آن را که نیست در دل ازین سر سکینه‌ای
نبود کم از کم و بود از کم کمینه‌ای
خواهی که از قرینه بدانی که عشق چیست
ناخورده می ز عشق ندانی قرینه‌ای
در دار ملک عشق خلیفه کسی بود
کو را بود ز در حقیقت خزینه‌ای
مرغی است جان عاشق و چندانش حوصله
کز هر دو کون لایق او نیست چینه‌ای
شه‌بیت سر عشق که مطلوب جمله اوست
بیتی است بس عجب مطلب از سفینه‌ای
عمری ز عرش و فرش طلب کردی این حدیث
چل روز نیز واطلب از قعر سینه‌ای
در عشق اگر سکینه پدید آیدت نکوست
لیکن به زهد هیچ نیرزد سکینه‌ای
طوفان عشق چون ز پس و پیش در رسد
جز در درون سینه نیابی سفینه‌ای
ای ساقی امشب از سر این جمع برمخیز
هر لحظه پر کن از می دوشین قنینه‌ای
چندان شراب ده تو که با منکر و مقر
در سینه‌ای نه مهر بماند نه کینه‌ای
بشکن پیاله بر در زهاد تا مگر
در پای زاهدی شکند آبگینه‌ای
عطار در بقای حق و در فنای خود
چون بوسعیدمهنه نیابی مهینه‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف عشق و حال و هوای عاشقانه می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که کسی که در دلش آرامش و سکینه‌ای نیست، در واقع از کمبودهای روحی رنج می‌برد. او به این نکته اشاره دارد که عشق واقعی را باید از درون احساس کرد و تنها تجربه‌ی آن می‌تواند درک عمیق‌تری از آن به دست دهد. عشق توفانی است که به عمق وجود انسان نفوذ می‌کند و بدون آن، هیچ پناهگاهی وجود ندارد. در ادامه، شاعر به زهد و خودداری اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که عشق با سکینه‌ای که در زهد به دست می‌آید، قابل مقایسه نیست. در انتها، عطار به تأسیس ارتباط بین بقای حق و فنای خود می‌پردازد و ابراز می‌کند که در این مسیر انسانی همچون بوسعید نیز یافت می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر کسی در دل خود آرامش و سکون ندارد، هیچ چیز نمی‌تواند او را آرام کند و او هرچه هم کم داشته باشد، از کمترین چیزها هم بی‌نصیب است.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی با شواهد و نشانه‌ها بفهمی عشق چیست، باید خود طعم عشق را بچشی؛ چون بدون تجربه، نمی‌توانی به درستی از نشانه‌های عشق صحبت کنی.
هوش مصنوعی: در سرای عشق، یک خلیفه وجود دارد که او حقیقت و رازهای عشق را به خوبی درک می‌کند و به همین دلیل، گنجینه‌ای از معارف عشق در او نهفته است.
هوش مصنوعی: عاشق مانند پرنده‌ای است که روحش در عشق پرواز می‌کند و آن‌قدر صبور است که از دنیا و آخرت (دو کون) چیزی نیست که لایق او باشد و بتواند او را راضی کند.
هوش مصنوعی: عشق آن چیزی است که مورد درخواست همه است و این موضوع به قدری شگفت‌انگیز است که در حقیقت یک شعر حیرت‌انگیز درباره آن وجود دارد که از عمق وجود انسان نشأت می‌گیرد.
هوش مصنوعی: تو سال‌هاست از زوایای آسمان و زمین به‌دنبال حقیقت و معنا هستی، اما در این مدت فقط در سی روز آن را از عمق دل خود بجوی.
هوش مصنوعی: اگر در عشق آرامش و سکینه‌ای برایت پدید آید، خوب است، اما این آرامش به زهد و پرهیزکاری ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: عشق همچون طوفانی که از هر سو می‌رسد، تنها در دل انسان جای دارد و هیچ وسیله‌ی نجاتی را نمی‌توان در این شرایط یافت.
هوش مصنوعی: ای ساقی، امشب از این جمع بلند شو و هر لحظه از شراب درون کوزهٔ قنینه (کوزه‌ای برای نگهداری شراب) پر کن و به ما بده.
هوش مصنوعی: شراب را به قدری به من بده که به خاطر تو حتی از منکر و بدی هم در دل نگذرد و دیگر نه عشق و محبتی در دل بماند و نه کینه و عداوتی باقی بماند.
هوش مصنوعی: پیالهٔ شراب را بر در زاهد بشکن تا شاید در پای زاهد، شیشه‌یی (آبگینه‌ای) هم بشکند. این ابراز به تنش و آزادی از قیود معنوی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: عطار در بقا و ماندگاری خداوند و فنا و نابودی خود، به اندازه بوسعید مهنه، که یکی از عارفان بزرگ است، نیز نمی‌تواند چیزی بدست آورد. در حقیقت، او می‌گوید که حتی به اندازهٔ یک ذره نیز نمی‌توان در این مقام به خود اعتماد کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای صورتت ز گوهر معنی خزینه‌ای
ما را ز داغ عشق تو در دل دفینه‌ای
دانی که آه سوختگان را اثر بود
مگذار ناله‌ای که برآید ز سینه‌ای
زیور همان دو رشته مرجان کفایت است
[...]
ساقی ز بامداد بیاور قِنینه‌ای
بردار بانگِ قهقهه از آبگینه‌ای
نقدینه بهشت مهیّا نمی‌شود
لطفی کنی ز ما بستانی رهینه‌ای
حالی در این معامله مصرف نمی‌شود
[...]
ای ماه و مشتری ز جمالت قرینه‌ای
وز گیسوی تو هر شکنی عنبرینه‌ای
گر می‌زنی به تیغ، نداریم سر دریغ
سر چون توان کشید ز مهری به کینه‌ای؟
مرغ دلم به داغ غمت تن فرو دهد
[...]
ای صاف‌تر تو را ز هر آئینه سینه‌ای
آرد مگر در آینه رویت قرینه‌ای
مایل به رحم شد فلک کینه‌جو به من
با من ولی هنوز تو در فکر کینه‌ای
خورشید اگر چه شاه سپهر است لیک هست
[...]
دارم نگار سنگدل سیم سینه‌ای
کز فرط مهر او به دلم نیست کینه‌ای
او همچو کعبه ساکن و خلقی بسان حاج
احرام بسته سوی وی از هر مدینه‌ای
چون زلف عنبرین که بود زیب گردنش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.