|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر مردی خویشتن ببینیم
اندر پس دوکدان نشینیم
دیگر نزنیم لاف مردی
وز شرم ره زنان گزینیم
کاری عجب اوفتاده ما را
پیمانهٔ زهر و انگبینیم
تا زهر چو انگبین نگردد
یک ذره جمال او نبینیم
سر رشتهٔ دل ز دست دادیم
کین چیست که ما کنون درینیم
ای ساقی درد درد در ده
کامروز ورای کفر و دینیم
ما در ره یار سر ببازیم
وانگه پس کار خود نشینیم
آبی در ده صبوحیان را
کز عشق به سینه آتشینیم
صبح رخ او پدید آمد
ما جمله صبوحیان ازینیم
ما مستانیم و همچو عطار
از مستی خویش شرمگینیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی ماهیت مردانگی و جستجو برای حقیقت وجودی خود می‌پردازد. او از ناراحتی و شرم ناشی از رفتارهای نادرست و لاف‌های بیهوده سخن می‌گوید و به این نتیجه می‌رسد که برای یافتن حقیقت باید از خود راضی و خودخواهی فاصله بگیرد. در ادامه به عشق و شراب اشاره می‌کند و از تاثیر دیوانگی ناشی از عشق بر زندگی‌اش می‌گوید. او به صبحدم و دیدن معشوق اشاره می‌کند و در نهایت با حسرت از مستانگی و شرم خود صحبت می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر واقعاً مرد باشیم، باید خود را ببینیم و به جای فخر فروشی، در خفا با خودمان مواجه شویم.
هوش مصنوعی: دیگر هیچ ادعایی دربارهٔ مردانگی نخواهیم کرد و از شرم به راه زنان می‌رویم.
هوش مصنوعی: کار عجیبی برای ما اتفاق افتاده است؛ ما به جای شراب شیرین، پیمانه‌ای پر از زهر داریم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که زهر (درد و رنج) به حلاوت و شیرینی (انگبین) تبدیل نشود، هرگز یک ذره از زیبایی او (خدا یا معشوق) را نخواهیم دید.
هوش مصنوعی: دل خود را به‌طور کامل از دست داده‌ایم، و نمی‌دانیم که این وضعیت به چه دلیلی برای ما پیش آمده و چرا اکنون در این حال هستیم.
هوش مصنوعی: ای ساقی، امروز دردی را که به خاطر کفر و دین بر دل دارم، به من بده تا آن را تجربه کنم.
هوش مصنوعی: ما در راه رسیدن به محبوب جانمان را فدای او می‌کنیم و سپس به کارهای خود رسیدگی می‌کنیم.
هوش مصنوعی: ما از عشق به معشوق خود به حدی شوق و هیجان داریم که مانند شمعیان در آتش می‌سوزیم و فقط در حال نوشیدن شراب و شادی هستیم.
هوش مصنوعی: صبح چهرهٔ او نمایان شد و ما همه از خوشحالی و سرمستی صبوحی هستیم.
هوش مصنوعی: ما افرادی سرمست هستیم و مانند عطار از حالت سرمستی خود خجالت می‌کشیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ما صحبت همدگر گزینیم
بر دامن همدگر نشینیم
یاران همه پیشتر نشینید
تا چهره همدگر ببینیم
ما را ز درون موافقت‌هاست
[...]
بی منت دیده روی بینیم
بی زحمت لعل بوسه چینیم
با شاهد و جام همقرینیم
آری، چه کنیم این چنینیم
مپسند که بی رخت نشینیم
بنشین که رخ تو سیر بینیم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.