|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ماه را در مشک پنهان کرده‌ای
مشک را بر مه پریشان کرده‌ای
چشم عقل دوربین را روز و شب
بر جمال خویش حیران کرده‌ای
از شکنج زلف رستم افکنت
هر زمان صد گونه دستان کرده‌ای
دام مشکین است زلف عنبرینت
دام مشکین عنبر افشان کرده‌ای
من دل و جان خوانمت از جان و دل
تو چنین قصد دل و جان کرده‌ای
یوسف عهدی کزان چاه چو سیم
پوست بر من همچو زندان کرده‌ای
گفتمت بردی به بازی دل ز من
این خصومت باز بازان کرده‌ای
چشم تو می‌گوید از تو خامشی
کین چنین بازی فراوان کرده‌ای
در صفات حسن خود عطار را
تا که جان دارد ثناخوان کرده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های معشوقه‌اش می‌پردازد و او را با نمادهایی مانند ماه و مشک توصیف می‌کند. حیرت و شگفتی خود را از جذابیت‌های معشوق ابراز کرده و از زلف و دستان او به عنوان دام‌هایی برای فریب دل یاد می‌کند. او همچنین به حس مالکیت و وابستگی نسبت به معشوق اشاره می‌کند و از گرفتار شدن در عشق و بازی‌های دل بازان سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به ستایش معشوق می‌پردازد و همچنان به عشق و احترام خود به او ادامه می‌دهد.
هوش مصنوعی: تو ماه را در ظرف مشک پنهان کرده‌ای و آن مشک را بر روی ماه پخش و پریشان ساخته‌ای.
هوش مصنوعی: عقل و تفکر تو، که مانند یک چشمی دوربین‌وار است، همیشه و در هر زمانی به زیبایی و جمال تو حیران و شگفت‌زده است.
هوش مصنوعی: تو هر بار که از پیچ و تاب موی رستم را به زمین انداختی، صد نوع دام و فریب دیگر برای جذب و گرفتار کردن دیگران ایجاد کرده‌ای.
هوش مصنوعی: زلف‌های خوشبو و با لطافت تو مانند دامی است که با عطر مشک و عنبر موهای تو آراسته شده و به طرز زیبایی جلب توجه می‌کند.
هوش مصنوعی: من تو را از عمق دل و جانم می‌خوانم، چراکه تو با عشق و احساس به من نزدیک شده‌ای و قصد داری به دل و جان من توجه کنی.
هوش مصنوعی: منظور از «یوسف» در اینجا اشاره به زیبایی و جذابیت خاصی دارد که دل را به خود می‌کشاند. شاعر می‌گوید که تو، مثل یوسف که از چاه به محبوبیت رسید، من را نیز به دام انداخته‌ای و از آزادی‌ام جلوگیری کرده‌ای، به گونه‌ای که حالا به خاطر تو احساس زندانی بودن می‌کنم.
هوش مصنوعی: به تو گفتم که دل مرا در بازی عشق ربودی، اما تو تنها با دشمنی و نیرنگ با من برخورد کرده‌ای.
هوش مصنوعی: چشم تو نشان می‌دهد که خودت ساکتی و به همین دلیل است که این‌قدر در دل من ایجاد مشکل و بازیگوشی کرده‌ای.
هوش مصنوعی: تو در صفات نیکویی‌های خود، عطار را تا زمانی که زنده است ستایش کرده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دیده گریان سینه بریان کرده‌ای
ای سرت گردم چه احسان کرده‌ای
دل پریشان دیده حیران کرده‌ای
جان من این کرده‌ای آن کرده‌ای
دور گیتی را نمکدان کرده‌ای
[...]
ابر را سقای بستان کرده‌ای
باد را فراش دوران کرده‌ای
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.