن اقرب در صفات است
ز نحن اقربت میگویم این سرّ
که تا دیدار خود یابی به ظاهر
ز نحن اقرب ار میگویم اسرار
ز نوعی دیگرت شیخا خبردار
ز نحن اقرب اینجا مینگر شاه
اگر هستی ز سرّ عشق آگاه
خدا با تست نزدیک ار بدانی
تو اویی او تو در اینجا نهانی
خدا با تست نزدیک ار ببینی
تویی ای شیخ اگر صاحب یقینی
خدا پیوسته با تست و تو با او
حقیقت اوست اندر گفت و در گو
خدا با تست شیخ! آگاه میباش
چو من در جزو و کل تو شاه میباش
سرا پایت همه اوست ار بدانی
که گفتارم چه توحید است و خوانی
سرا پایت به جز او نیست اینجا
ابی شک ذات او یکیست اینجا
سرا پایت به جز جانان ندارد
دل و جان تو دیدن آن ندارد
چرا کاینجا به صورت بازماندی
از آن از دید دیدش بازماندی
اگر هستی چو من اینجا خبردار
حقیقت این بود اینجا خبردار
ز سر تا پای تو چه مغز و چه پوست
یقین در عالم توحید کل اوست
ز چشم دل یقین بنگر عیان او
حقیقت جملهٔ کون و مکان او
ز چشم دل یقین بین ذات اینجا
جهان و جمله ذرات اینجا
به چشم دل یقین بین آنچه پیداست
تو اویی و تو اندر شور و غوغاست
ز چشم دل نظر کن دید جانان
تو اویی این بود توحید جانان
ز چشم دل بسی دیدند رویش
بمردند آنگهی در آرزویش
ز چشم دل اگر سالک حقیقت
رباید گوی روحانی حقیقت
شود کانجا جمال بینشان است
از آن عاشق در اینجا مست آنست
کمال سالک اینجا گاه اینست
که خود او بیند این عینالیقین است
کمال سالک اینجا جانفشانی است
پس آنگه دیدن راز نهانی است
نهان شو شیخ تا پیدا نمایی
دویی بگذار تا یکتا نمایی
نهان شو شیخ پیدا گرد در دین
چو من در عشق رسوا گرد در دین
نهان شو شیخ تا وصلت نماییم
من اندر لا همه وصلت نماییم
نهان شو شیخ بیرون آی از دل
که تا جزء تو گردد در عیان کل
نهان شو شیخ بیرون آی از تن
که تا گردد ترا توحید روشن
نهان شو شیخ بیرون آی از جان
که وصل یار خود یابی تو اعیان
نهان شو شیخ تا در بینشانی
همه اسرار منصورت بدانی
نهان شو شیخ تا گردی به کل ذات
حقیقت ذات گردد جمله ذرات
نهان شو شیخ اندر جزو و کل تو
که تا آیی برون از عین دل تو
نهان شو شیخ اندر اصل بنگر
تویی اصل حقیقت وصل بنگر
نهان شو شیخ اندر عالم عشق
مزن دم هیچ شیخا همدم عشق
دم عشق ازل زن همچو ما تو
حقیقت چون شوی از خود فنا تو
دم عشق ازل زن همچو منصور
یکی بین و یکی دان شیخ مشهور
دم از عشق ازل زن همچو مردان
ز دید خود گذر از دید جانان
دم عشق ازل زن بر سر دار
اگر مرد رهی ای شیخ دیندار
دمی در عشق آید آنست دیدار
تو آن دم شو به جان و دل خریدار
دمی کز عشق آمد زندگانیست
در آن دم جملگی راز نهانیست
دمی کز عشق آید در وجودت
از آن دم کن نظر دیدار بودت
سخن کز عشق آید آن یقین است
که بیشک ذات رب العالمین است
دمی کز عشق آمد هست آن ذات
کند مر محو اینجا جمله ذرات
دمی کز عشق آمد مغز جان است
در آن دم جمله اسرار نهان است
دم از این زن که منصور است این دم
در این دم زد در اینجا او دمادم
چه به زین دم که سالک اندرین راه؟
شود دمدم ز بود خویش آگاه
چه به زین دم که جانان بازیابی؟
از این دم این دم آنجا بازیابی
چه به زیندم که اینجا در زنی باز؟
وز آن دم بازبین انجام و آغاز
از این دم به چه باشد تا بیابی؟
که بود خویشتن یکتا بیابی
ندیدم شیخ چیزی بهتر از عشق
نباشد هیچ چیزی برتر از عشق
ندیدم به ز عشق اینجا حقیقت
که در عشق است پیدا دید دیدت
ز عشق اینجا شناسا شو چو منصور
ز پنهانی تو پیدا شو چو منصور
حقیقت شیخ واصل شو درین سر
که میگردانمت اسرار ظاهر
ز نور عشق اینجا بود خودبین
درونت بنگر و معبود خود بین
به نور عشق آنجا یاب جانان
درون خویش پنهان یاب جانان
به نور عشق ظاهر هرچه بینی
همه او بین اگر صاحب یقینی
به نور عشق اینجا آفرینش
همه گردان نگر در عین بینش
به نور عشق در خود سیر کن باز
درون خود ببین ما را سرافراز
همه در تو عیان و تو نبینی
تو از عالم جهان بنگر چه بینی؟
تو معبودی به صورت آمدی پوست
حقیقت کن نظر در کسوت دوست
به عشق، این راز اینجاگه کنی فاش
اگر یک ره بیابی دید نقاش
به عشق این سر توانی یافت اینجا
وگرنه باش در نایافت اینجا
به عشق اینجا نظر در خویشتن کن
یکی بین بود جانان بی سر و بن
همه از عشق میگویند اینجا
همه در عشق میپویند اینجا
به عشق خویش آوردت پدیدار
تو از اویی و او از تو پدیدار
چه گویم سر عشق لایزالی
که در وصلی چو با او در وصالی
چه گویم سر عشق اینجا ز تحقیق
مگر بنمایدت اینجا ز توفیق
کمال عشق بیشک عشق داند
بجز منصور سرّ او نداند
اگر از عشق بویی یافتی تو
درون جزو و کل بشتافتی تو
اگر در عشق واصل گردی ای شیخ
همی اندر دو عالم فردی ای شیخ
نداند سر عشق اینجای خودبین
کجا هرگز بداند مرد بدبین
هر آنکاو شد ز سر عشق آگاه
نبیند هیچ اینجا جز رخ شاه
اگر آگه شوی در عشق اینجا
بمانی تا ابد در جمله یکتا
اگر آگه شوی از عشق، بیشک
نماید جزو و کل نزدیک تو یک
اگر آگه شوی از دیدن شاه
تو باشی عشق و معشوق اندرین راه
اگر آگه شوی از نور عشقش
زیان یابی در اینجا بود عشقش
ز بود عشق اینجا بینشانم
بجز دیدار عشق اینجا ندانم
ز بود عشق اینجا باز بینم
جمال شاه یکتا باز بینم
ز بود عشق واصل گشتم از یار
دگر از عشق او من گشتهام یار
ز بود عشق اینجا ذات دیدم
عیان در جمله ذرات دیدم
ز بود عشق اینجا دم ز دستم
چهسود اکنون که بیرون شد ز دستم
سر رشتهٔ دمادم باز بینم
همی انجام و هم آغاز بینم
بجز دیدار عشق اینجا چه چیز است؟
که بیشک عشق دیدار عزیز است
حقیقت عشق اسرار است جانان
کسی کاو یافت دیدار است جانان
دمی در عشق شو گر عاشقی تو
بجز جانان مبین گر صادقی تو
دمی در عشق شو تا در فنایت
نماید در یکی عین بقایت
دمی در عشق شو تا آنچه جویی
تو خود بینی که اندر گفت و گویی
ز سر عشق واصل گرد در یار
که پیدا گرددت اسرار بسیار
تو میبین او ولیکن خود مبین تو
اگر خواهی یقین عینالیقین تو
ز عشق اینجا ببین عینالیقین است
حقیقت اولین و آخرین است
