کم عیالی سعادتیست که مرد
نرود جز برای خویش بدان
مرد رد نیز بند تخته و غل
جز عیال گران مدان به جهان
گرچه مردانگی به جهد کند
نتواند شد از میان به کران
در کواکب نگاه کن به شگفت
تا ببینی دلیل این به عیان
ماه تنهاست زین سبب شب و روز
میکند گرد آسمان جولان
گاه باشد به شرق و گاه به غرب
گاه در حوت و گاه در سرطان
نعش مسکین که دختران دارد
لاجرم والهست و سرگردان
نه طلوعست مر ورا نه غروب
صعب کاریست این عیال گران



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نکتهای اخلاقی میپردازد و بر اهمیت عیال و خانواده تاکید میکند. او بیان میکند که مردی که برای خانوادهاش تلاش نکند و تنها به فکر خود باشد، به درستی نمیتواند زندگی را بگذراند. از منظر شاعر، داشتن مسئولیتهای خانوادگی برای مردان دشواریهای خاصی به همراه دارد که شبیه به گردشی بیپایان در آسمان است. در نهایت، او به وضعیت مردانی که خانواده دارند و در تلاش برای سیر کردن آنان هستند اشاره میکند و بیان میکند که این کار سخت و پیچیده است.
هوش مصنوعی: کم عیالی، خوشبختیای است که مرد فقط برای خود به سراغ آن نرود.
هوش مصنوعی: مردی که در کار زندگی خود سختیها را تحمل نمیکند و فقط به فکر خود است، نباید از دیگران انتظار داشته باشد که در سختیها با او همکاری کنند. در دنیا، جز برادران و نزدیکان نزدیک (خانواده) نباید به کسی دیگر اعتماد کرد.
هوش مصنوعی: اگرچه مردانگی با تلاش و کوشش به دست میآید، اما این تلاش نمیتواند او را به اوج و کمال برساند.
هوش مصنوعی: به ستارهها بنگر تا به روشنی ببینی که دلیل این وضعیت چیست.
هوش مصنوعی: ماه به دلیل تنهاییش در شب و روز به دور آسمان میچرخد و حرکت میکند.
هوش مصنوعی: در بعضی اوقات ماه در شرق قرار دارد و در بعضی وقتها در غرب، همچنین گاهی در برج حوت (ماهی) و گاهی در برج سرطان هست.
هوش مصنوعی: مرد بیچارهای که دخترانی دارد، ناگزیر در وضعیتی آشفته و پریشان به سر میبرد.
هوش مصنوعی: نه روز است و نه شب برای او، شرایطش بسیار سخت و دشوار است، زیرا بار مسئولیت خانوادهاش بر دوشش سنگینی میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد کن زیرت اندرون تن شوی
تو برو خوار خوابنیده، ستان
جعد مویانت جعد کنده همی
ببریده برون تو پستان
پیر فرتوت گشته بودم سخت
[...]
آمد ای شاه دوش ناگاهان
فیلسوفی به نزد من مهمان
پاک چون رای تو زدوده سخن
تیز چون تیغ تو گشاده زبان
گفت با من ز هر دری و شنید
[...]
جاودان شاد باد شاه جهان
دولت او قوی و بخت جوان
تندرستیش باد و روزبهی
کامکاری و قدرت و امکان
همچو دلها بدو فروخته باد
[...]
امهات و نبات با حیوان
بیخ و شاخند و بارشان انسان
بار مانند تخم خویش بود
سر بیابی چو یافتی پایان
چون سخنگوی بود آخر کار
[...]
ای ببالا بلای آزادان
آرزوی دلی و رنج روان
تنم از عشق تو نوان و نزار
دلم از رنج تو نژند و نوان
آرزوی جوان و پیری تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.