|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای کمال زمان بیا و ببین
که ز عشقت چگونه می‌سوزم
با بهار رخت تواند گفت
شب یلداکه روز نوروزم
در فراق رخ چو خورشیدت
روشنایی نمی‌دهد روزم
کیسه‌ای دادیم در این شبها
که همی وام صحبت اندوزم
روزها رفت و من نمی‌دانم
که بر آن کیسه کیسه‌ای دوزم
یارب از کاردی بود با آن
که بدان کین دشمنان توزم
سر چو سرو از نشاط بفرازم
رخ ز شادی چو گل برافروزم
وگر این کار هست بیهوده
تن زن آنگاه کاسهٔ یوزم
سایه بر کار این سخن مفکن
زانکه چون سایه بر تو آموزم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از اشتیاق و فراق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او با اشاره به کیسه‌ای که به حکیم وعده داده شده، به غم و سوز دل خود می‌پردازد و می‌نویسد که عشق او باعث می‌شود در روزهای درد و انتظار همچنان به یاد معشوق باشد. احساس سردرگمی و بی‌خبری از سرنوشت کیسه و معشوق به صورت شعری زیبا و نمادین بیان شده است. شاعر به شکوه از دشواری‌های عشق و نیاز به شادی از دیدن محبوب اشاره می‌کند و در نهایت به تأمل در کارهای خود می‌پردازد.
هوش مصنوعی: ای کمال زمان (که اشاره به محبوب است) بیا و نگاه کن که من از محبت و عشق تو چه اندازه در حال عذاب و سوختن هستم.
هوش مصنوعی: با آمدن بهار، می‌توانم بگویم که شب یلدا چه شب غم‌انگیزی است، زیرا نوروز روز شادی و خوشحالی من است.
هوش مصنوعی: در جدایی از چهرهٔ زیبای تو، مانند خورشید روشنایی نمی‌دهد و روزهایم بدون تو تیره و تار است.
هوش مصنوعی: در شبها کیسه‌ای به کسی داده‌ام و در این شبها برای صحبت و گفتگو آن را خواهم گرفت.
هوش مصنوعی: روزها گذشته و من نمی‌دانم که آیا بر آن کیسه، کیسه‌ای می‌دوزم یا نه.
هوش مصنوعی: ای خدا، از آن کارد که برای طلب کردن کیسه‌ام به کار می‌رود، بگو که این دشمنان تو چه کاره‌اند.
هوش مصنوعی: سر من را چون سرو بلند و سرزنده می‌کنم و چهره‌ام را به دلیل شادی، مانند گل، روشن و روشن‌تر می‌سازم.
هوش مصنوعی: اگر این کار بیهوده است، پس زحمت نکش و تن خود را به درد نیاور، زیرا تنها به اندازهٔ یک کاسه از یوز (موجودی شبیه به یوز) ارزش ندارد.
هوش مصنوعی: سایه را بر این حرف ننداز، چرا که من به تو آموزش می‌دهم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من چو شمعم‌که مجلس افروزم
رشتهٔ جان خود همی سوزم
جز به نیکان نظر نیفروزم
از بدآموز بدنیاموزم
تا مگر اخگری بیندوزم
خانه خود به آن برافروزم
ای تو همساز من وهم سوزم
وی رخت اختر شب افروزم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.