|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن ماه برای کس نمی‌آید
کو با غم خویش بس نمی‌آید
در آینه روی خویش می‌بیند
در دام هوای کس نمی‌آید
گر تو به هوس جمال او خواهی
او در طلب و هوس نمی‌آید
جانا ره عشق چون تو معشوقی
در زیر تک فرس نمی‌آید
در وادی بی‌نهایت عشقش
سیمرغ به یک مگس نمی‌آید
هرگز نشوی تو هم نفس کس را
کانجا که تویی نفس نمی‌آید
خورشید بلند را چه کم بیشی
کش سایه ز پیش و پس نمی‌آید
چون در قعر است در وصل تو
جز بر سر آب خس نمی‌آید
در پای فراق تو شوم پامال
چون وصل تو دسترس نمی‌آید
عطار که چینهٔ تو می‌چیند
مرغی است که در قفس نمی‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان عشق و الفت به معشوق می‌پردازد و تأکید می‌کند که هیچکس نمی‌تواند در مقام معشوق به او نزدیک شود. او از احساس تنهایی و فراق سخن می‌گوید و بیان می‌دارد که در عالم عشق، معشوق واقعی از دیگران جداست و هیچ‌گونه هوس و خواسته‌ای نمی‌تواند او را به سمت کسی دیگر بکشاند. شاعر همچنین به عدم دسترسی به وصال معشوق اشاره می‌کند و حسرتی عمیق را که از دوری او ناشی می‌شود، به تصویر می‌کشد. در نهایت، او خود را مانند پرنده‌ای در قفسی می‌بیند که هرگز نمی‌تواند به آزادی و وصال دست یابد.
هوش مصنوعی: این ماه (دختر یا معشوق) برای هیچکس نمی‌آید چون خود را در غم و اندوهش مشغول کرده و نمی‌تواند به کسی توجه کند.
هوش مصنوعی: انسان در آینه چهره‌ی خودش را می‌بیند و به کسی که به او تمایل دارد، نمی‌توانند دل ببندد و به‌سوی او برود.
هوش مصنوعی: اگر تو به آرزوی زیبایی آن معشوق بیاخیال هستی، او در جستجوی تو و آرزوی تو نمی‌آید.
هوش مصنوعی: ای دوست، راه عشق به گونه‌ای است که با وجود تو به عنوان معشوق، به راحتی و به سادگی قابل دسترسی نیست.
هوش مصنوعی: در دنیای بی‌پایان عشق، سیمرغ (پرنده‌ای افسانه‌ای و نماد کمال) هرگز به اندازهٔ یک مگس نمی‌تواند کوچک و بی‌ارزش شود.
هوش مصنوعی: تو هرگز نمی‌توانی هم‌نفس کسی شوی، زیرا آنجا که تو هستی، نفس دیگری وجود ندارد.
هوش مصنوعی: خورشید بلند، که نماد نور و روشنی است، به خودی خود بزرگ و تابان است و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را کمتر یا بیشتر کند؛ سایه‌ای که در اطرافش وجود دارد، از جلو و عقب نمی‌تواند روی او تاثیری بگذارد.
هوش مصنوعی: در عمق فراق و دوری از تو، فقط علف‌های هرز (خس) که در کنار آب می‌روید، به ذهن می‌آید و چیز دیگری نمی‌توان پیدا کرد.
هوش مصنوعی: در اثر جدایی از تو، به قدری رنج می‌کشم که مانند چیزی زیر پا می‌روم، چرا که رسیدن به وصال تو برایم ممکن نیست.
هوش مصنوعی: عطار در این بیت به کسی که معشوقش است اشاره می‌کند و می‌گوید او مانند مرغی است که نمی‌تواند از قفس خارج شود، در حالی که عشق و زیبایی او در دل او نشسته است. در واقع، عطار حسرت و دشواری جستجوی وصال را بیان می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.