همه عشق است و اندر تو نهان است
ز عشقت ظاهر صورت عیان است
همه عشق است در صورت پدیدار
ولیکن عشق باشد ناپدیدار
همه عشق است عشق اندر تمامت
کند هر لحظه صد شور و قیامت
همه عشق است اگر دانی در اینجا
حقیقت سر ربانی در اینجا
ز عشق آمد پدیدار آنکسی کاو
همه بیند ز ذات عشق نیکو
خبر از عشق یاب و آشنا شو
به نور عشق گم گرد و خدا شو
کسی کز سرّ عشق است آمده راه
همه شاهش همیبیند همه شاه
همان بهتر که یابی بهره از عشق
که منصور است کلی زهره از عشق
حقیقت تا دل و زَهره نباشد
ترا از عشقِ کل بهره نباشد
دلی پر زهره میباید در اینجا
که بگشاید مراورا در دراینجا
شب و روزی در اینجاگاه جویان
بهسر در راه عشق افتاده پویان
شب و روزی عجب در ره فتاده
گهی در گور و گه در چه فتاده
شب و روزی تو در این منزل برد
که تا یابد شعاعی جانت از درد
کجا یابی دوا اینجا تو از یار
که بیهوده همی گویی تو بسیار
کجا یابی دوای درد جانان
که در این ره نهیی تو مرد جانان
کجا یابی دوا چون اندرین راه
نهیی از سرّ او مویی تو آگاه
کجا یابی دوا ای غافل اینجا
که تا بیشک نگردی واصل اینجا
اگر واصل شوی اینجا دوایت
نماید دوست اندر جان لقایت
همه درد تو در اینجا ز قلب است
حقیقت آنکهت اینجا نقد قلب است
همه درد تو اینجا هست صورت
نمیبینی دمی اینجا ضرورت
همه درد تو از جان است اینجا
وگرنه یار اعیان است اینجا
عجایب ماندهای چون حلقه بر در
که بگشاید ترا این حلقهٔ در؟
تو خود بگشای در اینجا در خویش
حقیقت پرده را بردار از پیش
تو خود بگشای در، تا یار بینی
درون شو تا حقیقت یار بینی
تو خود بگشای در تا اتصالت
شود پیدا و هم عین وصالت
تو خود بگشای در گر کاردانی
که وصلت حاصل است اندر معانی
تو خود بگشای در ای سالک راه
از آن پس تا نگردی هالک راه
تو خود بگشای در این دم که هستی
چرا پیوسته اینجا گاه مستی
تو خود بگشای در اینجا که در خود
درون شو تا ببینی رهبر خود
تو خود بگشای در تا در عیانت
شود پیدا همه راز نهانت
تو خود بگشا اگر چه در گشادهست
که بیشک بستگی آخر گشادهست
چو بگشادی در خود در حقیقت
روی در اندرون دید دیدت
چو بگشایی حقیقت بینی اینجا
نمود خویشتن در جمله پیدا
درون جان جانت یار خود بین
حقیقت بیشکی دلدار خود بین
ترا کی عاشقی خوانم درین راه
کزین معنی نگردی هیچ آگاه
ترا کی عاشقی خوانم درین سر
که اینجا مینبینی یار ظاهر
ترا کی عاشقی خوانند مردان
که اینجا گه نیابی ذات جانان
ترا کی عاشقی خوانم ز دیدار
که از صورت نگردی ناپدیدار
تویی اینجا حقیقت تا بدانی
همه اسرار و انوار معانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ سیر عرفانی و جستجوی حقایق درون است. شاعر به تشریح نقش عشق و توحید در درک حقیقت میپردازد و بر لزوم شناخت خود از طریق دروننگری تأکید میکند. شخصیت اصلی، جنید، به عنوان راهنما حضور دارد و به دیگران یادآوری میکند که دوستی با معشوق باید در دل و جان جستجو شود. مفاهیم وحدت در تنوع و ناپیدایی عشق به تصویر کشیده شده و در نهایت به ضرورت دل بستن به عشق و توجه به درون اشاره میکند، تا حقیقت وجودی را بیابند. در این مسیر، رازها و اسرار عشق در دل نهفتهاند که تنها از طریق عشق و ایمان میتوان به آنها دست یافت.
هوش مصنوعی: جنید، یکی از بزرگان عرفان، خورشید جان را به صورت عینی میبیند و در آن خورشید، تمام حقیقت و موجودیت نمایان است.
هوش مصنوعی: یار را در جان خود به وضوح ببین و حقیقت دیگری از او را در مسیر طریقت بشناس.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به سیر و سلوک (طریقت) ادامه بدهی، باید از شریعت (احکام دین) نیز پیروی کنی و به آن میل داشته باشی.
هوش مصنوعی: سیرت (طبیعت و باطن) همه موجودات یکی است، بنابراین باید در اجزای قابل مشاهده (ذرات) نیز این یکی بودن را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: در این مسیر همه چیز از یک چیز سرچشمه میگیرد و اینجا را با دقت نگاه کن که چقدر شور و هیجان وجود دارد.
هوش مصنوعی: از یک منبع، همهٔ نقشهای شگفتانگیز را در دلهای دریایی و شگفتآور پدید آورده است.
هوش مصنوعی: از یک دیدار، همهی دیدارها را مشاهده کردهای، بهطوری که خودت در همهی آن دیدارها حاضر بودی.
هوش مصنوعی: در اینجا یک جام به خورشید تشبیه شده که اگر آن را بشناسی، جاودانه خواهی شد. این نشاندهندهی اهمیت شناخت و درک عمیق از حقیقت وجودی است که به بقا و ازلی بودن میانجامد.
هوش مصنوعی: در اینجا به خورشید اشاره شده که نمادی از حقیقت یا نور الهی است و طینت (سرشت) انسانها به عنوان نور و حقیقت خورشید را تجلی میدهد. با این حال، این حقیقت در واقع در شبان (شب) پنهان است که ممکن است به مشکلات و چالشهای زندگی اشاره کند.
هوش مصنوعی: چراغی وجود دارد و در نگاه دقیقتر، میتوان فهمید که این چراغ در حقیقت، خود را در آیینه نشان میدهد.
هوش مصنوعی: هزاران شکل و تصویر مختلف از هم جدا شدند و هر کدام بهطور جداگانه، به وجود آمدند.
هوش مصنوعی: چندین نقش موزون از یکدیگر جدا شدند و از آن نقش عین، تصویر دیگری بیرون آمد.
هوش مصنوعی: ظهور قدرت الهی به وضوح دیده میشود و این قدرت هر لحظه بیشتر و بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: از فرمان خدا، اعمال او انجام میگیرد. آیا نمیبینی که دل تو از این راز مطلع است؟
هوش مصنوعی: اگر نظری و انتقادی در این مسیر داری، آن را در حضور خدا (شاه) بگو و به او ارائه بده.
هوش مصنوعی: اگر انتقاد تو در اینجا آشکار شود، قوت و تواناییات بیشتر میشود.
هوش مصنوعی: اگر نقد تو در اینجا به دل آید، جراحتها و زخمهای عاطفیات در دل نمود پیدا میکند.
هوش مصنوعی: جنید، عالم و صوفی معروف، میگوید که باید حقیقت و ارزش واقعی را از امور زودگذر و فانی تشخیص دهی و رازها را بگو، بدون اینکه از هر گونه مانع یا دشمنی بترسی.
