بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت
مست می عشق شد، وز تو شرابی نیافت
داشتم امید آنک بو که درآیی به خواب
عمر شد و دل ز هجر خون شد و خوابی نیافت
تشنهٔ وصل تو دل چون به درت کرد روی
ماند به در حلقهوار وز درت آبی نیافت
دل ز تو بیهوش شد دیده برو زد گلاب
زانکه به از آب چشم دیده گلابی نیافت
چند زند بر نمک یار دلم گوییا
به ز دل عاشقان هیچ کبابی نیافت
دل چو ز نومیدیت زود فرو شد به خود
خود ز میان برگرفت هیچ نقابی نیافت
گفتمش آخر چه شد کاین دل من روز و شب
سوی تو آواز داد وز تو خطابی نیافت
گفت مرا خواندهای لیک نه از جان و دل
هر که ز جانم نخواند هیچ جوابی نیافت
در ره ما هر که را سایهٔ او پیش اوست
از تف خورشید عشق تابش و تابی نیافت
گر تو خرابی ز عشق جان تو آباد شد
زانکه کسی گنج عشق جز به خرابی نیافت
تا دل عطار دید هستی خود را حجاب
رهزن خود شد مقیم تا که حجابی نیافت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از تشنگی و هجران و بیپاسخ ماندن نزد معشوق شکایت میکند. در گفتوگویی، معشوق علت را این میداند که او را از جان و دل نخوانده است. سپس غزل به این نتیجهٔ عرفانی میرسد که سایهٔ خودی مانع تابش خورشید عشق است و گنج عشق تنها در ویرانی به دست میآید. عطار نیز هستی خود را حجاب میبیند و آن را از میان برمیدارد تا حجابی نماند.
هوش مصنوعی: دل تشنه آنقدر سوخت و از لب تو آبی به او نرسید؛ از شراب عشق مست شد، اما از تو شرابی (لطف و وصالی) نصیبش نشد.
تمام عمر را در این امید بودم که بهخوابم بیایی، اما عمر گذشت و دل از دوری تو پرغم است و خواب و آرامشی ندارد.
تشنه عشق تو برای دیدارت بهسوی تو آمد اما مثل حلقه در پشت در ماند و همچنان تشنهاست.
دل از تو بیهوش شد و چشمها بر چهره او اشک گلاب زدند تا که بههوش بیاید زیرا گلابی بهتر از اشک چشم نیافت. (برای بهوش آوردن آدمی که ضعف کرده از گلابپاشیدن بر چهره او استفاده میشود)
هوش مصنوعی: یار چه بسیار دل مرا بر نمک میزند و زخمم را تازه میکند؛ گویی کبابی بهتر از دل عاشقان پیدا نکرده است.
هوش مصنوعی: وقتی دل از ناامیدی تو زود در خود فرو رفت، خودی خود را از میان برداشت و دیگر هیچ پردهای میان خود و تو ندید.
هوش مصنوعی: به معشوق گفتم: آخر چرا دل من شب و روز تو را صدا زد و از تو هیچ پاسخی نشنید؟
هوش مصنوعی: معشوق گفت: مرا خواندی، اما نه از ته جان و دل؛ هر کس مرا از جان نخواند، هیچ جوابی نیافت.
هوش مصنوعی: در راه ما هر کس سایهٔ وجود خودش پیش رویش باشد، از گرمای خورشید عشق هیچ تابش و فروغی به او نمیرسد؛ یعنی تا خودبینی هست، نور عشق نمیتابد.
هوش مصنوعی: اگر از عشق ویران شدهای، جانت آباد شده است؛ زیرا هیچکس گنج عشق را جز در ویرانه نیافته است.
دل عطار وقتیکه دید هستی او حجاب اوست پس برای همیشه رهزن خود شد تا که حجابی نیافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.