ذرهای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است
هر که گوید نیست دانی کیست آن کس کافر است
کافری شادی است و آن شادی نه از اندوه تو
نی که کار او ز اندوه و ز شادی برتر است
آن کزو غافل بود دیوانهای نامحرم است
وانکه زو فهمی کند دیوانهای صورتگر است
کس سر مویی ندارد از مسما آگهی
اسم میگویند و چندان کاسم گویی دیگر است
هرچه در فهم تو آید آن بود مفهوم تو
کی بود مفهوم تو او کو از آن عالیتر است
ای عجب بحری است پنهان لیک چندان آشکار
کز نم او ذره ذره تا ابد موجآور است
صورتی کان در درون آینه از عکس توست
در درون آینه هر جا که گویی مضمر است
گر تو آن صورت در آئینه ببینی عمرها
زو نیابی ذرهای کان در محلی انور است
ای عجب با جملهٔ آهن به هم آن صورت است
گرچه بیرون است ازآن آهن بدان آهن در است
صورتی چون هست با چیزی و بی چیزی به هم
در صفت رهبر چنین گر جان پاکت رهبر است
ور مثالی دیگرت باید به حکم او نگر
صورتش خاک است و برتر سنگ و برتر زان زر است
تا که در دریای دل عطار کلی غرق شد
گوییا تیغ زبانش ابر باران گوهر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ ارزش و زیبایی اندوه معشوق نسبت به شادی بیارزش دیگران است. عطار میگوید که اندوه معشوق برای آگاهی و ادراک واقعی انسان اهمیت بسیاری دارد و کافری که به شادیهای دنیا دل خوش کند، در واقع از حقیقت غافل است. او به عمق وجود انسانی اشاره میکند و میگوید مفهوم واقعی عشق و حقیقت از درک دنیا بالاتر است. در این میان، تصویر آینه به عنوان نمادی از خودشناسی و جستجوی حقیقت مطرح میشود. نهایتاً، عطار به غرق شدن در دریای دل و قدرت کلام خود اشاره میکند که میتواند از اندوه، باران و گوهر بسازد.
هوش مصنوعی: یک ذره اندوه تو از هر دو جهان عزیزتر است. هر کس بگوید چنین احساسی وجود ندارد، او کافر است.
هوش مصنوعی: شادی کافر (غیر مؤمن) با اندوه تو هیچ برابری ندارد، زیرا این خوشی ناشی از اندوه و شادی بالاتر از آن است که تو دچارش هستی.
هوش مصنوعی: دیوانهای که از او غافل است، به سبب ناآگاهیاش به دیگران و محبتهایشان به او، بیگانه و ناآشنا به شمار میرود. اما کسی که از او دانش و درک پیدا کند، مانند یک هنرمند است که تصویر اصلی و واقعی را میسازد.
هوش مصنوعی: هیچکس از اصل و حقیقت واقعی چیزی نمیداند، فقط دربارهٔ نامها و عناوین صحبت میکند؛ و در واقع، این فقط موضوع ظاهری و سطحی است که از آن آگاهی دارند، نه درک واقعی.
هوش مصنوعی: هر چیزی که تو میتوانی درک کنی، همان مفهوم تو است؛ اما مفهوم واقعی تو کسی است که از تمامی اینها فراتر است.
هوش مصنوعی: این دنیا بهشدت بزرگ و عمیق است، اما بهقدر کافی روشن است که از هر ذرهاش امواجی تولید میشود که تا ابد ادامه خواهد داشت.
هوش مصنوعی: تصویری که در آینه از تو نقش بسته، همان چیزی است که درون آینه وجود دارد و هر کجا که بخواهی، بهطور پنهان و نهان است.
هوش مصنوعی: اگر تو آن صورت را در آینه ببینی، هرگز نمیتوانی حتی ذرهای از او را که در مکان روشن و مقدسی است، پیدا کنی.
هوش مصنوعی: عجب اینکه هر چند صورت (زیبای واقعی) از آهن جدا به نظر میرسد، اما در واقع همان صورت در دل آن آهن نهفته است. این بدان معناست که حقیقت زیبایی در درون آن چیزها است، نه فقط در ظاهرشان.
هوش مصنوعی: اگر در وصف کسی یا چیزی، ویژگیها و حالتهای مختلفی ذکر شود، بهخصوص در مورد کسی که روح پاکی دارد، آن فرد میتواند به راحتی به مقام رهبری و هدایت برسد. این بیت به این معنا اشاره دارد که وجود ظاهری و باطنی افراد میتواند در کنار هم و در کیفیت و ویژگیهای آنها تأثیرگذار باشد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی مثل دیگری از او بهدست آوری، به حکم خدا باید نگاه کنی، که صورت او خاکی است و از سنگ و حتی طلا نیز برتر است.
هوش مصنوعی: عطار در حالی که در دریای دل غرق شده است، گویی زبانش مانند تیغی است که باران گوهر میباراند؛ یعنی سخنانش بسیار ارزشمند و پرمعنی هستند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عنبر است آن حلقه گشته زلف او یا چنبر است
چنبر است آری ولیکن چنبر اندر عنبر است
اصل او از زنگ و بر یک اصل او سیصد شکن
هر شکنجی را که بینی ز اصل او سیصد سر است
هر سری را باز سیصد بند گوناگون چنانک
[...]
شهریارا خرمی کن کاول شهریور است
با دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
جان و دل را مونس است و با گل و با نرگس است
نوبهار مجلس است و آفتاب لشگر است
این جهان همچون صدف گشت و تو او را گوهری
[...]
ای جوانبختی که تخت بختت از کیوان براست
در فلک فرمانبر رأی تو سعد اکبر است
بر بداندیشان تو بهرام کینه گستر است
مجلس بزم ترا خورشید رخشان ساغر است
چون قدح گیری بمجلس زهره چون رامشگر است
[...]
چرخ مردم خوار اگر روزی دو مردمپرور است
نیست از شفقت مگر پرواری او لاغر است
زان فلک هنگامه میسازد به بازی خیال
کاختران چون لعبتانند و فلک چون چادر است
عاقبت هنگامهٔ او سرد خواهد شد از آنک
[...]
کوس شه خالی و بانک غلغلش درد سر است
هر که قانع شد به خشک و تر شه بحر و بر است
تا ز هر بادی به جنبی ، پا به دامن کش چو کوه
کادمی مشتی غبار و عمر باد صرصر است
شکرگو ، ار فقر نفست را کشد ، زیرا خلیل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.