هوش مصنوعی: هرگاه امروز به حقیقت و شناختی دست یافتهای و ایمان را در وجود خود حس میکنی، بدون تردید در اینجا پیروز و موفقی.
هوش مصنوعی: عشق تو به ظاهر نشاندهندهای از حقیقت است و در واقع، این حقیقت است که از جوهر شریعت برمیخیزد.
هوش مصنوعی: در درون خود، ارزش و جایگاه واقعیات را بیاب و از این شناخت، به وجود و هستیات آگاه شو.
هوش مصنوعی: ای دوست، تو نمیدانی چقدر ارزش و بهای وجود خود را داری؛ مراقب باش که آن را بیهوده نگذارید و از دست ندهی.
هوش مصنوعی: جمال و زیبایی جان، در درون انسان به خوبی قابل مشاهده است، اما این زیبایی از دید افرادی که دیدگاه پاکی ندارند، پنهان است.
هوش مصنوعی: جمال و زیبایی جان که همان روح است، در اینجا حضور دارد. فقط کافی است به درون دل خود نگاهی بیندازی تا آن beauty را که به وضوح آشکار است، ببینی.
هوش مصنوعی: جمال جان جان، همان زیبایی روح و وجود، بسیار مورد خواست و جستجو است. مردم در همه جا به دنبال یاری هستند که بتوانند آن را بیابند.
هوش مصنوعی: دلبر (دلدار) در میان همه گم شده است و به هر قطرهای از آب که نگاه میکنی، بیداری و خروش زندگی را احساس میکنی، بهگونهای که تمام عالم مانند دریای عمیق و وسیع به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: همه در دریا غرق شدهاند و جالب اینجاست که از سر تا پای آنها یکدست هستند.
هوش مصنوعی: همه موجودات در جستجوی او هستند، پس به زبان همه، او را ببین و از این محدودهٔ جسمانی فراتر برو.
هوش مصنوعی: از دیدن او در این آینه نگاه کن؛ از بخشش و کرمش، تو نیز از این آینه بهرهمند شو.
هوش مصنوعی: در این آینه، خود را مشاهده کن و ببین که چگونه با تابش خورشید روشن میشوی و از نور او بهرهمند میگردی.
هوش مصنوعی: در این آیینه، ای شیخ، یار خود را میبینی، اما در واقع چیز دیگری در دیار خود مشاهده میکنی.
هوش مصنوعی: در این آینه به فنا و زوال خود بنگر و در همین آینه به بقای جاودان خود نیز توجه کن.
هوش مصنوعی: در این آیینه، حقیقت معشوق که او را بیصفت توصیف میکند، همانند خورشید درخشان قابل مشاهده است.
هوش مصنوعی: در این آیینهای که اشاره شده، به باطن و دل خود نگاه کن و آنچه را که در درونت وجود دارد، به روشنی ببین.
هوش مصنوعی: در این آیینه، حقیقت وجود انسان یا جهان به وضوح نمایان است و تصویر او به طور فراوان و گوناگون در آن نمایش داده میشود.
هوش مصنوعی: هیچ موجودی نمیتواند با او مشابهت داشته باشد، تنها مفهوم یگانگی و توحید است که در این مورد میتوان دربارهاش صحبت کرد.
هوش مصنوعی: حقیقت یار همانند و شبیهای ندارد و هیچ پیوندی نمیتوان یافت که با آن مقایسه شود.
هوش مصنوعی: در اینجا شخص عاشق به عشق خود شدیداً وابسته شده و به گونهای دگرگون شده است که گاهی راستگو و گاهی فاسد و گمراه میشود. این تغییر حالات او نشان دهندهٔ شدت و عمق عشقش است.
هوش مصنوعی: موجودی مانند معبود (خدا) وجود ندارد، چرا که ذات او بینظیر است و صفات او، تنها نمایانی از ذات او هستند.
هوش مصنوعی: از نگاه توحید، تمام قوانین دینی (شرع) که شیخ (رهبر دینی) ارائه میدهد، در این اسرار عمیق و پیچیده نمیگنجد و نمیتواند به درستی وصف شود، زیرا این مسائل فراتر از تقلید است.
هوش مصنوعی: اینجا سخن از این است که آنچه دیده میشود، تقلید نیست و حقیقتی از ذات خداوند است. صفات خداوند بیشتر و فراتر از هر صفتی است که تصور میشود.
هوش مصنوعی: در ظاهر، مانند درختانی با شکل و هیبت مختلف به نظر میرسند، اما در حقیقت، همه آنها نور و حقیقت واحدی دارند. در اینجا، شیخ (منصور) روشنایی و معرفت را یافت و به شهرت رسید.
هوش مصنوعی: تنها یک حقیقت در تمام مظاهر وجود دارد، اما منصور (حلاج) را در دارایی خودش (دار، به معنای چوبهدار) ببین.
هوش مصنوعی: همهی مردم در مسیر زندگی هستند، اما راه را نمیشناسند و بهسوی حقیقت یا مقام بالا (شه) راهی ندارند.
هوش مصنوعی: همه مردم در غفلت به سر میبرند و از روی تقلید عمل میکنند، در حالی که گروهی دیگر در ترس و پریشانی هستند و حقایق را نمیبینند.
هوش مصنوعی: دیگران که مانند تو به وحدت و یکتایی خداوند پی بردهاند، همچون انعکاسی در این آینه، حقیقت را میبینند.
هوش مصنوعی: در اینجا دعوت شده به سرعت و شتاب به سمت درک و شناخت اسرار حقایق، به هر طریقی که ممکن است، برای همراهی و شناخت عمیقتر. با ما بیایید و به بررسی این حقایق بپردازید.
هوش مصنوعی: در اینجا، کسانی که در این مسیر با ما هستند، غم و اندوه ما را میخورند و حقیقت را به همه سپردهاند و به طور کلی نشاندهنده راه شریعت هستند.
هوش مصنوعی: امید به اینکه طاعت و عبادت میکنند، همیشه برای رسیدن به سعادت باید تلاش کرد و به آن پایبند بود.
هوش مصنوعی: عشق باعث شده که در اینجا به شدت آرزو و longing (دلتنگی) کشیده شود و فرد در میان شور و هیاهو قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: ما به شدت دوست داریم، حتی اگر به خاطر بلا و مشکلاتی که به ما میرسد، از جان خود بگذریم. در حقیقت، وجود اصلی ما (مغز جان) در لایههای ظاهری (پوست) آنها قرار دارد.
هوش مصنوعی: عاشق واقعی با سختیها و دردها نه تنها عزیز خود را میبیند، بلکه به نور و زیبایی او نیز دسترسی پیدا میکند. در واقع، با وجود مشکلات، او زیبایی و درخشش محبوبش را درک میکند.
هوش مصنوعی: انسان در نزدیکی محبوب، رازها را مشاهده میکند و کسی که بیدار و هوشیار است، به این اسرار دست مییابد.
هوش مصنوعی: عاشقانی که در غم و درد به سر میبرند، در این عالم باقی ماندهاند و چهرههایشان زرد و رنجور است.
هوش مصنوعی: عشق و درد را به منصور، که از عرفا و صوفیان بزرگ است، دادهاند و در احوالات او رازهایی را آشکار کردهاند.
هوش مصنوعی: اگر انسان در راهی باشد، نباید از زندان بگریزد، زیرا اگر خود را در مقام رهبری میکشد، نشاندهندهٔ اهمیت و ارزش آن راه است.
هوش مصنوعی: اگر کسی بهخاطر جانش جان خود را فدای عشق کند، در واقع این کار را به نادرستی انجام نداده، زیرا که عشق واقعی به درک و شناخت نیاز دارد و این شناخت از دیدگاه کسانی که خود را ناتوان میدانند، حاصل نمیشود.
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی یار را بشناسد، در این دنیا باید عواقب و مسئولیتهای عشق او را بپذیرد.
