درد کو تا دردوا خواهم رسید
خوف کو ، تا در رجا خواهم رسید
چون تهی دستم ز علم و از عمل
پس چگونه در جزا خواهم رسید
بی سر و پای است این راه عظیم
من به سر یا من به پا خواهم رسید
در چنین راهی قوی کاری بود
گر به یک بانگ درا خواهم رسید
می‌روم پیوسته در قعر دلم
می‌ندانم تا کجا خواهم رسید
جان توان دادن درین دریای خون
تا مگر در آشنا خواهم رسید
پی کسی بر آب دریا کی برد
من به گرداب بلا خواهم رسید
هر دم این دریا جهانی خلق خورد
گرچه من بر ناشتا خواهم رسید
علم در علم است این دریای ژرف
من چنین جاهل کجا خواهم رسید
گر هزاران ساله علم آنجا برم
آن زمان از روستا خواهم رسید
هیچ نتوان بردن آنجا جز فنا
کز بقا بس مبتلا خواهم رسید
هر که فانی شد درین دریا برست
وای بر من گر به پا خواهم رسید
بیخودی است اینجا صواب هر دو کون
گر رسم با خود خطا خواهم رسید
شبنمی‌ام ذره‌ای دارم فنا
کی به دریای بقا خواهم رسید
برنتابم این فنا سختی کشم
خوش بود گر در فنا خواهم رسید
کی شود عطار الا لا شود
زانچه بر الا بلا خواهم رسید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جست‌و‌جوی حقیقت و معنا پرداخته و از درد و خوف سخن می‌گوید. او با بیان اینکه در مسیر معنوی و شناخت خداوند به تهی‌دستی از علم و عمل دچار شده، به سختی‌های این مسیر اشاره می‌کند. در دریا و قعر دلش به جست‌وجو ادامه می‌دهد و می‌داند که تنها با فنا می‌تواند به آگاهی و بقا دست یابد. عطار به نا امیدی از رسیدن به حقیقت در دنیا اشاره می‌کند و به خیال فنا به امید رسیدن به کمال و یگانگی می‌نگرد، زیرا برای او نهایت آگاهی و رهایی تنها در سلوک و فنا ممکن است.
هوش مصنوعی: من از درد و رنج نمی‌ترسم، پس درد چیست که به آن رسیدن را بخواهم؟ و از ترس چه نشانی است که می‌خواهم به جایگاه امید و رجا برسم؟
هوش مصنوعی: وقتی که من از دانش و عمل بی‌بهره‌ام، چگونه می‌توانم در روز جزا به پاداش یا جزای خود برسم؟
هوش مصنوعی: این مسیر بزرگ و مهمی که در پیش دارم، حالتی نامتعادل و بی‌ثبات دارد و به نظر می‌رسد که نه به سر می‌رسم و نه به پا، یعنی نمی‌دانم چگونه می‌توانم به مقصد آن دست بیابم.
هوش مصنوعی: در این مسیر طولانی و دشوار برای موفقیت و رسیدن به هدف، تنها با یک صدا یا فریاد قوی و موثر، می‌توان به مقصد نهایی دست یافت.
هوش مصنوعی: به طور مداوم به عمق دل خود می‌روم و نمی‌دانم به کجا خواهم رسید.
هوش مصنوعی: نفس و جانم را در این دریای خون فدای عشق می‌کنم، شاید بتوانم به محبوب و آشنا برسم.
هوش مصنوعی: برای پی‌جویی کسی در این دریا، نمی‌توانم بروم، چون به دردسر و مشکلات (گرداب بلا) خواهم رسید.
هوش مصنوعی: این دریا هر لحظه جهانی از مردم را در خود می‌بلعد، اما من به‌رغم اینکه در حالت ناشتا (گرفتار در بلا) خواهم رسید، به کجا خواهم رفت.
هوش مصنوعی: این دریای عمیق دانش، خود پر از دانش و معرفت است و من که این‌قدر نادان هستم، چگونه می‌توانم به حقیقت آن دست یابم؟
هوش مصنوعی: اگر هزاران سال هم علم بیاموزم، باز هم به مقام و منزلت اصلی‌ام در روستای خود نخواهم رسید.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند به آنجا برسد مگر اینکه خود را فنا کند، زیرا اگر به حالت بقای خود ادامه دهد، به سختی و مشکلات بسیار خواهد رسید.
هوش مصنوعی: هر کسی که در این دریای فنا غرق شود، نجات پیدا می‌کند. وای به حال من، اگر بخواهم با پا به‌سوی آنجا بروم.
هوش مصنوعی: در اینجا، به بیخودی و ناشی از مستی در وجود روزگار اشاره می‌شود. اگر کسی به حقیقت راستین برسد، در هر دو جهان (دنیا و آخرت) نیکو و درست خواهد بود؛ اما اگر به خود و هوی و هوس بازگردد، به اشتباه و خطا خواهد افتاد.
هوش مصنوعی: من شبنمی کوچک هستم و به خاطر کمبودم در دنیای مادی در زوال به سر می‌برم، پس نباید به چنین مثالی توجه کنم که به دریای جاویدان خواهم رسید.
هوش مصنوعی: من نمی‌توانم این فنا را تحمل کنم و با این حال، اگر در این فنا به حقیقتی برسم، برایم خوشایند است.
هوش مصنوعی: عطار (شاعر) می‌گوید: کی خواهد شد که من به مقام والا و بی‌نیازی برسم؟ این آرزو در دل من وجود دارد، اما به آن نمی‌رسم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.