|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل و دینم ببرد آن شوخ عیار
چه میخواهد ندانم از من آن یار
بغیر از ناله و آه جگر سوز
ندارم در غم عشقش دگر کار
چو دید او کز غم عشقش چنینم
نمود آخر بمن بی پرده دیدار
ز یک جرعه ازآن جام تجلی
شدم سرمست و دیوانه بیکبار
اگر صد بار روزی رخ نماید
بحسن دیگرش بینم بهربار
شدم حیران میان نور و ظلمت
چو دیدم آن خط و عارض بهم یار
رخش مارا برد رو سوی مسجد
لبش گوید درآ در کوی خمار
بجان دارم نهان اسرار جانان
چو منصورم اگر آرند بردار
اسیری را چو دید او محرم راز
نهان از وی ندارد هیچ اسرار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل به عشق خود و تأثیر عمیق آن بر زندگی‌اش می‌پردازد. او از دلبری صحبت می‌کند که دل و دینش را ربوده و در غم عشقش گرفتار شده است. در عین حال، پس از دیدار یار، با جرعه‌ای از جمال او سرمست و دیوانه می‌شود. شاعر به زیبایی‌های او تأکید می‌کند و اظهار می‌دارد که در هر بار ملاقات، دلش دوباره به تپش می‌افتد. او بین نور و ظلمت متحیر است و در نهایت به راز و رمزهای عشقش اشاره می‌کند که حتی به معشوق نیز پنهان نیست.
هوش مصنوعی: دل و دینم را آن معشوق بازیگوش برداشت، نمی‌دانم او از من چه میخواهد.
هوش مصنوعی: جز ناله و آه عمیق، احساس دیگری در دل ندارم و در اندوه عشق او دیگر مشغله‌ای ندارم.
هوش مصنوعی: وقتی او دید که به خاطر عشقش این‌گونه دچار غم و اندوه شده‌ام، در نهایت بدون هیچ پرده‌پوشی به من روی آورد و مرا ملاقات کرد.
هوش مصنوعی: از یک جرعه آن جام روشنایی مست و دیوانه شدم به یکباره.
هوش مصنوعی: هر بار که او با زیبایی‌اش پیش من می‌آید، حتی اگر صد بار باشد، باز هم با هر بار، زیبایی جدیدی را از او مشاهده می‌کنم.
هوش مصنوعی: در میانه‌ی روشنایی و تاریکی، به شدت گیج و متحیر شدم وقتی که آن خط و چهره‌ی زیبا را در کنار یارم دیدم.
هوش مصنوعی: اسب ما به سوی مسجد می‌رود و لب او می‌گوید که وارد شو در کوی مستی.
هوش مصنوعی: من زندگی و جانم را در اختیار اسرار محبوب گذاشته‌ام و اگر مرا بگیرند مانند منصور، مقاومت می‌کنم.
هوش مصنوعی: زمانی که اسیری را می‌بیند، متوجه می‌شود که آن شخص رازهای نهانی دارد و از او هیچ چیزی را از نظر اسرار پنهان نمی‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من این جا دیر ماندم، خوار گشتم
عزیز از ماندن دایم شود خوار
چو آب اندر شَمَر بسیار ماند
زُهومت گیرد از آرام بسیار
منقش عالمی فردوس کردار
نه فرخار و همه پر نقش فرخار
هواش از طلعت ماهان پر از نور
زمینش از بوسۀ شاهان پر آثار
بتانی اندر و کز خط خوبان
[...]
مرا با عاشقی خوش بود هموار
کنون خوشتر، که در خور یافتم یار
کنون خوشتر، که ناگاهان برآورد
مه دو هفته من سر ز کهسار
کنون خوشتر، که با او بوده ام دی
[...]
نبینی بر درخت این جهان بار
مگر هشیار مرد، ای مرد هشیار
درخت این جهان را سوی دانا
خردمند است بار و بی‌خرد خار
نهان اندر بدان نیکان چنانند
[...]
چه باشد گر خوری صد سال تیمار
چو بینی دوست را یک بار دیدار
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.