هوش مصنوعی: این افراد همه در این مسیر بیهویت و نازاده هستند، مانند بچههایی نادان که در حضور پادشاه قرار دارند و از فهم و آگاهی کافی برخوردار نیستند.
هوش مصنوعی: اختلافی بین انسان و حیوان وجود ندارد، مگر این که انسانی باشد که آب حیات را نوشیده باشد.
هوش مصنوعی: در این تاریکیها و بلایای زندگی، خضر (شخصیتی که نماد هدایت و دانش است) راهنمای من است و به من نشان میدهد که چگونه به سوی آب حیات بروم.
هوش مصنوعی: در این تاریکیها، من مانند خضر، راه را یافتهام و بهسمت پادشاه راه میبرم.
هوش مصنوعی: چون جانم زنده و تازه است مانند آب حیات، از اینکه در این زندان مخلوقات ترسناک (غولان) به سر میبرم، نگران نیستم.
هوش مصنوعی: دنیا برای مؤمن مانند زندانی است، این را احمد (محمد) گفته است؛ البته حقیقت این است که منصور (منصور حلاج) و مؤید (مؤید الدین جندی) نیز چنین را تایید کردهاند.
هوش مصنوعی: انسان، پس از رهایی از این زندان دنیا، به خاک برمیگردد و در آنجا همچون خونی که در خاک خوابیده، خواهد بود.
هوش مصنوعی: جان محبوب در درون خاک است و این را از من بشنو که این راز چه معنایی دارد.
هوش مصنوعی: جان عاشقان در دل خاک نهان است و در این مکان، دیدار ابدی و پاک خداوندی وجود دارد.
هوش مصنوعی: جوهر و ذات دوست (یار) در زمین (خاک) ظاهر شد، اما در همین حال به نوعی ناپدید و پنهان گشته است.
هوش مصنوعی: خاک، محل و جایگاه پیامبران و حقیقت الهی است و همچنین مکانی برای اولیای خدا و بندگان خاص او محسوب میشود.
هوش مصنوعی: درون زمین رازهای زیادی نهفته است که به جز خداوند هیچکس آنها را نمیداند.
هوش مصنوعی: ای شیخ، درون خاک خود را تماشا کن و از دیدن دوست، در اینجا ملاقات کن.
هوش مصنوعی: رجعت تو به زمین در پایان کار تو خواهد بود، از این پایین تا نُه آسمان.
هوش مصنوعی: درون خاک، جایی آرام و سکوتانگیز برای عشق است و حقیقتاً مکان و مامن عشق محسوب میشود.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به او (خدا یا حقیقت) راههای زیادی وجود دارد، اما در نهایت، حقیقت و دیدار او در درون خودت نهفته است.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به او (خدا) باید در وجود خود غرق در فنا و از بین رفتن بشوی و خود را بسیار درونی بکنی.
هوش مصنوعی: در این لحظه، تو در وجود خود به هنرمندی مینگری که در آن لحظه کسانی را میبینی که به ریخت و ظاهری بیمحتوا و بیارزش مشغولند.
هوش مصنوعی: تمام انسانها در جهان در حال حرکت و سیر هستند و به نوعی به idol worship (بتپرستی) مشغولاند. حقیقتاً آنها فقط بتها یا خودشان را میپرستند.
هوش مصنوعی: اگر انسان در مسیر حقیقت قرار گیرد، باید در درون خود راهی پیدا کند، زیرا دل او اکنون در اینجا بهسوی رهنمودی هدایت شده است.
هوش مصنوعی: از دل خود بپرس آنچه را که شیخِ آگاه میداند، زیرا آنچه در دل است، نزد دلدار (محبوب) حاضر و موجود است.
هوش مصنوعی: لحظهای بیخبر و بیدل نباش و فقط به قلب خود توجه کن؛ قلب تو به آنچه میخواهی نزدیک میشود و به مقصودت میرسد.
هوش مصنوعی: در اینجا مشخص میشود که هدف از دل، بهدست آوردن مقصود و وصال به معشوق است. اگر کس دل خود را شایسته و پاک کند، میتواند به او برسد و از آنچه دنبال میکند، بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: به قلب خود متصل شو و زیبایی و حقیقت او را مشاهده کن، زیرا تنها با این اتصال میتوانی تمام رازهای او را درک کنی.
هوش مصنوعی: تمام اسرار در دل آشکار است، اما برای کسی که غافل و منکر است، این اسرار پنهان و نهان میباشد.
هوش مصنوعی: گاهی اسرار دل را فقط در جایی میبیند که در آن عشق را برگزیده و به غیر از عشق چیزی را انتخاب نکرده است.
هوش مصنوعی: در اینجا هر چیزی جز عشق انتخاب نکن، زیرا تنها از طریق راز عشق است که میتوان معشوق را مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: از راز عشق معشوق آگاه شو و با درک از وجود او، بینش و بصیرت پیدا کن.
هوش مصنوعی: عشق به تو باعث میشود که حقایق را ببینی و جانت دوباره جان تازهای بگیرد و از طریق دیدنت، آگاهی عمیقتری پیدا کند.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر میگوید که به سبب عشق، با شیخ عالم (که به احتمال زیاد نماد دانش و حکمت است) برخورد کن و از او بیاموز، زیرا عشق باعث میشود که به درد و رنج او فکر کنی و به نوعی با غم او همراه شوی.
هوش مصنوعی: از عشق او دائماً غم بخور و هر لحظه به وصالش امید داشته باش، اما از مشکلات و آسیبهای ناشی از عشقش دوری نکن و فرار نکن.
هوش مصنوعی: عاشقان هر لحظه دلشان از عشق بیشتر میتپد و دچار عشق میشوند، و حال و وضعیت جدیدی را برایشان رقم میزند بدون اینکه بدانند چرا و چگونه.
هوش مصنوعی: همه عاشقان در غم و ناراحتی با یار هستند و حالا شادیای که در دلی دیگر شکل گرفته، آنها را خوشحال کرده است.
هوش مصنوعی: همه با معشوق در این مکان آشنا هستند، اما مانند اسب تند و سریع، از هم دورند و نمیتوانند به یکدیگر نزدیک شوند.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود کسی در این حالت و موقعیت وجود ندارد که جرأت و توانایی این را داشته باشد که از حقیقت و عمیقترین معنای این مکان باخبر شود.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند تحمل کند که اصل و حقیقت اینجا را ناگهان درک کند.
هوش مصنوعی: هیچکس طاقت دوری و جدایی را ندارد، زیرا از این جدایی است که عشق بهوجود میآید و حرمت و ارزش پیدا میکند.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند طاقت دیدار معشوق را داشته باشد، زیرا پس از آن، انسان به حقیقت وجود خود پی میبرد.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند عشق و وصال معشوق را تحمل کند؛ زیرا همه در رنج و درماندگی به سر میبرند و دلهایشان زخمی و خسته است.
هوش مصنوعی: حقیقت شخصی که در مقام شیخ و عالم دین در بازار قرار دارد، این است که تماشاگاه او فقط برای مردان بصیر و آگاه است.
هوش مصنوعی: عجب، چه حال و هوایی در سراسر جهان به پا شده که رازها را به طرز شگفتانگیزی فاش میسازد و من در این حالت شور و شوق دائمی به سر میبرم.
هوش مصنوعی: به خاطر حیرت و ناباوری، دلها در غم و اندوه غرق شدهاند و در این مکان، چشمان باید به حالت خیره و固定 باقی بمانند.
هوش مصنوعی: دل عاشق در اینجا از شدت عشق و شوق، بهسان آتش در حال سوختن است و هیچکس توان و جرأت تحمل این وضعیت را ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که از درد عشق معشوقی آه میکشد، باید فردی باشد که خود در دل عشق و محبت است.
