چند جویی در جهان یاری ز کس
یک کست در هر دو عالم یار بس
تو چو طاوسی بدین ره در خرام
کاندرین ره کم نیایی از مگس
مرد باش و هر دو عالم ده طلاق
پای در نه زانکه داری دست رس
گر برآری یک نفس بی عشق او
از تو با حضرت بنالد آن نفس
هر نفس سرمایهٔ صد دولت است
تا کی اندر یک نفس چندین هوس
سرنگونساری تو از حرص توست
باز کش آخر عنان را باز پس
تا ز دانگی دوست تر داری دودانگ
نیستی تو این سخن را هیچ کس
گر گهر خواهی به دریا شو فرو
بر سر دریا چه گردی همچو خس
بر در او گر نداری حرمتی
چون توانی رفت راه پر عسس
چون تو ای عطار حرمت یافتی
بر سر افلاک تازانی فرس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل سالک را به بریدن از یاری خلق و دل بستن به یار یگانه فرا میخواند. او بر ارزش هر نفس تأکید میکند و حرص و هوس و دلبستگی به مال را سبب سرنگونی میداند. سالک را به فرو رفتن در ژرفای دریای حقیقت سفارش میکند، نه سرگردانی بر سطح آن. در پایان میگوید که با یافتن حرمت در درگاه دوست، از راه پرخطر میتوان گذشت و بر فراز افلاک رسید.»
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی در این جهان از این و آن یاری بخواهی؟ در هر دو جهان یک یار، یعنی خداوند، برای تو کافی است.
هوش مصنوعی: تو که مانند طاووس به زیبایی خود مینازی، در این راه با ناز گام بردار؛ اما بدان که در این راه از مگس هم کمتر نیستی. یعنی با همهٔ خودنمایی، در راه حق ناچیزی و باید خودبینی را کنار بگذاری.
هوش مصنوعی: جوانمرد باش و هر دو جهان، یعنی دنیا و آخرت، را رها کن و در این راه قدم بگذار، چون اکنون توانایی و فرصت آن را داری.
هوش مصنوعی: اگر یک نفس بی عشق او بکشی، همان نفس در پیشگاه خداوند از تو شکایت خواهد کرد.
هوش مصنوعی: هر نفس سرمایهٔ صد سعادت و دولت است؛ تا کی در هر نفس اینهمه هوس و خواهش بیهوده داری؟
هوش مصنوعی: خواری و سرنگونی تو از حرص و آز خودت است؛ سرانجام افسار نفس را بکش و آن را بازگردان.
هوش مصنوعی: تا وقتی دو دانگ را از یک دانگ بیشتر دوست داری، یعنی به افزونخواهی در مال دلبستهای، شایستهٔ فهم این سخن نیستی و در این راه هیچکس به شمار نمیآیی.
هوش مصنوعی: اگر گوهر حقیقت را میخواهی، در ژرفای دریا فرو برو؛ چرا مانند خس و خاشاک بر روی آب سرگردان میچرخی؟
هوش مصنوعی: اگر بر درگاه او حرمت و آبرویی نداشته باشی، چگونه میتوانی راهی را که پر از نگهبان و پاسبان است بپیمایی؟
هوش مصنوعی: ای عطار، چون تو در درگاه او حرمت و قرب یافتی، اکنون اسب خود را بر فراز آسمانها میتازانی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر نباشد قبله عالم مرا
قبله من کوی معشوقست و بس
گفت این نانت که داد ای هیچ کس
گفت این نان را عیالت داد و بس
ای ز تو بر هر دماغی صد هوس
وز وصالت خود نشان نادیده کس
چیست جز غم با دل من همنشین
کیست جز درد تو با جان همنفس
تیز بازاری و چون تو شکّری
[...]
نیست در آخرزمان فریادرس
جز صلاح الدین صلاح الدین و بس
گر ز سر سر او دانستهای
دم فروکش تا نداند هیچ کس
سینه عاشق یکی آبیست خوش
[...]
گر نبودی عشق همراه نفس
دم نیارستی زد اندر عشق کس
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.