اسرار یقین را بگمانی شده باحث
کی کشف شود علم لدنی بمباحث
آن واحد با لذات که شد کون صفاتش
حقا که ندارد بجهان ثانی و ثالث
آن نور که ذرات جهان سایه اویند
بحریست که موجش بود اکوان و حوادث
زان دم که ز خود فانی و باقی بخدایم
هم ناصر و منصورم و هم مهدی و حارث
میراث بر علم نبی چونکه ولی بود
مائیم بحق سرنبی را شده وارث
زاهد چو ندارد ز می عشق تو لذت
بر طعنه عشاق شود این همه باعث
حیران رخت شد ز ازل جان اسیری
عشق من و حسن تو قدیمند نه حادث



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی موضوعات عرفانی و فلسفی میپردازد. او بیان میکند که علم حقیقی و یقین تنها از طریق ارتباط با خداوند و عشق واقعی به دست میآید و هر دانشی که در بحثهای دنیوی جستجو شود، ناقص است. شاعر همچنین رویای یگانگی با حق و دیدار حقیقت را وصف میکند و میگوید که عشق او به معشوق ازلی و ابدی است. در این مسیر، او بر این باور است که عشق و لذتهایی که از این عشق نشأت میگیرد، برتر از هر آنچه زاهدان و عارفان دنیوی شناختهاند، میباشد. این شعر به تماشای هستی و جستجوی حقیقت پرداخته و نشان میدهد که عشق، کلید درک عمیقتری از معرفت و وجود است.
هوش مصنوعی: حقایق و شناختهای عمیق، به وسیلهی فکر و گمان، قابل دستیابی نیستند. چه زمانی میتوان علم حقیقی را از مباحث علمی به دست آورد؟
هوش مصنوعی: زمانی که آن یکتایی که صفاتش را دارد، از لذتها و زیباییها گذر کند، حتماً از جهانهای دوم و سومی که وجود دارند، فراتر خواهد بود.
هوش مصنوعی: این نور، که هر ذرهای از جهان تحت تاثیر آن است، دریایی است که امواجش موجودات و رویدادها را به وجود میآورد.
هوش مصنوعی: از زمانی که خود را ترک کردم و به خدا پیوستم، هم در کنار من ناصر و منصور هست و هم مهدی و حارث.
هوش مصنوعی: ما به عنوان جانشین و وارث علم پیامبر، به حق، در ازای ارثی که از او داریم، در جایگاه والایی قرار داریم.
هوش مصنوعی: اگر زاهد از می و عشق تو لذت نبرد، به طعنه و کنایههای عاشقان توجه میکند و به همین دلیل، همه این مسایل باعث میشود.
هوش مصنوعی: دلبستگی به زیبایی تو از همیشه وجود داشته است. من در این راه گرفتار عشق شدهام و این عاشقانه و زیبایی، همواره در تاریخ بوده و چیزی تازه و ناگهانی نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از بس غر و غر زن که به بلخند ادیبانش
می باز ندانند مذکر ز مونث
بلخی که کند از گه خردی پسران را
برکان دهی و دف زنی و ذلت لت حث
زان قبه لقب گشت مر او را که نیابی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.