هوش مصنوعی: اگر در اینجا دردی داری، با نگاهی به آن میتوانی معالجهات را پیدا کنی.
هوش مصنوعی: اگر در اینجا درد دل داری، به درمانی که در این مکان وجود دارد میرسی، ای کسی که به حقیقت پیوستهای.
هوش مصنوعی: وقتی که تو مانند یک شیخ، به عشق محبوب خود کامل و سرشار از معرفت شوی، ناگهان به بیخبری از درد و رنج میرسی که در پی وصال اوست.
هوش مصنوعی: اگر از عشق ناب و خالص به دور شوی و به نزدیک دوستان واقعی نروی، در واقع هیچ چیز را به دست نیاوردهای.
هوش مصنوعی: اگر از عشق به معانی عمیقتر و واقعیتر عبور کنی، در دل خود جایی برای روشنایی و پاکی نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: اگر از عشق غافل شوی و به آن بیاعتنا باشی، به صورت دائم در رنج و عذاب خواهی بود و هیچگاه به حقیقت زندگی نخواهی رسید.
هوش مصنوعی: با عطری که عشق به همراه دارد، همواره زنده و پویا باش. در حقیقت، در عشق باید همچون سلطان و بندهای واحد وجود داشته باشی.
هوش مصنوعی: در عشق، توصیفها و سخنان زیادی وجود دارد، ولی فقط کسی که در این دنیا خاص و بینظیر باشد، میتواند حقیقت عشق را درک کند.
هوش مصنوعی: فقط کسی که به عمق عشق رسیده باشد، میتواند به رموز و رازهای آن پی ببرد.
هوش مصنوعی: رازهای عشق در اینجا موجود نیست، این بازی را رها کن زیرا باید از آتش آن بگذری تا به مقام شاهینی دست یابی.
هوش مصنوعی: برای درک عشق، باید رازهای آن را بشناسی و به طور کامل با حقیقت وجود خویش یکی شوی و از تردید دوری کنی.
هوش مصنوعی: معنای این بیت این است که اسرار عشق را درک کن و هرچه سریعتر به سوی اصل و حقیقت محبوب برو و ارتباط خود را با معشوق بهخوبی دریاب.
هوش مصنوعی: عشق را بشناس و درون خود را مشاهده کن، تا بتوانی حقیقت را بهتر درک کنی.
هوش مصنوعی: درون تو، حقیقتی همچون تیر و چرخ و ستارهها وجود دارد، ولی این حقیقت در گردونهٔ رفتار و جهان بیرونی ناپیداست.
هوش مصنوعی: حقیقت، نیرویی است که به روح و جان انسانها زندگی میبخشد و این نیرو در دل بزرگترها و افراد با تجربه، که در مسیر زندگی حرکت کردهاند، وجود دارد.
هوش مصنوعی: درون شما چرخش تند روزگار را درک کن و حقیقت واقعی خود را در ارتباط با دیگران بشناس.
هوش مصنوعی: بهتر است از راهنمایی و تجربههای انسانهای دانا و آگاه بهرهمند شوی، زیرا آنها به یقین میتوانند راهی درست را برای تو پیدا کنند.
هوش مصنوعی: اگر در این مکان احساس درد و رنج میکنی، در اینجا کسی را خواهی یافت که خود نیز دردی دارد و میتواند تو را درک کند.
هوش مصنوعی: از استاد خود (پیر) حقایق دین را بیاموز و از نور دین در دنیا بهرهمند شو.
هوش مصنوعی: در این بیت، گفته میشود که تو با معلم خود (پیر) در این جا آشنایی داری و او بدون تردید تجلی خداوند است.
هوش مصنوعی: این بیانی که منصور از دیدگاه خود دارد، مطابق با اصول مذهبی است و نشان میدهد که عشق او به خداوند، به منزلهٔ اصل توحید (یگانهپرستی) است.
هوش مصنوعی: منصور، که اشاره به منصور حلّاج دارد، از نظر پیر خود، که نمایندهٔ عشق و عرفان است، به دار آویخته شده است. او از راه دور و از دید پیرش میتواند به حقیقت و واقعیت پی ببرد.
هوش مصنوعی: این پیر عاشق چه بازیهایی میکند! گاهی به خلافکاران میپیوندد و گاهی در کعبه و مکانهای مقدس راستگو و صادق است.
هوش مصنوعی: فقط من توانستم رازهای عشق را بفهمم و او (پیر عشق) نمیداند. این اسرار روشن از او بر من آشکار شده است.
هوش مصنوعی: از او حقایق و اسرار جان منصور برایم روشن شد؛ او به گونهای ظاهر و پنهان یکی است و هماهنگی دارد.
هوش مصنوعی: در این بیت اشاره به این است که همه چیز در این مکان، تحت نظر و هدایت پیر و راهنمای ماست. در هر لحظه، شیخ و استاد ما بر امور تسلط و تدبیر دارد.
هوش مصنوعی: خداوند متعال در سرنوشت و تقدیر انسانها دخالت دارد و در حقیقت، انسان نمیتواند سرنوشت خود را بهطور کامل تعیین کند؛ این سخن محصول فهم مرتضی (علی) و درون او است که بیان کرده است.
هوش مصنوعی: انسان نمیتواند به طور کامل برنامهریزی و تدبیر امور را در دست بگیرد، زیرا تدبیر واقعی متعلق به خداوند است و اوست که تقدیر و سرنوشت را تعیین میکند.
هوش مصنوعی: چگونه میشود که به آنچه تقدیر قرار داده است، دست پیدا نکنیم، در حالی که هیچ چیزی فراتر از آن نمیتواند باشد؟
هوش مصنوعی: هر لحظه قلم مینویسد و نشان میدهد که عشق در اینجا به طور پیوسته افزایش مییابد.
هوش مصنوعی: هر تقدیری که خداوند تعیین کند، اگر بخواهد، آن را به سمت سختی میکشد و اگر بخواهد، به سمت آرامش و نرمی هدایت میکند.
هوش مصنوعی: هیچکس جرأت ندارد بگوید که او (خدا) چه کرده است، زیرا او بهتنهایی همهچیز را به نیکویی انجام داده است.
هوش مصنوعی: اگر کسی نیکو عمل کند، در آینده نیز نیکو خواهد بود، این حقیقت قطعی است، ای شیخ دین، به خاطر قوانین شریعت.
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که به من گوش کن، این شریعت بینقص و کامل است، پس باید یکی و متحد باشی و در اینجا دچار تغییر و دوگانگی نشو.
هوش مصنوعی: او توصیه میکند که صفات ناپسند و آلوده را در این دنیا کنار بگذاری تا بتوانی از نعمتها و خوبیهای اینجا بهرهمند شوی.
هوش مصنوعی: خود را از آلودگیهای صفات ناپسند دور نگهدار و با عشق به ذات خود، به نورانی شدن بپرداز.
هوش مصنوعی: درون خود را با ظاهر خود مقایسه نکن، بلکه خداوند را ببین و توجه کن که همه چیز در ذات اوست.
هوش مصنوعی: درون و بیرون خود را جز دوست به چیزی ننگر و بدان که تمام وجود تو همان اوست.
هوش مصنوعی: درون و بیرون تو همان وجود واقعی است و این نکته که «ما برای نزدیکتر بودن به خداوند» مطلبی قابل توجه در صفات اوست.
هوش مصنوعی: من از نزدیکی ما به خداوند این راز را میگویم که تو باید در ظاهر به دیدار خودت برسی.
هوش مصنوعی: اگر میگویم که ما به خدا نزدیکتر هستیم، این اسرار به نوعی دیگر به تو، ای شیخ، خبر میدهد.
