آفتاب روی تو تابان شد از ذرات کون
می نماید پرتو حسن تو از مرآت کون
پیش ازآن کاندر جهان این مصحف و اوراق بود
در کتاب حسن تو مکتوب شد آیات کون
عالم از نور تجلی مینماید هست نیست
حیرت عقلست در حسن رخت حالات کون
فارغم از فکر غایات و بدایات جهان
در صفای روی تو دیدم همه غایات کون
در تجلی جهان سوز جمال روی دوست
غرق دریای فنا گشته صفات و ذات کون
عاقبت از پرتو خورشید روی نوربخش
نور مطاق شد اسیری ظلمت ذرات کون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی و نور چهره معشوق میپردازد و تأثیر آن بر عالم هستی را بیان میکند. او بر این باور است که همه چیز در جهان از نور معشوق تابش مییابد و زیباییهای جهان در جلوهگری چهره او مکتوب شده است. زیبایی معشوق به حدی است که انسان را از درک آغاز و انجام هستی بینیاز میسازد و در نور او، هستی و نیستی یکجا میشوند. شاعر در نهایت نشان میدهد که روشنی معشوق، تاریکیهای عالم را از بین میبرد و او را از قید و بند ماده آزاد میسازد.
هوش مصنوعی: خورشید چهره تو روشن و تابناک شده است و زیبایی تو از هر ذرهای در جهان نمایان میشود.
هوش مصنوعی: قبل از آنکه در جهان این کتاب و ورقها وجود داشته باشد، آیات وجود در کتاب زیبایی تو نوشته شده است.
هوش مصنوعی: جهان از درخشش نور نمودار است و وجود و عدم در زیبایی چهرهات، حیرت عقل را به همراه دارد. حالات کائنات تحت تأثیر توست.
هوش مصنوعی: از فکر انتهاها و آغازهای جهان رها شدم و در زیبایی چهرهات همهچیز را دیدم.
هوش مصنوعی: درخشندگی و زیبایی چهره محبوب باعث شده که صفات و ذات جهان در آتش فنا غرق شوند.
هوش مصنوعی: در نهایت، بر اثر تابش نور خورشید، اسیر تاریکیهای عالم هستی شدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.