چنین نقلست کز آحادِ امّت
گروهی را کند بی بهره رحمت
خطاب آید که ایشان را هم اکنون
سوی دوزخ برید آغشته در خون
بآخر بر لب دوزخ بیکبار
ز حق خواهند مهل اندک نه بسیار
خطاب آید ز حضرت آشکارا
که کاری مینگردد دیر ما را
کنون سالی هزاری نه بعلّت
بفضل این خلق را دادیم مهلت
چنین نقلست ازان قوم جگر سوز
که میگریند این مدّت شب و روز
چو این سالی هزار آید بسرشان
ز حضرت مهلتی باید دگرشان
دوی دیگر ز حق مهلت ستانند
که تا بر دردِ خود خون میفشانند
مدام این سه هزاران سال افزون
همی گریند و میگردند در خون
که کس یک لحظه با آن قوم مسکین
نگوید کز چه میگرئید چندین
بزرگی گفت صد جان پریشان
چو جان من فدای اشکِ ایشان
که دردی را که آن درمان ندارد
ز حضرت جز دل ایشان ندارد
ترا تا دردِ بی درمان نباشد
بدرمان کردنت فرمان نباشد
همی یک دردش از صد جان ترا به
که دردش از بسی درمان ترا به
ترا گر بو عُبَیده هست جرّاح
دلت را بر جراحت نیست اصلاح
بپای انداز خود را سرنگونسار
مگر از خاک برگیرد ترا یار
اگر تو برنگیری سر ز پایش
بدست آری کمند دلربایش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، گروهی از مردم به دلیل اعمالشان از رحمت الهی بیبهره میمانند و به دوزخ فرستاده میشوند. در دوزخ، آنها بارها از خدا مهلت میطلبند و میگریند، در حالی که خدا میگوید که هیچ کار دیر نشده است و آنها را به مدت هزار سال مهلت داده است. این عذاب و گریه آنها ادامه دارد و دل بزرگی به خاطر اشکهای آنها به درد میآید. در نهایت، این درد بیدرمان و وضعیت اسفناک آنها به حس عمیق ترحم و کمک نیاز دارد، چرا که نمیتوانند به تنهایی از این مصیبت رهایی یابند. انسان باید به سمت اصلاح خود برود و از دردی که به جانش سوراخ کرده، غفلت نکند.
هوش مصنوعی: گفته شده است که از میان اعضای این امت، گروهی وجود دارند که از رحمت خداوند بهرهمند نمیشوند.
هوش مصنوعی: به این گروه گفته میشود که هماکنون به سوی دوزخ هدایت میشوند و در حالتی از عذاب و خونریزی قرار دارند.
هوش مصنوعی: در نهایت، در لب دوزخ، یک بار از خداوند چیز کمی خواهند، نه چیز زیادی.
هوش مصنوعی: از سوی خداوند بهطور واضح اعلام میشود که کار ما به تأخیر نمیافتد و زمان در دست ماست.
هوش مصنوعی: حالا هزار سال است که بهخاطر فضل و رحمت این خلق، به آنها مهلت دادهایم.
هوش مصنوعی: قصهای هست درباره آن قوم، که به شدت درد میکشند و برای دلهره و وضعیت خود، شب و روز گریه میکنند.
هوش مصنوعی: وقتی که یک هزار سال به پایان برسد، از جانب خداوند باید برایشان مهلت دیگری داده شود.
هوش مصنوعی: دیگران (مردم اهل دوزخ) از خداوند مهلت میخواهند تا بر درد و عذاب خود گریه کنند و اشک بریزند.
هوش مصنوعی: این عدهی بسیار از انسانها به مدت طولانی و بیوقفه در حال گریه و اندوه هستند و به خاطر عذاب و درد خود در خون میغلطند.
هوش مصنوعی: هیچکس یک لحظه هم با آن مردم بیچاره صحبت نمیکند تا بپرسد چرا اینقدر میگریند.
هوش مصنوعی: بزرگی گفت که صد جان و روح پریشان مانند جان من به خاطر اشکهای آنها قربانی میشود.
هوش مصنوعی: دردی که درمانی ندارد، جز دل آنان که در پیشگاه خداوند هستند، از کسی دیگر نیازی نیست.
هوش مصنوعی: تا وقتی که دردی غیر قابل درمان نداری، دستوری برای بهبودی تو وجود ندارد.
هوش مصنوعی: بهتر است که یک درد عمیق از صد جان داشته باشی تا اینکه دردهای زیادی داشته باشی که درمانی برای تو نداشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر بویی از عبیده (شخصیت داستانی که به هنر درمانگر بودن معروف است) داری، جراح دلت برای درمان زخم تو کارایی ندارد.
هوش مصنوعی: خود را به گناه و کجروی نینداز و به دنبال محبت و یار خود باش، مگر اینکه یارت تو را از زمین گناه بلند کند.
هوش مصنوعی: اگر تو پا از زمین برنمیداری، او را به چنگ نخواهی آورد و نمیتوانی از دلدادگیاش بهرهمند شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.