هوش مصنوعی: اگر از مقام قرب خدایی باخبر باشی، در اینجا، به مانند یک شاه، به راز عشق نگریستهای.
هوش مصنوعی: اگر به حقیقت پی ببری، خداوند نزدیکترین موجود به توست و خود او در وجود تو نهفته و پنهان است.
هوش مصنوعی: اگر صاحب یقین باشی، میتوانی بفهمی که خدا به تو نزدیک است و در حقیقت همان خود تو هستی، ای شیخ.
هوش مصنوعی: خدا همیشه با توست و تو نیز در ارتباط با اویی؛ حقیقت وجود خدا در گفتار و در سخن تو نیز وجود دارد.
هوش مصنوعی: ای شیخ! خدا همیشه با توست، بنابراین آگاه باش که من در جز، تو را و در کل، تو را شاه و سرور میدانم.
هوش مصنوعی: تمام وجود تو، تنها مربوط به اوست اگر بدانی که سخن من به چه معنی است و به چه توحیدی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: وجود همهچیز در این جا تنها به او برمیگردد و در واقع ذات او واحد و یکتا است.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که جز محبوب (جانان) هیچ چیز دیگری در سرای دل تو نیست و دل و جان تو توانایی دیدن او را ندارند.
هوش مصنوعی: چرا در اینجا به شکل چیزی باقی ماندهای، در حالی که از دید او (جانان) جدا ماندهای؟
هوش مصنوعی: اگر مانند من در اینجا آگاه هستی، حقیقت این است که فقط همینجا آگاه هستی.
هوش مصنوعی: از سر تا پا، هر چه در وجود تو هست، چه باطن (مغز) و چه ظاهر (پوست)، در حقیقت همه بهعنوان یک موجود در وحدت خداوندی محقق است.
هوش مصنوعی: با چشم دل حقیقت او را ببین، چراکه او اساس و حقیقت تمام موجودات و جهان است.
هوش مصنوعی: با دقت و از عمق وجودت به جهان و تمام ذرات آن نگاه کن و حقیقت آنها را ببین.
هوش مصنوعی: با دید دل خود، به وضوح درک کن که حقیقت آنچه وجود دارد، خود تو هستی و تو در میان هیاهو و آشفتگی زندگی حضور داری.
هوش مصنوعی: از دید باطنی و دل، به محبوب خود (جانان) نگاه کن؛ زیرا تو خود اویی و این همان حقیقت یگانگی و وحدت محبوب است.
هوش مصنوعی: بسیاری از عارفان و سالکان، با چشم دل به دیدن چهره معشوق پرداخته و جانشان را در این راه فدای او کردهاند و پس از آن، همیشه در آرزوی وصالش باقی ماندهاند.
هوش مصنوعی: چنانچه سالک حقیقت، از دل و با دیدی عمیق، جوهر و حقیقت وجود را درک کند، آن گوی روحانی که نماد حقیقت است را به دست خواهد آورد.
هوش مصنوعی: در آنجا که عشق حقیقی وجود دارد، جمال و زیبایی به صورت آشکاری نمایان نیست و عاشق به دوستی و سرمستی از این حالت، مشغول است.
هوش مصنوعی: کمال کار سالک در اینجا این است که او بتواند واقعیت را به طور واضح و بدون هیچ حجاب یا مانعی ببیند، و این همان یقین کامل و حقیقتی است که به آن عینالیقین میگویند.
هوش مصنوعی: کمال یک سالک در این مرحله، فدای خود و جانفشانی است، و پس از آن است که میتواند به رازهای پنهان دست یابد.
هوش مصنوعی: ای شیخ (دبیر یا معلم)، پنهان شو تا بتوانی خود را بهصورت واقعیات نشان دهی، زیرا برای اینکه یکی و یکتا به نظر بیایی، باید دوگانگی و اختلافها را رها کنی.
هوش مصنوعی: ای شیخ، پنهان شو تا در دین آشکار شوی، مثل من که در عشق رسوا و نمایان شدهام.
هوش مصنوعی: ای شیخ، پنهان شو تا ما بتوانیم به وصال (اتحاد و قرابت) هم برسیم، زیرا من به همهچیز در عالم وصل میشوم.
هوش مصنوعی: ای شیخ، پنهان شو و از دل خارج شو، تا اینکه جزئی از کل وجود تو به روشنایی برسد.
هوش مصنوعی: ای شیخ، خود را پنهان کن و از جسم خارج شو تا توحید (یگانگی خدا) در وجود تو به روشنی جلوهگر شود.
هوش مصنوعی: ای شیخ، خود را از عالم مادی جدا کن و از جان خود خارج شو، تا بتوانی به وصال یار (خدا) دست یابی و حقیقتهای عینی و واقعی را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: ای شیخ، پنهان شو تا در عدم و بینشانی، تمام رازهای محبوبت را بشناسی.
هوش مصنوعی: شیخ، تو باید پنهان شوی تا بتوانی به حقیقت کلی وجود دست یابی و همهی اجزای هستی در تو به وحدت برسند.
هوش مصنوعی: ای شیخ، مخفی شو در عالم جزئیات و کلیات؛ زیرا زمانی که از دل خود بیرون بیایی، باید درک کنی که حقیقت وجود تو از آن عین (حالت ظاهری) فراتر است.
هوش مصنوعی: ای شیخ، در حقیقت و اساسی که وجود دارد نهان شو و بر روی آن تأمل کن، زیرا تو خود همان اصل حقیقت وصلی.
هوش مصنوعی: ای شیخ، در دنیا و عالم عشق پنهان شو و هیچگاه به صحبت و دم زدن با هیچ شیخی نپرداز؛ چرا که عشق حقیقی نمیتواند با سخنان و نصایح شیخها همخوانی داشته باشد.
هوش مصنوعی: در آغاز، باید حالتی از عشق و حال ذاتی که از آن ناشی میشود، ایجاد کنی. اگر حقیقت وجودیات را درک کنی، به ادغام با حقیقت میرسی و خودت را فراموش میکنی.
هوش مصنوعی: در دم عشق ازلی، مانند منصور حلاج که به وحدت و یکی بودن خدا و انسان اعتقاد داشت، باید به مقام وحدت و آگاهی کامل برسید و به حقیقت پی ببرید، همانطور که شیخ معروف، مقام معنویت را درک کرده است.
هوش مصنوعی: عشق ازلی را با تمام وجود احساس کن، همانطور که مردان بزرگ میکنند؛ با این حس، از نگاه خود فاصله بگیر و به سوی جانان (خدا یا معشوق حقیقی) بگذر.
هوش مصنوعی: در عشق آغازین، مانند مردان، فریاد بکش و به خاطر بسپار که اگر راهی را میپیمایی، این کار را با تمام وجود و در نهایت صداقت انجام بده. ای شیخ دیندار، باید به شکوه و اهمیت این عشق توجه کنی.
هوش مصنوعی: لحظهای که عشق به انسان روی میآورد، همان لحظهٔ دیدار توست؛ در آن لحظه باید با جان و دل از تو استقبال کرد و تو را پذیرفت.
هوش مصنوعی: لحظهای که عشق به وجود میآید، زندگیست و در آن لحظه تمام رازهای پنهان آشکار میشود.
هوش مصنوعی: لحظهای که عشق در وجود تو خود را نشان میدهد، در آن لحظه به ملاقات و دیدار وجود حقیقیات بپرداز.
هوش مصنوعی: سخن و گفتاری که از عشق ناشی میشود، قطعا حقیقتی محکم و مسلم است که بیتردید به ذات خداوند، پروردگار جهانیان، مربوط میشود.
هوش مصنوعی: لحظهای که از عشق نشأت میگیرد، حقیقتاً وجود دارد و آن ذات الهی است که همه اجزای این جهان را در خود محو میکند.
