کُهی بُد همان جا به دریا کنار
گرفته ز دریا کنارش سنار
پر انبوه بیشه یکی کوه پیش
نبد نیم فرسنگ پهناش بیش
چو موج فراوان فراز آمدی
شدی آن کُه از جای و باز آمدی
گهی راست بودی دوان پیلوار
گهی چون به ناورد گردان سوار
گمان برد هر کس که بُد سنگ پشت
برو رسته از بیشه خار درشت
سپهبد ز ملاح پرسش گرفت
کزین کوه تازان چه دانی شگفت
چنین گفت ملاح دانش پژوه
کزین سون دریا دگر هست کوه
جزیریست بر دامن زنگبار
پر انبوه شهری بدو استوار
همه سنگ و خارست آن بوم و مرز
تهی یکسر از میوه و کشت ورز
به یک روزه راهش جزیریست نیز
پر از میوه و کشت و هر گونه چیز
چو آید بهار خوش و دلگشای
بجنبد به موج آن جزیره ز جای
به کردار کشتی ز راه دراز
بیاید بر شهر آن گه فراز
همه شهر بیرون پذیره شوند
به شادی سوی آن جزیره شوند
ز نخچیر وز هیزم و خوردنی
برند آنچه شان باید از بردنی
چو سازند یکساله را کار پیش
جزیره شود باز زی جای خویش
نه رنج و نه پیشه نشسته بجای
همه هر چه باید دهدشان خدای
چنین گفت گرشاسب با رهنمون
که روزی نبشته نگردد فزون
از آن بخش کایزد بکردست پیش
نه کم گردد از رنج روزی نه بیش
دد و مرغ و نخچیر چندین هزار
نگه کن که چون روز گشت آشکار
شوند از برون گرسنه با نیاز
چو شب شد همه سیر گردند باز
نه مر طمع را هستشان پیشه ای
نه دارند جز خوردن اندیشه ای
بگشتند دریا همه سر به سر
بدیدند چندان شگفتی دگر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گرشاسب در سفر دریایی کوهی پوشیده از بیشه میبیند که با موج جابهجا میشود و به لاکپشتی خاردار میماند. ملاح از جزیرهای پربار نزدیک زنگبار میگوید که هر بهار خودبهخود به کنار شهری سنگلاخ و بیکشت میآید تا مردم آذوقهٔ یک سال را بردارند و سپس بازمیگردد. گرشاسب از این داستان نتیجه میگیرد که روزی مقدّر است و با رنج کم و زیاد نمیشود و جانوران را مثال میزند که بیآز، گرسنه بیرون میروند و سیر بازمیگردند. سپس سپاه به گشت در دریا و دیدن شگفتیهای دیگر ادامه میدهد.
هوش مصنوعی: در همانجا کوهی در کنار دریا بود که دریا دامنهاش را مانند آبگیری در میان گرفته بود.
هوش مصنوعی: پیش روی آنان کوهی پر از بیشهٔ انبوه بود که پهنایش بیش از نیم فرسنگ نبود.
هوش مصنوعی: هرگاه موجهای بسیار بالا میآمد، آن کوه از جای خود حرکت میکرد و دوباره بازمیگشت.
هوش مصنوعی: گاهی مانند فیل مستقیم میدوید و گاهی مانند سواری که در میدان نبرد میچرخد، دور میزد.
هوش مصنوعی: هر کس آن را میدید گمان میکرد لاکپشتی بزرگ است که بر پشتش خارهای درشت بیشه روییده است.
هوش مصنوعی: سپهبد، یعنی گرشاسب، از ملاح پرسید که دربارهٔ این کوه روان چه شگفتیای میداند.
هوش مصنوعی: ملاح دانا گفت که در این سوی دریا کوه دیگری نیز هست.
هوش مصنوعی: جزیرهای در کنارهٔ زنگبار است که شهری پرجمعیت و استوار در آن قرار دارد.
هوش مصنوعی: سرزمین آن جزیره همه سنگ و خار است و از میوه و کشت و کشاورزی یکسره خالی است.
هوش مصنوعی: به فاصلهٔ یک روز راه از آن، جزیرهٔ دیگری هست که پر از میوه و کشت و هر گونه نعمت است.
هوش مصنوعی: هنگامی که بهار خوش و دلانگیز میرسد، آن جزیره با موج دریا از جای خود حرکت میکند.
هوش مصنوعی: مانند کشتی از راهی دور میآید و نزدیک آن شهر میرسد.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم شهر به پیشواز بیرون میآیند و شادمانه به سوی آن جزیره میروند.
هوش مصنوعی: از شکار و هیزم و خوراکی، هر چه لازم دارند با خود میبرند.
هوش مصنوعی: وقتی آذوقهٔ یک سال خود را فراهم کردند، جزیره دوباره به جای خود بازمیگردد.
هوش مصنوعی: آن مردم بیرنج و بیکار در جای خود نشستهاند و خدا هر چه نیاز دارند به آنان میدهد.
هوش مصنوعی: گرشاسب به راهنما گفت که روزیِ مقدّر بیشتر نمیشود.
هوش مصنوعی: روزیای که خدا از پیش تعیین کرده، با رنج و تلاش نه کم میشود و نه زیاد.
هوش مصنوعی: به این هزاران درنده و پرنده و جانور شکاری بنگر که چون روز روشن میشود چه میکنند.
هوش مصنوعی: گرسنه و نیازمند از لانه بیرون میروند و شبهنگام همه سیر بازمیگردند.
هوش مصنوعی: نه کارشان آزمندی است و نه جز خوردن اندیشهٔ دیگری دارند؛ با این حال روزیشان میرسد.
هوش مصنوعی: آنان سراسر دریا را گشتند و شگفتیهای دیگری نیز دیدند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.