گنجور

غزل شمارهٔ ۱۳۸

 
عطار نیشابوری
عطار » دیوان اشعار » غزلیات
 

گر نبودی در جهان امکان گفت

کی توانستی گل معنی شکفت

جان ما را تا به حق شد چشم باز

بس که گفت و بس گل معنی که رفت

بی قراری پیشه کرد و روز و شب

یک نفس ننشست و یک ساعت نخفت

بس گهر کز قعر دریای ضمیر

بر سر آورد و به خون دل بسفت

پاک‌رو داند که در اسرار عشق

بهتر از ما راهبر نتوان گرفت

آنچه ما دیدیم در عالم که دید

وآنچه ما گفتیم در عالم که گفت

آنچه بعد از ما بگویند آن ماست

زانکه راز گفت نیست از ما نهفت

تربیت ما را ز جان مصطفاست

لاجرم خود را نمی‌یابیم جفت

تا تویی عطار زیر بار عشق

گردنان را زیر بار توست سفت

صورت جان است شعرت لاجرم

عقل را نظم تو می‌آید شگفت

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

پیمان در ‫۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۰ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۲۳ نوشته:

جان ما را تا به حق شد چشم باز
بس بِگُفت و بس گل معنی که بِرُفت

 

پیمان در ‫۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۰ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۲۴ نوشته:

جان ما را تا به حق شد چشم باز
بس بِگُفت و بس گل معنی بِرُفت

 

سید محسن در ‫۷ ماه قبل، چهار شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۵۸ نوشته:

درود بر ادیبان---پیشنهاد میشود
بس که گفت و بس دُرِ معنی که سفت
به معنا نزدیکتر است

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.