پس آن گه ز دریا به هامون شدند
به یک ماه از چین به بیرون شدند
همی خواست مهراج تا پهلوان
ببیند همه کشور هندوان
نمایدش جاه و بزرگی خویش
ز بس شهریاران کش آیند پیش
سوی شهرها شاد دادند روی
شد این آگهی نزد هر نامجوی
شهان و مهان کارساز آمدند
پرستنده از پیش باز آمدند
همه شهرها گشت آراسته
همه راه پر نزل و پر خواسته
زمین باغ فردوس دیدار شد
هوا ابر بارنده دینار شد
ز رامش جهان بانگ خنیا گرفت
ز بس درّ کشور ثریا گرفت
به دشتی رسیدند روزی ز راه
بی اندازه بر وی ز طوطی سیاه
به تن پاک همواره زنگار گون
به چنگال و منقار گلنار گون
زمین از بس انبوه ایشان به هم
چو پاشیده بر سبز دیبا بقم
چو دریای اخضر که جوشان بود
درو موج بر سرخ مرجان بود
درختی در آن دشت بر آب کند
گشن برگ و شاداب شاخ و بلند
کبودش تن و برگ یکسره سپید
سیه تخمش و بار چون مشک بید
همه شاخسارش پر از طوطیان
برو ساخته صدهزار آشیان
ز شاخ و تنش هر که کرد اندرون
به آهن خلیده همی زآزمون
همان گه خروشیدن آراستی
وزو چون زرگ خون روان خاستی
گرفتند از طوطیان بی شمار
دگر روز کردند از آن جا گذار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گرشاسب و مهراج از دریا به خشکی میآیند و از چین بیرون میروند. مهراج میخواهد سرزمین هند و شکوه خود را به پهلوان نشان دهد، از این رو شهرها آذین بسته میشوند و شاهان و بزرگان با نثار و پیشکش به پیشواز میآیند. سپس در دشتی پر از طوطیان سبز با منقار سرخ، درختی شگفت میبینند با برگ سفید و تنهٔ کبود که اگر آهن در آن فرو برند فریاد میزند و از آن خون روان میشود. آنان طوطیان بسیاری میگیرند و روز بعد از آنجا میگذرند.
هوش مصنوعی: پس از آن از دریا به خشکی و دشت رفتند و در مدت یک ماه از سرزمین چین بیرون آمدند.
هوش مصنوعی: مهراج میخواست که پهلوان، یعنی گرشاسب، همهٔ سرزمین هندوان را ببیند.
هوش مصنوعی: میخواست شکوه و بزرگی خود را به او نشان دهد، با انبوه شاهانی که به پیشواز و فرمانبرداریاش میآمدند.
هوش مصنوعی: با شادی رو به سوی شهرها نهادند و خبر آمدنشان به همهٔ بزرگان و نامآوران رسید.
هوش مصنوعی: شاهان و بزرگان آماده و کاردان آمدند و خدمتگزاران به پیشواز ایشان رفتند.
هوش مصنوعی: همهٔ شهرها آذین بسته شد و سراسر راه پر از خوراک و پیشکش و مال بود.
هوش مصنوعی: زمین در نگاه مانند باغ بهشت شد و از بس سکه نثار کردند، گویی هوا ابری بود که دینار میبارید.
هوش مصنوعی: از شادمانی، جهان پر از بانگ ساز و آواز شد و از فراوانی مرواریدهای نثارشده، زمین مانند خوشهٔ پروین درخشان گشت.
هوش مصنوعی: روزی در راه به دشتی رسیدند که انبوهی بیشمار از طوطی بر آن نشسته بود.
هوش مصنوعی: تن این طوطیان سراسر سبز زنگاری بود و چنگال و منقارشان سرخ مانند گل انار.
هوش مصنوعی: زمین از انبوهی آنها گویی پارچهٔ دیبای سبزی بود که بر آن رنگ سرخ بقم پاشیده باشند.
هوش مصنوعی: یا مانند دریای سبزی بود که میجوشد و موجهایش بر روی مرجانهای سرخ میغلتد.
هوش مصنوعی: در آن دشت، کنار آب یا در آبکندی، درختی بلند بود با برگهای انبوه و شاخههای تازه و شاداب.
هوش مصنوعی: تنهٔ آن کبود بود و برگهایش یکسره سفید، دانهاش سیاه و میوهاش مانند بیدمشک.
هوش مصنوعی: همهٔ شاخههایش پر از طوطی بود و صدهزار لانه بر آن ساخته بودند.
هوش مصنوعی: هر کس برای آزمایش، آهنی در شاخه یا تنهٔ آن فرو میبرد و آن را میخلید،
هوش مصنوعی: درخت در همان دم فریاد برمیآورد و از آن، مانند خونی که از رگ روان شود، خون جاری میشد.
هوش مصنوعی: آنان طوطیان بیشماری گرفتند و روز بعد از آنجا گذشتند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.