هوش مصنوعی: لحظهای که عشق پدیدار میشود، روح را زنده و مغز جان را تغذیه میکند و در آن لحظه تمامی رازهای پنهان موجود است.
هوش مصنوعی: زن که به او اشاره شده، منصور حلاج است، عارف و شاعر مشهور. در اینجا اشاره به لحظهای خاص از عشق و وجود او دارد که به طور مداوم در حال تجلی و ظهور است. به عبارت دیگر، در این لحظه، عشق او بهطور مکرر و بیپایان در حال تجربه و احساس میشود.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر میگوید که در این لحظه (دم)، سالک (مرید یا جویندهٔ حقیقت) چه لذتی میبرد؟ او در این حال باید در هر دم به خود و وجودش آگاهی پیدا کند.
هوش مصنوعی: این لحظه چه فایدهای دارد که محبوب را دوباره بیابی؟ از این لحظه و آن لحظه، همواره برمیگردی به لحظهٔ کنونی.
هوش مصنوعی: این لحظه چه ارزشی دارد که در اینجا به آن توجه کنی؟ از آن لحظه، به شروع و پایان کارهایی که انجام دادهای نگاه کن.
هوش مصنوعی: از این لحظه به چه چیزی امید داری که به جایگاه واقعی خودت، یعنی وجود یکتای خودت، برسی؟
هوش مصنوعی: شخصی به نام شیخ میگوید که من هیچ چیز را بهتر از عشق ندیدهام و عشق را بالاترین چیز میداند.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که عشق بهترین و واقعیترین حقیقتی است که انسان میتواند تجربه کند، و هر چه در عشق وجود دارد، قابل مشاهده و فهمیدنی است.
هوش مصنوعی: چون عشق را دریافتی، مانند منصور حلاج، خود را نمایان کن و از پنهانی بیرون بیا. منصور حلاج، عارفی است که به خاطر بیان حقایق عاشقانهاش به مرگ محکوم شد.
هوش مصنوعی: حقیقت شیخ واصل را در این سر (خود) بشناس که من به تو اسرار را آشکار میکنم.
هوش مصنوعی: از نور عشق، در اینجا انسان خود را میبیند، بنابراین به درون خود نگاه کن و معبود واقعیات را بشناس.
هوش مصنوعی: با نور عشق، محبوب را در درون خود بیاب و او را که در درون پنهان است، شناسایی کن.
هوش مصنوعی: با نور عشق، هر چه را که میبینی، اوست که در پس آن قرار دارد، اگر به یقین رسیده باشی.
هوش مصنوعی: با نور عشق، آفرینش را در اینجا ببین و در عین حال، به عمق نگرش و بینش خود توجه کن.
هوش مصنوعی: با نور عشق درون خود را کاوش کن و دوباره به عمق وجود خود بنگر تا ما را که در درون تو به شکوه و عظمت هستیم، مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: هرچه در وجود تو وجود دارد، تو نمیبینی، حال آنکه اگر به جهان و چیزهای پیرامون خود نگاه کنی، میتوانی حقایق را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: تو به شکل معبود و محبوبی ظاهر شدهای، اما برای درک حقیقت او باید به باطن و اصل وجودش توجه کنی و از ظواهر بگذری.
هوش مصنوعی: اگر با عشق به اینجا بیایی، این راز را فاش خواهی کرد، به شرطی که یک بار نقاش را ببینی و او را درک کنی.
هوش مصنوعی: با عشق میتوانی حقیقت خود را در اینجا بیابی، وگرنه باید در ناتوانی و عدم شناخت باقی بمانی.
هوش مصنوعی: در اینجا به عشق توجه کن و به درون خود نگاه کن، زیرا تنها یک نگاه تو میتواند به معشوقی که هیچ سر و تهی ندارد، منجر شود.
هوش مصنوعی: در اینجا همه درباره عشق صحبت میکنند و همه در جستجوی عشق هستند.
هوش مصنوعی: عشق تو باعث میشود که ظاهرش را به تو نشان دهد؛ تو از او هستی و او نیز از تو به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: نمیدانم چگونه میتوانم درباره مفهوم عشق جاودانی صحبت کنم، زیرا وقتی به وصالی میرسم که با او (معشوق) در ارتباطم، خود عشق را درک میکنم.
هوش مصنوعی: نمیتوانم در مورد حقیقت عشق، سخن بگویم، مگر اینکه خودت از طریق تجربهات این حقیقت را درک کنی و آن را در اینجا ببینی.
هوش مصنوعی: کمال عشق را فقط عشق میداند و هیچکس جز منصور (منصور حلاج، عارف و شهید عشق) از راز آن آگاه نیست.
هوش مصنوعی: اگر در عشق طعم و بوی آن را چشیدهای، به سوی حقیقت و واقعیت یعنی جزء و کل آن میروی.
هوش مصنوعی: اگر تو در عشق به حقیقت برسی، ای شیخ، در این صورت در دو جهان بهتنهایی و یکتایی خواهی بود، ای شیخ.
هوش مصنوعی: کسی که به عشق واقعی نرسیده و به خودپسندی مشغول است، نمیتواند بفهمد عشق واقعی کجا است و مردان بدبین نیز از چنین درکی محروماند.
هوش مصنوعی: هر کسی که به حقیقت عشق پی ببرد، جز چهره معشوق چیزی در اینجا نمیبیند.
هوش مصنوعی: اگر از عشق باخبر شوی، در این دنیا بهگونهای باقی میمانی که همیشه و در همه جا، فقط وجود واحدی را تجربه میکنی.
هوش مصنوعی: اگر از عشق آگاه شوی، یقیناً همهچیز به تو نزدیک میشود و وجود جزئی و کلی در عشق باید برای تو آشکار شود.
هوش مصنوعی: اگر تو از دیدن حقیقت عشق و معشوق آگاه شوی، در واقع تو خود شاه عشق هستی و در این مسیر قرار داری.
هوش مصنوعی: اگر از نور عشق او باخبر شوی، در اینجا از وجود عشق او ضرر نخواهی دید.
هوش مصنوعی: جز دیدن عشق در اینجا نمیدانم که چه چیز دیگری وجود دارد و همه چیز برای من بیمعنی و بینشان است.
هوش مصنوعی: از وجود عشق، دوباره جمال خدای یکتا را میبینم و مشاهده میکنم.
هوش مصنوعی: به برکت عشق، به وصال رسیدم و از یار دیگری دور شدم، زیرا از عشق او به یار جدیدی تبدیل شدهام.
هوش مصنوعی: در اثر عشق وجودم را در خودم مشاهده کردم و در تمام اجزا و ذرات جهان، این حقیقت را یافتم.
هوش مصنوعی: از عشق و محبت چیزی به من نرسید و فایدهای ندارم، اکنون که آن عشق از دستم رفته و دیگر در اختیارم نیست.
هوش مصنوعی: منهر بار که به زندگی نگاه میکنم، هم انتهای آن را میبینم و هم شروع آن را.
هوش مصنوعی: جز مشاهدهٔ عشق، در این دنیا چه چیز دیگری ارزش دارد؟ زیرا بهطور قطع، عشق همان دیدار محبوب و عزیز است.
هوش مصنوعی: حقیقت عشق شامل رازهایی است و جانان، کسی است که دیدار او ممکن شده است.
هوش مصنوعی: مدتی در عشق غوطهور باش و متوجه چیز دیگری جز معشوق خود نباش. اگر واقعاً عاشق هستی، نباید کسی جز او را ببینی و اگر حقیقتاً راستگو هستی، فقط او را باید ببینی.
هوش مصنوعی: لحظهای در عشق غوطهور شو تا در فنا و نابودی خود، بقاء و جاودانگیات را مشاهده کنی.
