یکی پیری چو ماهی یک پسر داشت
که با روی نکو خُلق و هنر داشت
پدر کو را چنان پنداشته بود
حساب از وی بسی برداشته بود
به آخر مرد و جان آن پدر سوخت
چه میگویم جگر کو صد جگر سوخت
پدر بیخود پی تابوت میشد
که هم حیران و هم مبهوت میشد
چو خاک افشاند بسیار و فغان کرد
دلی پُر درد سر بر آسمان کرد
چنین گفت ای که پیوندت نبودست
تو معذوری که فرزندت نبودست
فراغت داری از درد من آنگه
که هستی از پس پرده منزّه
گر استغفار بی پایان ندیدی
حدیث کلبهٔ احزان شنیدی
پسر را چاه و زندانست آنجا
پدر را بیت الاحزانست اینجا
اگر همچون تو پیوندش نبودی
نبودی شک که مانندش نبودی
پسر را با پدر چل سال پیوست
چرا سعی بدو ندهد دمی دست
اگر خطّی بود آن جز خطا نیست
وگر حرفی بوَد آن هم روا نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، پدری پیر که پسرش را بسیار دوست داشت و او را نیکو و هنرمند میدانست، به ناگاه پسرش از دنیا میرود. پدر که دچار درد و اندوه عمیق شده است، به درگاه خداوند شکایت میکند و حسرت از دست دادن فرزندش را ابراز میکند. او در کلامش به این نکته اشاره میکند که جدا شدن از فرزندش برای او بسیار دشوار است و احساس میکند که فرزندش در دنیای دیگری از رنجها دور است. در نهایت، پدر به خود میآید و تأمل میکند که این جدایی اقدار ممکن است نتیجه خطاهای خود او باشد.
هوش مصنوعی: پیرمردی مانند ماه یک پسر داشت که از نظر ظاهر زیبا و از نظر اخلاق و هنر نیکو بود.
هوش مصنوعی: پدر آن پسر را آنچنان میدانست که خیلی از دوستی و محبتش به او کم کرده بود.
هوش مصنوعی: پدر در نهایت درگذشت و شدت اندوهش باعث شد که جانش به درد بیاید. حالا میگوید که من چگونه میتوانم احساسات عمیق خود را بیان کنم در حالی که قلبم مانند چندین قلب به شدت میسوزد؟
هوش مصنوعی: پدر وقتی که به تابوت پسرش نزدیک میشد، به شدت گیج و سردرگم بود و نمیتوانست عکسالعمل مناسبی از خود نشان دهد.
هوش مصنوعی: چون خاک را بر سر افشاند و بسیار ناله و فریاد کرد، دلی پر از درد داشت و سرش را به سمت آسمان بلند کرد.
هوش مصنوعی: او میگوید: تو که هیچ نسبتی با من نداری، معذور هستی که فرزندی برای من نیستی.
هوش مصنوعی: تو از درد من بیخبر و رها هستی در حالی که خودت را در پشت پردهای از پاکی و بیگناهی پنهان کردهای.
هوش مصنوعی: اگر داستان کلبهٔ احزان را نشنیدهای، به خاطر این است که هرگز از گناهان خود و طلب آمرزش به طور مداوم و بیپایان استغفار نکردهای.
هوش مصنوعی: پسر در آنجا در چاه و زندان گرفتار است، اما پدر در اینجا در بیتالأحزان (خانهٔ غم) زندگی میکند.
هوش مصنوعی: اگر تو اینقدر به او وابسته نبودی، هیچ شکی نیست که او هم به این اندازه به تو وابسته نمیبود.
هوش مصنوعی: پسر را سی سال با پدر ارتباط بود، پس چرا در این مدت حتی لحظهای هم تلاش نمیکند که به او کمک کند یا دست او را بگیرد؟
هوش مصنوعی: هرگونه خیالی که خطی را برای پسرش تصور کند، بیپایه و بدون حقیقت است و اگر هم سخنی وجود داشته باشد، باز هم اجازه ندارد که به آن استناد کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.