جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
اندام سیم رنگت خروارها زر ارزد
هرچند دلربایی زلفت به جان خریدم
کهآواز مرغ جانان شاخ صنوبر ارزد
با عاشقان کویت لافی زنیم گه گه
آن دل کجاست ما را کهاندوه دلبر ارزد
از عشق روی خوبت آب آورم ز دیده
کشت بهشت خرم کاریز کوثر ارزد
گویید ملک سنجر از قاف تا به قافست
بوسی از آن لب تر صد ملک سنجر ارزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییهای معشوق میپردازد و به مقایسه ویژگیهای او با گنجینههای ارزشمند میپردازد. او دهان معشوق را از شکر و اندامش را از طلا میداند و میگوید که زیبایی زلف و صدای او ارزش خریدن دل را دارد. همچنین به احساس کنایهآمیز خود درباره دلتنگی و عشق نسبت به معشوق اشاره میکند و در نهایت به اهمیت بوسه بر لبان او که به هزاران ملک میارزد، تأکید مینماید. در این شعر، عشق و زیبایی به صورت نمادین و زیبا توصیف شده است.
هوش مصنوعی: عزیزم، دهان کوچک تو به اندازهٔ صد تنگ شکر ارزشمند است و بدن با رنگ نقرهای تو برابر با مقدار زیادی طلا میارزد.
هوش مصنوعی: هرچند که برای دلربایی و جذابیت زلف تو، جانم را فدای تو کردهام، اما صدای مرغ جانان که در کنار درخت صنوبر میخواند، ارزشش بیشتر از آن است.
هوش مصنوعی: با عاشقان کوی تو گاهی شوخی و حرف میزنیم، اما دل ما کجاست که برای اندوهی که به خاطر دلبر داریم، ارزشی قائل شویم.
هوش مصنوعی: برای عشق چهرهٔ زیبایت به عنوان اشک، آب از چشمانم میریزم تا بهشت سرسبز را به دست آورم و کیفیت و ارزش آب کوثر (آبی که در بهشت است) به این کار میارزد.
هوش مصنوعی: ملک سنجر (شاه سنی، حاکم سلجوقی) گفته است که حدود سرزمین او از شرق تا غرب است و بوسیدن لبهای زیبا بنا به توصیف، به اندازهٔ صد ملک سنجر ارزش دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.