دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند
تن به جای خرقه چون پروانه جان می‌افکند
گر بود غوغای عشقش بر کنار عالمی
دل ز شوقش خویشتن را در میان می‌افکند
زلف او صد توبه را در یک نفس می‌بشکند
چشم او صد صید را در یک زمان می‌افکند
طرهٔ مشکینش تابی در فلک می‌آورد
پستهٔ شیرینش شوری در جهان می‌افکند
سبز پوشان فلک ماه زمینش خوانده‌اند
زانکه رویش غلغلی در آسمان می‌افکند
تا ابد کامش ز شیرینی نگردد تلخ و تیز
هر که نام آن شکر لب بر زبان می‌افکند
ترکم آن دارد سر آن چون ندارد چون کنم
هندوی خود را چنین در پا از آن می‌افکند
همچو دف حلقه به گوش او شدم با این همه
بر تنم چون چنگ هر رگ در فغان می‌افکند
گاهگاهی گویدم هستم یقین من زان تو
لاجرم عطار را اندر گمان می‌افکند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جاذبه‌های معشوق می‌پردازد و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. دل او همچون پروانه‌ای به دور شمع وجود معشوق می‌چرخد و عشقش به قدری شدید است که او را به خود می‌کشاند. زلف و چشم‌های معشوق قدرتی جادویی دارند و دل‌ها را به سمت خود جلب می‌کنند. شاعر با توصیف‌های دلپذیر از زیبایی‌های معشوق و تاثیر او بر جهان، نشان می‌دهد که عشق او نه تنها دل خود او، بلکه اطرافیانش را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. همچنین، در نهایت اشاره‌ای به خود می‌کند و گمان خود را درباره عشق و حالش در این مسیر بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: دل به روی آن شمعی که روشنی‌بخش جهان است، نگاه می‌کند و بدن خود را مانند پروانه به جای خرقه (لباس عارفانه) به آتش عشق او می‌سپارد.
هوش مصنوعی: اگر عشق او در کنار جهانی سر و صدا کند، دل از شوق او خود را در وسط این عالم می‌اندازد.
هوش مصنوعی: زلف آن معشوق به قدری جذاب و دلرباست که می‌تواند صد بار توبه را زیر پا بگذارد و چشم او آن‌قدر فریبنده است که می‌تواند در یک لحظه، صد نفر را شکار کند.
هوش مصنوعی: موی سیاه او طوری تاب می‌خورد که آسمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و مغز شیرین پسته‌اش در دل جهان شوری و هیجان ایجاد می‌کند.
هوش مصنوعی: سبزپوشان آسمان، ماه را به افتخار زیبایی او، به زمین نسبت داده‌اند، زیرا چهره‌اش مانند صدای زیبایی در آسمان طنین‌انداز است.
هوش مصنوعی: هر کسی که نام شیرینِ محبوبش را بر زبان می‌آورد، تا ابد طعم شیرینی را در کامش حس می‌کند و هیچ‌گاه طعم تلخ و تند را تجربه نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: من از آن ترک (دختر زیبا) به خاطر زیبایی‌اش می‌کوشم که مانند هندوی خود (عزیزم) را در دلم نگه دارم، اما وقتی در برابرش قرار می‌گیرم، نمی‌توانم و او را به خاطر جذابیتش در پای خود می‌افکنم.
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و جذبه‌اش همچون ساز «دف» به دور او می‌چرخم، اما در عین حال هر رگ از بدنم به اندازهٔ چنگ در حال ناله و فریاد است.
هوش مصنوعی: گاهی خیال می‌کنم که من وجود دارم، اما با این حال از تو، به‌طور حتم، به عطار احساس و گمان می‌دهی که من نیستم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عشق تو هر روز شوری در جهان می‌افکند
زآن که رویت آتش اندر آسمان می‌افکند
طره تو چاک در جیب فلک می‌آورد
غمزه تو خاک در چشم روان می‌افکند
سفته می‌خواهیم دل را تا چرا چاک تو نیست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.