ای ترا آفتاب حاجب بار
حشمتت را ستارگان در خیل
چرخ جاه ترا معالی برج
بحر جود ترا مکارم سیل
بوده در وقت فطرت عالم
گوهرت را وجود جمله طفیل
شرر شعلهٔ سیاست تست
از سهاء سپهر تا به سهیل
سدرهٔ ساحت تو منبع امن
خانهٔ دشمن تو معدن ویل
خرمن جود تو نپیماید
گر قضا از سپهر سازد کیل
بنده گستاخیی نخواهد کرد
گر ترا سوی عفو باشد میل
هیچ دانی که یاد هست امروز
رای عالیت را کلام اللیل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه نامهای کوتاه در درخواست صله است. انوری نخست ممدوح را با تصویرهای اغراقآمیز میستاید و خورشید را پردهدار او، ستارگان را سپاهش و بخششش را بیپیمانه میخواند. سپس با پوزش از گستاخی، در بیت پایانی با اشاره به مَثَل «کلام اللیل یمحوه النهار» وعدهٔ دیشب ممدوح را به یادش میآورد و چشمداشت انعام را آشکار میکند.
هوش مصنوعی: ای ممدوحی که خورشید پردهدار و دربان بارگاه توست و ستارگان در شمار سپاه و همراهان شکوه تو هستند.
هوش مصنوعی: بلندیها و شرفها برجهای آسمانِ مقام تو هستند و بزرگواریها سیلی است که از دریای بخشش تو روان میشود.
هوش مصنوعی: هنگام آفرینش جهان، وجودِ همهٔ آفریدگان طفیلی و فرعِ ذات و گوهر تو بوده است.
هوش مصنوعی: جرقهٔ آتش سیاست و قهر تو از ستارهٔ سها در شمال آسمان تا ستارهٔ سهیل در جنوب، همهجا را فرا گرفته است.
هوش مصنوعی: درگاه تو که چون درخت سدره بلند است سرچشمهٔ امنیت است و خانهٔ دشمن تو کانِ رنج و بدبختی است.
هوش مصنوعی: اگر تقدیر از آسمان پیمانهای بسازد، باز هم نمیتواند خرمن بخشش تو را پیمانه کند؛ یعنی بخشش تو بیاندازه است.
هوش مصنوعی: اگر تو به بخشودن مایل باشی، سخنی که این بنده میخواهد بگوید گستاخی به شمار نخواهد آمد؛ شاعر پیشاپیش برای یادآوریاش پوزش میخواهد.
هوش مصنوعی: آیا میدانی که اندیشهٔ بلند تو امروز وعدهٔ دیشب را به یاد دارد؟ اشاره به مَثَل «سخن شب را روز از میان میبرد» است، و شاعر بهطعنهٔ نرم وعدهٔ صلهای را که ممدوح شب داده بود یادآوری میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای به سر برده خیره عمر طویل
همه بر قال قال و گفتن قیل
خبر آری که این روایت کرد
جعفر از سعد و سعد از اسمعیل
که پسر بود دو مر آدم را
[...]
جای تحسین چو دست مرگ از این
کرد سوی سقر همی تحویل
دهنش گنده بود و رویش زشت
چشم و بینی ببست عزرائیل
ای به ذات تو ملک گشته جلیل
وی به نام تو زنده نام خلیل
از بیان تو طبع فضل فرح «فره »
وز بنان تو چشم جود کحیل
پیش حلم تو آب نرم درشت
[...]
تاکه دیوت بود به راه دلیل
نکند با تو همرهی جبریل
مؤتمن اسعد بن اسماعیل
آن به قدر و شرف عدیم عدیل
هست خورشید آسمان جلال
هست مختار مهتران جلیل
آنکه در خاک حلم او آرام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.