مگر می‌رفت ابراهیم ادهم
براهی در دو کس را دید با هم
یکی چیزی بیک جَو زان دگر خواست
بیک جَو می‌نیامد کارِ او راست
دگر ره گفت بستان یک جَو از من
که هست این کار را بیرون شو از من
پس آن یک گفت از تو من نپژهم
بیک جَو این بِنَدهم این بندهم
چو ابراهیم این بشنود درحال
چو مرغی میزد از دهشت پَر و بال
گه از خود رفت و گه با خویش آمد
ز مردانش یکی در پیش آمد
ازو پرسید کای سلطانِ دین تو
چه افتادت که افتادی چنین تو
چنین گفتا که چون گفت این بندهم
بدل گفتم مگر گفت ابنِ ادهم
بیک جَو این بندهم کرد آغاز
بیک جو این ادهم آمد آواز
اگر هر ذرّه دایم می‌خروشد
دل بیدار خود آن را نیوشد
گرفتم حالت مردان ندیدی
حدیث نیک شان باری شنیدی
اگر خواهی کمال حال مردان
فنا شو در حدیث و قالِ مردان
مباش ای ذرّه گر خواهی که جاوید
بوَد قایم مقامت قرصِ خورشید
اگر هستی تو حاصل نبودی
ترا اینجایگه منزل نبودی
که هر طفلی که درخُردی بمُرد او
ره این چار چیز آسان سپُرد او
ترا پس این همه در پیش ازانست
شب و روزت بلای خویش ازانست
ولی گر جام خواهی تا بدانی
بمیر از خویش اندر زندگانی
شنیدم جامِ جم ای مردِ هشیار
که در گیتی نمائی بود بسیار
بدان کان جام جم عقلست ای دوست
که مغز تُست و حسّ تست چون پوست
هر آن ذرّه که در هر دوجهانست
همه درجامِ عقل تو عیانست
هزاران صنعت و اسرار و تعریف
هزاران امر و نهی و حکم و تکلیف
بنا بر عقل تست و این تمامست
ازین روشن ترت هرگز چه جامست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابراهیم ادهم بر دو نفر می‌گذرد که در حال بحث بر سر یک جو هستند؛ یکی می‌خواهد آن را بگیرد، ولی دیگری جلوی او را می‌گیرد. ابراهیم از این مکالمه به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به خود می‌آید، و از یکی از مردان خود می‌پرسد که چرا او این را شنیده است. او می‌گوید که اگر انسان بخواهد به مقام بلند دست یابد، باید از خود بگذرد و در گفتار و رفتار مردان بزرگ الهام بگیرد. سپس به اهمیت معرفت و عقل اشاره می‌کند و می‌گوید که همه اسرار و حکمت‌ها در عقل و درون انسان نهفته است و جامی که می‌جویی، در واقع همان عقل است.
هوش مصنوعی: ابراهیم ادهم در حال حرکت بود که دو نفر را دید که با هم در حال گفتگو هستند.
هوش مصنوعی: یکی از آن دو نفر چیزی را از دیگری خواست، اما آن شخص به او یک جَو نمی‌داد و کارش راه نمی‌افتاد.
هوش مصنوعی: کسی دیگر به او گفت که از من یک جو بگیر، اما تو این کار را رها کن و از من دور شو.
هوش مصنوعی: آن شخص گفت که من هرگز از تو جدا نمی‌شوم و برای یک جَو (مقداری کمی) این بند و ارتباط خود را قطع نمی‌کنم.
هوش مصنوعی: وقتی ابراهیم این را شنید، مانند مرغی از ترس و وحشت بال و پر میزد و به شدت نگران شد.
هوش مصنوعی: ابراهیم ادهم در حالتی دچار شگفتی و حیرت شده که گاهی از خود خارج می‌شود و گاهی به خود برمی‌گردد، و یکی از مردانش نزد او می‌آید.
هوش مصنوعی: از او پرسیدند، ای بزرگ‌ترین پیشوای دین، چه بر تو گذشت که اینگونه در حال خویش افتاده‌ای؟
هوش مصنوعی: ابراهیم ادهم پاسخ می‌دهد که وقتی این ماجرا را شنیدم، گفتم این بند، به گفته من تغییر یافته است، مگر اینکه او گفت ابن ادهم.
هوش مصنوعی: بند "ادهم" به معنای "ابراهیم ادهم" است که در اینجا اشاره به داستان یا حکایت او دارد. پیداست که کسی در ابتدا به او گفت که او یک بند (حد و مرز) دارد، و او خود نیز با یادآوری این نکته، شروع به فکر کردن می‌کند و صدای دیگری به او می‌رسد که راجع به ادهم حرف می‌زند. در واقع، آغاز داستان یا تجربه‌ای است که به ادهم نسبت داده می‌شود.
هوش مصنوعی: هر ذره از این دنیا به طور مداوم در حال حیات و جنبش است، اما دل بیدار و هوشیار انسان باید این جنبش‌ها و پیام‌ها را بشنود و درک کند.
هوش مصنوعی: من حالت واقعی مردان خدا را درک کردم، اما تو فقط گفتار خوب آنها را شنیده‌ای و نه عملشان را دیده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به درجه و کمال رجال بزرگ برسید، باید خود را در سخن و رفتار آنها غرق کنی و از خود 용ی برکنی.
هوش مصنوعی: ای ذره کوچک، اگر می‌خواهی که مقام تو همیشه ثابت و ثابت‌قدم باشد، باید مانند قرص خورشید جاودانه بمانی و از فنا دوری کنی.
هوش مصنوعی: اگر تو به مقام و جایگاهی رسیده‌ای، بدان که این برای تو نیست وگرنه اگر هیچ فایده‌ای نداشتی، اینجا نیز نمی‌توانستی بمانی.
هوش مصنوعی: هر کودکی که در سنین کوچک بمیرد، به راحتی از این چهار چیز (دنیا، درد و رنج، مسائل مادی و وابستگی‌ها) رهایی یافته است.
هوش مصنوعی: زندگی تو، به علل و مشکلاتی که هر روز با آنها روبه‌رو هستی، بستگی دارد و این مشکلات دلیلی بر افکاری است که شب و روز در ذهنت وجود دارد.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به حقیقت و دانش دست یابی و رازهای نهفته را بشناسی، باید خود را از قید و بندهای دنیوی رها کنی و حتی از زندگی خود دست بکشید.
هوش مصنوعی: شنیدم که جام جم، ای مرد آگاه، در دنیا نشانه‌ها و نمایش‌های زیادی دارد.
هوش مصنوعی: بدان که جام جم نماد عقل است، ای دوست، چون مغز تو این عقل را در بر دارد و حسّ تو مانند پوستی است که آن را پوشانده است.
هوش مصنوعی: هر ذره‌ای که در این دنیا و آن دنیا وجود دارد، در جام عقل تو به روشنی و وضوح قابل مشاهده است.
هوش مصنوعی: در این بیت به فراوانی هنرها، رازها و تعاریف اشاره می‌شود که شامل بسیاری از قواعد و دستورات دینی و اخلاقی است که انسان‌ها با آنها در زندگی مواجه هستند.
هوش مصنوعی: دانش و عقل تو برتر از هر چیز دیگر است، زیرا هیچ چیزی به روشنی و وضوح علم تو نمی‌رسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.