بخش ۱۰ - در بیان احوال جماعتی که خود را مرشد دانسته و راهبری نمایند و فی الحقیقه راهزنان راه حقاند و ضال و مضلاند
رهزنان چون رهنما پنداشتی
احمد و بوجهل چون هم داشتی
اشقیا از اولیا نشناختی
دین و دنیا را از آ ن درباختی
کرده ای اعمی تر از خود پیر راه
لاجرم هرگز ندانی ره ز چاه
غول را کردی تصور رهنما
تا که گشتی منکر اهل خدا
ساختی دجال را مهدی پیر
خر ز عیسی واندانی ای فقیر
خود نه پیرست او که شیطان رهست
از طریق رهروان کی آگهست
از کمال اهل معنی ره نبرد
بخش او از جام صورت بود درد
آنکه هرگز ره نداند ای رفیق
رهنمایی چون کند اندر طریق
اهل بدعت شیخ سنت کی بود
ره ندید او کی ترا رهبر شود
آنکه بازد عشق با روی بتان
رهنما نبود، بود از رهزنان
آن ک ه باشد دایماً صورت پرست
دامن معنی کجا گیرد به دست
هر که حیران جمال صورتست
اهل معنی نیست صاحب شهوتست
آنکه میلش سوی لهوست و سماع
وجد و حالاتش نباشد جز خداع
لاف فقر اندر جهان انداخته
رهبر و رهزن ز هم نشناخته
صد فسون و مکر دارد در درون
مخلص و صادق نماید از برون
رهزنی چون نام خود رهبین کند
عامیان را در هلاکت افکند
گوید او که من قلاووز رهم
وز منازلهای این ره آگهم
هر که با ور کرد آن مکر و دروغ
ماند از نور ولایت بیفروغ
گم شد و هرگز به منزل ره نبرد
در بیابان هلاکت زار مرد
کرده ای نفس و هوی را پیشوا
لاجرم بویی نیابی از خدا
نور عرفان در دل و جانت نتافت
تو همی گویی چو من عارف که یافت
نیستت از عارفان شرم و حیا
دعوی عرفان و تلبیس و هوی
وای آن طالب که در دامش فتاد
هر چه بودش نقد او بر باد داد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به نقد افرادی میپردازد که در مسیر رشد معنوی خود گمراه شدهاند و رهزنها را به جای رهنما تصور کردهاند. شاعر به بیان این نکته میپردازد که افرادی که از اهل حقیقت و معرفت دورند، نمیتوانند راهنمایی حقیقی باشند و به فریبکاری و شیادی مشغولند. وی انتقاد میکند که کسانی که تنها به ظاهر و صورت توجه دارند و عشق به خدا را فراموش کردهاند، در حقیقت از مسیر واقعی دور شدهاند. این متن بیانگر هشدار به معنویجویان است که باید در انتخاب راهنما و سرمشق خود دقت کنند و از فریب خوردن توسط ظواهر پرهیز نمایند.
هوش مصنوعی: تو گمان کردی که راهزنان مانند رهنما هستند و احمد و بوجهل همواره در کنار تو قرار دارند.
هوش مصنوعی: شقیها نتوانستند اولیا را بشناسند و به همین دلیل دین و دنیای خود را از دست دادند.
هوش مصنوعی: تو فردی را راهنما قرار دادهای که خود نمیتواند ببیند، بنابراین هرگز نخواهی توانست از چاهها و مشکلات دوری کنی.
هوش مصنوعی: تو تصور کردی که راهنمایی غولپیکر است، اما در این میان، از حقیقت و اهل معرفت دور شدی.
هوش مصنوعی: ای فقیر، تو با اندیشیدن به عیسی، دجال را میسازی و مهدی را پیر میکنی.
هوش مصنوعی: این بیت بیان میکند که انسانی که به تمایلات نادرست و وسوسههای شیطانی دچار شده، نمیتواند خود را پیر و راهنما بنامد. او از مسیر درست و حقیقت دور است و در واقع نمیداند چگونه باید به راه نمایندگان واقعی راهیابی کند. در نتیجه، این فرد هیچ آگاهی از طریق واقعی ندارد و در گمراهی به سر میبرد.
هوش مصنوعی: کسی که به حقیقت و معنای واقعی زندگی دست یافته، از محبت و زیباییهای ظاهری غافل نمیشود. بلکه درد و رنجی را که به خاطر نادانی و جهل از زیباییهای ظاهری میکشد، ریشه در عدم درک عمیق و واقعی از زندگی دارد.
هوش مصنوعی: کسی که هرگز راهی را نشناخته است، دوست عزیز، چگونه میتواند در این مسیر به دیگران راهنمایی کند؟
هوش مصنوعی: کسی که به بدعتگذاری مشغول است، چگونه میتواند سنت و راهوروش درست را بشناسد؟ او که خود راه را گم کرده، چگونه میتواند رهبری کند؟
هوش مصنوعی: کسی که در عشق با زیباییهای دلانگیز و جذاب همراهی نداشته باشد، در واقع از آدمهای فریبکار و مکار است.
هوش مصنوعی: اگر کسی همواره به ظواهر و شکلها توجه کند، به کجا میتواند به عمق و معنی واقعی دست پیدا کند؟
هوش مصنوعی: هر کسی که فقط به زیبایی ظاهری علاقه دارد و در آن حیران است، به عمق معانی و معارف نمیرسد و فقط به خواستههای نفسانی خود وابسته است.
هوش مصنوعی: کسی که فقط به خوشگذرانی و لذتجویی مشغول است و حال و روزش جز فریب و نیرنگ نیست.
هوش مصنوعی: در دنیا، فقر را به گونهای مطرح کردهاند که رهبر و رهزن به یکدیگر شناخته نشدهاند.
هوش مصنوعی: در درون این شخص، نشانههای فریب و ترفندهای زیادی وجود دارد، اما او در ظاهر خود را پاک و صادق نشان میدهد.
هوش مصنوعی: دزدی که خود را رهبر معرفی کند، مردم ناآگاه را به ورطه هلاکت میکشاند.
هوش مصنوعی: او میگوید که من راهنمای این مسیر هستم و به خوبی از منازل و مراحل این راه آگاه هستم.
هوش مصنوعی: هر کسی که به فریب و دروغ متوسل شود، از روشنی و هدایت حق دور خواهد ماند.
هوش مصنوعی: او گم شد و هرگز نتوانست به خانه برگردد، در بیابان خطر و نابودی، به شدت دچار رنج و عذاب شد.
هوش مصنوعی: نفس و خواستههای نفسانیات را رهبر خود قرار دادهای، بنابراین نمیتوانی از خدا بویی بیابی.
هوش مصنوعی: نور عرفان در دل و جان تو تابیده است، ولی تو همچنان میگویی که مانند من، عارف شدهای.
هوش مصنوعی: تو که به جمع عارفان تعلق نداری، از داشتن شرم و عفت در ادعای عرفان و ملبس شدن به ظواهر خودداری کن.
هوش مصنوعی: آه بر حال کسی که در دام افتاده است؛ او هر چیزی که داشت را به راحتی از دست داد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.