آیا گهر وصل تو یارم سفتن
راه تو امیدوار یارم رفتن
می‌روشن و حجره خالی و موسم گل
ای گلبن نو شکفته یارم گفتن
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آیا گهر وصل تو یارم سفتن
راه تو امیدوار یارم رفتن
می‌روشن و حجره خالی و موسم گل
ای گلبن نو شکفته یارم گفتن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به آرزوی وصال معشوق اشاره کرده و از امیدواری برای رسیدن به او سخن می‌گوید. او فضای دل‌انگیز و زیبای فصل گل را توصیف می‌کند و گویی در جستجوی این لحظه شیرین است که از محبوبش با شوق و عشق سخن بگوید. حسرت و امید در دل او به‌روشنی نمایان است و عشق او را به فضای جذاب طبیعت پیوند می‌دهد.
هوش مصنوعی: آیا می‌توانم نگه‌دارم در قلبم گوهری را که نشانهٔ پیوند با تو باشد، و آیا می‌توانم با امید به تو به راهت ادامه دهم؟
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به گلابی اشاره می‌کند که در یک حجره و در فصل گل شکفته است و با روشنایی آنجا، در کنار یار امیدوار به گفتن عشق و محبتش است. او به زیبایی و نو بودن گلبن یا گل اشاره دارد که نماد عشق و زیبایی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از ساحت دل غبار کثرت رُفتن
به زآنکه به هرزه دُرّ وحدت سفتن
مغرور سخن مشو که توحید خدا
واحد دیدن بود نه واحد گفتن
با کس غم تو بیش نخواهم گفتم
وین در دو دیده هم نخواهم سفتن
مهر تو ز دل پاک بخواهم رفتن
بر بستر صبر خوش بخواهم خفتن
اشتربانرا سرد نباید گفتن
او را چو خوش است غریبی و شب رفتن
تا کی بودم ز هجر در خون خفتن
تا روز به نوک مژه درها سفتن
از هجر به پیش دل بنالیدم گفت
هجران کس اوست من نیارم گفتن
عشق آن صفتی نیست که بتوان گفتن
واین دُر به هر الماس نشاید سفتن
سوداست کی می بریم والله که عشق
بکر آمد و هم بکر بخواهد رفتن
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.