انوری
»
دیوان اشعار
»
مقطعات
»
شمارهٔ ۵ - حکیم به دنبال ناصرالدین به منصوریه رفت او رابه بزم‌گاه راه ندادند این قطعه را سروده بار خواست
ای خصم تو پست و قدر والا
وی عقل تو پیر و بخت برنا
ای کرده به خدمت همایونت
هفت اختر و نه فلک تولا
ای پار گشاده بند امسال
و امروز بدیده نقش فردا
هم دست تو دستگاه روزی
هم پای تو پایگاه بالا
رای تو که کسوت کواکب
بر چرخ کنند ازو مطرا
ملک چو بنات را کشیدست
در سلک نظام چون ثریا
آنی که گر آسمان کند دست
با کین تو در کمر چو اعدا
بگشاید روز انتقامت
بند کمر از میان جوزا
من بنده به عادتی که رفتست
رفتم به در سرای والا
گفتند که تو خبر نداری
کان کوه وقار شد به صحرا
ای ذره به باغ رفت خورشید
وی قطره به کوشک رفت دریا
اینک به درم نشسته حیران
با رشک نهان و اشک پیدا
برخوانم راحلون اگر نیست
امید به مرحبا و اهلا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حکیم به سوی ناصرالدین می‌رود، اما به بزم‌گاه راهش نمی‌دهند. او به ضعف و نواقص دشمنش اشاره می‌کند و ارزشی را که ناصرالدین دارد، ستایش می‌کند. با این حال، حکیم از نهایت ناامیدی نسبت به دریافت پذیرش از ناصرالدین و ناهمواری هایی که در مسیریابی به او وجود دارد، خبر می‌دهد. در انتها، با احساسی از غربت و چشم‌انتظاری در درگاه ناصرالدین نشسته است و به امید خوش‌آمد او دل خوش می‌کند.
هوش مصنوعی: ای دشمن تو در مقام پایین‌تری هستی و در عین حال مقام و ارزش بالایی داری. عقل تو کهن‌سال و پیر است، اما بخت و شانس تو جوان و نوپا است.
هوش مصنوعی: تو که به خدمت پادشاهی خود، هفت اختر و نه فلک را هم به رشت کرده‌ای، در واقع به اوج و موقعیت رفیعی دست یافته‌ای.
هوش مصنوعی: اینده‌ای که امروز در مقابل تو نمایان است، ناشی از آزادگی و گشاده‌دستی توست؛ بنابراین، هم‌اکنون به خاطر کنش‌های امروزی‌ات، بر تو روشن است که چه نقشی برای فردایت رقم می‌خورد.
هوش مصنوعی: دست و پای تو در روزی که تو در آن هستی، باعث ایجاد موقعیت و مقام والایی می‌شود.
هوش مصنوعی: نظر تو به اندازه‌ای ارزنده و مهم است که حتی ستاره‌ها را بر آسمان می‌چرخانند تا بر اساس آن لباس (یا نماد) خود را تغییر دهند.
هوش مصنوعی: چنان‌که خداوند، دختران را به عنوان زینت و مایهٔ افتخار به سلسلهٔ نظامی گنجانده (پیکر بندی کرده) مانند ستاره‌های درخشان (ثریا).
هوش مصنوعی: آن کسی که اگر آسمان بر تو دشمنی کند، تو باید در برابر او همچون دشمنان بجنگی و از خود دفاع کنی.
هوش مصنوعی: روزی که انتقام تو گرفته شود، گویی از میان دستان جوزا (پیکر دو نفر، به معنای کمر) بسته شدن بنده‌ات باز خواهد شد.
هوش مصنوعی: من به عادت و سنتی که در گذشته پیشین بوده، به در خانهٔ بزرگوار و والایی رفتم.
هوش مصنوعی: گفتند تو نمی‌دانی که آن کوه بلند (که نماد عظمت و ثبات است) به زمین مسطح (صحرا) تغییر مکان داده است.
هوش مصنوعی: ای ذره (اشاره به انسان) که به باغ رفتی و از زیبایی‌های آن بهره‌مندی، مانند خورشید که در باغ درخشان است، و ای قطره (اشاره به انسان) که به کوشک (قصر) رفتی و در آنجا مقام یافته‌ای، مانند دریایی که در دل خود قطره‌ها را جای می‌دهد.
هوش مصنوعی: اکنون در خانه‌ام نشسته‌ام، در حالی که حیرت زده‌ام و با حسرتی پنهان و اشکی آشکار به شرایط خود می‌نگرم.
هوش مصنوعی: اگر دیگر کسی را در این حال و آینده نمی‌توانم ببیند که به من خوشامد بگوید یا از من استقبال کند، پس دیگر نیازی به خواندن و یادآوری این مسائل نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کن اذا احببت عبدا
للذی تهوی مطیعاً
لن تنال الوصل حتی
تلزم النفس الخضوعا
ولو قلت مت مت سمعاً و طاعة
[...]
فَافْتَرَقْنا حَوْلاً فَلَمّا الْتَقَینا
کانَ تَسْلیمُهُ عَلیَّ وَداعاً
احسنت و زه ای نگار زیبا
آراسته آمدی بر ما
امروز به جای تو کسم نیست
کز تو به خودم نماند پروا
بگشای کمر پیاله بِستان
[...]
که خواستم از تو زابلهی من
گفتی که رهیم نیست اینجا
ته تو نه رهی تو نه کاهت
ای عشوه فروش باده پیما
انبار و رهی چه حاجت ای خر
[...]
آن عنبر تر ز بهر سودا
می‌کرد مفرحی مهیا
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.