هوش مصنوعی: لحظهای در عشق غرق شو تا آنچه را که میخواهی، خودت درون خودت ببینی و در گفتوگو با خودت درک کنی.
هوش مصنوعی: از سر عشق به معشوق بپیوند و به او نزدیک شو، زیرا در آنجا رازهای فراوانی برایت روشن خواهد شد.
هوش مصنوعی: تو میبینی که او (خدا) وجود دارد، اما خودت را نبین؛ اگر میخواهی به حقیقت واقعی (یقین) دست یابی، باید به او نگاه کنی.
هوش مصنوعی: این عشق، حقیقتی است که به وضوح قابل مشاهده است و به نوعی یادآور همه چیز است، هم آنچه که در آغاز وجود داشته و هم آنچه که در پایان خواهد بود.
هوش مصنوعی: تمام دنیا عشق است و این عشق در وجود تو پنهان است، اما از عشق تو، چهره و نمای ظاهری خود را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: عشق در ظاهر به شکلهایی مختلف نمایان میشود، اما در حقیقت، عشق چیزی است که به راحتی دیده نمیشود و در باطن پنهان است.
هوش مصنوعی: تمامی وجود پر از عشق است و این عشق در تمام لحظات زندگی انسان را به هیجان و شور و شورش میآورد.
هوش مصنوعی: اگر بفهمی، میتوانی دریابی که همه چیز عشق است و در اینجا، حقیقت و ذات الهی در عشق نهفته است.
هوش مصنوعی: عشق باعث ظهور و ظهور موجودی میشود که فقط زیبایی و نیکی ذات عشق را میبیند و درک میکند.
هوش مصنوعی: برای آشنایی با عشق، خبر از آن بگیر و به روشنی عشق، خود را گم کن و به خدا نزدیک شو.
هوش مصنوعی: کسی که به دلیل راز عشق به دنیا آمده است، میتواند همه پادشاهان را ببیند و در حقیقت از آنها فراتر باشد.
هوش مصنوعی: بهتر است که از عشق بهرهمند شوی، زیرا منصور (منصور حلاج، عارف و شهید عشق) بهوسیله عشق به حقیقت رسید و به زهره (در اینجا به معنای دل و روح و وجود) تجلی یافت.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل و محبت (زهره) در وجود تو نباشد، از عشق واقعی هیچ بهرهای نخواهی داشت.
هوش مصنوعی: برای آنکه در اینجا به حقیقت و عشق دست یابی، باید دلی پر از عشق و شجاعت (زهره به معنای شجاعت) داشته باشی تا بتوانی در این مسیر بیفتی و متوجه حقایق شوی.
هوش مصنوعی: در این مکان، شب و روز، جویندگان عشق در حال گذر هستند و بیوقفه در پی آن میگردند.
هوش مصنوعی: عجب این است که شب و روز، انسان در مسیر عشق بهسر میبرد و گاهی در گور (مرگ) و گاهی در چاهی (مشکل یا دردسر) میافتد.
هوش مصنوعی: شب و روز خود را در این دنیا به بطالت میگذرانید، تا اینکه شاید شعاعی از جانتان را از دردهایتان بیابید.
هوش مصنوعی: نمیتوانی در اینجا داروی درد عاشقانهات را از یار پیدا کنی، چرا که بیفایده است که بهطور مکرر دربارهاش صحبت میکنی.
هوش مصنوعی: چطور میتوانی درمان درد معشوق را پیدا کنی، در حالی که تو به این مسیر نیامدهای و از راز او بیخبر هستی؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوانی درمان درد جانان را پیدا کنی در حالی که در این مسیر، از راز او حتی به اندازه یک مو هم اطلاع نداری؟
هوش مصنوعی: ای غافل، در اینجا که نمیتوانی به یقین به حقیقت برسید، چگونه میخواهی راه درمان روحت را پیدا کنی؟
هوش مصنوعی: اگر به حقیقت اینجا برسید، دوستان در جان شما را درمان خواهند کرد و به شما کمک خواهند کرد.
هوش مصنوعی: تمام دردهای تو در اینجا به قلب مربوط میشود، حقیقت این است که در اینجا، فقط نتیجه و واقعیت قلب وجود دارد.
هوش مصنوعی: تمام درد و رنج تو به خاطر وجود ظاهریات در اینجا است و اگر دمی به حقیقت توجه کنی، این واقعیت را درک خواهی کرد که لازم است.
هوش مصنوعی: همه مشکلات و رنجهای تو از وجود و جان خودت ناشی میشود و اگر غیر از این بود، محبوب و یار واقعی در اینجا وجود داشت.
هوش مصنوعی: تو دچار حیرت و شگفتی و شبیه به حلقهای هستی که در به آن بسته شده است؛ کسی نمیداند که چهکسی میتواند تو را از این وضع نجات دهد و در را به روی تو باز کند.
هوش مصنوعی: باید خودت در دل و وجودت را بشکافی و پردههای درونیات را کنار بزنی تا به حقیقت واقعیات پی ببری.
هوش مصنوعی: برای درک حقیقت ارتباط با معشوق یا دوست را باید خودت در درونت را باز کنی و خود را وارد این فضا کنی تا بتوانی یار را ببینی و حقیقت او را درک کنی.
هوش مصنوعی: تو باید در را باز کنی تا ارتباط و پیوستگیات با یار نمایان شود و خود حقیقت وصالت نیز آشکار گردد.
هوش مصنوعی: اگر با دانایی و آگاهی به این موضوع بپردازی، خودت میتوانی در را به روی عشق و وصال بگشایی، زیرا رسیدن به وصال و ارتباط عمیق در دل معانی و مفاهیم نهفته است.
هوش مصنوعی: ای سالک راه، خودت باید در را باز کنی، زیرا تنها در این صورت است که نمیتوانی در این مسیر هالهای از ناپایداری و نابودی پیدا کنی.
هوش مصنوعی: در این لحظه که موجودی، خودت را بشناس و متوجه باش که چرا همیشه در این دنیا و در وضعیت غفلت و مستی به سر میبری.
هوش مصنوعی: خودت باید در دل خود را باز کنی تا بتوانی به درون خود بروی و راهنمای واقعی خود را ببینی.
هوش مصنوعی: خودت باید در وجودت را باز کنی تا اسرار پنهانت به وضوح و نمایان شود.
هوش مصنوعی: اگرچه در حقیقت در باز شده است، اما تو خود باید آن را باز کنی، چون در نهایت، آزادی و گشایش واقعی از درون خود تو به وجود میآید.
هوش مصنوعی: وقتی در خود را بگشایی و حقیقت را ببینی، در عمق وجودت، چیزهایی را مشاهده خواهی کرد که نشاندهندهٔ ماهیت واقعیات است.
هوش مصنوعی: زمانی که به عمق وجود خود نگریسته و حقیقت را دریابی، در آنجا میتوانی خویشتن را در همه جا ببینی و وجود خود را به وضوح درک کنی.
هوش مصنوعی: در عمق وجود خود، محبوب واقعیات را ببین و به راستی، معشوقی که در دلداری، به طور یقین مشاهده کن.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم تو را عاشق بنامم در این مسیری که از این معنا هیچ اطلاعی نداری؟
هوش مصنوعی: عاشق بودن تو را چگونه به حساب بیاورم در این عالم که در آن، معشوق را بهطور واضح نمیبینی.
هوش مصنوعی: عاشق را چگونه میتوان نامید وقتی که در این مکان، محبوب را نمییابی؟
هوش مصنوعی: عاشق را به خاطر دیدار محبوب نمیتوان عاشق خواند، زیرا تو از ظاهر او غایب نمیشوی و همیشه در دسترس هستی.
هوش مصنوعی: تو در اینجا حقیقت هستی تا همه اسرار و نور معانی را بشناسی و درک کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.