|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا به دام عشق او آویختیم
جان و دل را فتنه‌ها انگیختیم
دل چو در گرداب عشقش اوفتاد
تن فرو دادیم و در نگریختیم
بس که اندر وادی سودای او
خون دل با خاک ره آمیختیم
خاک پای او به نوک برگ چشم
گاه می‌رفتیم و گه می‌بیختیم
چون نیامد بر سر غربیل هیچ
پای در گل خاک بر سر ریختیم
گرچه ما زیرک ترین مرغی بدیم
لیک در دامش به حلق آویختیم
همچو عطاری ز شوق روی او
صورتش با روی جان انگیختیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجربه عمیق عشق و دلبستگی خود به معشوق می‌پردازد. او بیان می‌کند که چگونه از عشق او جان و دل را دچار فتنه کرده و به ورطه عشقش وارد شده است. در این مسیر، درد و رنج را تحمل کرده و به خاک پای او، که نشانه‌ای از ارادت و عشقش است، نگریسته است. با وجود اینکه از نظر عقلانی زیرک است، در دام عشق او گرفتار شده و به شوق وصال، خود را تسلیم کرده است. در نهایت، شاعر به روشنی ابراز می‌کند که عشق او به معشوق، همچون عطاری، تمام وجودش را در گرفته و آن را می‌ستاید.
هوش مصنوعی: ما جان و دل‌مان را برای اینکه در دام عشق او بیفتیم فدای او کردیم و به این خاطر با مشکلات و فتنه‌های زیادی روبه‌رو شدیم.
هوش مصنوعی: وقتی که دل ما به دست عشق او گرفتار شد، خود را به او سپردیم و از هر چیزی چشم پوشیدیم.
هوش مصنوعی: چقدر در راه عشق او غم و اندوه خورده‌ایم که خون دل‌مان با خاک مسیر آمیخته شده است.
هوش مصنوعی: ما به هنگام شوق دیدار محبوب، خاک پای او را به نوک چشمان خود منتقل می‌کردیم و گاهی آن را بر صورت‌مان می‌پاشیدیم.
هوش مصنوعی: چون او نیامد تا ما را آزمایش کند، ما به نشانهٔ دل‌تنگی و حسرت، پایمان را در گل و لای فرو بردیم و خاک بر سر خود ریختیم.
هوش مصنوعی: هرچند ما هوشمندترین پرنده‌ی این عالم بودیم، ولی با این حال در دام او گرفتار شدیم.
هوش مصنوعی: ما هم مانند عطار، از شوق دیدن روی معشوق، چهره‌امان را با چهره‌ای دلنواز آراسته‌ایم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بس که ما در ریگ رو غم ریختیم
بس گهر کز حلق خوک آویختیم
دُردیی بر درد دل می‌ریختیم
شوری از تلخی همی انگیختیم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.